Κατάθεση του πατέρα του Παύλου Φύσσα: "Το χτύπημα ήταν επαγγελματικό... Οι ΔΙΑΣ ήταν απ' την πλευρά των Χρυσαυγιτών."

«Είμαι ο πατέρας του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα, ο γιος μου έκανε μεροκάματα στη ζώνη του Περάματος».

Έτσι ξεκίνησε η συγκλονιστική κατάθεση του πατέρα του Παύλου Φύσσα, Παναγιώτη σήμερα στη δίκη της ΧΑ.. Μια κατάθεση συγκινητική καθώς φέρνει με λεπτομέρειες ξανά στην επιφάνεια τις στιγμές πριν και μετά την επίθεση, αλλά και ουσιαστική, αποκαλυπτική γιατί με θάρρος υπογραμμίζει τις εγκληματικές ευθύνες συνολικά της ΧΑ και το πλαίσιο λειτουργίας ανοχής της ναζιστικής οργάνωσης από το κράτος…

Συγκλονίζει ο πατέρας του δολοφονημένου μουσικού Παύλου Φύσσα, κατά τη σημερινή κατάθεσή του στη δίκη της Χρυσής Αυγής που συνεχίζεται στη δικαστική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού.

Ρωτούσα τον Παύλο «πώς θα το πω στη μάνα σου;»

«Μου είπε ο γιατρός ότι το παιδί κατέληξε. Δεν ήξερα τι να κάνω. Ρωτούσα τον Παύλο «πώς θα το πω στη μάνα σου;». Ήταν νεκρός ο γιος μου», είπε ο Παναγιώτης Φύσσας από το βήμα του μάρτυρα για να περιγράψει όσα έγιναν πριν και μετά το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013, όταν ο γιος του έπεσε νεκρός από τη μαχαιριά του χρυσαυγίτη Γιώργου Ρουπακιά.

Μιλώντας σιγά και κοφτά ο Παναγιώτης Φύσσας προσπάθησε με ψυχραιμία να μιλήσει για το παιδί του και για την άγρια δολοφονία. Όπως περιέγραψε, γύρω στη 1 μετά τα μεσάνυχτα της επίμαχης νύχτας, του τηλεφώνησε ο αδελφός του και του είπε: «Τρέχα Τάκη στην Τσαλδάρη, έχουν μαχαιρώσει το παιδί. Πήρα το αυτοκίνητο και πλησιάζοντας άκουγα σειρήνες. Όταν έφτασα, είδα τον Παύλο κάτω στο πεζοδρόμιο, στην αγκαλιά της Χρύσας, με τα μάτια του γυρισμένα. Δεν είδα αίματα και κάπου ησύχασα. Πήγα στο αυτί του και του έλεγα, Παύλο, Παύλο. Πίστεψα τη Χρύσα ότι όντως έχει λιποθυμήσει».

Στην κατάθεσή του, ο πατέρας του 34χρονου μουσικού αναφέρθηκε σε όσα του είπε η Χρύσα για τα γεγονότα που προηγήθηκαν της δολοφονίας. Η φίλη τού γιου του, όπως τόνισε, του είπε πως έξω, απέναντι και διαγώνια από την καφετέρια, βρίσκονταν περίπου 60 Χρυσαυγίτες οι οποίοι φώναζαν στην παρέα του Παύλου: «κότες, θα σας σκοτώσουμε». Κοντά σ” αυτήν την ομάδα Χρυσαυγιτών ήταν περίπου έξι αστυνομικοί.

«Γιατί η αστυνομία δεν ήταν με τα παιδιά; Γιατί δεν τα προστάτεψαν;»

Τα παιδιά, σύμφωνα πάντα με όσα του είπε η Χρύσα, δεν μπορούσαν να φύγουν γιατί τα αυτοκίνητά τους τα είχαν αφήσει από την πλευρά που ήταν οι Χρυσαυγίτες και οι αστυνομικοί. «Επιμένω κυρία πρόεδρε, στις θέσεις της αστυνομίας, γιατί ήταν με τους πολλούς. Κι αναρωτιέμαι, γιατί δεν ήταν με τα παιδιά; Γιατί δεν τα προστάτεψαν;», πρόσθεσε.

Στη συνέχεια της κατάθεσής του, ο Παναγιώτης Φύσσας περιέγραψε ότι στη λεωφόρο Παναγή Τσαλδάρη μία ομάδα 20 ατόμων από τους 60, ξέκοψε και άρχισε να κυνηγά τα παιδιά που πήγαιναν πεζά. «Ο Παύλος κάποια στιγμή σταμάτησε να τρέχει και οι φίλοι του απομακρύνθηκαν. Τότε, ανά δυάδες και τριάδες, του έκαναν επιθέσεις, τον εμπόδιζαν να φύγει. Μέχρι που εμφανίστηκε ο επαγγελματίας δολοφόνος Ρουπακιάς»

Ο Παύλος υπέδειξε τον δολοφόνο

Ο μάρτυρας επισήμανε ότι είδε σε βίντεο τον Ρουπακιά με το αυτοκίνητο να παρατηρεί τις κινήσεις του παιδιού του. Δεν φαίνεται, όπως είπε, στο βίντεο η σκηνή του μαχαιρώματος. «Άκουσα να λένε ότι όταν μαχαίρωσε τον γιο μου του έστριψε το μαχαίρι. Για αυτό νομίζω πως δεν είδα αίματα. Γύρισε το αίμα προς τα μέσα. Η Χρύσα μού είπε ότι ο Παύλος σήκωσε τη φανέλα για να φανούν τα τραύματά του και υπέδειξε τον δολοφόνο. Είπε, αυτός με μαχαίρωσε».

Σκυφτός καθόλη τη διάρκεια ο Ρουπακιάς

Την ώρα της τραγικής κατάθεσης του Παναγιώτη Φύσσα, ο κατηγορούμενος για τη δολοφονία του γιου του Γιώργος Ρουπακιάς καθόταν σκυμμένος, αποφεύγοντας να κοιτάξει προς το βήμα.

Νωρίτερα, πριν ξεκινήσει η κατάθεση του πατέρα του θύματος, όταν ρωτήθηκαν οι κατηγορούμενοι για τη δολοφονία για τη θέση τους έναντι της κατηγορίας, ο Ρουπακιάς απάντησε ότι αποδέχεται την ανθρωποκτονία αλλά αρνείται την εγκληματική οργάνωση.

Υπενθυμίζεται ότι η δική της Χρυσής Αυγής συνεχίζεται από σήμερα Τρίτη με την κατάθεση του πατέρα του Παύλου Φύσσα, ο οποίος είναι ο πρώτος μάρτυρας στη λίστα των 131 μαρτύρων κατηγορητηρίου που θα καταθέσουν ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων στις φυλακές του Κορυδαλλού.

Να σημειωθεί, επίσης, ότι η κατάθεση του Παναγιώτη Φύσσα, γίνεται απουσία της πλειονότητας των κατηγορουμένων ως «διευθυνόντων» την εγκληματική οργάνωση και στον απόηχο των πρόσφατων δηλώσεων του γενικού γραμματέα της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου περί ανάληψης «της πολιτικής ευθύνης για την δολοφονία στο Κερατσίνι».

-----

Παναγιώτης Φύσσας: Είμαι ο Παναγιώτης Φύσσας. Πατέρας του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα. Τώρα είμαι συνταξιούχος. Δούλευα στη ζώνη Περάματος.

Ο Παύλος ήταν άνεργος. Εκανε κάποιες δουλειές στο Πέραμα.

Πρόεδρος: Ηταν μέλος σε κάποιο κόμμα;

Παναγιώτης Φύσσας: Οχι δεν ασχολείτο, είχε ακολουθήσει τη συμβουλή μου.

Στις 17 Σεπτεμβρίου ημέρα Τρίτη, με ρώτησε: Πατέρα, θα δούμε μαζί το παιχνίδι; όχι του είπα. Ψάξε να δεις που θα δεις το παιχνίδι. Ολες οι καφετέριες ήταν γεμάτες. Τελικά θα πήγαιναν στο Κοράλλι. Είχε ξαναπάει πολλές φορές. Αλλά η καφετέρια ήταν άδεια. Αν το ήξερα θα του έλεγα να μην πάει.

