Λίγα λόγια για την κατάσταση στο πανεπιστήμιο και τη σχολή μας [προσπαθώντας να λύσουμε ορισμένες εύλογες απορίες]

Λίγα Λόγια Για Την Κατάσταση Στο Πανεπιστήμιο Και Τη Σχολή Μας by Αντινομία Εαακ

Κάλεσμα στη Γενική Συνέλευση της Τετάρτης

O Εύδοξος άνοιξε – το [όποιο] δημόσιο-δωρεάν πανεπιστήμιο [έχει μείνει] κλείνει

Επιτέλους Εύδοξος και My studies ανοίγουν τις πύλες τους για τους φοιτητές της Νομικής λίγες μέρες πριν την εξεταστική και συγκίνηση μας πλημμυρίζει για τη σπουδαία αυτή εξέλιξη.

---

• Το 2011 ανακοινώθηκε για πρώτη φορά ότι την ευθύνη για τη διανομή των συγγραμμάτων την έχει στο εξής το ηλεκτρονικό σύστημα ΕΥΔΟΞΟΣ, με το οποίο υποτίθεται ότι δεν θα υπάρχουν σπατάλες και θα γίνεται καλύτερα η διανομή. Όμως ο ΕΥΔΟΞΟΣ είναι μια εταιρεία που προήλθε από σύμπραξη του δημόσιου με ιδιώτες. Το κράτος έχει πληρώσει τα συγγράμματα μέχρι ένα συγκεκριμένο χρονικό σημείο από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Έτσι όταν τελειώσει αυτή η χρηματοδότηση, το μεν υπουργείο θα λέει ότι δεν είναι δικιά του ευθύνη η διανομή συγγραμμάτων αλλά του ΕΥΔΟΞΟΥ, ο δε ΕΥΔΟΞΟΣ θα ζητάει χρήματα για να δώσει βιβλία, είτε απο τα ιδρύματα συνολικά, είτε απο τον κάθε φοιτητή ξεχωριστά.

• Ας πάμε όμως στα αυτά που βλέπουμε μπροστά μας ήδη: Στις 28/1/2011 στάλθηκε εγκύκλιος του υπ.Παιδείας σε όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ με τίτλο «Εγκύκλιος σχετικά με την εφαρμογή της υπ' αριθμ. Φ.1/76244/Β3/30/30-6-2010(Β987) υπουργικής απόφασης» σύμφωνα με την οποία :

«Οι Γενικές Συνελεύσεις των Τμημάτων των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ και τα Ακαδημαϊκά Συμβούλια των ΑΕΑ οφείλουν να περιλαμβάνουν στο συνολικό κατάλογο διδακτικών συγγραμμάτων (2) δύο ή περισσότερες διαζευκτικές επιλογές συγγραμμάτων για κάθε μάθημα, ενώ στην κάθε επιλογή πρέπει να περιλαμβάνεται ένα και μόνο διδακτικό εγχειρίδιο»

Έτσι λοιπόν η σπατάλη που ήθελε να πολεμήσει το υπουργείο Παιδείας είναι η διανομή συγγραμμάτων καθ'αυτή, αφού έχει ήδη περιορίσει τα συγγράμματα σε 1 τόμο ανα μάθημα, ενώ στο άμεσο μέλλον θα αναγκάσει τους φοιτητές να τα πληρώνουν όλα. Δεν είναι τυχαίο ότι στην ιστοσελίδα του ΕΥΔΟΞΟΥ, στην παρουσίαση των προτεινόμενων συγγραμμάτων, περιλαμβάνεται και η τιμή του βιβλίου. Ο Εύδοξος δεν ήρθε για να φέρει λοιπόν απλά νοικοκύρεμα, όπως υποστήριζαν πολύ 3 χρόνια πριν[αναμεσά τους όχι μόνο ΠΑΣΠ/ΔΑΠ αλλά και η ΑΡΕΝ], αλλά να μεθοδεύσει την κατάργηση του δωρεάν συγγράμματος.

• Από τη μία θα περιμένουμε μέχρι τελευταία στιγμή πριν την εξεταστική για να κάνουμε την τιμημένη τη δήλωση, από την άλλη θα παίρνουμε ψίχουλα με ένα τόμο ανά μάθημα(σε πολλά μαθήματα οι τόμοι είναι μπόλικοι και οι καθηγητές δεν μειώνουν την ύλη φυσικά-να βγάλουν και κανένα εξτρά φράγκο από τις πωλήσεις των βιβλίων τους) και με Κώδικες-πρακτικά, που στα περισσότερα μαθήματα είναι εντελώς απαραίτητα, ήδη κομμένα.

Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι δικαίωμα στο περίφημο πολλαπλό σύγγραμμα θα έχουν μόνο όσοι έχουν λεφτά και να τα αγοράσουν, αφού όλοι οι άλλοι θα επιλέγουμε το βιβλίο που θα είναι ένας τόμος. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δεχτούμε κάλυψη των εξόδων του 2ου τόμου απο το κάθε ίδρυμα ξεχωριστά, αφού αυτό θα σημαίνει την μεταφορά του κόστους απο το κράτος στο ίδρυμα, και σε βάθος χρόνου στο φοιτητή μέσω διδάκτρων. Είναι πολιτική επιλογή των κυβερνήσεων να «κόβουν» λεφτά από την παιδεία, την υγεία και αλλες κοινωνικές παροχές και να δίνονται για την αποπληρωμή του ληστρικού χρέους, καθώς και επιδοτήσεις σε τράπεζες και βιομηχάνους. Πάγιο αίτημα μας είναι το ενιαίο σύγγραμμα, δηλαδή σε κάθε μάθημα να δίνονται όσα βιβλία χρειάζεται η διδασκαλία του μαθήματος, σε όλους τους φοιτητές

Δεν τσιμπάμε ότι έτσι θα σώσουμε την "εθνική οικονομία", τα λεφτά αυτά τα ρίχνουν στη μαύρη τρύπα του χρέους τους. Αναρωτιόμαστε αν μέσα σε αυτή την κατάσταση θα ανεχόμαστε να τη βγάζουμε με τα ψίχουλα που μας πετάνε ή ψάχνοντας ο ένας τον άλλο μπας και αναταλλάξουμε τίποτα και τη βγάλουμε καθαρή ή αν θα πάμε και θα επιβάλουμε να έχουμε τα στοιχειώδη για τις σπουδές μας.

Φοιτητικές εστίες ... μία πονεμένη ιστορία!

Η φοιτητική μέριμνα είναι ίσως από τα πρώτα κομμάτια του εκπαιδευτικού συστήματος που πλήττει ο νόμος Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και η συνολική πολιτική που κυβέρνηση – Ε.Ε – Δ.Ν.Τ εφαρμόζουν.  Αυτή η πολιτική μόνο στόχο έχει να φορτώσει την κρίση τους στις πλάτες του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας που θα βρει μπροστά της έναν εργασιακό μεσαίωνα, διαλύοντας εργασιακά δικαιώματα, τσακίζοντας κάθε ίχνος κοινωνικής πρόνοιας, ξεπουλώντας εν τέλει τον δημόσιο πλούτο και βασικά κοινωνικά αγαθά στο μεγάλο κεφάλαιο. Στο κομμάτι της φοιτητικής μέριμνας, όπως και για κάθε μας ως τώρα κατάκτηση, ήταν οι κοινωνικοί και νεολαιίστικοι αγώνες της μεταπολίτευσης που διεκδίκησαν και πέτυχαν να μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά που προέρχονται από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Διάφορες κρατικές παροχές που συνοψίζονταν κάτω από τον γενικό τίτλο «φοιτητική μέριμνα», όπως οι εστίες, η δωρεάν σίτιση, τα δωρεάν συγγράμματα και οι εκπτώσεις στις μετακινήσεις (πάσο) κατοχύρωναν ουσιαστικά αυτό το δικαίωμα των κατώτερων τάξεων στη μόρφωση.

