Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών

ANTINOMIA-EAAK
Στις 18 Μάη, πραγματοποιήθηκαν οι φοιτητικές εκλογές πανελλαδικά. Τα αποτελέσματα για το δικό μας φοιτητικό σύλλογο διαμορφώθηκαν ως εξής:

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: 295 (32,1%)
ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ [εαακ], ΑΡΕΝ, ΑΡΔΙΝ: 269 (29,3%)
ΠΚΣ: 143 (15,6%)
ΑΦΚ: 88 (9,6%)
Αντινομία εαακ: 59 (6,4%)
ΠΑΣΠ: 21 (2,3%)
Αγωνιστικές Κινήσεις: 15 (1,6%)
Bloco: 7 (0,76%)
Άκυρα: 26
Λευκά: 22

Καταρχάς, ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η ενίσχυση του ρεύματος της απάθειας, της διάλυσης και της αποσυγκρότησης των φοιτητικών και σπουδαστικών μας συλλόγων που εκφράστηκε μέσα από τη μεγάλη αποχή. Είναι σαφές ότι το ρεύμα αυτό της απογοήτευσης, που δεν βρίσκει νόημα στη συμμετοχή στο μαζικό κίνημα οδηγεί με γοργούς ρυθμούς στην αποσυγκρότηση των συλλογικών διαδικασιών και στη διάλυση των συλλόγων, του οχήματος υπεράσπισης της πληττόμενης φοιτητικής  πλειοψηφίας. Το ρεύμα αυτό για ακόμη μια χρονιά βγαίνει ενισχυμένο και αποτυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο την έλλειψη έκφρασης μιας μεγάλης πλειοψηφίας της νεολαίας, αλλά και την αδυναμία να δούμε τον εαυτό μας ως μέρος και οδηγό της πάλης για ένα καλύτερο μέλλον. Η αποτύπωση αυτή είναι για εμάς το κύριο μήνυμα των εκλογών, μια κατάσταση που θα πρέπει να ιεραρχηθεί ψηλά από τις δυνάμεις μας και να αντιμετωπιστεί, ώστε η απογοήτευση και η αποχή να μετατραπούν σε δύναμη ανατροπής και οργανωμένης πάλης.

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ σημείωσε φέτος ραγδαία πτώση αποτυπώνοντας την απαξίωση της νεολαίας από τη μία στις μνημονιακές πολιτικές και  από την άλλη την βαθιά κρίση στο εσωτερικό της ΟΝΝΕΔ που φανερώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η αστική πολιτική που παλεύει να εκφραστεί στις σχολή μας δεν είναι τίποτε άλλο από ένα αέναο κυνήγι «καρεκλών» στον σωλήνα της πολιτικής ανέλιξης στο εσωτερικό της ΟΝΝΕΔ, μια πολιτική που τελικά στόχο έχει την επίθεση στην εργαζόμενη και σπουδάζουσα νεολαία και την κατακρήμνιση των δικαιωμάτων της.

Η ΑΦΚ επίσης καταποντίστηκε αποδεικνύοντας ότι το ρεύμα της απολίτικης καταγγελιολογίας στις παρατάξεις, ο τεχνοκρατικός λόγος σχετικά με τις διαδικασίες του φοιτητικού συλλόγου χωρίς να περιβάλλεται από μια συγκροτημένη πολιτική λογική, αλλά και η δεξιά λογική ατομισμού και κανιβαλισμού που εκφράζει αυτό το ρεύμα περιθωριοποιήθηκε από τον Φ.Σ Νομικής. Επίσης, η κυβερνητική παράταξη του BLOCO  καταποντίστηκε κι έτσι εκφράστηκε η βαθιά καταδίκη της νεολαίας στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

ΠΚΣ είχε πτώση στο απόλυτο και μικρή αύξηση ποσοστιαία εκφράζοντας ένα ρεύμα μειωμένης αγωνιστικότητας, κομματικής οικοδόμησης και εν τέλει χαμηλών προσδοκιών εντός της νεολαίας. Με το δικό τους τρόπο υπηρετούν μία λογική  αναμονής και μειωμένης διεκδικητικότητας, ενώ στη σημερινή κατάσταση, με την έντονη απογοήτευση και την αδράνεια, αδυνατούν να περιγράψουν ένα πολιτικό και κινηματικό σχέδιο ανάτασης.

