Για την Εργατική Πρωτομαγιά

                    

"Αν, ξεριζώνοντας από την καρδιά της το πάθος που την κατέχει και φθείρει τη ζωή της, η εργατική τάξη σήκωνε την τρομερή της δύναμη όχι για να κηρύξει τα δικαιώματα του ανθρώπου που δεν είναι παρά τα δικαιώματα της εκμετάλλευσης απ' τον καπιταλισμό, όχι για να ζητήσει το δικαίωμα της εργασίας που δεν είναι παρά το δικαίωμα της εξαθλίωσης, αλλά για να κατεργαστεί έναν ατσαλένιο νόμο που ν 'απαγορεύει σε κάθε άνθρωπο να εργάζεται πάνω από τρεις ώρες τη μέρα, η Γη, η γριά Γη, πηδώντας εύθυμα θα αισθανότανε να γεννιέται μέσα της ένας νέος Κόσμος."

Πωλ Λαφάργκ, "Το δικαίωμα στην τεμπελιά".

Την καθιέρωση της 8ωρης εργασίας, καθώς και καλύτερες εργασιακές συνθήκες απαίτησαν οι εργάτες και οι εργάτριες στο Σικάγο το 1886. Μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση, με τον αριθμό των θυμάτων να μην έχει επαληθευτεί με ακρίβεια, καθιερώθηκε η 1η Μάη ως επέτειος μνήμης των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους και πέτυχαν την καθιέρωση καλύτερων συνθηκών εργασίας και βασικών εργασιακών δικαιωμάτων για τον κόσμο της εργασίας. Στις μέρες μας, πέρα από το να θυμόμαστε την ιστορία έχει αξία να αναλογιστούμε κατά πόσο τα αιτήματα της 1ης Μάη του 1886 είναι ή όχι επίκαιρα και κατά πόσο μπορούμε να δώσουμε νέο περιεχόμενο σε αυτά, ώστε να εκφράζουν και να συσπειρώνουν τους ανθρώπους της γενιάς μας. Ας αναρωτηθούμε λοιπόν, έχει νόημα να μιλάς και να θυμάσαι την εργατική πρωτομαγιά, όταν:

• η πραγματική ανεργία φτάνει το 27,5 % σύμφωνα με την φετινή έκθεση για την οικονομία και την απασχόληση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, ενώ το 15% όσων εργάζονται αμείβονται με 499 ευρώ
• η συντριπτική πλειοψηφία των νέων βρίσκεται στην επισφάλεια και δουλεύει παροδικά (σεζόν, μεροκάματα σε φυλλάδια, δίμηνες συμβάσεις σε call center), υπό άθλιες συνθήκες και για ψίχουλα
• η εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία έχει φτάσει στο ζενίθ· έγκυες απολύονται (υπόθεση vresnet στην Καλλιθέα), με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την πρόσφατη απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου που πλέον τις επιτρέπει, παιδιά παθαίνουν εργατικά ατυχήματα στα delivery καθημερινά, εργαζόμενοι/ες τρομοκρατούνται και απολύονται επειδή διεκδίκησαν το δώρο του Πάσχα
• η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ενώ ευαγγελίζεται ότι τον Αύγουστο "θα βγούμε από τα μνημόνια" καταργεί το δικαίωμα στην απεργία στα Πρωτοβάθμια Σωματεία, περνά ένα σωρό αντεργατικά μέτρα και ταυτόχρονα μας πλασάρει εθνικισμό, προσπαθώντας να στρέψει την προσοχή μας στα "εθνικά ζητήματα" και τους ανταγωνισμούς, αγνοώντας πλήρως την συντριπτική πληττόμενη πλειοψηφία στο εσωτερικό που ζει πραγματικά με το καθημερινό άγχος της επιβίωσης
• όσον αφορά τους δικηγόρους, μας λένε ότι είναι φυσιολογικό ως ασκούμενοι να δουλεύουμε 12ωρα για τριακόσια ευρώ (αν είμαστε "τυχεροί" και βρούμε γραφείο που να πληρώνει) βγάζοντας πραγματικά τη λάντζα· να μας λένε ότι αν δε μας αρέσει αυτό, να κάνουμε πρακτική στο ΝΑΤΟ που πληρώνει ως προπτυχιακοί ακόμα και να μας ωθούν να γίνουμε συνένοχοι στους σφαγείς των λαών· ή ότι είναι εξίσου φυσιολογικό ως νέοι/ες δικηγόροι που δεν έχουν οι γονείς μας γραφεία, να τρέχουμε από δικηγορική εταιρία σε τράπεζα και να δουλεύουμε ως μισθωτοί χωρίς ασφάλιση και βασικό μισθό και χωρίς προοπτική να έχουμε εποπτεία ή δικαίωμα επιλογής της δικηγορικής ύλης που μας αναθέτουν.