Βέβαια, το τωρινό χτύπημα στη φοιτητική μέριμνα δεν είναι καινούργιο φρούτο της κρίση, αποτελεί συνέχεια όλων των προσπαθειών που στα πλαίσια της συνθήκης της Μπολόνια, έχουν γίνει με κατεύθυνση τη διαρκώς εντεινόμενη επιχειρηματικοποίηση της λειτουργίας του πανεπιστημίου. Πρώτος τους στόχος στην προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της παιδείας ήταν και είναι οι φοιτητικές εστίες, γιατί πραγματώνουν το αυτονόητο δικαίωμα στα παιδιά της εργατικής τάξης να σπουδάσουν με αξιοπρέπεια, καλύπτοντας τις ανάγκες τους για δημόσια και δωρεάν σίτιση και στέγαση και γιατί είναι ένας επικερδής χώρος επενδύσεων τόσο για κάποιον ιδιώτη όσο και για τα νέα «Πανεπιστήμια Α.Ε.» που ετοιμάζουν. Η κατάσταση που επικρατούσε στις εστίες μέχρι σήμερα ήταν πολύ προβληματική, με ασυντήρητα κτίρια, ελάχιστα δωμάτια συγκριτικά με τις πραγματικές ανάγκες, χρόνια υποστελέχωσης και αντικατάστασης του δημόσιου προσωπικού με ενοικιαζόμενο προσωπικό στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα των εργολάβων και προσπάθειες επιβολής   ενοικίων και αντιδραστικών εσωτερικών κανονισμών.

Τώρα δε ο νόμος Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου θεσμοθετεί πλήρως την ιδιωτικοποίηση της φοιτητικής μέριμνας, καθώς προβλέπει τη δημιουργία ενός «ν.π.ι.δ. (νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου) που θα λειτουργεί με τη μορφή Α.Ε.» και θα διαχειρίζεται την περιουσία των ιδρυμάτων και το ποιες φοιτητικές παροχές θα δίνονται και με ποια κριτήρια, ενώ οι λέξεις «δωρεάν», «δημόσια», «σίτιση», «στέγαση» είναι απούσες. Επίσης, βάσει νόμου η διαχείριση των εστιών σε οικονομικό και διοικητικό επίπεδο περνά εξολοκλήρου στα αντίστοιχα πανεπιστημιακά ιδρύματα, ενώ μέχρι πρότινος τις συνδιαχειρίζοτναν με το πρώην ΕΙΝ (Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας) – νυν ΙΝΕΔΙΒΙΜ (Ινστιτούτο Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης) και τα οικονομικά κονδύλια προέρχονταν κυρίως από κρατικές δαπάνες μέσω του ΕΙΝ. Αναγκάζουν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα να αναλάβουν όλα τα έξοδα των εστιών τη στιγμή που όχι μόνο δεν τους δίνουν επιπλέον κονδύλια γι αυτό το νέο έργο, αλλά τους μειώνουν στο ελάχιστο την κρατική χρηματοδότηση και επιλέγουν να τους κόψουν 70% στο περιβόητο κούρεμα του χρέους το  Μάρτη του 2012.

Τα άμεσα αποτελέσματα αυτών ήδη τα ζούμε. Ήδη περιορίστηκαν οι κάρτες σίτισης χιλιάδων φοιτητών, ήδη κόπηκαν χιλιάδες δωρεάν συγγράμματα απαραίτητα για τις σπουδές μας καθώς και υλικοτεχνικός εξοπλισμός εργαστηρίων, απολύονται χιλιάδες εργαζόμενοι, ενώ κάποια εστιατόρια και εστίες έκλεισαν! Επιπλέον, φοιτητές από πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα πλέον δεν έχουν ούτε καν το δικαίωμα υποβολής αίτησης εισδοχής σε κάποια εστία, όπως γινόταν παλαιότερα. Για παράδειγμα, στην Αθήνα όπου βάσει νόμου οι εστίες περνούν αποκλειστικά στη διαχείριση των πανεπιστήμιων, οι φοιτητές των έξι από τα εννέα πανεπιστήμια (Πάντειο, Γεωπονικό, Χαροκόπειο, ΤΕΙ Αθήνας, ΤΕΙ Πειραιά, ΠΑ.ΠΕΙ.) μένουν χωρίς εστία. Η εστία της ΦΕΑ και της ΦΕΕΜΠ μέχρι πριν την ψήφιση του νόμου στέγαζαν φοιτητές από όλες τις σχολές, ενώ τώρα επιτρέπεται να στεγάζουν φοιτητές μόνο από την ΑΣΟΟΕ και το ΕΜΠ αντίστοιχα. Επίσης, η ΑΣΟΕΕ επικαλούμενη οικονομική ανεπάρκεια έκλεισε την εστία στη Δροσοπούλου, η οποία σαν κτίριο επαναλειτούργησε λίγες μέρες μετά από ιδιώτη με ενοίκιο 200 € το μήνα, ενώ κάποιοι οικότροφοί της μεταφέρθηκαν στην εστία της ΦΕΑ - που κι αυτή πλέον πέρασε στη διοίκηση της ΑΣΟΟΕ - ενώ άλλοι έμειναν στο δρόμο ή στο ενοίκιο

Κάποιες εστίες - εστιατόρια θα κλείσουν ή θα καταρρεύσουν καθώς πρόκειται για παλιά και ασυντήρητα κτίρια, ενώ όσες απομείνουν θα λειτουργούν κάτω από ένα νέο καθεστώς που καμία σχέση δεν θα έχει με το ρόλο της φοιτητικής μέριμνας να προσφέρει στα παιδιά της εργατικές τάξης τη δυνατότητα να σπουδάσουν. Αλλά θα αποτελεί ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις εντός και εκτός των πανεπιστημιακών τειχών και θα λειτουργεί εναρμονισμένα με την ιδιωτικοποίηση και την εντατικοποίηση των σπουδών μας συνολικότερα. Οι εστίες θα λειτουργούν με όρους αγοράς, με όρους κόστους-οφέλους, όπου τα κόστη θα μεταφέρονται σταδιακά στους φοιτητές και στις οικογένειές τους, μετατρέποντάς τες σε «ξενοδοχεία» για όσους μπορούν να καταβάλουν το απαιτούμενο ποσό. Έτσι, είναι πολύ πιθανό ιδιώτες να αναλάβουν εξ ολοκλήρου τη λειτουργία τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται (ενοίκια, απουσία κάθε συνδικαλιστικής παρέμβασης κλπ).

