Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Άμεση επιστροφή των συναδέλφων μας!


ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ
Ανακοίνωση του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού ΕΚΠΑ
Αθήνα 12 Φεβρουαρίου 2015

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

Τα τελευταία χρόνια, η τριτοβάθμια εκπαίδευση, παρά το πλήθος προβλημάτων που ήδη είχε, υπέστη τις συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής: υποχρηματοδότηση, «κούρεμα» αποθεματικών, συρρίκνωση Σχολών και Τμημάτων, ιδιωτικοποίηση τομέων της, συνολική επίθεση στα δικαιώματα φοιτητών και εργαζομένων. Η πολιτική αυτή, μέρος μιας ευρύτερης αντίληψης για το δημόσιο τομέα, στόχευε στην αποδόμηση της λειτουργίας των ΑΕΙ-ΤΕΙ, στην υποβάθμιση του έργου τους και τελικά στην ολοσχερή απαξίωσή τους, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την περεταίρω ιδιωτικοποίησή τους, την εξάρτησή τους από την αγορά, την ύψωση επιπλέον ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση.

Από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2013-2014, στο επίκεντρο της επίθεσης, βρεθήκαμε και οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ. Οι εργαζόμενοι οκτώ Πανεπιστημίων βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια όξυνση της επίθεσης της κυβέρνησης, με το μέτρο της διαθεσιμότητας/απολύσεων. Για την κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘ, που δε δίστασαν να παραβιάσουν κάθε έννοια λογικής και δικαίου, να χρησιμοποιήσουν την αυθαιρεσία και τον εκβιασμό, δεν ήμασταν παρά αριθμοί που έπρεπε να θυσιαστούν στο βωμό της τρόικας, μαζί με άλλους συναδέλφους μας από το δημόσιο. Στο όνομα της «δημοσιονομικής εξυγίανσης», 1.349 συνάδελφοί μας χαρακτηρίστηκαν «πλεονάζοντες» και άνοιξε γι’ αυτούς η πόρτα της εξόδου.

Αντισταθήκαμε στην επίθεση αυτή κάνοντας έναν πρωτοφανή σε διάρκεια απεργιακό αγώνα από το Σεπτέμβριο μέχρι και το Δεκέμβριο του 2013. Στον αγώνα μας είχαμε τη συμπαράσταση της πανεπιστημιακής κοινότητας, και κυρίως των φοιτητών και των γονιών τους, αλλά και των συναδέλφων μας στο δημόσιο. Με απόλυτη συνείδηση της αποστολής μας αγωνιστήκαμε και στηρίξαμε:

- Τις θέσεις εργασίας μας και τα εργασιακά μας δικαιώματα

- Το Πανεπιστήμιο ως δημόσιο χώρο και αγαθό. Το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητό του

Με τον αγώνα μας, αντιστεκόμενοι στο ειδικό μέτρο της «αυτό-απογραφής» και το συνακόλουθο πειθαρχικό αδίκημα που θέσπισε το ΥΔΜΗΔ για να σπάσει τον απεργιακό μας αγώνα, καταφέραμε τη σημαντική μείωση του αριθμού των διαθέσιμων συναδέλφων μας.

Παρά την επίθεση που δεχθήκαμε και την άσκηση πειθαρχικών διώξεων σε πολλούς από μας, συνεχίσαμε τις κινητοποιήσεις μας και μετά τη λήξη της μεγάλης απεργίας, απαιτώντας την επιστροφή όλων των συναδέλφων στις θέσεις τους, την κατάργηση των ΚΥΑ και του μέτρου της διαθεσιμότητας/απολύσεων. Ξεσκεπάσαμε το πέπλο της διαθεσιμότητας και δηλώσαμε ότι δε γελιόμαστε από τη φενάκη της κινητικότητας.

Σήμερα, μετά από ενάμιση χρόνο αγωνιστικών κινητοποιήσεων, από τους διαθέσιμους συναδέλφους μας, οι περισσότεροι παραμένουν σε καθεστώς διαθεσιμότητας, ενώ κάποιοι από αυτούς βρίσκονται ήδη εκτός μισθοδοσίας.