Γι' αυτά και για πολλά ακόμα που ακούμε καθημερινά, πιστεύουμε ότι έχει νόημα. Έχει νόημα γιατί δε θεωρούμε πως είμαστε η χαμένη γενιά. Πιστεύουμε πως μας αξίζει και πρέπει να ζήσουμε καλύτερα. Δεν περιμένουμε ωστόσο τίποτα από τις ξεπουλημένες και αστικοποιημένες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που έχουν πάμπολλες φορές προδώσει τους αγώνες των εργαζομένων και που τους σαμποτάρουν ανοιχτά. Παλεύουμε για μια άλλη δομή και μορφή οργάνωσης της εργατικής τάξης και τη δημιουργία ανεξάρτητου κέντρου αγώνα, όπου θα μπορεί ο κάθε εργαζόμενος να καταγγέλλει φαινόμενα εργοδοτικής αυθαιρεσίας, να οργανώνεται και να πετυχαίνει νίκες. Τέτοια νίκη ήταν η δικαίωση της εγκύου στη Vresnet, η άμεση επαναπρόσληψη ντελιβερά που απολύθηκε επειδή διεκδίκησε το δώρο του Πάσχα κλπ. Με τη συμβολή της Attack στην ανεργία και την επισφάλεια, της  Λάντζας στον επισιτισμό, σωματείων βάσης και συλλογικοτήτων γειτονιάς, παλεύουμε για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος που θα πηγαίνει τους αγώνες μέχρι τέλους και θα συγκρούεται αδιαπραγμάτευτα με τις κυβερνήσεις, την εργοδοσία, την ΕΕ και το ΔΝΤ.

                Όλοι και όλες την Τρίτη 1/5 στις 11 στο Μουσείο με τα πρωτοβάθμια ταξικά σωματεία!

ΠΟΛΛΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΔΕΙΝΑ

Την προσεχή εβδομάδα κατατίθεται προς ψήφιση στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της περίφημης «Τρίτης Αξιολόγησης». Με την ακριβή ημερομηνία κατάθεσης να μην έχει ακόμα ανακοινωθεί (Κυριακή ή Δευτέρα), δεν είναι απίθανο η Κυβέρνηση να πάει να το περάσει και αυτό νύχτα, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος-όπως άλλωστε νύχτα πήγε να περάσει την τροπολογία για την απεργία σε ένα άσχετο νομοσχέδιο λίγο καιρό πριν, λαμβάνοντας την άμεση απάντηση του κινήματος και μαζεύοντάς το άρον άρον.

Το πολυνομοσχέδιο θα περιλαμβάνει καταρχάς τον αντισυνδικαλιστικό νόμο για την απεργία. Η συγκεκριμένη τροπολογία που είχε αποσυρθεί παροδικά όπως αναφέρθηκε, προβλέπει ότι για τη συζήτηση και λήψη απόφασης απεργίας απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ½ των οικονομικά τακτοποιημένων μελών της πρωτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης. Χτυπούν έτσι τα πρωτοβάθμια όργανα, γιατί γνωρίζουν πως από τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Με το πρόσχημα της τήρησης της δημοκρατικής αρχής και της μεγαλύτερης κατά το δυνατό εκπροσώπησης των εργαζομένων θα καθίσταται αδύνατη τις περισσότερες φορές η κήρυξη απεργίας λόγω της αδυναμίας σύγκλησης ενός τόσο δυσκίνητου οργάνου όπως είναι η ΓΣ και μάλιστα με πλειοψηφία άνω του 50%. Ως αποτέλεσμα, ο εργαζόμενος θα απογυμνωθεί από κάθε συλλογικό δικαίωμα, ώστε να μην μπορεί να διεκδικεί βελτίωση των συνθηκών εργασίας του. Μόνο με τέτοιους όρους και με ένα τέτοιο πειθήνιο και εξαθλιωμένο εργατικό δυναμικό θα ανοίξει ο δρόμος για την προσέλευση επενδυτών και της πολυπόθητης «ανάπτυξης».