Επιπλέον, ετοιμάζουν νέους εσωτερικούς κανονισμούς όπου πέρα από τα οικονομικά ανταποδοτικά κριτήρια εισάγονται και πολύ αυστηρά ακαδημαϊκά κριτήρια εισδοχής και παραμονής στις εστίες. Ενοίκια της τάξης των 80 ευρώ, αναλυτικές βαθμολογίες κάθε χρόνο, εκδιωγμός φοιτητών σε περιόδους διακοπών για να επινοικιαστούν τα δωμάτια σε τουρίστες, αλλά τώρα σκοπεύουν να επιβάλλουν αναβαθμισμένα τέτοια κριτήρια παντού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εστία της Καλαμαριάς στη Θεσ/νίκη, όπου το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας την ανέλαβε, αλλάζοντας εντελώς τον εσωτερικό κανονισμό. Ο καινούριος κανονισμός προβλέπει μέγιστο όριο διαμονής τα «ν» έτη σπουδών, επιτρέπει στους φοιτητές να παραμένουν για το πρώτο έτος μόνο και να κάνουν εκ νέου αίτηση τη νέα χρονιά, αναγκάζοντάς τους να εγκαταλείπουν το δωμάτιό τους το καλοκαίρι, κ.ά. Για να μπορέσουν δε να κάνουν αίτηση για παραμονή στην εστία θα πρέπει να έχουν περάσει το 60% των μαθημάτων του αντίστοιχου έτους, ανεξάρτητα από την κοινωνικοοικονομική τους θέση. Αυτό είχε φέτος σαν αποτέλεσμα να πεταχτούν στο δρόμο 11 οικότροφοι της εστίας, ενώ τελικά έμειναν άδεια 20 δωμάτια της ίδιας εστίας! Προτιμούν να μείνουν κενά δωμάτια, αρκεί να επιβάλλουν το νέο εσωτερικό κανονισμό «τιμωρώντας» αυτούς που δεν προσαρμόστηκαν και «παραδειγματίζοντας» τους υπόλοιπους. Ενώ, μετά από αντιδράσεις του φοιτητικού συλλόγου ο πρύτανης δήλωσε ότι «οι περιπτώσεις θα εξεταστούν ξεχωριστά και θα ληφθούν υπόψη τα κοινωνικά κριτήρια ώστε να παρακαμφθεί ο νόμος», προσπαθώντας να διασπάσει τα ενιαία συμφέροντα του συλλόγου και να διασπείρει ατομιστικές και απολογητικές αντιλήψεις.

Ο εσωτερικός κανονισμός είναι, λοιπόν, εκείνο το έγγραφο που καθορίζει το πώς ο εκάστοτε διαχειριστής θέλει να λειτουργεί η εστία: κριτήρια εισδοχής και παραμονής, ενοίκια και εγγυήσεις, περιορισμοί στο χρονικό διάστημα παραμονής ακόμα και παραχώρηση δωματίων και ολόκληρων ορόφων για «φιλοξενίες» - ενοικιάσεις  (6^ος όροφος στην Α’ ΦΕΠΑ, 14^ο κτήριο  στη ΝΕΕΜΠ). Καταργεί στην πράξη το δικαίωμα στη δωρεάν στέγαση και μετατρέπει τον χαρακτήρα της φοιτητικής μέριμνάς από κοινωνικό δικαίωμα σε εμπορεύσιμη παροχή. Βέβαια, πολιτικά ενεργοί εστιακοί σύλλογοι, μέσα από συλλογικές και μαχητικές κινητοποιήσεις μέχρι και πολύμηνες καταλήψεις, έχουν καταφέρει να μπλοκάρουν πολλές πτυχές του, καταφέρνοντας κανένας φοιτητής να μην πληρώσει ούτε 1€ για τη παραμονή του στην εστία, να μην εφαρμοστεί το ν+2 όριο παραμονής και να μπλοκάρουν διάφορες επιχειρηματικές βλέψεις του πανεπιστήμιου και του ΕΙΝ μέσα στις εστίες.

Το κράτος επιλέγει να αδιαφορεί για το γεγονός ότι οι υπάρχουσες εστίες έχουν σοβαρά προβλήματα συντήρησης και καλύπτουν ελάχιστους φοιτητές σε σύγκριση με το συνολικό αριθμό όσων έχουν πραγματικά ανάγκη (μόλις 3% των φοιτητών στεγάζονται σε εστίες πανελλαδικώς). Η ανέγερση νέων εστιών ώστε να καλυφθούν οι πραγματικές ανάγκες των φοιτητών και η συντήρηση των υπαρχουσών δομών που έχουν τεράστια προβλήματα προφανώς δεν υπάρχουν στα σχέδιά του.

Είναι ξεκάθαρο το σχέδιο της κυβέρνησης να καταργήσει το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της φοιτητικής μέριμνας και να την παραχωρήσει εξ ολοκλήρου στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Γι αυτό απ’ εδώ και πέρα θα πρέπει να υπερασπιστούμε όσα δίκαια μας ανήκουν! Να ενδυναμώσουμε την πολιτική δράση του συλλόγου μας, με βάσει τις ανάγκες μας και να συνδέσουμε τους αγώνες μας με τους υπόλοιπους φοιτητικούς και εστιακούς συλλόγους.

Είναι πλέον κάτι παραπάνω από αναγκαίο να δοθεί άμεση και μαζική απάντηση από το φοιτητικό κίνημα στις αλλαγές που προωθούνται για να προσαρμοστεί η εκπαίδευση και οι εστίες στις ανάγκες της αγοράς. Εμείς θεωρούμε αναγκαία τη σύσταση ενός ενιαίου δημόσιου φορέα διαχείρισης για όλες τις εστίες ανεξάρτητα από τα πανεπιστήμια, που θα χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό και που θα εξασφαλίζει εστία για όλους τους φοιτητές που το έχουν πραγματικά ανάγκη σύμφωνα με κοινωνικά – οικονομικά και όχι ανταποδοτικά κριτήρια. Δε βλέπουμε σαν λύση τα επιδόματα ενοικίου και τις ενοικιάσεις δωματίων σε ξενοδοχεία (παραμόνο έως ότου ανεγερθούν νέες εστίες και συντηρηθούν οι υπάρχουσες), αφού προωθούν τον ατομικό δρόμο, κρατούν τους φοιτητές έξω από τις συλλογικές διαδικασίες και άρα διεκδικήσεις και είναι δύσκολο να ελεγχθεί η διαδικασία και τα κριτήρια με την οποία αυτά θα δίνονται. Η λύση που προτείνουμε ως αποτελεσματικότερη, είναι τα χρήματα να διατίθενται για την κατασκευή νέων εστιών και τη διαμόρφωση υπαρχόντων κτιρίων της περιουσίας των πανεπιστημίων, τα οποία μένουν ανεκμετάλλευτα, σε εστίες και τη συντήρησή τους.

H ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΙΚΟΤΡΟΦΩΝ ΦΕΠΑ ΠΟΥ ΠΑΡΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΧΘΕΣΙΝΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ (25-2-14)

Ήδη είμαστε στην 6η ημέρα κατάληψης της δ/νσης της εστίας απαιτώντας από το πανεπιστήμιο όλα τα δωμάτια του 6ου ορόφου να δοθούν στους φοιτητές. Ο 6ος όροφος της Α’ ΦΕΠΑ και άλλα διάσπαρτα δωμάτια της εστίας είναι στη δικαιοδοσία του Πανεπιστημίου, δίνονται για «φιλοξενίες» με ενοίκιο σε μέλη ΔΕΠ και διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα και στα οποία ο Σύλλογος βάσει κανονισμού δεν έχει κανένα λόγο. Ωστόσο, την ώρα που η ανάγκη για δημόσια και δωρεάν στέγαση ολοένα και αυξάνεται (και στην εποχή της κρίσης η δυνατότητα στέγασης σε μια εστία ταυτίζεται όλο και περισσότερο με τη δυνατότητα κάποιου να σπουδάσει), δεν μπορούμε να τους χαρίζουμε ούτε ένα δωμάτιο για επιχειρηματική χρήση. 