Η εκλογική συνεργασία ΡΑΠΑΝ-ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ παρ’ όλο που κατέγραψε μια δυναμική μέσα στο σύλλογο κατάφερε να συγκεντρώσει πολύ λιγότερο από το άθροισμα των περσινών ποσοστών των δυνάμεων αυτών στις φοιτητικές εκλογές, αποδεικνύοντας με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι οι εκλογικές συνεργασίες που  γίνονται σε θολή αντιμνημονιακή κατεύθυνση δεν μπορούν να πετύχουν τίποτε άλλο παρά μια κλειστή ένωση της οργανωτικής δύο διαφορετικών χώρων, καθώς τα μειωμένα τους αιτήματα δεν μπορούν να συνολικοποιήσουν την οργή του κόσμου. Είναι προφανές ότι χρεώθηκε το ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ που είχε στηρίξει τις δυνάμεις αυτές στις περσινές φοιτητικές εκλογές, αλλά φέτος καταδίκασε την κυβερνητική πολιτική, απέχοντας.

Η ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ είναι η μόνη δύναμη που διατήρησε τις δυνάμεις της με αυξημένο ποσοστό μάλιστα σε σχέση με πέρσι. Είναι σαφές, λοιπόν, το μήνυμα προς άπαντες ότι η αντικαπιταλιστική αριστερά στη Νομική είναι δυναμικό ρεύμα και θα συνεχίσει να παλεύει για τις ανάγκες της πληττόμενης πλειοψηφίας ενάντια σε δεξιά και αριστερά κυβερνητικά σχέδια, σπάζοντας την απάθεια και την αναμονή, ενάντια σε λογικές συνδιαχείρισης και υποταγής. Είναι η αριστερά που δεν μασάει στα δύσκολα και δεν μεγαλοπιάνεται στα εύκολα. Είναι η αριστερά που δεν «καθοδηγείται» από  την ηττοπάθεια και τον συμβιβασμό αλλά από την αισιοδοξία ότι το φοιτητικό κίνημα μπορεί να βγει στο προσκήνιο έχοντας επίγνωση της ευθύνης, αλλά και της ομορφιάς να ανήκει ένας χώρος σήμερα στην επαναστατική αριστερά και να παλεύει καθημερινά για την αλλαγή της κοινωνίας.

Από τους αγώνες που έδωσε το σχήμα μας καθημερινά όλη τη χρονιά ενάντια σε περιστατικά καθηγητικής αυθαιρεσίας, βλ. Τσακυράκη, Ρούσσο, τη στήριξη της συνέλευσης του πρώτου έτους που είχε μεγάλη μαζικότητα και έδωσε λόγο στους ίδιους τους φοιτητές να συζητήσουν από τα κάτω τα προβλήματά τους και να έχουν κατακτήσεις, ως τη συμμετοχή μας στο Συντονισμό για το προσφυγικό- μεταναστευτικό και στις δομές αλληλεγγύης των Εργατικών Λεσχών, το σχήμα μας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, παλεύοντας συνολικά την επίθεση του κεφαλαίου στην πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία. Με γνώμονα αυτό συνεχίζουμε να βαδίζουμε σε αχαρτογράφητα μονοπάτια κόντρα σε δύσκολους καιρούς, μα με την πίστη ότι το τέλος της ιστορίας θα γραφτεί από εμάς.

Γιατί, «αν έχουμε μια ελπίδα την χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν καμιά
Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων»
 



Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

Με τους αγώνες του σήμερα χτίζουμε το πανεπιστήμιο των αναγκών μας!


Τον Ιούλη οι μάσκες έπεσαν!


ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!




Όταν μια κυβέρνηση που ασκεί πολιτική με το πιο αστικό τρόπο υλοποιώντας κατά γράμμα τις επιδιώξεις της πλουτοκρατίας και όλα αυτά στο όνομα της «αριστεράς» οι πολιτικές δυνάμεις που θέλουν να αναφέρονται σε αυτήν την λεγόμενη «αριστερά» θα πρέπει να αναδεικνύουν τι πρεσβεύει,  τι εκπροσωπεί, γιατί διαφέρει από τη σαπίλα του σάπιου συστήματος που ζούμε και γιατί δεν ισχύει η ατάκα που σερβίρουν από τα μπαρμπαδοκαφενεία στα χωριά μέχρι τα σχολεία «έλα μωρέ τώρα δεξιοί αριστεροί, όλοι τα ίδια είναι τη πάρτη σου κοίτα εσύ»