Κατά τις 12, και εγώ είχα πάει να δώ το παιγνίδι, πήγα σπίτι για ύπνο. Κατά τις 12.5 χτύπησε το τηλεφωνώ. ¨Ήταν ο αδελφός μου. Τρέχα στη Τσαλδάρη έχουν μαχαιρώσει το παιδί. Όταν έφτασα στην Τσαλδάρη είχε πολύ κίνηση. Άκουγα σειρήνες. Είδα την Χρύσα να έχει στα πόδια της τον Παύλο. Είχε τα μάτια του γυρισμένα και ήταν ακίνητος.

Πρόεδρος: Πήγε το μυαλό σας σε κάποιους;

Παναγιώτης Φύσσας: Ναι πήγε στην Χ. Α Γιατί τους ενοχλούσαν τα τραγούδια του. Σε αυτούς απευθυνόταν.

Πρόεδρος: Είχε προηγηθεί κάτι άλλο με αυτούς;

Παναγιώτης Φύσσας: Δεν ξέρω.

Οταν έφτασα, έψαχνα να δω εάν υπήρχαν αίματα. Δεν υπήρχαν. Οι μαχαιριές φαινόντουσαν σαν γρατσουνιές. Κάπου ησύχασα…. Εκείνη την ώρα έρχεται ένας αστυνομικός και μου λέει κάντε στην άκρη έρχεται το ασθενοφόρο. Και ακούω τη Χρύσα , τη φίλη του Παύλου, να λέει ρε καθίκι τώρα έρχεσαι να βοηθήσεις, όταν σου φώναζα που ήσουν;

Πρόεδρος: άλλα άτομα είδατε

Παναγιώτης Φύσσας: Αστυνομικούς, περαστικούς, …

Πρόεδρος: Ατομα της Χα;

Παναγιώτης Φύσσας: Οχι δεν είδα.

Ακολουθώ το ασθενοφόρο το οποίο πήγαινε στο κρατικό Νικαίας. Άρχισα να ανησυχώ γιατί είχε βάλει της σειρήνες. Ρωτάω τον οδηγό. Πες μου πως είναι το παιδί. Δεν ξέρω, ρώτα το γιατρό.

Στο νοσοκομείο κοιτάω το μηχάνημα και τίποτα…. Και εδώ απ΄έξω να ήτανε δεν θα προλάβαινα να κάνω τίποτα… μου είπε ο γιατρός. Ηταν πολύ επαγγελματικό το χτύπημα. Θυμάμαι μετά άρχισαν να έρχονται οι φίλοι του…

Ρωτούσα τον Παύλο τί να πάω να πω στη μάνα σου; Οτι σου σκότωσαν το παιδί;

Σκέφτηκα να της πω ότι ο Παύλος γλίστρησε και έπεσε, δεν είναι κάτι σοβαρό.. Δεν μπορούσα να της το πω…

Ηρθε στο νοσοκομείο και εκεί έμαθε από τους γιατρούς τι έχει γίνει. Μέσα στο αυτοκίνητο που ακολουθούσαμε το ασθενοφόρο, ρώτησα τη Χρύσα τι έγινε. Μου είπε ότι ήταν μία παρέα γύρω στα 7 άτομα. Και έξω από το Κοράλλι κάποιοι φώναζαν υβριστικά συνθήματα εναντίον τους. Δεν ήξεραν για ποιο λόγο τους βρίζανε… Κότες κλπ. Θα σας σκοτώσουμε κλπ…

Η αστυνομία ήταν εκεί. Γύρω στα 6 άτομα. Δεν τους είδα, αλλά έχω δει το βίντεο. Με μηχανάκια της ΔΙΑΣ. Ήταν από την πλευρά των Χρυσαυγιτών. Γιατί δεν ήταν με την πλευρά των παιδιών; Να τα προστατεύσει;

Οταν έφυγε ο Παύλος με την παρέα του, έστριψαν στην Τσαλδάρη. Άκουσαν φωνές και ποδοβολητά. Περίπου 20 άτομα, άρχισαν να τους κυνηγούν. Ο Παύλος σταμάτησε. Και ανά δυάδες τριάδες, έκαναν επιθέσεις στον Παύλο. Οι υπόλοιποι είχαν φύγει. Αυτό κράτησε….

Πρόεδρος: Δεν μπορούσε να φύγει;

Παναγιώτης Φύσσας: Οχι τον εμποδίζανε να φύγει. Τον είχαν στριμώξει σε ένα σημείο. Μέχρι που εμφανίστηκε ο επαγγελματίας δολοφόνος Ρουπακιάς… Είδα το βίντεο. Είδα τον Ρουπακιά να παρατηρεί το γιο μου… πως θα του κάνει το χτύπημα…. Πήγε στο αντίθετο ρεύμα…Είχε και κάλυψη

Άκουσα να λένε ότι ο Ρουπακιάς αφού τον μαχαίρωσε τον Παύλο έστριψε το μαχαίρι…

Το είπε και ο γιατρός ότι το χτύπημα ήταν επαγγελματικό. Γι αυτό δεν υπήρχαν αίματα έξω. Αυτό το γύρισμα, το στρίψιμο, έχει ως αποτέλεσμα το αίμα να χυθεί εσωτερικά…. Γι αυτό και δεν είδα αίματα στο πεζοδρόμιο….

Και βρήκαν και δεύτερη μαχαιριά. Ο Παύλος άντεξε 4 λεπτά. Μέσα σε αυτά άντεξε και υπέδειξε τον δολοφόνο του.

Την ώρα που πλησίαζε ο Ρουπακιάς ακούστηκε: Ελάτε, ήρθε ο δικός μας. Μου το είπε κάποιος που δεν ήθελε να έρθει στη δίκη, γιατί φοβάται…

Πρόεδρος: Ο Ρουπακιάς πριν την δολοφονία ρώτησε την παρέα του Παύλου, που είναι το Κοράλι;

Παναγιώτης Φύσσας: Ένας επαγγελματίας δολοφόνος τα ζυγίζει πριν κάνει το έγκλημα.

Ο γιος μου μπορεί να μην κατάλαβε ότι ο ήθελε να τον χτυπήσει ο Ρουπακιάς. Που πας ρε; Με μαχαίρωσες και φεύγεις; του είπε.

Πρόεδρος: Πόσες μαχαιριές δέχθηκε ο γιος σας;

Παναγιώτης Φύσσας: Τρεις. Επαγγελματικό χτύπημα είπαν οι γιατροί…

Πρόεδρος: Δηλαδή ο θάνατος απλά διαπιστώθηκε στο νοσοκομείο… Ξέρετε πότε εξέπνευσε;

Παναγιώτης Φύσσας: Εγώ όταν πήγα και του μίλησα ( στο σημείο) το παιδί είχε ήδη φύγει…

Πρόεδρος: Είδατε το μαχαίρι;

Παναγιώτης Φύσσας: Οχι το πέταξε κάτω από το αυτοκίνητο…

Πρόεδρος: Ποιο ήταν το κίνητρο πιστεύετε;

Παναγιώτης Φύσσας: Αυτή η οργάνωση κλείνει τα στόματα σε φωνές που είναι αντίθετες. Ο γιός μου τους ενοχλούσε με τα τραγούδια του. Έγραφε κατά του φασισμού…

Πρόεδρος: έκανε συναυλίες;

Παναγιώτης Φύσσας: Ναι… μάζευαν και χρήματα για φτωχούς και μετανάστες.

Οταν βρίζεις κάποιον πιστεύοντας ότι εσύ είσαι ο Ελληναράς που θα σώσεις την πατρίδα σου…αυτό είναι το στιλάκι του Ρουπακιά…. Μου είπαν ότι όταν σκότωσε το παιδί, έδειξε με ένα ύφος: έτσι σκοτώνουν ρε..»