THE BIG BANK theory

Οι δύο κόσμοι δικαιοσύνης που συγκρούονται…

                                                                  

Σε σένα που μόλις μπήκες στη σχολή,

Περνώντας στη Νομική, θα απασχοληθείς κατά πολύ με τον νόμο, το τι ορίζει και τι επιτάσσει αυτός. Ο νόμος, ωστόσο, αντίθετα με μια γενική αντίληψη που μπορεί να υπάρχει, δεν είναι κάτι αυθύπαρκτο και «ουρανοκατέβατο». Δημιουργείται και κατασκευάζεται από τους ανθρώπους και έρχεται να εξυπηρετήσει ορισμένα συμφέροντα. Έτσι, όταν κάτι είναι νόμιμο, δε σημαίνει πως είναι και δίκαιο για την κοινωνική πλειοψηφία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι πλειστηριασμοί κατοικιών, που είναι μεν νόμιμοι, αλλά συμφέρουν μόνο τους τραπεζίτες, ένα πολύ μικρό ποσοστό της κοινωνίας και είναι κατάφορα άδικοι για όλη την υπόλοιπη κοινωνία.

Όταν το κίνημα παίρνει την κατάσταση στα χέρια του…

«Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» ήταν το σύνθημα που δονούσε το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης στις 28/9, από διαδηλωτές που εξέφραζαν την αντίθεσή τους στον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας εξαμελούς οικογένειας. Μάλιστα, ο πατέρας-οφειλέτης ήταν άτομο με Ειδικές Ανάγκες, ολικά ανάπηρο, το ίδιο κι ο ένας γιός, ενώ μάλιστα η οικογένεια δεν είχε κανένα άλλο εισόδημα. Τελικώς, ο πλειστηριασμός δεν έγινε ποτέ.

Το «δικαίωμα» στην κατοικία

Σύνταγμα, άρθρο 9 παρ. 1 H κατοικία του καθενός είναι άσυλο. H ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη. Kαμία έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της δικαστικής εξουσίας.

άρθρο 21 παρ. 4 H απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Kράτους.

Υποτίθεται πως το δικαίωμα στην κατοικία έχει κατοχυρωθεί συνταγματικά και προστατεύεται τόσο το απαραβίαστο σε αυτή όσο και η εξασφάλισή της σε όσους τη στερούνται. Και λέμε «υποτίθεται», γιατί σε περιόδους κρίσης του ίδιου του συστήματος δεν μετράει κανένα δικαίωμα, αφού καταπατώνται όλα, με σκοπό να ξεπεραστεί αυτή η κρίση. Όπως, λοιπόν, δεν προστατεύεται το δικαίωμα στην εργασία – η Ελλάδα έχει σήμερα πάνω από ενάμιση εκατομμύριο ανέργους- έτσι δεν προστατεύεται επ’ ουδενί και το δικαίωμα στη μόρφωση, στην κατοικία κλπ.

Και κάπως έτσι φτάσαμε οι τράπεζες να χρειάζονται τη λεγόμενη «ανακεφαλαιοποίηση» για να σωθούν, ο λαός να πληρώνει ένα χρέος που δεν δημιούργησε ο ίδιος και ταυτόχρονα οι πλειστηριασμοί των ακινήτων να απελευθερώνονται, για να σωθούν, μωρέ και οι καημένες οι Τράπεζες! Οι οποίες έχουν στήσει χορό και περιμένουν σαν τα κοράκια να ανοίξει η «αγορά» των πλειστηριασμών  για να πάρουν τα σπίτια του κόσμου για ένα κομμάτι ψωμί.

Οι τράπεζες νομοθετούν, η κοινωνία αντιδρά…

~Το κίνημα θα πει την τελευταία λέξη!!

Θα ακούσεις λοιπόν για αλλαγές του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που οδηγούν σε απελευθέρωση και διευκόλυνση των πλειστηριασμών  και, συνάμα, σε υπονόμευση των εργασιακών δικαιωμάτων και συρρίκνωση των κοινωνικών παροχών. Είναι επιτακτική ανάγκη, λοιπόν, να  αντισταθούμε στους πλειστηριασμούς που επιβάλλονται στους οικονομικά εξαθλιωμένους (πχ στη Θεσσαλονίκη, που αναφέρθηκε παραπάνω ),  καθώς και να διεκδικήσουμε την κατάργηση του ν. 4335/2015. Να ορθώσουμε το ανάστημά μας, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι και να φωνάξουμε πως κανένα σπίτι δε θα βγει στο σφυρί!