Ως σύλλογος, πρέπει να αντιταχθούμε σε κάθε παγιωμένη λογική κέρδους η οποία μάλιστα προαναγγέλλει το ρόλο που θα παίξει το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο στο άμεσο μέλλον όταν εφαρμοστεί πλήρως ο νόμος Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου. Όταν, δηλαδή, το ΕΚΠΑ αναλάβει και την οικονομική διαχείριση της εστίας, γιατί προς το παρόν έχει μόνο τη διοίκηση και τα κονδύλια για όλα τα λειτουργικά έξοδα είναι από το ΙΝΕΔΙΒΙΜ. Έτσι με βάση το νόμο οι εστίες περνάνε στην περιουσία του Πανεπιστημίου, δηλαδή μπαίνουν στην ίδια μοίρα με ένα άλλο οποιοδήποτε ενοικιαζόμενο κτίριό του, πάρκινγκ κτλ, ενώ δεν του δίνονται τα αντίστοιχα κονδύλια από το Υπουργείο. Αυτό έχει ως άμεσο αποτέλεσμα να δημιουργούνται εστίες-μαγαζιά του κάθε ιδρύματος, οι οποίες θα λειτουργούν με όρους αγοράς και καμία σχέση δεν θα έχουν με τον ρόλο της φοιτητικής μέριμνας, δηλαδή τη δυνατότητα φοιτητών από κατώτερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα να μπορέσουν να σπουδάσουν. Εκτός από τη βέβαιη επιβολή ενοικίων με τριψήφιο αριθμό, όπως μας έχει δηλώσει το Πανεπιστήμιο αρκετές φορές, θα επιβληθούν και ακαδημαϊκά κριτήρια, όπως π.χ. αναλυτικές βαθμολογίες και φοιτητές από πολλές σχολές αποκλείονται από τη δυνατότητα να στεγαστούν σε κάποια εστία, καθώς πλέον μόνο η ΑΣΟΟΕ, το ΕΚΠΑ και η ΦΕΕΜΠ έχουν εστία και τα ΤΕΙ Αθήνας, ΤΕΙ Πειραιά, η Πάντειος, το ΠΑΠΕΙ, η Γεωπονική, το Χαροκόπειο, η Καλών Τεχνών όχι. Έτσι, ορθώνονται όλο και περισσότεροι ταξικοί φραγμοί που αποκλείουν μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας από την ανώτατη εκπαίδευση, κάτι που αποτελεί κομμάτι της γενικότερης επίθεσης προς την εργατική τάξη. Άλλωστε, στην ίδια τροχιά κατάργησης βασικών εργατικών κεκτημένων και επιβολής εξαθλιωμένων σχέσεων εργασίας έχει μπει και η κάλυψη της λειτουργίας των εστιών και γενικότερα του πανεπιστημίου (βλ. διοικητικοί υπάλληλοι) από εργολαβίες, μετά την συνταξιοδότηση, απόλυση ή διαθεσιμότητα του αντίστοιχου δημόσιου και μόνιμου προσωπικού. Με άλλα λόγια, και μέσα στο πανεπιστήμιο επεκτείνονται οι «δουλεμπορικές» σχέσεις εργασίας και ταυτόχρονα χαρίζονται στους ιδιώτες – εργολάβους νέα πεδία κερδοφορίας.

Αντιλαμβανόμενοι, λοιπόν, την ανάγκη των φοιτητών, που προέρχονται από τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, για στέγαση, ο σύλλογος μετά την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης τη Τετάρτη 12/2 προχώρησε αρχικά σε παράσταση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 19/2 στον αντιπρύτανη υπεύθυνο για τη φοιτητική μέριμνα, ο οποίος δεν έδωσε καμία ουσιαστική απάντηση στα ζητήματα που του θέσαμε σχετικά με την έλλειψη δωματίων, τον 6ο όροφο, τη φωταγώγηση των εστιών και τη συντήρηση της Β’ ΦΕΠΑ και τα μετέθεσε στην Σύγκλητο της Πέμπτης 20/2. Βλέποντας, όμως, ότι οι διαθέσεις του πανεπιστημίου δεν συμβάδιζαν με τις δικές μας απαιτήσεις προχωρήσαμε σε κατάληψη της δ/νσης της εστίας, όπως άλλωστε είχαμε αποφασίσει στη συνέλευση. Στη Σύγκλητο πάρθηκε απόφαση να δοθούν μόνο 16 δωμάτια από τον 6ο όροφο. Ωστόσο, είμαστε αποφασισμένοι να τα διεκδικήσουμε όλα και γι αυτό το συντονιστικό κατάληψης προτείνει να συνεχιστεί η κατάληψη μέχρι την Παρασκευή και ο ίδιος ο Σύλλογος να δώσει τα δωμάτια του 6ου, που αυτή τη στιγμή δεν κατοικούνται, σε φοιτητές μέσα από ανοικτές σε όλους διαδικασίες και στις οποίες παράλληλα θα εγκαλέσουμε τα μέλη της εφορείας να συμμετάσχουν και να τις επικυρώσουν. 

Ο σύλλογος βάζοντας μπροστά το πιο αποτελεσματικό μέσο πάλης του, που είναι η μαζικότητα και οι ριζοσπαστικές κινητοποιήσεις με αποκορύφωμα την κατάληψη απαιτεί δυναμικά την εκπλήρωση των δίκαιων αιτημάτων του, έτσι όπως έχει καταφέρει άλλωστε να κερδίσει την κατάργηση των ενοικίων και των εγγυήσεων, τις παρατάσεις, την ύπαρξη εστιατορίου, τη λειτουργία του αναγνωστηρίου, την εισαγωγή ίντερνετ, να μην κλείσει η ΦΕΕΜΠ και το εστιατόριο και να δοθούν οι μισθοί των εργαζομένων της εστίας. 

Θέλουμε, επίσης, να ξεκαθαρίσουμε ότι συγκεκριμένες συκοφαντίες που διαδίδονται σχετικά με την παραβίαση προσωπικών δεδομένων και το κλείσιμο του εστιατορίου όχι μόνο είναι αβάσιμες, αλλά διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και δημιουργούν εσκεμμένα αρνητικό κλίμα απέναντι στην κατάληψη. Όσον αφορά στα προσωπικά δεδομένα, οι πόρτες της γραμματείας ήταν πάντα ανοικτές, υπήρχε περιφρούρηση από διάφορους οικοτρόφους και οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις και ο καθένας μπορούσε να έρθει να περιφρουρήσει την κατάληψη. Και όσον αφορά στο εστιατόριο το πρωί της Πέμπτης και της Παρασκευής ο αρχιμάγειρας παρά την πίεση από την περιφρούρηση της κατάληψης αρνήθηκε να λειτουργήσει το εστιατόριο αν και υπήρχαν προμήθειες στην αποθήκη, ώστε να μην πάρει την «ευθύνη», αλλά στην ουσία να πιέσει έτσι ώστε να σπάσει η κατάληψη. Το απόγευμα του Σαββάτου ο διευθυντής, μετά από παράσταση διαμαρτυρίας που καλέστηκε με αντιπαραθετικό τρόπο απέναντι στην κατάληψη, αναγκάστηκε να υπογράψει ώστε να επαναλειτουργήσει το εστιατόριο χωρίς να λήξει η κατάληψη στην δ/νση, αλλά με λειτουργία μόνο του λογιστηρίου. Αυτό φυσικά οφείλεται στην δυναμική των ατόμων που υπήρχαν και καταφέραμε να πιέσουμε τον διευθυντή παρότι στην αρχή δήλωνε κατηγορηματικά ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει το εστιατόριο αν δεν λειτουργήσει κανονικά και η διεύθυνση και το λογιστήριο και άρα να λήξει η κατάληψη. Αυτό αποδεικνύει, πως η μαζικότητα είναι ικανή να φέρει αποτελέσματα και νίκες! 

Έτσι πρέπει να οργανωθούμε όλοι μαζί και να κλιμακώσουμε τον αγώνα και την κατάληψη ώστε να καταφέρουμε να κερδίσουμε τον 6ο όροφο και τα υπόλοιπα αιτήματα του Συλλόγου μας! Οι ανάγκες και τα αιτήματά μας δεν σταματούν στον 6ο όροφο, είναι μια νίκη που πρέπει να κατακτήσουμε, ένα ακόμα βήμα προς τη ριζοσπαστικοποίηση του συλλόγου και την ενδυνάμωση της φωνής του!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Ο 6ος όροφος να δοθεί σε φοιτητές.

• Φωταγώγηση του χώρου της πανεπιστημιούπολης και γύρω από τις εστίες.