Πρόεδρος: Πιστεύετε ότι το έκανε μόνος του;

Παναγιώτης Φύσσας: όχι βέβαια… αφού υπήρχαν συνεργοί.. Αυτή η οργάνωση συνεννοείτο μεταξύ της με τηλέφωνα… Δέχθηκε τηλέφωνο από κάποιον ανώτερο. Εντολή πήρε…Αυτοί έχουν διαβαθμίσεις… Εξάλλου ο Μιχαλολιάκος δεν είπε τελευταία ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη;

Τώρα πηγαίνουν στο μνημείο και το σπιλώνουν και γράφουν τα σύμβολά τους…

Πρόεδρος: ξέρετε αν υπάρχει κάποια δομή σε αυτήν την οργάνωση;

Ξέρετε ποιοι έχουν την διεύθυνση; Τί κάνει ο καθένας εξ αυτών;

Παναγιώτης Φύσσας: Ξέρω ότι ο κ. Μιχαλολιάκος είναι πρόεδρος της Χρυσής Αυγής….

Πρόεδρος: από πλευράς εντολών ξέρετε ποιοι δίνουν εντολές, ποιοι εκτελούν, ποιοι οργανώνουν;

Παναγιώτης Φύσσας: Δεν ξέρω…

(UPD) 1:45 : Η κατάθεση συνεχίζεται. Ερωτήσεις κάνουν στον Παναγιώτη Φύσσα οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής και οι συνήγοροι υπεράσπισης των Χρυσαυγιτών. 

Πηγή

Ουγγαρία: Εγκρίθηκε νομοσχέδιο που επιτρέπει στο στρατό να πυροβολεί πρόσφυγες

 

Το Κοινοβούλιο της Ουγγαρίας ενέκρινε σήμερα ένα νομοσχέδιο το οποίο προβλέπει την περαιτέρω ενίσχυση των εξουσιών της αστυνομίας και του στρατού απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες και δίνει το πράσινο φως στους στρατιώτες να ανοίγουν πυρ υπό ορισμένες προϋποθέσεις. 

Το νομοσχέδιο το οποίο εισηγήθηκε η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπάν-για την έγκρισή του χρειαζόταν ενισχυμένη πλειοψηφία, τα δύο τρίτα των βουλευτών-υιοθετήθηκε με 151 ψήφους υπέρ, 12 ψήφους κατά και 27 αποχές. Βάσει του νόμου καθιερώνεται η δυνατότητα μαζικής ανάπτυξης στρατιωτών στα σύνορα, ενώ αναγνωρίζεται το δικαίωμα υπό ορισμένες συνθήκες ο στρατός και η αστυνομία να ανοίγουν πυρ εναντίον των μεταναστών, υπό την προϋπόθεση τα όπλα να είναι«μη θανατηφόρα». 

Ο στρατός έχει επομένως το δικαίωμα να κάνει χρήση πλαστικών σφαιρών, πυροτεχνικών συσκευών, δακρυγόνων και όπλων που εκτοξεύουν δίχτυα, σύμφωνα με το κείμενο που αναρτήθηκε στον ιστότοπο του ουγγρικού Κοινοβουλίου. Επιπλέον εξουσιοδοτείται ο στρατός να διεξάγει ελέγχους για την ταυτοποίηση στοιχείων και να προχωρά στην κράτηση των μεταναστών. 

Ο νόμος, με τον οποίο ολοκληρώνεται η αντιμεταναστευτική νομοθεσία που τέθηκε σε ισχύ την 15η Σεπτέμβρη, επιτρέπει στην αστυνομία να διεξάγει έρευνες σε κάθε οικία ιδιώτη όπου υπάρχουν υποψίες ότι βρίσκονται μετανάστες. Αυτά τα νομοθετήματα έχουν τεθεί σε ισχύ στις περιοχές που έχουν κηρυχθεί «σε κατάσταση συναγερμού λόγω της μαζικής μεταναστευτικής ροής», ένα μέτρο που εφαρμόστηκε κατά περίπτωση σε έξι επαρχίες που συνορεύουν με τη Σερβία, την Κροατία, τη Σλοβενία και την Αυστρία.

Πηγή

Ψήφος στην Αντικαπιταλιστική Αριστερά των αγώνων και της ελπίδας

Η ολοκληρωτική πλέον, υπαγωγή του ΣΥΡΙΖΑ στις επιταγές της Ε.Ε. και του μεγάλου κεφαλαίου, εισάγει τη χώρα σε μια νέα πολιτική φάση. Το πέρασμα του ΣΥΡΙΖΑ στη μπάντα των μνημονιακών κομμάτων, φανερώνει τα όρια του κοινοβουλευτισμού (αριστερού και δεξιού) στα πλαίσια του σύγχρονου καπιταλισμού και την αδυναμία εφαρμογής φιλολαϊκής πολιτικής χωρίς παράλληλη ρήξη και αποδέσμευση από τους ολοκληρωτικούς μηχανισμούς της αστικής τάξης βλ. Ε.Ε. - Δ.Ν.Τ..

Μετά την υπογραφή του τρίτου και επαχθέστερου μνημονίου από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το αστικό πολιτικό προσωπικό αναδιατάσσεται και συνασπίζεται κάτω από τη μάσκα της “εθνικής συναίνεσης”, με στόχο τη πλήρη εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων της χωράς και την υλοποίηση μιας ακόμα σειράς αντιλαϊκών μέτρων που προστάζει το διεθνές και εγχώριο κεφάλαιο. Στις συγκεκριμένες εκλογές, και καθώς όλα τα μεγάλα κοινοβουλευτικά κόμματα ορκίζονται πίστη και τυφλή υποταγή στις ευρωπαϊκές πολιτικές, το μόνο επίδικο είναι το “ποιος” θα χαντακώσει καλύτερα το μεγαλειώδες ΟΧΙ του λαού και “ποιος” θα είναι ο καλύτερος εισηγητής του νέου μνημονίου. Στην αναμενόμενη δημιουργία ενός κοινοβουλευτικού πανσυνασπισμού των αστικών κομμάτων, ο λαός μπορεί με τη ψήφο του αλλά κυρίως με την ακατάπαυστη πάλη του στο δρόμο, να δημιουργήσει ένα ρήγμα στην αστική πολιτική και να σημάνει την λαϊκή αντεπίθεση. Το πραγματικό διακύβευμα αυτών των εκλογών είναι το εάν θα αποτυπωθεί ένα ισχυρό ρεύμα το οποίο :

- θα καταδικάζει τις μνημονιακές πολιτικές στο σύνολό τους (ΣΥΡΙΖΑ – Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ-ΑΝΕΛ)

- θα εναντιώνεται σθεναρά στους φασίστες της Χ.Α.

- θα αποδοκιμάζει τη χρόνια ηττοπάθεια του ΚΚΕ το οποίο εμμονικά αρνείται τη δυνατότητα δημιουργίας επαναστατικών αλλαγών στο τώρα και συνεχώς πετάει τη μπάλα στην εξέδρα αρνούμενο να πάρει μετωπικές και κινηματικές πρωτοβουλίες

- θα αρνείται να συνδιαλλαγεί με τους αναμασητές ενός προγράμματος αστικής διαχείρισης και “αριστερής” διακυβέρνησης, όπως αυτό της ΛΑ.Ε., το οποίο το μόνο που κάνει είναι να αναγγενά τις ίδιες αυταπάτες με αυτές που καλλιεργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά.

Η ενδυνάμωση της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς στις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρης, θα κεφαλαιοποιήσει με τον πιο εμφατικό τρόπο τη δυναμική εμφάνιση του λαϊκού παράγοντα στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου και θα φέρει το κίνημα ένα βήμα πιο κοντά στην ανατροπή του αντεργατικού μνημονίου από το δρόμο και στην περαιτέρω προώθηση του κοινωνικά αναγκαίου αντικαπιταλιστικού προγράμματος. Παρότι για μας, οι εκλογές δεν αποτελούν προφανώς κορύφωση της ταξικής πάλης, μια μαζική αποστροφή στα μνημονιακά κόμματα με μια παράλληλη ισχυρή καταγραφή των αντικαπιταλιστικών ψηφοδελτίων, εξυπηρετεί στην αναζωπύρωση του λαϊκού κινήματος και στην επαναστράτευση των μεγάλων κοινωνικών ρευμάτων που αγωνίστηκαν τα τελευταία χρόνια για την ανατροπή των πολιτικών της Ε.Ε..