Η δικαστική εξουσία, ως αναπόσπαστο κομμάτι της κρατικής εξουσίας, και στις περιπτώσεις των πλειστηριασμών ( το ότι δεν πραγματοποιήθηκαν, στη Θεσσαλονίκη και σε πολλά άλλα μέρη, οφείλεται στη δυναμική παρέμβαση του κινήματος) μας δίνει την ευκαιρία να δούμε ότι, πίσω από μια μάσκα μεγαλοσχημόνων διακηρύξεων περί «δικαστικής ανεξαρτησίας», κρύβεται η επικύρωση πολιτικών εξαθλίωσης, πολιτικών που εν τέλει διαιωνίζουν τις κοινωνικές-ταξικές ανισότητες (δίνοντας τους τυπικό άλλοθι, καθώς τις ενδύουν με τον μανδύα της νομιμότητας ). Πρόκειται, δηλαδή, για μια δικαστική ανεξαρτησία που… τελεί υπό τις ευλογίες των Τραπεζών και εν γένει των οικονομικά ισχυρών, και η οποία συνυπάρχει με την αρχή της ισονομίας, διότι είναι πασίγνωστο ότι:

«Φυσικά και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. Απαγορεύεται το ίδιο, τόσο στους πλούσιους όσο και στους φτωχούς, να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, να ζητιανεύουν και να κλέβουν ψωμί….» (Ανατόλ Φρανς, 1844-1924 , Γάλλος συγγραφέας)

Ανοιχτή επιστολή στην αγωνιζόμενη νεολαία της Γαλλίας

Η Attack στην ανεργία και την επισφάλεια απευθύνει αγωνιστικό χαιρετισμό και διεθνιστική αλληλεγγύη στην αγωνιζόμενη νεολαία της Γαλλίας. Αυτόν το χαιρετισμό τον έχουμε ήδη αποστείλει σε συλλογικότητες της μαθητιώσας, σπουδάζουσας και εργαζόμενης νεολαίας προκειμένου να συνυπογραφεί. Η επιστολή θα ανανεώνεται από το sitehttp://www.attack.org.gr/  με τις υπογραφές των συλλογικοτήτων που θα συνυπογράψουν.

Νέοι και νέες της Γαλλίας,

Οι κινητοποιήσεις σας αποτελούν φάρο για όλη την νεολαία της Ευρώπης, η οποία πλήττεται από την επίθεση των αντιδραστικών κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των παγκόσμιων θεσμών όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, των τραπεζών και των πολυεθνικών.

Με αυτή την επιστολή δεν έχουμε σκοπό να σας κολακέψουμε. Θέλουμε να σας εκφράσουμε την αμέριστη διεθνιστική μας αλληλεγγύη. Θέλουμε να διδαχτούμε από τους δικούς σας αγώνες, να συντονίσουμε το δικό μας βήμα με το δικό σας.

Όπως και εσείς, έτσι και εμείς αντιμετωπίζουμε ένα καθεστώς μόνιμης ανεργίας και ελαστικής εργασίας. Η νεολαία μας ωθείται στη μετανάστευση σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής. Πολλοί από εμάς συνεχίζουμε να μένουμε με τους γονείς μας παρότι μεγαλώσαμε, αφού αδυνατούμε να συντηρηθούμε μόνοι μας, να διασκεδάσουμε, να μορφωθούμε, να ερωτευτούμε, να ζήσουμε. Η νεολαία αποτελεί το πειραματόζωο της πολιτικής τους. Ενώ από τη μία προσπαθούν να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητές μας, παράλληλα τεράστια τμήματα της γενιάς μας αντιμετωπίζουν τον εφιάλτη της ανεργίας, του μαρασμού των ικανοτήτων και της δημιουργικότητάς μας. Στόχος τους να δουλεύουμε με τους χειρότερους όρους, ελαστικά, χωρίς καμία ασφάλιση. Το νομοσχέδιο El Khomri είναι πλήρως εναρμονισμένο με αυτές τις επιδιώξεις και μας θυμίζει τα μέτρα που πήραν και στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Μας υπενθυμίζει ότι η επίθεση είναι ενιαία παρά τις διαφορετικές ταχύτητες προώθησής της. Κι αν σήμερα βρίσκεστε εσείς στο στόχαστρο, στην επόμενη στροφή θα βρεθούμε εμείς.