Από τη μεριά μας, κρίνουμε όλες τις αριστερές απόψεις και συλλογικότητες πάνω στο πόσο χρήσιμες μπορούν να είναι για την όξυνση και ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος, για την απόκρουση της επίθεσης του αντιπάλου και την δυνατότητα του σχεδίου τους να επιφέρει γερά πλήγματα στη πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ μέχρι την ανατροπή τους. Από το πώς μπορούν να αγκαλιάσουν τη λαϊκή επιθυμία και κινητικότητα να νιώσουν τα αντανακλαστικά των πληττόμενων και να ενισχύσουν, να κάνουν επικίνδυνη τη μάχη που δίνουν την κάθε στιγμή.

Αυτά τα κριτήρια που  βάλαμε παραπάνω προσπαθεί να πληρεί η δική μας αριστερά. Η ΕΑΑΚ και συνολικότερα οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς επιδιώκουν να είναι οι δυνάμεις αυτές που θα βρίσκονται μέσα σε κάθε λαϊκό αγώνα στη πρώτη τη γραμμή, θα τον τροφοδοτούν και θα τροφοδοτούνται από αυτόν πάντα πάνω στη λογική ότι μπορείς να αγωνίζεσαι και μπορείς να νικάς στο σήμερα και ψάχνοντας  τα συγκεκριμένα κριτήρια κάθε φορά για να έρθει η νίκη. Για αυτό και όταν ο αντίπαλος πετάει το γάντι δεν ψάχνουμε να κρυφτούμε στις ανεπάρκειες του κινήματος στις υπαρκτές αντιφάσεις που υπάρχουν αλλά δίνουμε τη μάχη. Δε βλέπουμε επικριτικά και σκεπτικά τις αυθόρμητες κινητοποιήσεις αλλά προσπαθούμε να μπολιάσουμε σε αυτές το σπόρο της συνολικής μάχης για την ανατροπή του συστήματος που ζούμε

Χαρακτηριστικό παράδειγμα Nο.1: Η μάχη του δημοψηφίσματος το καλοκαίρι. Οι στάσεις των δυνάμεων που έχουν αναφορά στην αριστερά χοντρικά ήταν 3. Η μια έλεγε παθητική στήριξη στη διαπραγμάτευση στη κυβέρνηση με ένα μινιμούμ ρεαλιστικό πρόγραμμα κοντά στη μέση συνείδηση. Ηττήθηκε πανηγυρικά οδήγησε στην ενσωμάτωση και έδωσε γερό χαστούκι σε όσους την υποστήριζαν. Η δεύτερη προσπαθούσε να αποφύγει τη μάχη αντιμετωπίζοντας τη σαν ένα κόλπο των από πάνω για να εδραιώσουν τη κυριαρχία τους. Πιάνοντας στοιχεία αλήθειας επέλεξε να αγνοήσει τη πραγματικότητα των ημερών: τις μισές επιχειρήσεις να έχουν σταματήσει να πληρώνουν εργαζόμενους και να τρομοκρατούν ανοιχτά, το κεφάλαιο σύσσωμο στο μέτωπο του «ναι» και ταυτόχρονα τη λαϊκή κινητικότητα να είναι σε άνοδο, τα πληττόμενα κομμάτια στα κάγκελα και τις κουβέντες σε όλες τις γειτονίες να είναι γεμάτες με τις λέξεις «ΕΕ, χρέος, να φύγουμε κλπ κλπ». Υπήρξε λοιπόν και μια στάση της δικής μας αριστεράς: Η μάχη για να βρεθούμε δίπλα στο κόσμο που επέλεξε να αγνοήσει τη τρομοκρατία των καναλιών, να βρεθούμε μαζί του όχι χαϊδεύοντας του τα αυτιά αλλά περιγράφοντας μια συνολική απάντηση στη μιζέρια που ζει. Πως δεν αρκεί το μισό OXI που η κυβέρνηση θα κάνει NAI, πως χρειάζεται οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή πως πρέπει να βγούμε από την ΕΕ να πάρουμε τη κατάσταση στα χέρια μας να μη περιμένουμε καμία διαπραγμάτευση.