Τώρα που στα μάτια ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας εξανεμίστηκαν οι όποιες ελπίδες για καλυτέρευση των ζωών μας μέσω των κοινοβουλευτικών δρόμων, το κίνημα έχοντας ως όπλο του τις αμεσοδημοκρατικές δομές του και όργανα πρέπει να επιβάλλει το κοινωνικά αναγκαίο και δίκαιο. Με γενικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς,στα πανεπιστήμια,στα σχολεία,στις λαικές γειτονιές,με επιτροπές ανέργων και με το συντονισμό όλων αυτών ο λαός και η νεολαία οφείλει να καταλάβει ότι είναι η κινητήρια δύναμη της ιστορίας,η μόνη που μπορεί να φέρει κοινωνικές αλλαγές προς όφελος της λαϊκής πλειοψηφίας. Παλεύοντας για την υλοποίηση του αντικαπιταλιστικού-μεταβατικού προγράμματος στο τώρα,με όρους λαϊκής επιβολής. Με τη πεποίθηση ότι οι αγώνες για να είναι νικηφόροι πρέπει να βγουν έξω από τα όρια της αστικής νομιμότητας και να έρθουν σε σύγκρουση με αυτά, να τσακίσουμε τη πολιτική της βάρβαρης λιτότητας και τους όποιους εκφραστές της.

Αρπαγή σπιτιών με δίκες-εξπρές

Aρπαγή σπιτιών με δίκες-εξπρές ανοίγει η κυβέρνηση με τροπολογία-κόλαφο που κατέθεσε χθες το απόγευμα στη Βουλή, κατ' εντολή των δανειστών, λίγο προτού περάσει το Μνημόνιο-τέρας. Με την τροπολογία διορίζονται άρον άρον 54 δικαστές που θα στελεχώσουν ειδικού τύπου Ειρηνοδικεία, ώστε να κλείσουν σε πρώτη φάση 130.000 εκκρεμείς υποθέσεις υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Παράλληλα, στο νέο Μνημόνιο προβλέπεται ότι για την εξαίρεση από τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας θα επιβληθούν κριτήρια που θα προσδιοριστούν με υπουργική απόφαση ύστερα από έναν μήνα, με κυριότερο αυτό της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου.Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχετικό όριο θα είναι πολύ χαμηλότερο από τα 300.000 ευρώ και αναμένεται να κυμανθεί στα 200.000 ευρώ ή και χαμηλότερα! Η επίμαχη τροπολογία προβλέπει «fast track» δικαστική διαδικασία για υποθέσεις υπερχρεωμένων νοικοκυριών που ζητούν να ενταχθούν στον νόμο Κατσέλη (νόμος 3869/2010), προχωρώντας στη σύσταση ειδικού τμήματος ή τμημάτων στα Ειρηνοδικεία για την εκδίκαση αποκλειστικά των υποθέσεων αυτών. Τα… Κατσελοδικεία θα στελεχωθούν από 54 ειρηνοδίκες, για την πρόσληψη των οποίων βρίσκεται σε εξέλιξη σχετικός διαγωνισμός. Ο αριθμός των οργανικών θέσεων ειρηνοδικών αυξάνεται κατά 140, στους 916, ανά την επικράτεια, ενώ θα γίνουν και προσλήψεις διοικητικών υπαλλήλων. Η αίτηση κάθε οφειλέτη προβλέπεται να εξετάζεται υποχρεωτικά εντός έξι μηνών από το δικαστήριο. Στο μεσοδιάστημα, ο δανειολήπτης θα πρέπει να πληρώνει ένα ποσό «έναντι» δόσης, το οποίο θα αντιστοιχεί στο 10% των μηνιαίων χρεών, με ελάχιστο όριο τα 40 ευρώ.

Σε έναν μήνα από τη δημοσίευση του νόμου με το νέο Μνημόνιο στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως θα εκδοθεί κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομίας και Δικαιοσύνης, η οποία θα καθορίζει τα κριτήρια εξαίρεσης της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς.

Τα κριτήρια αυτά θα αφορούν την αντικειμενική αξία του ακινήτου, το ύψος των συνολικών οφειλών και το μεικτό ετήσιο οικογενειακό εισόδημα. 

Παρότι η κυβέρνηση είχε προαναγγείλει ως πιθανότερο όριο αντικειμενικής αξίας τα 300.000 ευρώ, όλα δείχνουν ότι ο πήχης θα μπει χαμηλότερα, ενώ το όριο για το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα αναμένεται να οριστεί στα 35.000 ευρώ.

Με την ίδια τροπολογία ορίζεται ότι οφειλές προς την Εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία ή τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) μπορούν να ρυθμιστούν και αυτές με βάση τον νόμο Κατσέλη, υπό την προϋπόθεση ότι ο οφειλέτης έχει και χρέη προς ιδιώτες (τράπεζες).

(πηγή: www.dimokratianews.gr)

Ανακοίνωση Ε.Α.Α.Κ για το δημοψήφισμα

ΤΟ “ΟΧΙ” ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

Η πολύμηνη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους “θεσμούς” (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ), η οποία κατέληξε σε “ναυάγιο” τις προηγούμενες μέρες έπειτα από τις σκληρές απαιτήσεις των δανειστών για νέα δυσβάστακτα μέτρα, επιβεβαιώνει το εξής: δεν μπορεί να υπάρξει καμία φιλολαϊκή διαπραγμάτευση και πόσο μάλλον φιλολαϊκή πολιτική, εντός των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών της ΕΕ και του ΔΝΤ. Γίνεται ξεκάθαρο ότι Ευρωπαϊκή 'Ενωση και Ευρωζώνη σημαίνουν μνημόνια διαρκείας, φτώχεια και λιτότητα, επιτροπεία, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και κατάλυση κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας. Γίνεται ξεκάθαρο σε κάθε 'Έλληνα και Ευρωπαίο εργαζόμενο ότι η ΕΕ του κεφαλαίου, των πολυεθνικών και των τραπεζιτών “δεν αλλάζει” και όταν αλλάζει, γίνεται ακόμα πιο αντιδραστική, ακόμα πιο αντιλαϊκή και εκμεταλλευτική προς τους λαούς. Γίνεται ξεκάθαρο σε κάθε νέο ότι η ΕΕ σημαίνει ανεργία ή μετανάστευση και στην καλύτερη περίπτωση ελαστικές σχέσεις εργασίας και μισθούς πείνας.

Η κυβέρνηση, κάτω από τα συνθήματα “ούτε ρήξη, ούτε υποταγή” και “εύρεση μιας αμοιβαίας επωφελούς λύσης”, προσπάθησε να έρθει σε συμφωνία με τους “θεσμούς”, προτείνοντας ένα νέο μνημόνιο, σε αντάλλαγμα με την ρύθμιση του ελληνικού χρέους (αφού πρώτα είχε δεσμευτεί για την αποπληρωμή του συνόλου του). Η άρνηση από πλευράς ΕΕ και ΔΝΤ και η αντιπρόταση ενός άλλου μνημονίου, ακόμα πιο σκληρού και δυσβάστακτου, δείχνει ότι το μαύρο μέτωπο του κεφαλαίου, επιδιώκει την συνέχιση της πιο βάρβαρης εκμετάλλευσης και παράλληλα την παραδειγματική τιμωρία του ελληνικού λαού, ώστε να καταστήσει σαφές σε όλους τους λαούς της Ευρώπης ότι τα μνημόνια, η λιτότητα και οι αντιλαϊκές πολιτικές είναι μονόδρομος

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ήρθε η αναγγελία της κυβέρνησης για δημοψήφισμα με ερώτημα το “ναι ή όχι στην πρόταση των δανειστών”. Η απόφαση αυτή έρχεται κάτω από την πίεση των λαϊκών διαθέσεων να μπει τέρμα σε αυτή την πολιτική και από τη μαζική αντίσταση στο συμβιβασμό της κυβέρνησης με την ΕΕ και το ΔΝΤ, η οποία ανάγκασε την κυβέρνηση να μην δεχτεί την πρόταση των δανειστών.