Με αφορμή τις πρόσφατες, αντεργατικές αποφάσεις του Αρείου Πάγου

Εργατικά «ατυχήματα»: Ο κεφαλαιοκρατικός «θερισμός» της εργατικής τάξης

  Οι δύο πρόσφατες αποφάσεις του Αρείου Πάγου που αναγνωρίζουν «συνυπαιτιότητα» του εργαζομένου σε περίπτωση εργατικού «ατυχήματος», ακόμη και δυστυχήματος, προκάλεσαν αναστάτωση, ακόμη και έκπληξη. Αν και η αναστάτωση είναι εν πολλοίς δικαιολογημένη, η έκπληξη αφορά περισσότερο σε όσους, ακόμα, πιστεύουν ειλικρινά, ότι το κράτος «οφείλει» να «προστατεύει» την εργασία έναντι της εργοδοσίας.

Στην πραγματικότητα, το αστικό κράτος, δηλαδή το κράτος των αφεντικών, δεν θεωρεί ότι οφείλει οτιδήποτε σε κανέναν. Το μόνο που οφείλει είναι να λειτουργεί προς όφελος της κυρίαρχης τάξης και να δημιουργεί προϋποθέσεις απρόσκοπτης συνέχισης της αναπαραγωγής του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του. Δεδομένου ότι το όνειρο των αστών είναι να δουλεύει ο εργάτης συνεχώς, χωρίς δικαιώματα και τζάμπα.Ετσι, ενώ για τον εργάτη ο μισθός είναι όρος ύπαρξης, για το αφεντικό είναι «κόστος». Ενώ για τον εργάτη η ασφάλεια στην δουλειά είναι ζήτημα ζωής και θανάτου, για το αφεντικό είναι «κόστος». Τα πάντα, από το σχολείο και την δικαιοσύνη, μέχρι τον στρατό, υποτάσσονται σε αυτόν τον σκοπό. Κάθε νομοθεσία στον καπιταλισμό υπέρ της μισθωτής εργασίας είναι αποτέλεσμα σκληρότατης ταξικής πάλης και, συνεπώς, είναι συνεχώς υπό αίρεση.

Η πρώτη απόφαση δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να διεκδικούν πλήρη αποζημίωση από τους εργαζόμενους για ζημιές που μπορούν να συμβούν εν ώρα εργασίας, αν αποδειχτεί πως αυτές προκλήθηκαν από λάθος του εργαζόμενου. Συγκεκριμένα, η υπόθεση αφορούσε σε οδηγό νταλίκας που έχασε τον έλεγχο στην Ιταλία το 2011, προσέκρουσε στο μεταλλικό στηθαίο, με αποτέλεσμα το όχημα να πάρει φωτιά και ο οδηγός μόλις που πρόλαβε να βγει σώος. Φυσικά το φορτίο με γαλακτοκομικά καταστράφηκε.

Ο Αρειος Πάγος υιοθέτησε την απόφαση του Εφετείου που αναγνώριζε «συνυπαιτιότητα» του εργαζομένου, κρίνοντας πως δεν εκτέλεσε την εργασία του με επιμέλεια και γι” αυτό ευθύνεται για τη ζημιά που προκάλεσε στον εργοδότη του κατά 99%!

Ασφαλιστικό και Νόμος Φίλη να μείνουν στα χαρτιά!