Τίποτα δε μας χαρίστηκε. Όλα κατακτήθηκαν μέσα από τους αγώνες μας. Έτσι, σήμερα δηλώνουμε ότι πάγια αιτήματά μας ήταν και είναι:
α) Η κατάργηση όλων των νομοθετημάτων περί διαθεσιμότητας/κινητικότητας και των εφαρμοστικών ρυθμίσεων που προέκυψαν από αυτά.
β) Η κατάργηση των ΚΥΑ που οδήγησαν τους συναδέλφους μας στη διαθεσιμότητα.
γ) Η άμεση επιστροφή όλων των υπό διαθεσιμότητα συναδέλφων μας στις θέσεις εργασίας τους. Αναγνώριση της υπηρεσίας τους, όλων των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων, όλων των μηνών της διαθεσιμότητας-ομηρίας, καθώς και αποκατάσταση της οικονομικής βλάβης που υπέστησαν κατά χρόνο παραμονής τους στη διαθεσιμότητα.
δ) Η κατάργηση κάθε μορφής υποχρεωτικής μετάταξης.
ε) Η μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κανενός είδους ελαστική μορφή εργασίας (voucher, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, «ωφελούμενοι»), καμιά εργολαβία στα Πανεπιστήμια. Πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού.
στ) Η κατάργηση του πειθαρχικού παραπτώματος της μη αυτό-απογραφής σε ηλεκτρονικές εφαρμογές (Αριθμ.ΔΙΠΙΔΔ/Β.2/Δ/33/οικ.27653/11-10-2013).

Σε ό,τι αφορά το γενικότερο πλαίσιο διεκδικήσεων, συντασσόμαστε με αυτό της ΑΔΕΔΥ (από 5/2/2015).

Οι συνάδελφοί μας να γυρίσουν ΤΩΡΑ στη δουλειά.

Κανένας εργαζόμενος δεν περισσεύει, ούτε στα ΑΕΙ-ΤΕΙ ούτε στο δημόσιο γενικότερα.

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Λαός και νεολαία μπορούμε να συγκρουστούμε!


όσο και αν είναι για κάποιους ενοχλητικό - ναι, ακόμα...
και να νικήσουμε!

Τις τελευταίες βδομάδες η ελληνική κοινωνία είναι βυθισμένη στα μαξιλάρια του καναπέ της και παρακολουθεί με αγωνία τις διαπραγματευτικές ικανότητες της νέας κυβέρνησης (εθνικής σωτηρίας κατα τα εδ λεγόμενα Τσίπρα). Η πρώτη αίσθηση χαράς από τον εκλογικό καταποντισμό της θλιβερής συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και η αίσθηση αισιοδοξίας από τις πρώτες δηλώσεις των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται κάπως να κοπάζει μετά και τα πρώτα απότομα πισωγυρίσματα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την επιθετική διάθεση των λεγόμενων "εταίρων" μας.

Η λογική της διαπραγμάτευσης εντός των πλαισίων τρώει το πρώτο της χαστούκι. Η αντίληψη ότι μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς χωρίς να συγκρουστούμε με την ΕΕ, το χρέος, το κεφάλαιο βρίσκει πολυ σύντομα τα όρια της. Εμάς όμως δε μας αρμόζει ο ρόλος του γκρινιάρη, όπως δε θα μας άρμοζε ο ρόλος του πανιγυρτζή ή ο ρόλος του φωτεινού παντογνώστη. Χαιρόμαστε σε κάθε στιγμή που το λαϊκό κίνημα κερδίζει χώρο (και τέτοια νίκη ήταν ο καταποντισμός ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) αναγνωριζουμε όμως κάθε στιγμή τα όρια της περιόδου και στοχεύουμε στο να σπάσουμε αυτά τα όρια. Η χαρά την Κυριακή των εκλογών όταν βλέπαμε τη φάτσα των Πρετεντέρηδων κλπ συνοδευόταν με μια γνώση ότι ο κοινωνικός πόλεμος δε σταματάει, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρει να μας δώσει βαθιά ανάσα αξιοπρέπειας και ζωής ολόκληρης και αυτή η στρατηγική του επιλογή να επιδέχεται το ασφυχτικό πλαίσιο της ΕΕ και του ευρώ θα οδηγήσει σε νέες εκπτώσεις.       
      
Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και η ευρύτερη λογική του δημιουργεί ένα κλίμα ότι έστω και κάτι από όλα όσα  προτείνει να κάνει καλά θα είμαστε. Δίνει παραχωρήσεις στα πιο μαχητικά κομμάτια του κινήματος των τελευταιών ετών και στην ακραία φτώχεια. Αλλά αλήθεια όσο υπάρχει χρέος που πρέπει να εξυπηρετηθεί, όταν είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα στις ευρω-συνθήκες, όσο η ζούγκλα της αγοράς εργασίας  επιβάλει ατομικές συμβάσεις και μισθούς πείνας, όσο η ανεργία θα βαράει κόκκινο και η λύση θα είναι voucher και 5μηνα πως θα μπορούμε να παίρνουμε ανάσες;

Στο Κίνημα πάνω από όλα δεν αρμόζει ο ρόλος της αναμονής, του χειροκροτητή, του αριστερού άκρου, της υποταγής σε μια κυβέρνηση και της επιλογές της. Το Κίνημα πρέπει να επιβάλει τις διαθέσεις και τις ανάγκες του σε κάθε κυβέρνηση. Πρέπει να δημιουργήσει χώρο και δομές ώστε οι αποφάσεις του να ξεπερνούν την κυβέρνηση. Έτσι το λαϊκό κίνημα που έχει ματώσει τόσα χρόνια και έχει φάει τόσα χημικά αυτή τη στιγμή δεν έχει κανένα λόγο να στηρίζει μια κυβέρνηση που κινείται στο αστικό πλαίσιο και να υποτάσσεται στην μερικές παραχωρήσεις που αυτη δίνει. Πρέπει να κινητοποιείται για το σύνολο των αιτημάτων που πάλευε και στο προηγούμενο διάστημα, πρεπει να παλεύει ώστε να καλύψει κάθε ανάγκη του γνωρίζοντας ότι απέναντι του συνεχίζει να έχει το ντόπιο και διεθνές μεγάλο κεφάλαιο που κερδοφορεί ασύστολα στη πλάτη του.

Με αυτό το σκεπτικό το όλο κλίμα που δημιουργείται είτε με την χαλαρή-χλιαρή κριτική ή επιδοκιμασία στη νέα κυβέρνηση από τον καναπέ και το facebook είτε με τις φιλοκυβερνητικές φωνές μέσα στο κίνημα οδηγούν σε νέα αδιέξοδα. Αυτό που χρειάζεται είναι ο λαός να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Με συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες να πάρει αποφάσεις για όσα έχει ανάγκη. Σε στημένο παιχνίδι κάθε διαπραγμάτευση και μπλόφα είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Για να μπορέσουμε να ζήσουμε όπως μας αξίζει χρειάζεται άμεση σύγκρουση και ρήξη με τα βασικά δόγματα, με τα ιερά και τα όσια του αντιπάλου. Η ΕΕ δείχνει ξεκάθαρα το πρόσωπό της αυτές της μέρες. Ένας μηχανισμός  που επιβάλει μέτρα στους λαούς της Ευρώπης για να αυξήσει τα κέρδη του κεφαλαίου. Οι σκέψεις για διαγραφή (έστω μεγάλου μέρους) του ληστρικού χρέους εξαφανίζονται από τις δηλώσεις της κυβέρνησης.

Αντίθετα για μας τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Αν δεν διαγραφεί το σύνολο του χρέους που δε δημιουργήσαμε εμείς αλλά χιλιοπληρώνουμε δε θα βρούμε λεφτά για να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες. Δεν έχουμε κανένα λόγο να παραμένουμε σε μια λυκοσυμμαχία όπως η ΕΕ που τόσα χρόνια για το 1 που μας δίνει παίρνει πίσω 10! Για να ζήσουμε όπως μας αρμόζει πρέπει να ξυλωθεί όλο το μνημονιακό οπλοστάσιο κάθε νόμος και παράγραφος, να πάρθουν συνολικά μέτρα ανακούφισης και ο λαός να καρπώνεται ότι παράγει. Πρεπει να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο, και το ελληνικό και το διεθνές που συνεχώς μέσα στη κρίση πλουτίζει. Όλα αυτά απαιτούν ρήξη και σύγκρουση στο δρόμο χωρίς να ξεχνάμε τις πραγματικές ανάγκες του λαού και της νεολαίας, χωρίς μισόλογα και κλείσιμο του ματιού.