Απέναντι στο δημοψήφισμα στάθηκε από την πρώτη στιγμή η “δεξιά” αντιπολίτευση των “μένουμε Ευρώπη”, των μνημονιακών ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ και λοιπών μεγαλοδημοσιογράφων, οι οποίοι επανέφεραν τα εκβιαστικά διλλήματα του τύπου “μνημόνιο ή χρεοκοπία” και “ευρώ ή χάος”. Αποτελούν το μέτωπο του “ΝΑΙ”, τους πιο ξεκάθαρους εκπροσώπους των νεοφιλελεύθερων-αντιλαϊκών πολιτικών και αυτούς που τα ταξικά συμφέροντα που εκπροσωπούν ταυτίζονται με τη συνέχιση των μνημονίων και την σκληρή εκμετάλλευση των εργαζόμενων.

Από την άλλη, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ζήτησε το “ΟΧΙ” του ελληνικού λαού, εντάσσοντας το όμως, στην λογική της συνέχισης των διαπραγματεύσεων για έναν “έντιμο συμβιβασμό”, εντός του ευρώ και της ΕΕ. Το “ΟΧΙ” που ζητάει η κυβέρνηση, αποτελεί “ΝΑΙ” στην δική της πρόταση-συμφωνία, στις 47 μνημονιακές σελίδες συνέχισης της αντιλαϊκής πολιτικής που κατέθεσε προς τους δανειστές. Η τελευταία επιστολή του Τσίπρα στους «θεσμούς»  λίγο πριν την εκπνοή του τρέχοντος «προγράμματος» με την οποία αποδέχεται τις προτάσεις των «εταίρων» με μικρο-αλλαγές, επιβεβαιώνει την κατεύθυνση αυτή.

Το δίλλημα για τη νεολαία και τον λαό δεν πρέπει να είναι ποιο μνημόνιο θα επιλέξει: των “θεσμών” ή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Το πραγματικό δίλημμα για τη νεολαία και το λαό είναι ποια πολιτική θα επιλέξει: αυτή της συνέχισης των αντιλαϊκών μνημονίων,  όποια μορφή και αν πάρουν ή αυτή που βάζει τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα στο προσκήνιο και έρχεται σε ρήξη με το κεφάλαιο και τους μηχανισμούς του.

Το “ΟΧΙ” που πρέπει να εκφράσει ο λαός είναι διαφορετικό από της κυβέρνησης!

Είναι το “ΟΧΙ” απέναντι :

·    στους εκβιασμούς των δανειστών,

·    στην μνημονιακή πρόταση της κυβέρνησης,

·    σε ΕΕ και Ευρωζώνη.

Το αναγκαίο μαχητικό και αγωνιστικό “ΟΧΙ” της νεολαίας, των εργαζόμενων και των ανέργων είναι αυτό που διεκδικεί: κατάργηση όλων των μνημονίων, αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, πλήρη εργασιακά δικαιώματα,  παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους, έξοδο από ΕΕ/Ευρωζώνη, εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων κάτω από εργατικό/κοινωνικό έλεγχο.

Με ένα τέτοιο πολιτικό περιεχόμενο και πλαίσιο διεκδικήσεων το λαϊκό κίνημα να γίνει ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων και ο παράγοντας που θα καθορίσει την ατζέντα των γεγονότων. Να αποκρούσει κάθε προσπάθεια τρομοκράτησης και εκτόνωσης της οργής από όσους το επιχειρούν. Το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία πρέπει να απαντήσουν με ένα αγωνιστικό και ανυπότακτο “ΟΧΙ” μέσα από τους μαζικούς και μαχητικούς αγώνες ανατροπής παλιών και νέων μνημονίων, αλλά και μέσα από όποια κάλπη στηθεί.

Ειδικά η νεολαία που αποτέλεσε το πιο σκληρά πληττόμενο κομμάτι από τις μνημονιακές πολιτικές, έχει κάθε συμφέρον να αντιπαλέψει όλα τα μνημόνια, παλιά και νέα. Τόσο η σπουδάζουσα νεολαία, που οι εφαρμοζόμενες πολιτικές της ΕΕ για τα πανεπιστήμια δυσχεραίνουν αρκετά τους όρους φοίτησής της, διαλύουν τα πτυχία της και καταστρέφουν το εργασιακό της μέλλον, όσο και η εργαζόμενη νεολαία του “60% ανεργία”, των voucher, της ελαστικής απασχόλησης, των μισθών πείνας και των ανύπαρκτων εργασιακών δικαιωμάτων. Για να βρουν οι νέοι άνεργοι δουλειά με αξιοπρεπείς όρους, για να λειτουργήσουν τα δημόσια και δωρεάν πανεπιστήμια, για να κερδίσουν τα δικαιώματα και οι ανάγκες της νεολαίας και του κόσμου της εργασίας, είναι απαραίτητη ανάγκη η νίκη του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της Κυριακής, η ανατροπή παλιών και νέων μνημονίων.

Το “ΟΧΙ” στα μνημόνια πρέπει να συνοδευτεί με ένα μεγάλο “ΝΑΙ” στον άλλο δρόμο που περνάει μέσα από την ρήξη με την ΕΕ και το ΔΝΤ και την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του μαύρου μετώπου του κεφαλαίου. Μέσα από ένα νέο γύρο νεολαιίστικων και λαϊκών αγώνων να σταλεί μήνυμα  φόβου στους “δυνάστες” των ζωών μας και μήνυμα ελπίδας στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου, για μια κοινή διεθνιστική πάλη με στόχο την απελευθέρωση από τα δεσμά του κεφαλαίου.

ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Τρόμος και αθλιότητα στην TV

To ιδιοκτησιακό πλέγμα στα ελληνικά ΜΜΕ

 -------

"Η από αέρος ρίψη προπαγανδιστικών φυλλαδίων σε καιρό πολέμου είναι μια παλιά τακτική που σκοπό έχει να κάμψει το ηθικό του «εχθρού», μάχιμων και αμάχων, προειδοποιώντας, τρομοκρατώντας, ζητώντας την παράδοση. Αν υπήρχε ένα Παγκόσμιο Μουσείο Προπαγάνδας, ο επισκέπτης θα ριγούσε με το μακάβριο περιεχόμενο κάποιων φέιγ βολάν όπως «Μην καίτε ξύλα για να ζεσταθείτε, θα χρειαστούν για να στήσετε σταυρούς στους τάφους σας»."

Είναι κοινός τόπος για όλους σχεδόν πλέον ότι τα συστημικά ΜΜΕ και ειδικότερα η τηλεόραση που έχει και τη μεγαλύτερη δύναμη να επιδρά έχουν ως πρωταρχικό στόχο τη συστηματική πλύση εγκεφάλου των ανθρωπων και όχι φυσικά κάποιου είδους "αντικειμενική" ενημέρωση. Στόχος είναι αφενός η διαμόρφωση ενός τύπου ανθρώπου που θα σκέφτεται, θα αισθάνεται και θα ζει με ένα συγκεκριμένο τρόπο, παραγωγικό και αποδοτικό για τα συμφέροντα του Κεφαλαίου, και αφετέρου η εμπέδωση συγκεκριμένης κατά καιρούς πολιτικής στάσης την οποία υπαγορεύουν τόσο τα ειδικότερα συμφέροντα των μεγαλοκαπιταλιστών-ιδιοκτητών των καναλιών όσο και τα "μακροσυμφέροντα" της τάξης τους. Ο τρόμος αποτελεί πάντα βασικό εργαλείο και έχει ξεκάθαρο στόχο την παθητικοποίηση του "τηλεθεατή-πολίτη", οι εργαζόμενοι, οι καταπιεσμένοι δεν πρέπει να έχουν λόγο για την επόμενη μέρα, δεν πρέπει να έχουν καν συνείδηση της κοινωνικής ταυτότητάς τους. Το λόγο πρέπει να τον έχουν οι αγορές, οι οίκοι αξιολόγησης, οι «θεσμοί», το βαθύ επιχειρηματικό κράτος. Η επόμενη μέρα δεν πρέπει να είναι δική μας, αλλά δική τους...

------

Ο ΑΝΤ1 προειδοποιεί για τις εκλογές!