• Άμεση συντήρηση των εστιών, των «ακατάλληλων» δωματίων στο Β΄ κτίριο της ΦΕΠΑ και ανέγερση καινούργιων εστιών. 

• Δημόσια και δωρεάν παιδεία, σίτιση και στέγαση. 

• Εισδοχή των φοιτητών με αποκλειστικά κοινωνικοοικονομικά κριτήρια.

• Έξω οι εργολαβίες από τις εστίες και τις σχολές. Κανένας εργαζόμενος να μην απολυθεί.

• Καμία εστία να μην κλείσει και να μην ιδιωτικοποιηθεί. 

• Να παραμείνει ανοικτό το εστιατόριο κατά τη διάρκεια της κατάληψης, με αποκλειστική λειτουργία του λογιστηρίου και της διοίκησης.

• Ενιαίος δημόσιος φορέας διαχείρισης της φοιτητικής μέριμνας που θα χρηματοδοτείται απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό και θα ελέγχεται από τους φοιτητικούς συλλόγους και τα εργατικά σωματεία. 

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΣΕ:

• Κατάληψη της δ/νσης της εστίας από σήμερα μέχρι την Παρασκευή 28/2 και νέα Γενική Συνέλευση την ίδια ημέρα στις 20:30 στο σαλόνι της Α’ ΦΕΠΑ, ώστε να παραδοθούν τα δωμάτια του 6ου στους επιλαχόντες νέους οικοτρόφους.

• Διεξαγωγή ανοικτής διαδικασίας εφορείας την Τετάρτη 26/2 στις 11:00 για την εισδοχή φοιτητών στα κενά δωμάτια του 6ου ορόφου και επίσημο αίτημα προς τα μέλη της εφορείας ώστε να συμμετάσχουν στη διαδικασία.

• Διεξαγωγή Συντονιστικού της Κατάληψης κάθε βράδυ στις 21:00 στο σαλόνι της Α’ ΦΕΠΑ.

• Άνοιγμα προς τους φοιτητικούς συλλόγους, σωματεία και τη γειτονιά. 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΟΤΡΟΦΩΝ Φ.Ε.Π.Α.

Είναι ομαλά τα πράγματα στο πανεπιστήμιο;

Η απεργία των διοικητικών τελείωσε, οι σχολές άνοιξαν έφτασε λοιπόν η στιγμή να γυρίσουμε στα φοιτητικά έδρανα και να επιστρέψουμε σε μια κατάσταση ομαλότητας και κανονικότητας. Με μια ματιά όμως γύρω μας και όχι με στενό τρόπο μόνο  στην Νομική βλέπουμε ότι μόνο κανονική δεν είναι η κατάσταση. Η επίθεση του Κεφαλαίου σε κάθε μορφή δημόσιας παροχής που κατακτήθηκε με αγώνες, ο φασισμός να επανέρχεται στο προσκήνιο, η εκμετάλλευση να βαθαίνει σε κάθε πόστο. Αλλά και στο πανεπιστήμιο εν όψει και της πρωτόγνωρης επίθεσης που δέχεται τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο για την πλειοψηφία των φοιτητών με χαμένο εξάμηνο, διαλυμένες φοιτητικές παροχές και ασφυκτική φοιτητική καθημερινότητα .Ας zoomάρουμε τώρα λίγο στην σχολή μας…

                                                                                   

ΕΞΑΜΗΝΟ ΧΑΜΕΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ;

Στίς 18/12 ενημερωθήκαμε οτι χάθηκε το εξάμηνο. Ολόκληρο το φοιτητικό σώμα στάθηκε ξαφνιασμένο από την εν μία νυκτί απόφαση και διαταγή του Φορτσάκη και των συν αυτώ καθηγητών. Βέβαια, μάθαμε ότι Γενική Συνέλευση τμήματος ουδέποτε συγκαλέστηκε και την απόφαση την πήραν κάποιοι καθηγητές με έκδηλα πραξικοπηματικό τρόπο. Μάλιστα καθόλου δεν πτοούνται από την αντίθετη απόφαση του ΦΣ Νομικής αλλά και της Συγκλήτου που προέταξε την διασφάλιση του εξαμήνου .Η πράξη αυτή, όσο και αν δεν φαίνεται, ήταν βαθύτατα πολιτική  γιατί στην ουσία με εκδικητικότητα τιμωρούν το φοιτητικό σύλλογο που επιδίωξε κοινό αγώνα με τους απεργούς διοικητικούς υπαλλήλους. Στο βάθος του πράγματος βέβαια τα δημοσιεύματα για την αναγκη διασφάλισης της ανταγωνιστικότητας της Νομικής στο πλαίσιο του Παν/μιακου χάρτη της Ε.Ε, έρχονται να δέσουν με το  χαμένο εξάμηνο. Δεν μας λένε βέβαια τι σημαίνει ανταγωνιστικότητα...μήπως αυταρχική διοίκηση , πλήρης επιχειρηματική λειτουργία, δίδακτρα και συγγράμματα απο την τσέπη μας… Ο ΦΣ πάντως με αγώνιστική του απόφαση συνεδρίασε και κάλεσε 2 φορές  σε διαμαρτυρία στην γραμματεία για να εξασφαλίσουμε πλέον με επιθετικό τρόπο σπουδές που θα καλύπτουν στοιχειωδώς τις ανάγκες μας. Οι θεσμικοί φορείς της σχολής για άλλη μια φορά αδιαφορούν...

Η ΣΙΤΙΣΗ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ;

Υπό το βάρος σφοδρών νεολαιίστικων-εργατικών αγώνων το κράτος ένα προηγούμενο διάστημα παρείχε δημόσια αγαθά, ένα απ’ αυτά είναι και η δημόσια δωρεάν σίτιση που μπαίνει πλέον στο μνημονιακό απόσπασμα. Συγκεκριμένα, η υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων οδήγησε στην δραστική μείωση των δικαιούχων σίτισης, η πλειοψηφία των οποίων προέρχεται από φτωχά λαϊκά στρώματα. Αλλά και η διαδικασία υποβολής της αίτησης  με  τα απαιτούμενα δικαιολογητικά να είναι τόσα πολλά, είναι μία σκέτη γραφειοκρατική παράνοια. Σε αυτό το πεδίο της διάλυσης πρόθυμες παλι ειναι οι χρυσές και καλές μας ιδιωτικές εργολαβίες, οι οποίες οπου δεν εχουν ηδη αναλάβει την σιτιση έρχονται εκ νέου με περισσό ζήλο. Ως κομμάτι λοιπόν του αγώνα για πραγματικά δημόσια δωρεάν παιδεία, το δικαίωμα της δωρεάν σίτισης  αποκτά ξεχωριστό νόημα.

Η ΣΤΕΓΑΣΗ ΣΤΗΝ ΛΑΙΜΗΤΟΜΟ;

Το κράτος αποσύρεται με απότομο τρόπο και απο την παροχή στέγης στον φοιτητικό κόσμο με αποτέλεσμα οι φοιτητικές εστίες σε όλη την Ελλάδα  να βρίσκονται υπο διάλυση. Πολλοί φοιτητές λένε ότι δεν έχουν θέρμανση, ρεύμα , ζεστό νερό  απαραίτητα μεσα για την επιβίωση ενός ανθρώπου. Την ίδια ώρα δωμάτια εστιών στην Αθήνα αδειάζουν και γίνονται πάλι διαθέσιμα μετα απο μήνες. Φοιτητές από την επαρχία επ αυτού λένε οτι αν δεν γίνουν δεκτοί από τις εστίες θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το Πανεπιστήμιο ενώ αλλοι μένουν περιστασιακά σε σπίτια γνωστών προκειμένου να σπουδάσουν. Την ίδια στιγμή πάλι που φοιτητές πετιούνται στον δρόμο  το Ξνοδοχείο LA MIRAGE που ανήκει στην περιουσία του ΕΚΠΑ μένει αναξιοποίητο. Με το ένα και με το άλλο ψάχνουν τρόπο να το παζαρέψουν και να το ξεπουλήσουν «όσο-όσο» στους εθνοσωτήρες επενδύτες. Κανένας λόγος πάλι για τους φτωχούς φοιτητές που δεν έχουν για ενοίκιο...