Για να δικαιωθούν οι ανάγκες μας με σταθερότητα και χωρίς πισωγυρίσματα δεν περιμένουμε από κανέναν σωτήρα - τις επιβάλουμε εδώ και τώρα!

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

ΝΔ - Φορτσάκης: μία ιστορία αγάπης συνεχίζεται...


...ή τι χρειάζεται ένας διαπλεκόμενος πρύτανης για να “προαχθεί” σε βουλευτή   

Την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε επίσημα από τον απερχόμενο πρωθυπουργό η υποψηφιότητα για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές της 25ης Γενάρη του Θεόδωρου Φορτσάκη, πρώην -πλέον- πρύτανη του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΝΔ. Η κατάληξη αυτή του Φορτσάκη μετά από μία μακρά και επίπονη διαδικασία για τη νεολαία και το φοιτητικό κίνημα, τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ακαδημαϊκές ελευθερίες, την εκπαίδευση και τα Πανεπιστήμια μόνο τυχαία δεν είναι. Οι μόνοι που εκπλήσσονται μάλλον είναι όσοι πίστεψαν την εικόνα που καθεστωτικά ΜΜΕ, κυβέρνηση και αντιδραστικοί καθηγητές παρουσίαζαν για τον ίδιο: εκείνη του “πρύτανη που παλεύει ενάντια στις μειοψηφίες και το κομματικό κατεστημένο στα πανεπιστήμια”...

Ο Φορτσάκης εν τέλει απέδειξε αυτό το οποίο βροντοφώναζαν μετά την διαβλητή και αντιδημοκρατική εκλογή του στη θέση του Πρύτανη του ΕΚΠΑ, όλες οι αγωνιστικές δυνάμεις εντός και εκτός Πανεπιστημίων, το φοιτητικό κίνημα και οι αγωνιστές διοικητικοί υπάλληλοι. Πρόκειται για έναν άνθρωπο «βαλτό» από την ακροδεξιά και αυταρχική κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, έναν «υπάλληλο» της Τρόικας και της κυβέρνησης, «πιστό σκυλί» στις επιταγές του εκάστοτε αφεντικού του. Πρόκειται για έναν σεσημασμένο κολαούζο της εξουσίας, με δεκάδες «θέσεις» στον κρατικό μηχανισμό: από Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ μέχρι …Πρόεδρος του Ειδικού Ταμείου Οργάνωσης Συναυλιών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, ο «πολυπράγμων» πρώην Πρύτανης γνώριζε και γνωρίζει πώς να εξαργυρώνει με τον πλέον επικερδή τρόπο τις πολύτιμες υπηρεσίες του στην εκάστοτε κυβέρνηση.

Στη δεδομένη χρονική περίοδο ο Φορτσάκης συμβολίζει το βασικό συστατικό της κυβερνητικής συνταγής της απερχόμενης κυβέρνησης: το νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό, όπως αυτός εκφράστηκε το τελευταίο διάστημα από τις νέες διοικήσεις στα Πανεπιστήμια και ειδικά στο ΕΚΠΑ. Ήδη από την εποχή που θήτευε ως Πρόεδρος της Νομικής Σχολής Αθηνών είχε δώσει δείγματα γραφής: πανεπιστημιακή αστυνομία, face control, κατάργηση ασύλου ήταν μερικά μόνο από τα «μεταρρυθμιστικά μέτρα» που οραματιζόταν ο Φορτσάκης. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως Πρύτανη, ο Φορτσάκης προσπάθησε να εφαρμόσει το δόγμα «νόμος και τάξη». Πρόσληψη secutiry με αλεξίσφαιρα γιλέκα για τη “φύλαξη” των Σχολών -από τους αγώνες φοιτητών και εργαζομένων όπως αποδείχθηκε-, αλλεπάλληλα προληπτικά κλεισίματα των Σχολών «υπό το φόβο επεισοδίων», συνεδριάσεις της Συγκλήτου φρουρούμενες από ειδικές δυνάμεις της Αστυνομίας, απρόκλητοι ξυλοδαρμοί φοιτητών, προσπάθεια διαγραφής φοιτητών, απειλές για μηνύσεις σε όσους αγωνίζονται είναι μερικά μόνο σημεία από την …προσφορά του στο Πανεπιστήμιο.