Δεύτερο παράδειγμα και με ιστορικό φόντο οι τωρινές κινητοποιήσεις στη Γαλλία. Διαβάζουμε τη κριτική του ΚΚΕ: «οι κινητοποιήσεις είναι υποκινούμενες από κομμάτια του κεφαλαίου για να βρουν νέο πολιτικό προσωπικό όπως ήταν και οι κινητοποιήσεις των πλατειών στην Ελλάδα που έβγαλαν τη χρυσή αυγή και το σύριζα.» Εδώ λοιπόν φαίνεται η συνολική αδυναμία αυτών των δυνάμεων να παίξουν το ρόλο που αναφέραμε αρχικά. Βλέπουν κάθε ξέσπασμα σαν κάτι υποκινούμενο έτοιμοι από τη πρώτη στιγμή να αναδείξουν της αντιφάσεις του βρισκόμενοι από μια απόσταση ασφαλείας έτοιμοι να επιβεβαιωθούν αργότερα για τις σωστές προβλέψεις που είχαν κάνει. Στην ίδια λογική η δική μας αριστερά δε βλέπει φαντάσματα στις κινητοποιήσεις ανθρώπων που με πρωτόλειο τρόπο παλεύουν κόντρα σε ότι βλέπουν σαν εχθρό τους. Δε τους κουνάει το δάχτυλο χωρίς να παραβλέπει τις ανεπάρκειες που υπάρχουν. Βρίσκεται εκεί ματώνει όταν ματώνουν και υπόλοιποι χαίρεται  και λυπάται μαζί τους. Αναβαθμίζει σε δομές περιεχόμενο και μορφές δημιουργεί προβληματισμούς και σχέσεις εμπιστοσύνης.

Γιατί η αριστερά που είναι αναγκαία και χρήσιμη αυτή τη στιγμή στα πανεπιστήμια είναι αυτή που σκοπό  έχει την ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων. Ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων γιατί μέσα σε αυτούς βιώνουμε τα καθημερινά μας προβλήματα και επομένως μόνο μέσα από αυτούς μπορούμε άμεση βελτίωση της καθημερινότητας μας συνδέοντας τα με μια συνολικότερη πολιτική λογική. Όχι συλλόγους πεδίο αντιπαράθεσης και «θεατρικές σκηνές για τα show» πολιτικών δυνάμεων αλλά συλλόγους που οι φοιτητές θα παράγουν πολιτική από αυτούς για αυτούς. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τις γενικές συνελεύσεις ,όργανο ,που παρά τις παθογένειες του , δίνει την δυνατότητα σε όλους να εκφραστούν μέσα από μια πραγματικά πολιτική συζήτηση. Γιατί έτσι δεν ανατίθενται οι τύχες μας στα χέρια μερικών πεφωτισμένων συνδικαλιστών στα ΔΣ.

Αυτήν την αριστερά λοιπόν με όλες της ανεπάρκειες της σε καλούμε να στηρίξεις σε όποιες μάχες ξεσπάνε. Δε διεκδικούμε το αλάθητο, άλλωστε αν τα κάναμε όλα καλά δε θα είχαμε 6 χρόνια μνημόνια και αδιάκοπη επίθεση στα δικαιώματα μας. Παρόλαυτα η δική μας αριστερά εκφράζει το ρεύμα της μόνιμης αμφισβήτησης του φρέσκου κόντρα στη σαπίλα που ζούμε, της μάχης και της ανατροπής και η ενίσχυση αυτού του ρεύματος φέρνει τους αγώνες του αύριο σε καλύτερη θέση από τους αγώνες του χθες.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2016: ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΙΚΗΤΕΣ!


Γιατί να ψηφίσω; Όντως οι εκλογές δε μπορούν να αλλάξουν πραγματικά τη κατάσταση…. Μπορούν όμως να αναδείξουν ένα μήνυμα ανυπακοής και αντίστασης...
Όντως οι εκλογές είναι μια διαδικασία που εκ φύσεως εμπεριέχει τη λογική της ανάθεσης……  Ωστόσο,   τη στιγμή που οι περισσότερες παρατάξεις βλέπουν τις εκλογές ως διαδικασία ανάδειξης γραφειοκρατικών οργάνων όπως είναι τα Δ.Σ. και η Ε.Φ.Ε.Ε, σαν διαδικασία που θα εκλέξεις κάποιους πεφωτισμένους να αποφασίζουν για σένα χωρίς εσένα, εμείς δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας σωτήρες. Αντιπροβάλλουμε  τη λογική των ζωντανών αγωνιστικών φοιτητικών συλλόγων, μέσα από την εξουσία των Γενικών Συνελεύσεων, όπου κάθε φοιτητής μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες  θα μπορεί να εκφράζεται, να αποφασίζει και να αναζητά λύσεις σε κάθε του πρόβλημα.