Ο ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝ/ΜΙΑΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ;

Ο τομέας του καθαρισμού αφού παραδόθηκε στίς εργολαβίες προς χαριν του κοινού καλού που θα προκυψει απο την ανταγωνιστικότητα και αυτού του τομέα, πλέον παραπαίει .Οι καθαρίστριες λοιπόν την Νομικής είναι απλήρωτες τους τελευταίους 4 μηνες και λειτουργούν κάτω απο καθεστώς εργοδοτικής τρομοκρατίας. Τα σκουπίδια στην Νομική αλλά και σε άλλες σχολές(π.χ Φιλοσοφική) έφτασαν σε επικίνδυνα επίπεδα. Υπεύθυνη αυτής την κατάστασης είναι η ιδιωτική εταιρία «ΑΛΦΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΗ» που έχει συνολικά αναλάβει την καθαριότητα στο ΕΚΠΑ. Αυτή είναι η ανάπτυξη που διαφαίνεται στον ορίζοντα με εργασιακό καθεστώς μεσαίωνα.

Η ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Είναι προφανές πως η επίθεση στο Πανεπιστήμιο έρχεται  το να  χτίσει τοίχους στους όρους φοίτησης της πλειοψηφίας των φοιτητών με την φοιτητική καθημερινότητα να γίνεται καθημερινός βραχνάς. Με το χάσιμο του εξαμήνου έχουμε μάθημα 7 περίπου ώρες την ημέρα και  τα πράγματα ολο και θυμίζουν το σκοτεινό παρελθόν  της 3^ης Λυκείου που από το πρωί μεχρι το βράδυ ήμασταν στο θρανιο του σχολείου το πρωί και  του φροντιστηρίου το απόγεμα. Τα μαθήματα γίνονται με μεγάλη έλλειψη αιθουσών και εν τέλει στοιβαζόμαστε ο ένας πάνω στον άλλο. Οι σπουδές γίνονται ασφυκτικά εντατικές για μια σπουδάζουσα νεολαία που εργάζεται  σε μεγάλο ποσοστό της. Η έννοια του ελεύθερου χρόνου εξαλείφεται..

ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΜΕΙΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΒΑΖΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ !

Τώρα κόβουν και το φαγητό σε φοιτητές που το έχουν ανάγκη! Δεν γίνεται να το επιτρέψουμε!

Την ώρα που η κοινωνική λαίλαπα των μνημονίων και των αντεργατικών πολιτικών χτυπά εργαζόμενους και νεολαία, οι φοιτητές του ΕΚΠΑ καλούνται να διώξουν σαν μακρινή ανάμνηση, το δικαίωμα της δωρεάν σίτισης για όλους. Η περικοπή αυτή είναι αποτέλεσμα της συνολικότερης πολιτικής κυβέρνησης και ΕΕ, για κατάργηση και ξεπούλημα κάθε «δημόσιου αγαθού» καθώς η πραγματικότητα που προσπαθούν να επιβάλλουν δεν χωράει δημόσια υγεία, παιδεία, σίτιση, στέγαση, μεταφορές, ενέργεια κλπ. 

Τώρα στο στόχαστρο της επίθεσης βρίσκεται η φοιτητική μέριμνα ! Η υποχρηματοδότηση της παιδείας χτυπάει τη φοιτητική μέριμνα, δηλαδή τις δωρεάν παροχές, που μας είναι απαραίτητες για να μπορούμε να σπουδάσουμε όλοι, ανεξάρτητα απ’ την οικονομική μας δυνατότητα ! Οι φοιτητικές παροχές κρίνονται «πολυτέλεια» την περίοδο της κρίσης και θυσιάζονται στο βωμό της «αποπληρωμής του χρέους στους δανειστές μας». Σε αυτήν την κατεύθυνση έχει περιοριστεί και στο ΕΚΠΑ ο αριθμός των φοιτητών, που δικαιούνται δωρεάν σίτιση, ενώ η διαδικασία υποβολής αίτησης για τη σίτιση έχει γίνει μια ατέλειωτη γραφειοκρατική διαδικασία. Αλλά και στη στέγαση τα πράγματα δεν είναι καλύτερα, αφού φοιτητικές εστίες κλείνουν, ενώ φοιτητές καλούνται να πληρώσουν ενοίκια για τη διαμονή τους! Φυσικά τα παραδείγματα της Αγγλίας και της Χιλής, όπου οι αρχικές περικοπές και τα δίδακτρα στην παιδεία άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου για την μετέπειτα κατάργηση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας, δεν μπορεί παρά να μας βάζουν σε υποψίες για το τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον. 

Η περικοπή των φοιτητικών παροχών είναι εικόνα απ’ το μέλλον του πανεπιστημίου που μας ετοιμάζουν! Ένα πανεπιστήμιο, που θα λειτουργεί με βάση τους νόμους της αγοράς. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, αλλά και ο Οργανισμός και οι Πρότυποι Εσωτερικοί κανονισμοί, ετοιμάζουν ένα πανεπιστήμιο εχθρικό απέναντι σε φοιτητές και εργαζόμενους αλλά απόλυτα φιλικό στην επιχειρηματική λειτουργία, καθώς γίνεται πεδίο κερδοφορίας για τις επιχειρήσεις. Εξ άλλου τις περισσότερες λέσχες τις έχουν πλέον ιδιώτες, οι οποίοι βγάζουν κέρδη στις πλάτες των φοιτητών, τόσο απ’ τους ίδιους τους φοιτητές, όσο και απ’ τις εξωτερικές δουλειές, που κάνουν με κέντρο το πανεπιστήμιο. Επιπλέον, θέλουν ένα πανεπιστήμιο που θα εναρμονίζεται στην σύγχρονή αγορά εργασίας, παράγοντας αποφοίτους με καμία επαγγελματική κατοχύρωση, πλήρως εξειδικευμένους και ευέλικτους κι επίσης οι φοιτητές εντός αυτού βρίσκονται αντιμέτωποι με τον πέλεκυ της διαγραφής και των εντατικοποιημένων ρυθμών σπουδών. Σε αυτό το πανεπιστήμιο δεν χωράει όποιος δεν έχει να πληρώσει δίδακτρα, συγγράμματα, σίτιση και στέγαση ! 

Όμως η φοιτητική μέριμνα είναι κατάκτηση του φοιτητικού κινήματος και δεν την χαρίζουμε σε κανέναν!  Καλούμε όλους τους πληττόμενους φοιτητές να παλέψουμε ενωμένοι για τα δικαιώματά μας, κόντρα στο πανεπιστήμιο που θέλουν να μας επιβάλλουν! Κόντρα στις πολιτικές λιτότητας στην παιδεία, να αγωνιστούμε για δημόσια και δωρεάν παιδεία και φοιτητική μέριμνα – παροχές για όλους. Να τυπώσουμε κάρτες σίτισης με τη σφραγίδα του φοιτητικού μας συλλόγου για να τρώμε όλοι δωρεάν! Ο αγώνας για τη φοιτητική μέριμνα είναι αγώνας όλων των φοιτητών! Γι’ αυτό και καλούμε σε προειδοποιητική κινητοποίηση στο Φοιτητικό Εστιατόριο σήμερα Τρίτη 4/2  στην οδό Λυκαβηττού 14 στις 13:00, για να κάνουμε γνωστό σε όλους τους φοιτητές που τρώνε στο εστιατόριο αλλά και σε όσους δεν τρώνε ότι δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να στερήσει από φοιτητές που το έχουν ανάγκη να σιτίζονται δωρεάν.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΝΟΜΙΚΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 5/2 ΣΤΗ 13:00 , ΣΤΟ ΑΜΦ 1

Για την κατάσταση στις φοιτητικές εστίες

Σπουδές χωρίς φαγητό, ρεύμα και θέρμανση

Φοιτητική Εστία Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου: ένα δωμάτιο σε αυτό το ψυχρό και ποτισμένο με υγρασία κτήριο, όπου δεν υπάρχει θέρμανση και ζεστό νερό, η τάση του ρεύματος συχνά πέφτει και ολόκληροι όροφοι βυθίζονται στο σκοτάδι, είναι αυτή την περίοδο το όνειρο δεκάδων φοιτητών χαμηλού εισοδήματος. Οσοι δεν χωρέσουν, ενδέχεται να γυρίσουν πίσω...