Πάκοι με 50ευρα κομμένοι αν δεν κάτσετε φρόνιμα

Το αρχείο του MEGA...

Το CSI Βουλή ρεπορτάζ του Γιώργου Καραιβάζ

Je suis Συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ

ΚΟΥ-ΚΛΟΥΞ-ΚΛΑΝ εναντίον Γιώργου Μπόμπολα

Ο Γιώργος Καραιβάζ και οι ιπτάμενοι αναρχικοί

O Παύλος Φύσσας δολοφονήθηκε σύμφωνα με τον ΣΚΑΙ λόγω Champons League

Ολα ωραία και καλά με το να είναι κανείς φασίστας

Ερχεται βιβλική καταστροφή

Ο Αυτιάς συνομιλεί 3 φορές με το βίντεο Ψωμιάδη. Για τόσο ηλίθιους μας περνάνε

Ο συνδικαλισμός πρέπει να πεθάνει! Μόνο μνημόνια στο εξής!

Η Τρέμη κάνει νόημα στον Ευαγγελάτο να κόψει το Γλέζο όταν ξεκινάει να μιλάει για τραπεζίτες

Στο MEGA βάφτισαν «εργαζόμενους του Zara» τους αναρχικούς που έσβησαν τη φωτιά

Όταν το βίντεο που κατέγραφε τη δολοφονία του Αλέξη διασκευάστηκε με σκηνοθετική διάθεση από το MEGA

------

Συμπέρασμα

Η νεολαία λέει "ΟΧΙ" στη λιτότητα και την εξαθλίωση / "ΝΑΙ" στους αγώνες που γεμίζουν ελπίδα!

Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε θεατές σημαντικότατων πολιτικών εξελίξεων. Οι ουρές στα ATM και η τρομουστερία που διαχέουν τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. τα οποία προσπαθούν συνεχώς να σπείρουν το φόβο στον ελληνικό λαό, “δαιμονοποιόντας” τη ρήξη με τους τοκογλύφους δανειστές, συνθέτουν εικόνες που θυμίζουν άλλες εποχές. Σε αυτή τη σύνθετη και κρίσιμη συγκυρία, ο λαός και η νεολαία έχουν χρέοςαρχικά να εξάγουν χρήσιμα πολιτικά συμπεράσματα και στη συνέχεια να ριχτούν στη μάχη ώστε ο λαϊκός παράγοντας να πάρει πραγματικά τη κατάσταση στα χέρια του και να επιβάλλει το μπλοκάρισμα κάθε αντιλαϊκής πολιτικής.

Ο τελευταίος κύκλος της “διαπραγμάτευσης” μεταξύ κυβέρνησης και Τρόικας, κυρίαρχα αναδεικνύει το γεγονός πως η Ε.Ε., σαν ολοκληρωτικός θεσμός, δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από ένα όργανο των αστικών ευρωπαϊκών τάξεων που αποσκοπεί στην όσο το δυνατόν πιο μεγάλη οικονομική εκμετάλλευση των λαών. Παρά τις τεράστιες υποχωρήσεις από τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, που πρόθυμα πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ, οι συζητήσεις δεν κατέληξαν επιτυχώς, λόγω της άκαμπτης στάσης των “θεσμών”. Η πρωτοβουλία για διεξαγωγή δημοψηφίσματος από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης σε καμία των περιπτώσεων δεν φανερώνει κάποια αριστερόστροφη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ ή κάποιο επαναπροσανατολισμό των στρατηγικών του στόχων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παραμένει μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, η οποία εκφράζει μερίδες της εγχώριας και διεθνή αστικής τάξη και συνεπώς δε μπορεί παρά να συνεχίσει πολιτικές της σκληρής λιτότητας. Στην ουσία αυτό που προσπαθεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι, μέσα από την επικράτηση του “ΟΧΙ”, να αποσπάσει την εκ νέου συναίνεση των λαϊκών στρωμάτων της κοινωνίας με τις δικές του αντιλαϊκές προτάσεις και το δικό του 47-σελιδο μνημόνιο.

Παρόλο όμως, που η κυβέρνηση επιθυμεί το δημοψήφισμα να πάρει τη μορφή του “ΟΧΙ στο μνημόνιο των δανειστών- ΝΑΙ στο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ”, η λαϊκή διάθεση και τα κεκτημένα των προηγούμενων αντιμνημονιακών αγώνων ξεπερνούν το εκβιαστικό αυτό δίλημμα. Σαν αντικαπιταλιστική αριστερά καλούμε το κόσμο όχι μόνο να ψηφίσει μαζικά ΟΧΙ τη Κυριακή στο δημοψήφισμα, ρίχνοντας ένα γερό χαστούκι στα κοράκια της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ., αλλά και να βγει στους δρόμους πριν και μετά το δημοψήφισμα και με οργάνωση από τα κάτω να παλέψει για την ανατροπή κάθε νέου και παλιού μνημονιακού μέτρου που του στέρησε μια σειρά από κατακτήσεις και δικαιώματα. Για μας το ΟΧΙ πρέπει να δοθεί πρώτα και κύρια από το δρόμο και με μαχητικούς όρους. Με δράσεις και παρεμβάσεις σε γειτονιές, χώρους δουλειάς, πανεπιστήμια ώστε να συγκροτηθεί ένα μάχιμο κοινωνικοπολιτικό ρεύμα με δικά του όργανα και δομές, το οποίο όχι μόνο δε θα προασπίζεται τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αλλάδιατηρώντας το αντικυβερνητικό – αντικοινοβουλευτικό του στίγμα, θα απαιτεί το σταμάτημα κάθε έκφρασης αντιλαϊκής πολιτικής από όπου και εάν προέρχεται.

Οι τελευταίοι μήνες, ανέδειξαν τόσο τον ξεκάθαρα αντιλαϊκό χαρακτήρα της Ε.Ε. όσο και το αδιέξοδο της κυβερνητικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ. Οι πολιτικές συνθήκες ευνοούν τη ζύμωση αντικαπιταλιστικών αιτημάτων, με ευρύτερα στρώματα της νεολαίας και του λαού. Οι κινηματικές καταστάσεις που μπορεί να διαδραματιστούν τις επόμενες μέρες θα φέρουν στο επίκεντρο το ζήτημα της ρήξης – αποδέσμευσης από την Ε.Ε. και το Ευρώ, με ταυτόχρονη διαγραφή του χρέους.

Για αυτό καλούμε όλη τη νεολαία να ψηφίσει ένα μαχητικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της Κυριακής. 

Ένα ΟΧΙ που σημαίνει.

• ΟΧΙ στους εκβιασμούς των δανειστών
• ΟΧΙ στην μνημονιακή πρόταση της κυβέρνησης
• ΟΧΙ στην ΕΕ και την Ευρωζώνη.

Το αναγκαίο μαχητικό και αγωνιστικό “ΟΧΙ” της νεολαίας, των εργαζόμενων και των ανέργων είναι αυτό που διεκδικεί: κατάργηση όλων των μνημονίων, αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, πλήρη εργασιακά δικαιώματα, παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους, έξοδο από ΕΕ/Ευρωζώνη, εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων κάτω από εργατικό/κοινωνικό έλεγχο. Μέσα από ένα νέο γύρο νεολαιίστικών και λαϊκών αγώνων να σταλεί ένα μήνυμα φόβου στους “δυνάστες” των ζωών μας και μήνυμα ελπίδας στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου, για μια κοινή διεθνιστική πάλη με στόχο την απελευθέρωση από τα δεσμά του κεφαλαίου!

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ για τους θανάτους των 4 εργαζομένων στα ΕΛΠΕ

Ως ΕΑΑΚ θέλουμε να εκφράσουμε τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες των νεκρών εργατών.

Το τραγικό συμβάν του θανάτου των τεσσάρων εργατών στο εργοστάσιο των ΕΛ.ΠΕ. έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά λίστα εργατικών θανάτων που έχουν λάβει χώρα, ειδικά τα τελευταία χρόνια που οι υπάρχουσες εργασιακές συνθήκες έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε κάτεργα. Το τραγικό δυστύχημα για τους συγκεκριμένους εργάτες συνέβη κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης μιας παλιάς μονάδας του εργοστασίου των ΕΛ.ΠΕ.