Η κήρυξη του Πανεπιστημίου σε κατάσταση «διαρκούς έκτακτης ανάγκης» με αδιάλειπτη επιτήρηση από τις δυνάμεις της Αστυνομίας, η σκλήρυνση εν γένει του ακαδημαϊκού-σπουδαστικού πλαισίου, η αμφισβήτηση της δυνατότητας παρέμβασης των φοιτητών για τα καθημερινά τους προβλήματα, η προσπάθεια ουσιαστικής κατάργησης του φοιτητικού συνδικαλισμού και των φοιτητικών συλλόγων μέσω των λεγόμενων «ηλεκτρονικών δημοψηφισμάτων» συνηγορούν σε δύο συμπεράσματα: υπήρξε μεθοδευμένο σχέδιο εξαφάνισης των Φοιτητικών Συλλόγων και κάθε αγωνιστικής φωνής και πρακτικής, συμπεριλαμβανομένων των ριζοσπαστικών αριστερών σχημάτων της ΕΑΑΚ, στο εσωτερικό τους.

Με αυτό το προσοντολόγιο θα διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού στις εκλογές ο Θεόδωρος Φορτσάκης. Ως άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα που μας κρατά καθηλωμένους στην μνημονιακή κόλαση και την ευρωκηδεμονία. Ως ο εκφραστής της πιο αυταρχικής, αντεργατικής-αντιλαϊκής πολιτικής στην μεταπολεμική ελληνική ιστορία. Ως συνεργάτης και μακρύ χέρι των ντόπιων και των ξένων αφεντικών. Ο Φορτσάκης και συνιστά ένα από τα πιο αποκρουστικά πρόσωπα της ελληνικής κοινωνικής και πολιτικής ζωής των τελευταίων χρόνων. Κατάφερε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να πλήξει το δημοκρατικό ιστορικό φορτίο του Πανεπιστημίου, να «βεβηλώσει» τον ιερό ακαδημαϊκό χώρο καλώντας επανειλημμένα τις δυνάμεις καταστολής να παρέμβουν και να τραυματίσει φυσικά, κοινωνικά και ηθικά τους φοιτητές του. Θα μείνει στην ιστορία ως «ο πιο χουντικός Πρύτανης μετά την Χούντα», ως ο Πρύτανης ο οποίος προσπάθησε να αναβιώσει τα «ήθη και έθιμα» της Επταετίας.

Η επιλογή Φορτσάκη λοιπόν για τη συγκεκριμένη θέση έχει ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα ενόψει των εκλογών, συγκεκριμένα για το χώρο της εκπαίδευσης και τη φοιτητική νεολαία: κάθε ψήφος στη Ν.Δ. είναι ταυτόχρονα ψήφος στον αυταρχισμό, στην κατάργηση της δημοκρατίας στα πανεπιστήμια, στην καταστολή της νεολαίας, στις απολύσεις των εργαζομένων, στις διαγραφές φοιτητών, στην κατάργηση της δημόσιας & δωρεάν εκπαίδευσης!