Υπάρχει χειρότερο από το να είσαι φοιτητής και να μένεις σε μια παλιά Φοιτητική Εστία χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό, χωρίς Ιντερνετ και ενίοτε χωρίς καθόλου ρεύμα και φαγητό; «Ναι, υπάρχει», λένε οι οικότροφοι που σπουδάζουν σε πέντε διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας.

Το χειρότερο γι' αυτούς είναι να «μη χωράς».

Να ανήκεις δηλαδή στους εκατοντάδες φοιτητές που προέρχονται από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος, αλλά δεν εξασφαλίζουν τελικά δωμάτιο στη Φοιτητική Εστία, όχι επειδή δεν καλύπτουν τις προϋποθέσεις, αλλά επειδή δεν υπάρχει χώρος.

Την ίδια στιγμή, στις Σέρρες και στη Λάρισα δύο κτήρια που χτίστηκαν για να εξυπηρετήσουν τη στέγαση των φοιτητών παραμένουν άδεια και αναξιοποίητα, ενώ στις ήδη υπάρχουσες Φοιτητικές Εστίες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, δωμάτια αδειάζουν και αντί να υποδεχθούν αμέσως κάποιον από τη λίστα αναμονής, διατίθενται ξανά έπειτα από μήνες.

Μπαλάκι

Μία από τις βασικές αιτίες αυτής της χαοτικής κατάστασης είναι, σύμφωνα με τους διοικητικούς υπαλλήλους και τους φοιτητές, η γραφειοκρατία. Οι Φοιτητικές Εστίες υπάγονται οικονομικά στο Ιδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης (ΙΝΕΔΙΒΙΜ), ενώ οι διοικητικές αποφάσεις λαμβάνονται από το εκάστοτε πανεπιστημιακό ίδρυμα. «Είμαστε το μπαλάκι που πετάει ο ένας στον άλλον» υποστηρίζει φοιτήτρια από τη Θεσσαλονίκη.

«Αν δεν γίνω δεκτός στην Εστία, θα γυρίσω πίσω» λέει ο Χρήστος, πρωτοετής στο ΤΕΙ Αθηνών. Κι ενώ αυτή την περίοδο στην Αθήνα γίνεται η αξιολόγηση των αιτήσεων που έστειλαν οι φοιτητές για το φετινό ακαδημαϊκό έτος, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας εκατοντάδες είναι αυτοί που σπουδάζουν χωρίς στέγη.

Τρανταχτό παράδειγμα, οι 50 φοιτητές της Πάτρας, που δεν χωράνε στην Εστία και «έμειναν ξεκρέμαστοι και φιλοξενούνται από δω κι από κει». Αραγε θα συνεχίσουν τις σπουδές τους ή θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το Πανεπιστήμιο και να επιστρέψουν στον τόπο τους;

ΠΑΤΡΑ

Αστεγοι φοιτητές

Η υγρασία τρώει το παλιό κτήριο της Φοιτητικής Εστίας στην Πάτρα, το οποίο γίνεται λίμνη με την πρώτη βροχή. «Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως είναι να μην έχεις καθόλου δωμάτιο» λέει η Αναστασία, φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Πατρών. «Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν 50 αιτήσεις. Υπάρχουν πάνω από 50 φοιτητές, ξεκρέμαστοι, στο δρόμο, που φιλοξενούνται από δω κι από κει μέχρι να δουν αν θα πάρουν τελικά δωμάτιο. Το πρόβλημα αυτό πάντα υπήρχε, δεν επαρκούσαν ποτέ τα δωμάτια, κάποιοι έμεναν έξω παρ' όλο που πληρούσαν τις προδιαγραφές. Παλιά όμως μάς νοίκιαζαν δωμάτια σε ξενοδοχεία. Τώρα λόγω της οικονομικής κρίσης αυτά τα κονδύλια έχουν κοπεί». Πρωτοετής στο Μαθηματικό της Πάτρας, ο Δημήτρης Αναγνώστης ελπίζει σε ένα δωμάτιο στη Φοιτητική Εστία. «Μέχρι τώρα έμενα σε μια κοπέλα, φίλη μου από τα Φάρσαλα. Για πολύ λίγο καιρό νοίκιασα ένα σπίτι επιβαρύνοντας πολύ τους γονείς μου. Παρ' όλο που το ενοίκιο με όλα τα έξοδα μαζί είναι 180 ευρώ, δεν μπορούν να συνεισφέρουν, γιατί το οικογενειακό εισόδημα είναι πολύ χαμηλό, κάτω από 7.000 ευρώ. Σε λίγες μέρες θα αφήσω το σπίτι και δεν θα έχω πού να μείνω. Δεν θέλω να αφήσω το Πανεπιστήμιο» λέει απογοητευμένος ο 18χρονος φοιτητής. «Ολοι εδώ λένε ότι τα δωμάτια είναι λίγα και οι φοιτητές πολλοί. Φοβάμαι πως δεν θα με δεχτούν» συνεχίζει ο ίδιος. Ενας συμφοιτητής του από τη Σπάρτη, ο οποίος δεν είχε την τύχη να γνωρίζει κάποιον στην Πάτρα, μέχρι να πάρει απάντηση από την Εστία πήγε αυθημερόν μόνο για την εγγραφή στο Πανεπιστήμιο και επέστρεψε στην πόλη του, χωρίς να παρακολουθήσει ούτε ένα μάθημα.

ΑΘΗΝΑ-ΦΕΕΜΠ

Κάθε χρόνο και χειρότερα

Ενα χρόνο ακριβώς (17.1.2013) μετά το ρεπορτάζ της «Ε» στη Φοιτητική Εστία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΦΕΕΜΠ) η εικόνα είναι η ίδια, ίσως και χειρότερη. Η θέρμανση, το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα θεωρούνται πολυτέλεια για τους περίπου 450 οικότροφους φοιτητές που ζουν σε μια Εστία 31 ετών γεμάτη προβλήματα.

Φωτογραφία από το περσινό ρεπορτάζ της «Ε». Μια ηλεκτρική σόμπα θερμαίνει τους φοιτητές, όταν δεν πέφτει το ρεύμα

Κι όμως, ένα δωμάτιο σε αυτό το ψυχρό και ποτισμένο με υγρασία κτήριο, όπου η τάση του ρεύματος συχνά πέφτει και οι διαρροές στα υδραυλικά έχουν αποτέλεσμα άλλοι όροφοι να πλημμυρίζουν και άλλοι να μένουν χωρίς νερό, είναι αυτή την περίοδο το όνειρο δεκάδων φοιτητών χαμηλού εισοδήματος.