ΜΑΥΡΟ ΣΤΗ ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΓΙΑΤΙ:
-        -  Είναι σταθερός απολογητής ( ή μήπως και υμνητής; )των πολιτικών ΕΕ και Κεφαλαίου, που φέρνουν φτώχεια και ανεργία και προσφυγιά.
-          Είναι συστηματικός υποτιμητής- προσβολέας της νοημοσύνης μας… λες και δεν μπορούμε οι ίδιοι να βρούμε το… ωρολόγιο πρόγραμμα( δεν ψάχνουμε δα και τη χαμένη Ατλαντίδα), και να κάνουμε δηλώσεις μαθημάτων και συγγραμμάτων….
-          …Και μια και λέμε για συγγράμματα, Η ΔΑΠ τάσσεται υπέρ της κατάργησης των δωρεάν συγγραμμάτων….
-          …όπως και υπέρ της διάσπασης του ενιαίους πτυχίου, και της εισαγωγής μας σ’ έναν φαύλο κύκλο ειδίκευσης-αποειδίκευσης-επανειδίκευσης.                           
-          -Είναι διαχρονικός οραματιστής των ιδιωτικών Πανεπιστημίων και της εξίσωσης των πτυχίων μας μ’ εκείνα των ιδιωτικών ( πχ η ΔΑΠ είναι υπέρ της εξίσωσης του πτυχίου μας μ’ εκείνο της Νομικής του MBS COLLEGE OF CRETE, ΣΤΟ Ηράκλειο )           - Πρόκειται για τη νεολαία του « ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ» στο δημοψήφισμα              
-         - Παρουσιάζονται ως τιμητές και εγγυητές της νομιμότητας και της δημοκρατίας… παγίως όμως δηλώνουν την αντίθεση τους στις δημοκρατικές ελευθερίες ( πχ κατάργηση Ασύλου και εγκατάσταση security ), μπλοκάρουν και συκοφαντούν τις διαδικασίες και κινητοποιήσεις του Φοιτητικού μας Συλλόγου ( πχ καταγγελία της ΔΑΠ στις αρχές της χρονιάς εναντίον της διεξαγωγής Γενικής Συνέλευσης, συστηματική και συνειδητή αποχή από τις Γ.Σ., χαρακτηρισμός αυτών ως «πανηγυράκι», πλήρης επικρότηση της αυταρχικής πρυτανικής θητείας Φορτσάκη)
-          -Από συστάσεώς της, βρίσκεται σε αγαστή συνεργασία και συνδιαλλαγή με το καθηγητικό κατεστημένο, και, μάλιστα, τον περασμένο Δεκέμβριο πραγματοποίησε εκδήλωση με ομιλητές, μεταξύ άλλων, τον Θ. Φορτσάκη ( γνωστό και ως «Πρύτανη των ΜΑΤ» και.. ω του θαύματος, νυν βουλευτή της ΝΔ ) και την Μ. Γαβουνέλη ( καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου και – κατά δήλωσή της - διαχρονική υποστηρίκτρια των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά, κάτι μας θυμίζει αυτό)
-          -Παρά τις μεγαλοσχήμονες διακηρύξεις ακομματικότητας, πρόκειται για την ΝΔ των σχολών ( υπό τις ευλογίες του εκάστοτε Προέδρου του Κόμματος ),  για τους.. άξιους ιδεολογικούς απόγονους του Καλαμπόκα.