Για την ριζοσπαστική και επαναστατική αριστερά, την ΕΑΑΚ, η παραίτηση του Φορτσάκη δεν μπορεί παρά να αποτελεί ένα θετικό γεγονός. Άλλωστε αποτέλεσε αίτημα των φοιτητικών συλλόγων του ΕΚΠΑ σχεδόν από την πρώτη στιγμή που η συγκεκριμένη πρυτανική αρχή έδωσε τα παραπάνω “δείγματα γραφής”. Παρόλα αυτά, τίποτα δεν θα αλλάξει ριζικά εάν δεν εμφανιστεί εκ νέου το φοιτητικό κίνημα. Πρέπει να παλέψουμε πανελλαδικά για «ξήλωμα» των νέων, διορισμένων από την κυβέρνηση και τα συμβούλια ιδρύματος, διοικήσεων και του συνόλου των τομών, που τα τελευταία χρόνια επιτίθενται στην καθημερινότητα και το μέλλον της νεολαίας. Πέρα από την καταδίκη και στις επικείμενες εκλογές για το κόμμα της κυβέρνησης και τα νεοφιλελεύθερα-κεντροαριστερά-κεντροδεξιά-φασιστικά δεκανίκια του, τα σχήματα της ΕΑΑΚ και την επόμενη των εκλογών θα συνεχίσουν να παλεύουν για την αγωνιστική, μαζική και ανυποχώρητη επανεμφάνιση του φοιτητικού κινήματος στο προσκήνιο. Στο πεδίο του δρόμου, μέσα από μαζικές γενικές συνελεύσεις, ισχυροποιημένους και δημοκρατικούς Φοιτητικούς Συλλόγους -όπλο στα χέρια των φοιτητών- και ριζοσπαστικές μορφές πάλης, θα ανατρέψουμε όχι μόνο τις νέες διοικήσεις αλλά συνολικά την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την πολιτική κυβερνήσεων-ΕΕ-ΔΝΤ που την γεννάει.

Η ΕΑΑΚ δεσμεύεται ότι το όπως ο Φορτσάκης ήταν αυτός που τελικά «τσακίστηκε έξω» από τις αίθουσες του Πανεπιστημίου, έτσι και συνολικά αυτή η πολιτική μαζί με τους ντόπιους και ξένους εκφραστές της θα «τσακιστούν έξω» από τον τόπο μας!

ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Καταγγελία ΕΑΑΚ για την επίθεση στους απεργούς της Γενικής Ανακύκλωσης Α.Ε



Καταγγέλλουμε την απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας (ΜΑΤ) που γίνεται αυτή την ώρα στο εργοστάσιο της ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΑΕ στον Ασπρόπυργο.

Οι εργάτες της Γενικής Ανακύκλωσης, στη συντριπτική τους πλειοψηφία μετανάστες από το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν και την Ινδία βρίσκονται σε απεργιακές κινητοποιήσεις εδώ και δεκαπέντε μέρες και σε κατάληψη του εργοστασίου, από τη Δευτέρα 29/12 διεκδικώντας την αποπληρωμή των δεδουλευμένων τους, το δώρο Χριστουγέννων και την ανανέωση των συμβάσεων τους που λήγουν τη περίοδο από 27/12 έως 4/1/2015. Ο εργοδότης Δ.Λαζόπουλος έχει πάγια τακτική να αφήνει τους εργάτες απλήρωτους.

Δε θα επιτρέψουμε τη δημιουργία μίας νέας Μανωλάδας!

Από την πρώτη στιγμή του δίκαιου αγώνα των εργαζόμενων, βρίσκονται δίπλα τους, δείχνοντας έμπρακτα την ταξική τους αλληλεγγύη, εργάτες και αγωνιστές από άλλους χώρους, καθώς και συλλογικότητες της επαναστατικής αριστεράς.

Καταγγέλλουμε την αστυνομία που έχει συλλάβει από το πρωί απεργούς και αλληλέγγυους αγωνιστές, ανάμεσα τους και τον Πέτρο Κωσταντίνου, δημοτικό σύμβουλο με την “Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας”. Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων και δηλώνουμε απερίφραστα πως θα σταθούμε δίπλα στον αγώνα τους. Φοιτητές και εργάτες μαζί, ντόπιοι και μετανάστες θα συνεχίσουμε τη πάλη για την ανατροπή αυτού του σάπιου συστήματος, για να ξηλώσουμε πέρα από τη κυβέρνηση και την πολιτική που χτυπάει και συλλαμβάνει απεργούς και αγωνιστές, αλλά τα δίνει όλα στα αφεντικά.


ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