Η προθεσμία για τις αιτήσεις μόλις έληξε και η αγωνία κορυφώνεται. «Αν δεν με πάρουν, υπάρχει περίπτωση να γυρίσω πίσω στα Γιάννινα» λέει ο 18χρονος Χρήστος, πρωτοετής φοιτητής στο ΤΕΙ Αθηνών. Ο ίδιος είναι προετοιμασμένος για τις συνθήκες διαβίωσης που θα κληθεί να αντιμετωπίσει, αν τελικά πάρει κλειδί για ένα από τα μικρά δωμάτια, που συχνά βυθίζονται στο σκοτάδι.

Αν σε τρία γειτονικά δωμάτια είναι αναμμένα τα σώματα θέρμανσης, το ρεύμα πέφτει. Wi-fi δεν υπάρχει, οι κοινόχρηστοι χώροι έχουν ερημώσει, ενώ τα βράδια, ο ελλιπής φωτισμός δυσκολεύει και ενίοτε τρομάζει τους φοιτητές που επιστρέφουν.

Τους βλέπεις να πηγαινοέρχονται στα κοινόχρηστα μπάνια κρατώντας δικές τους ντουζιέρες για να κάνουν μπάνιο με κρύο ή -αν μένουν στους πρώτους ορόφους- με χλιαρό νερό. Ο Χρήστος όμως είναι αποφασισμένος. «Ας με βάλουν στον 9ο και ας κάνω μπάνιο με κρύο νερό, δεν πειράζει. Θα ζεσταίνω με το μπρίκι. Από το να γυρίσω πίσω, καλύτερα».

ΛΑΡΙΣΑ

Αδειο κτήριο από αμέλεια

Οι Φοιτητικές Εστίες στη Λάρισα οικοδομήθηκαν πρόσφατα. «Εχουν ρεύμα και ζεστό νερό. Θέρμανση πότε έχουν, πότε δεν έχουν» λέει ο Νίκος Γεωργιάδης, φοιτητής Μηχανολογίας στο ΤΕΙ Λάρισας. Την περασμένη χρονιά, πολλοί φίλοι του πρωτοετείς από γειτονικές πόλεις, από την Καρδίτσα, τον Βόλο και τα Τρίκαλα, εγκατέλειψαν το όνειρο των σπουδών και επέστρεψαν στον τόπο τους, επειδή δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν δωμάτιο στην Εστία. «Οσοι θέλουν να στεγαστούν και δεν τα καταφέρνουν, περιθωριοποιούνται» τονίζει ο Γιώργος. Την ίδια στιγμή, δίπλα από τις ήδη υπάρχουσες Εστίες, βρίσκεται ένα καινούργιο κτήριο 300 δωματίων, η κατασκευή του οποίου ανατέθηκε σε εργολάβο, προκειμένου να ενισχύσει τη στέγαση των φοιτητών. Σύμφωνα με τον Γιώργο, «είναι έτοιμο και παραμένει άδειο. Το βλέπουμε καθημερινά. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από αμέλεια».

Φεύγουν επειδή δεν βρίσκουν δωμάτιο

Παρά την ικανοποιητική εικόνα που παρουσιάζουν οι εγκαταστάσεις στη Φοιτητική Εστία του Πολυτεχνείου Κρήτης, στα Χανιά, και ενώ οι συνθήκες είναι καλύτερες σε σύγκριση με άλλες Εστίες της χώρας (σ.σ. έχουν πλυντήρια, θέρμανση, ηλιακούς θερμοσίφωνες, Ιντερνετ), λίγοι φοιτητές παίρνουν το πολυπόθητο κλειδί.

«Οι υπόλοιποι, αν και δικαιούνται δωμάτιο λόγω εισοδήματος, μένουν απ' έξω -αυτή τη στιγμή περίπου 100 άτομα. Κάποιοι υποστηρίζονται ιεραρχικά -από το χαμηλότερο προς το υψηλότερο εισόδημα- με 150 ευρώ για να συμπληρώσουν για το ενοίκιο. Αρκετοί όμως φεύγουν» λέει ο γυμναστής του Πολυτεχνείου, Νίκος Ζιώγας.

Τα τελευταία χρόνια είδε αρκετούς φοιτητές του να μαζεύουν τα πράγματά τους και να επιστρέφουν στον τόπο τους, καθώς οι ίδιοι δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν οικονομικά τη διαμονή και τη σίτισή τους.

Σύμφωνα με τον κ. Ζιώγα, «έχει γίνει πρόταση για αξιοποίηση μιας παλιάς εγκατάστασης, του κτηρίου της Ψυχιατρικής, η οποία θα μπορούσε να καλύψει τη στέγαση περίπου 300 ατόμων».

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-Β' ΦΕΘ

Περίμενε να ζεσταθείς

Κλασική σκηνή στη Β' Φοιτητική Εστία Θεσσαλονίκης (ΦΕΘ). Η Εύα βάζει στην πρίζα το ηλεκτρικό μάτι για να μαγειρέψει το βραδινό φαγητό, ενώ στο γειτονικό δωμάτιο μια άλλη φοιτήτρια ανάβει το αερόθερμο. Το ρεύμα πέφτει. Βγαίνουν ταυτόχρονα έξω, «τι έχεις ανάψει;» ρωτάει η μία την άλλη, «περίμενε να βράσω κάτι και μετά θα ζεσταθείς» λέει η Εύα Δερμιτζάκη, τελειόφοιτη Οδοντιατρικής.

 

ΦΕΕΜΠ. Αθλια υδραυλικά, υγρασία παντού

«Τα δωμάτια είναι μικρά, όταν περπατάς στους διαδρόμους πέφτουν σοβάδες από τους τοίχους, συχνά είμαι χωρίς φως. Πλυντήρια δεν υπάρχουν, αρκετά δωμάτια δεν έχουν πλακάκια στο πάτωμα». Κι όμως η Εύα, από την Κρήτη, θεωρεί τον εαυτό της τυχερό που κατάφερε να εξασφαλίσει ένα δωμάτιο στην Εστία, μία από τις τέσσερις που υπάγονται διοικητικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.

Παιδί από οικογένεια χαμηλού εισοδήματος η ίδια, φοβάται πως θα επαναληφθεί το περσινό σενάριο και θα μείνει μια ολόκληρη Εστία χωρίς σίτιση. «Πέρσι δεν είχαμε φαγητό για ένα μήνα! Με τις περσινές διαθεσιμότητες, δεν υπήρχαν υπάλληλοι να κάνουν τις προμήθειες.

Το ίδιο φοβόμαστε ότι θα γίνει και φέτος». Αν και στο κτήριο υπάρχει θέρμανση, δεν υπάρχει πάντα ζεστό νερό. «Τα δωμάτια είναι λίγα και τα παιδιά που είναι έξω πολλά.

Αυτό που παρατηρούμε όλοι, είναι ότι υπάρχουν δωμάτια ανεκμετάλλευτα. Συχνά βλέπω διαφημιστικά φυλλάδια έξω από τις πόρτες, χτυπάς και ακούς την ηχώ, ξέρεις ότι δίπλα σου δεν μένει κανείς.

Κανονικά μόλις αδειάζει δωμάτιο, αμέσως μπαίνει ο επόμενος. Πέρσι υπήρξε δωμάτιο που έμεινε κενό για περισσότερους από 6 μήνες» τονίζει η νεαρή φοιτήτρια. Το γεγονός ότι τη δέχτηκαν τελικά στην Εστία, το αποδίδει στην επιμονή της.

 «Εχω καταλάβει ότι πρέπει να ασκήσεις πίεση στη διεύθυνση για να σε πάρουν. Πρέπει να διεκδικήσεις το δικαίωμά σου, εφ' όσον έχεις εισόδημα κάτω από το όριο ή κοινωνικά κριτήρια. Εμένα αρχικά δεν με είχαν δεχτεί· μου είχαν πει ότι είμαι πέμπτη στη λίστα αναμονής. Επειτα από δύο ημέρες έκανα μια γραπτή ένσταση και μου έδωσαν 5 κλειδιά να διαλέξω δωμάτιο...».

από e-net