Μετά από αυτήν την εξέλιξη, η εταιρία προσπάθησε προκλητικά να αποποιηθεί κάθε ευθύνη για το εργοδοτικό έγκλημα, δηλώνοντας μέσα από πόρισμα ότι οι θάνατοι προήλθαν από “ανθρώπινο λάθος” .

Η νεολαία και οι εργαζόμενοι δεν θα ανεχθούμε αυτή τη σκευωρία της εργοδοσίας. Με τους αγώνες μας θα αμφισβητήσουμε τους νόμους της «αγοράς» και της «παραγωγής» και θα οργανώσουμε την αντεπίθεση του κόσμου της εργασίας!

Οι συγκεκριμένες ανθρώπινες απώλειες είναι προφανές ότι βαραίνουν πλήρως την εταιρία των ΕΛ.ΠΕ, η οποία χρησιμοποιεί τους εργάτες σαν φθηνή “καύσιμη ύλη” για να παράγει μεγαλύτερο κέρδος. 'Άγρια εκμετάλλευση, σκληρή εντατικοποίηση της εργασίας με υπερωρίες, τρίμηνες και τετράμηνες συμβάσεις εργασίας και μπλοκάκια, ανειδίκευτη εργασία και μηδενική πρόληψη για μέτρα ασφαλείας είναι η πραγματικότητα μέσα στα ΕΛ.ΠΕ. Αυτός είναι ο βασικός λόγος (ο οποίος αποκρύπτεται προφανώς) που οδήγησε την εταιρία σε αύξηση των κερδών της για το 2014, όπως διατυμπανίζει όλο χαρά η εργοδοσία.

Βαριές ευθύνες, πέρα από την εργοδοσία, φέρουν και όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων, οι οποίες μέσα από τα μνημόνια και τις αντιλαϊκές πολιτικές που εφάρμοσαν, έχουν διαλύσει κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος και έχουν αφήσει ανοικτό το πεδίο στο κεφάλαιο να ξεσαλώνει ανεξέλεγκτα. Είναι απαράδεκτο να έχουν δολοφονηθεί 4 εργάτες και το Υπουργείο Εργασίας να μην έχει συστήσει καν προανακριτική επιτροπή για να αποδοθούν οι ευθύνες! Είναι εμφανές ότι η περιβόητη «ανάπτυξη» την οποία ευαγγελίζονται οι κυβερνήσεις με την ΕΕ, θα έρθει πατώντας πάνω στο αίμα και στον ιδρώτα των εργαζόμενων, μέσα από τους πιο αντιδραστικούς όρους εργασίας που έχουν υπάρξει εδώ και δεκαετίες. Όροι που βαθαίνουν το καθεστώς διαιώνισης της ανεργίας και της ελαστικής – επισφαλούς εργασίας και επιχειρούν να καταδικάσουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία στο «ρεαλισμό» των voucher, των πεντάμηνων, των αντεργατικών πολιτικών, των χαμηλών μισθών με εξαντλητικά ωράρια και των συμφώνων πρώτης απασχόλησης.

Όμως λογαριάζουν χωρίς όλους εμάς, εμάς που παράγουμε όλο τον πλούτο της κοινωνίας! Εμάς που δεν θα ανεχτούμε άλλο τέτοιο εργοδοτικό έγκλημα, που θα βάλλουμε τσακίσουμε κάθε εργοδότη, που δε διστάζει να παίξει κορόνα γράμματα με τις ζωές ανθρώπων, για να πλουτίσει ο ίδιος και το κεφάλαιο! Εμάς, που το μόνο χρέος μας είναι η ανατροπή! Εμάς, το μέλλον του κόσμου!

Ως νεολαία είμαστε μέρος του πιο πληττόμενου κομματιού της κοινωνίας, από τις πολιτικές του κεφαλαίου και της ΕΕ! Όμως, όπως ιστορικά πάντα αγωνιζόμασταν με μαχητικότητα στους δρόμους, πρέπει και τώρα να αντισταθούμε, μαζί με τους εργαζόμενους, απέναντι στην εργοδοσία και τα κέρδη της, αλλά και συνολικά ενάντια στις πολιτικές που μαυρίζουν το μέλλον μας. Να ξαναβγούμε τώρα δυναμικά στο προσκήνιο μαζί με τους εργαζόμενους και να απαιτήσουμε να ανατραπεί η νέα «συμφωνία» κυβέρνησης – ΕΕ, το νέο μνημόνιο, που πλήττει τα συμφέροντα και τις ανάγκες της πληττόμενης πλειοψηφίας της κοινωνίας. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο σε όποιον πλήττεται ότι ο μόνος δρόμος είναι η ανατροπή, να σπάσουμε τα δεσμά των παλιών και του νέου μνημονίου, του χρέους, του ευρώ και της ΕΕ. Να παλέψουμε για σπουδές για όλους, με ανθρώπινους όρους φοίτησης και για τη μόρφωση που έχουμε ανάγκη στο σήμερα. Να ανατρέψουμε το καθεστώς της ανεργίας, των voucher και της ελαστικής εργασίας, κατοχυρώνοντας την εργασιακή προοπτική και τα εργασιακά δικαιώματα, για να ζούμε και να δουλεύουμε όπως μας αρμόζει από τις σύγχρονες δυνατότητες της εποχής μας και όχι όπως μας επιβάλλουν οι αντιλαϊκές πολιτικές κεφαλαίου - ΕΕ - ΔΝΤ.

Καλούμε την Παρασκευή 5/6 στις 18.30 συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία προς το υπουργείο Εργασίας, ως πρώτη απάντηση του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος απέναντι στη δολοφονία των εργατών στα ΕΛ.ΠΕ.

Συνδιοργανώνουμε δράσεις ταξικής αλληλεγγύης προς τις οικογένειες των νεκρών εργατών

ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

Κατερίνα Γώγου: Η ποιήτρια δύο γενεών

Η ποιήτρια του δρόμου. Αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που αρμόζει στην Κατερίνα Γώγου. Εκεί, στην Πατησίων. Πάνω-κάτω. Άλλοτε μόνη, άλλοτε με συντρόφους. Ευαίσθητη, αλλά στεκόταν μπροστά στον αόρατο εχθρό που στόχευε στο μυαλό. Δεν ξεπούλησε το τομάρι της και «έφυγε»  με την ελπίδα ότι «θα την αλλάξουμε τη ζωή!/Παρ” όλα αυτά Μαρία».

Παρούσα

Η Κατερίνα Γώγου είναι ο συνδετικός κρίκος δύο γενεών. Αυτής που νίκησε και ηττήθηκε και αυτής που προσπαθεί να νικήσει την ήττα της προηγούμενης. Ναι, τη δική μας εννοώ. Αυτή που δεν ξέρει πώς να απεγκλωβιστεί από τα δεσμά της ηττοπάθειας και δέχεται απανωτά χτυπήματα από την αστική τάξη. Ευτυχώς, η Γώγου είναι και σήμερα παρούσα. Με τα ποιήματά της. Όπως ήταν και στο χθες που μας κατατρύχει σήμερα. Ναι, δεν αρκούν λίγοι στίχοι για να έρθει η μεγάλη νίκη, όμως αρκούν για να σε κρατήσουν ξύπνιο. Έτοιμο, υποψιασμένο, αφού, όπως μας προειδοποιεί-συμβουλεύει: «Στο μυαλό είναι ο στόχος» 

Ήθελε να ζήσει τη ζωή και όχι τον σκοπό της

Η Γώγου ανήκει στη γενιά των ποιητών της δεκαετίας του ’70. Ιδανικό χρονικό πλαίσιο για να εκδηλωθεί το ποιητικό της έργο. Το πρωτογενές υλικό των νεανικών-εφηβικών της χρόνων θα «πιαστεί» από τις σπίθες των εξεγερτικών στιγμών που ακολούθησαν. Ο ποιητής πρώτα βιώνει και μετά γράφει και η Γώγου δεν αποτελεί εξαίρεση. Το βίωμα στον ποιητή μένει. Δεν φεύγει την ίδια στιγμή που μας βρίσκει. Φτιάχνει φωλιά στα σωθικά και περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για να μεταμορφωθεί σε ποιητικό αναγεννησιακό λόγο.