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΑΦΚ( Ανεξάρτητη Φοιτητική Κίνηση )
-          σε κείμενο θέσεών της, Η Α.Φ.Κ. δηλώνει: «Να αιτηθούμε την αναστολή της δημιουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα, μέχρι την εξομάλυνση της κατάστασης στο ελληνικό πανεπιστήμιο, ώστε να μην οδηγηθούμε σε υποβάθμισή του». (με λίγα λόγια, Δεν διάκειται εναντίον των ιδιωτικών Πανεπιστημίων»)
-          Είναι ένθερμος υποστηρικτής του ανταγωνισμού, του καριερισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού, εντέχνως ενδεδυμένων με εύηχα ονόματα ( πχ «αξιοκρατία», «αριστεία» )
-          Τάσσετε υπέρ της θέσπισης ασφυκτικών χρονικών ορίων σπουδών ( άλλως: «διαγραφών»… σύμφωνα μάλιστα με επίσημο κείμενο θέσεών της…  «Καμία οριζόντια διαγραφή / Ενημέρωση για τα μέλη που απαρτίζουν την αρμόδια επιτροπή για τη διαγραφή των φοιτητών / Ενημέρωση και αιτιολόγηση όσων αφορά στα κριτήρια της διαγραφής»…. Άρα ούτε στις διαγραφές αντιτίθεται.

Τι ΔΑΠ, τι ΑΦΚ, ΤΙ ΔΑΠ-ΝΔ(Α)ΦΚ;…

…Και κάπου εδώ ο νους μας πήγε στην παροιμία « Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν». Και πράγματι έτσι είναι, ιδίως όταν πρόκειται για δύο πολιτικές δυνάμεις με τις ίδιες σχεδόν θέσεις ( ΔΑΠ και ΑΦΚ ). Δεν έχει νόημα συνεπώς να συνεχίσουμε την παράθεση των θέσεων της τελευταίας…   Ενόψει λοιπόν της ( σχεδόν ) ομοιότητας των θέσεων της ΑΦΚ μ’ εκείνες της ΔΑΠ, οι μάσκες ανεξαρτησίας καταρρέουν, ή, άλλως ειπείν, παίρνουν μια απόχρωση… γαλάζιου.
18 ΜΑΗ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ

Για ισχυρή αντικαπιταλιστική αριστερά μέσα στη Νομική

Θέλουμε να είμαστε μια αριστερή κίνηση που θα παλεύει για την ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων, στο πανεπιστήμιο αλλά και στην κοινωνία, παλεύοντας παράλληλα για τη βελτίωση των όρων που σπουδάζουμε και θα δουλέψουμε αύριο. Θέλουμε μια αριστερά αντικυβερνητική, ενάντια στην ΕΕ, που θα αμφισβητεί πτυχές του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος παλεύοντας για το κοινωνικά αναγκαίο και όχι για το καπιταλιστικά εφικτό, για όσα δηλαδή έχουμε ανάγκη. Μια αριστερά που απορρίπτει το υπάρχον κοινωνικοπολιτικό σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης της κοινωνικής πλειοψηφίας από την κυρίαρχη πολιτική μπλε ή ροζ απόχρωσης.
  • Γιατί  ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ σημαίνει Γενικές Συνελεύσεις και αποφασίζουμε εμείς για εμάς
  • Γιατί  ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ σημαίνει μάχη
  • Γιατί  ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ σημαίνει στον καιρό της κρίσης και της απομόνωσης, συλλογικότητα και αλληλεγγύη
  • Γιατί  ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ σημαίνει δεν τρώω τον διπλανό μου, αλλά γνωρίζω τον εχθρό μου (Κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ)
  • Γιατί  ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ σημαίνει μίσος για όσους μισούν την ζωή
  • Γιατί ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ σημαίνει ότι κουφάλες όχι μόνο δεν ξοφλήσαμε, αλλά είμαστε εδώ και θα σας στείλουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας
  • Γιατί  ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ σημαίνει πάλη ενάντια στην βαρβαρότητα, τον ρατσισμό, τον φασισμό
  • Γιατί  ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ- ΕΑΑΚ σημαίνει ότι όλοι εμείς, νεολαία και εργαζόμενοι, τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε για όλους!!!
!

. Ψήφος στην ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ Ε.Α.Α.Κ. δεν είναι ψήφος ανάθεσης, σημαίνει ανυποχώρητη και μαχητική   συμμετοχή στους αγώνες που μας ανοίγονται και ενίσχυση της αντίληψης ότι ο συλλογικός δρόμος είναι το μέσο για να ενωθεί κάθε φωνή, η φωνή να γίνει λόγος και ο λόγος να γίνει πράξη.