Γεννήθηκε 1 Ιουνίου 1940 στην Αθήνα. Τα πρώτα της χρόνια μύριζαν μπαρούτι και το φως περνούσε μέσα από τη χαραμάδα που άφηνε το έρεβος εκείνης της περιόδου. Ο πατέρας αυστηρός απέναντι της, αλλά η θέλησή της να σπουδάσει υποκριτική πραγματοποιείται. Σπουδάζει στη σχολή του Τάκη Μουζενίδη. Πρωτοεμφανίζεται στο θέατρο με τον θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου. Καλή ηθοποιός που αναδείκνυε τους δεύτερους ρόλους στις ταινίες του Φίνου. Σε όσες ήταν πρωταγωνίστρια ξεχώρισε. Πήρε το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τον ρόλο της στο «Το βαρύ πεπόνι». Στην «Παραγγελιά»δεσπόζει ως ιδιότυπος αρχαίος χορός.

Η Γώγου, όμως, δεν θα αρκούταν σε αυτού του είδους την έκφραση. Η ποίηση τής ταίριαζε καλύτερα. Ίσως, γιατί, όπως αναφέρει ο Ντοστογιέφσκι, ήθελε να ζήσει τη ζωή και όχι τον σκοπό της. Η ηθοποιία δεν την άφηνε να ανοίξει τους δρόμους που ήθελε. Ο μόνος τρόπος να τα πει χύμα ήταν ο δικός της λόγος. Και εκεί, στην ποίηση, έζησε και ζει η Κατερίνα Γώγου.

Η ποίηση της Κ.Γ

Η Γώγου κατάφερε να ξεφύγει από νόρμες, κανόνες, «πρέπει» και έγραψε τον πάνω στον δικό της λυρισμό. Η ποίησή της είναι ελεύθερη, σχεδόν αυτόνομη. Δεν οδηγείται όμως, μόνο από το πάθος και την οργή. Πάνω απ’ όλα είναι η ευαισθησία. Η ποιητική της περσόνα σπαράζει μαζί της και η διάθεση για σύγκρουση είναι αυτή που φέρνει την ισορροπία. Ο λόγος δεν είναι ΜΟΝΟ καταγγελτικός, δεν είναι ΜΟΝΟ αποκαλυπτικός, δεν είναι ΜΟΝΟ σπαρακτικός. Είναι ουμανιστικός-ανατρεπτικός που επηρέαζε και επηρεαζόταν. Η ποιητική υπόσταση της Γώγου διαπλεκόταν με αυτήν της ακτιβίστριας, της αγωνίστριας, του ανθρώπου που πήγαινε ενάντια στο σύστημα.

Οι στίχοι της είναι σκληροί και όταν ακουμπούν στην ανθρώπινη επιφάνεια εκρήγνυνται. Εκεί στοχεύει. Σαν να θέλει να αποκρούσει-προστατέψει τον άνθρωπο από τα ύπουλα χτυπήματα.

Γράφει:

«Η ζωή μας είναι άσκοπα λαχανητά/σε κανονισμένες απεργίες/ρουφιάνους και περιπολικά»

Συλλαμβάνει τον κόπο και την αγωνία εστιάζοντας σε αυτό που μένει μετά από έναν χαμένο αγώνα. Τονίζει την ψυχική απόληξη ενός σώματος και μιας ψυχής που έχει εξουθενωθεί για το τίποτα. Γι” αυτό και ακολουθεί η αποδόμηση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των κατασταλτικών μέσων.

Η Γώγου έγραφε αδιαμεσολάβητα. Αυτό που σκεφτόταν το αποτύπωνε. Κατά κάποιον τρόπο έχουμε τη δική της «αυτόματη γραφή». Η «μετάφραση» των εικόνων που λάμβανε δεν χωρούσε δεύτερες σκέψεις. Δεν την ένοιαζε η σύνταξη και το μέτρο. Να εκφραστεί ήθελε, δίχως να κάνει την παραμικρή παραχώρηση σε αξίες, ήθος, συναίσθημα. Οι στίχοι σμιλεύονταν πάνω σε αυτές τις βάσεις. Η φωνή της Γώγου τούς έδινε το τελικό σχήμα και τους τοποθετούσε στο κατάλληλο πλαίσιο. Κατάφερνε να ελέγξει το αυθόρμητο και την ένταση του θυμικού. Γι” αυτήν ήταν το καταφύγιο και το εφαλτήριο της.

Παρ” όλα αυτά, ασφυκτιούσε. Οι εποχές ήταν ζόρικες. Οι καιροί οπισθοδρομούσαν. Προσδοκίες, ελπίδες, διαψεύδονταν και μερικές φορές δεν αρκούσε η ποίηση. Οι μεταπτώσεις της εμφανείς και στα ποιήματα. Μολαταύτα, πόσες φορές να σε σώσει ένας στίχος, μια σκέψη περασμένη στο χαρτί; Η πραγματικότητα ήταν αδυσώπητη και γι” αυτήν δυσβάσταχτη. Τόσο που δεν άντεξε. Η μοναξιά που δεν βιώνεις σε πρώτο χρόνο, αλλά την αισθάνεσαι, ήταν το τσεκούρι που γυρνούσε πάνω και από το δικό της κεφάλι και απέφυγε τη σύγκρουση με την σκουριασμένη λεπίδα. Αυτοκτόνησε στις 3 Οκτωβρίου 1993.

Έργα της ίδιας:

-Τρία κλικ αριστερά, Εκδόσεις Καστανιώτη

-Ιδιώνυμο, Εκδόσεις Καστανιώτη

-Το ξύλινο παλτό, Εκδόσεις Καστανιώτη

-Απόντες, Εκδόσεις Καστανιώτη

-Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών, Εκδόσεις Καστανιώτη

-Νόστος, Εκδόσεις Λιβάνη

Μεταθανάτιες εκδόσεις:

-Με λένε Οδύσσεια, Εκδόσεις Καστανιώτη

-Νόστος, εκδόσεις Καστανιώτη

-Τώρα να δούμε εσείς τι θα κάνετε, Εκδόσεις Καστανιώτη

 Βιβλία για την Κ.Γ:

 -Κατερίνα Γώγου: Έρωτας Θανάτου, Εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος

 Συμμετοχή σε συλλογικά έργα:

 -Ποιητές στη σκιά, Εκδόσεις Γαβριηλίδης

Πηγή

-toperiodiko.gr

25 ΜΑΪΟΥ

                                     Κατερίνα Γώγου

Ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα
και θα βγω στους δρόμους
όπως και χτες.
Και δεν θα συλλογιέμαι παρά
ένα κομμάτι από τον πατέρα
κι ένα κομμάτι από τη θάλασσα
–αυτά που μ’ άφησαν–
και την πόλη. Την πόλη που τη σάπισαν.
Και τους φίλους μας που χάθηκαν.
Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα
ίσα ολόισα στη φωτιά
και θα μπω όπως και χτες
φωνάζοντας «φασίστες!»
στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες
μ’ ένα κόκκινο λάβαρο
ψηλά να γυαλίζει στον ήλιο.
Θ’ ανοίξω την πόρτα
και είναι –όχι πως φοβάμαι–
μα να, θέλω να σου πω, πως δεν πρόλαβα
και πως εσύ πρέπει να μάθεις
να μην κατεβαίνεις στο δρόμο
χωρίς όπλα όπως εγώ
– γιατί εγώ δεν πρόλαβα–
γιατί τότε θα χαθείς όπως και εγώ
«έτσι» «αόριστα»
σπασμένη σε κομματάκια
από θάλασσα, χρόνια παιδικά
και κόκκινα λάβαρα.
Ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα
και θα χαθώ
με τ’ όνειρο της επανάστασης
μες την απέραντη μοναξιά
των δρόμων που θα καίγονται,
μες την απέραντη μοναξιά
των χάρτινων οδοφραγμάτων
με το χαρακτηρισμό –μην τους πιστέψεις!–
Προβοκάτορας.