Κυριολεκτικά στην εξόντωση των νέων δικηγόρων οδηγεί το νέο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό καθώς υποχρεώνει τους νέους δικηγόρους ακόμα και αν έχουν μηδενικό εισόδημα να πληρώσουν υπέρογκα ποσά για την ασφαλιστική τους ενημερότητα η οποία είναι απαραίτητη για την εγγραφή τους στον ΔΣΑ και άρα για την δυνατότητά τους να ασκήσουν δικηγορία. Το νομοσχέδιο δηλαδή καταργεί τις διατάξεις που προβλέπουν μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές (κατά 50%) για τους ασφαλισμένους κατά την πρώτη πενταετία, δηλαδή στους νεοεισερχόμενους που πλήττονται περισσότερο από όλους από την ανεργία και την υποαπασχόληση.Τελικά με το νομοσχέδιο Κατρούγκαλου οι ήδη υπάρχουσες εισφορές όχι απλώς αυξάνονται, αλλά ακόμα και διπλασιάζονται την στιγμή που οι συντάξεις μειώνονται δραματικά . Ουσιαστικά πρόκειται για ποινή και τιμωρία των ανέργων επιστημόνων αλλά και όσων καταφέρνουν με τα χίλια ζόρια να βγάλουν ένα εισόδημα, καθώς καλούνται να δίνουν πάνω από το 50% για ασφαλιστικές εισφορές και εφορία. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση θέλει να τους εξαφανίσει ή να τους στείλει μετανάστες.

Παρ’όλα αυτά η κοινωνική καταστροφή των τελευταίων χρόνων είχε διώξει ήδη  από το επάγγελμα χιλιάδες δικηγόρους. Γι’ αυτό άλλωστε στο νέο νομοσχέδιο Κατρούγκαλου, μπαίνει όριο εισφορών, μόνο για όσους δηλώνουν περισσότερα από 70.000 ευρώ! Κεντρικός στόχος κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η αναδιάρθρωση του επαγγέλματος, με τη συγκέντρωση του πλούτου και της δικηγορικής ύλης στις μεγάλες δικηγορικές εταιρίες και την εγκατάσταση καθεστώτος δουλείας στους μισθωτούς δικηγόρους που θα δουλεύουν γι’ αυτές. Άλλωστε όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα, κλέβουν τα αποθεματικά και τα δρομολογούν σε θαλασσοδάνεια, τράπεζες ή τοξικά χρηματιστηριακά προϊόντα. 800 εκατομμύρια βούτηξαν μόνο από το τελευταίο κούρεμα! Για τον ίδιο σκοπό το νομοσχέδιο Κατρούγκαλου, ιδρύει δύο ανώνυμες εταιρίες διαχείρισης των αποθεματικών των Ταμείων, με σκοπό την επίσημη κεφαλαιοκρατική διαχείριση των δικών μας χρημάτων σε βάρος μας. Η κυβέρνηση εφαρμόζει την από κοινού, με τους συνεργάτες της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποφασισμένη πολιτική υπέρβασης της καπιταλιστικής κρίσης: «κράτος και εταιρίες χωρίς υποχρεώσεις, εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα». Ανάκαμψη των κερδών μέσω της οικειοποίησης και του ελάχιστου πλούτου που έχει απομείνει στα χέρια των εργαζομένων με τη μορφή κοινωνικού δικαιώματος (στέγαση, περίθαλψη, σύνταξη κλπ). Όλη η ζωή μας δηλ. μια μονάδα παραγωγής κέρδους για τράπεζες και εταιρίες!

Νόμος Φίλη

Η  κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ρητά με το 3ο μνημόνιο να καταθέσει συνολικό νομο-πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση μέχρι τον Απρίλιο του 2016. Οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης αναφέρουν ρητά την ένταση της σύνδεσης των σχολών με την αγορά σε επίπεδο έρευνας, προγράμματος σπουδών και επαγγελματικής αποκατάστασης. Αυτό αποτυπώνεται :

• Στη συζήτηση για ένταση των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων που μέσα περιέχει δίδακτρα σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό, κατάργηση της δωρεάν μέριμνας και πολλά άλλα

• Στα σχέδια για νέο, εθνικό φορέα έρευνας που θα συγκεντρώσει τους πόρους από ΕΣΠΑ, ότι έχει μείνει από δημόσια χρηματοδότηση και θα κατευθυνθεί προς τις επιχειρήσεις για νέα προγράμματα

• Στη συζήτηση για νέο σχέδιο Αθηνά που προωθείται μέσα από συναντήσεις του υπουργείου με τους προέδρους των ΤΕΙ.

• Στην πρόταση για δίδακτρα σε όσους φοιτητές δεν καταφέρνουν να περάσουν στη σχολή προτίμησης τους μέσω εξετάσεων.

• Στη συζήτηση για διάσπαση των πτυχίων που διατηρούν επαγγελματικά δικαιώματα και για αλλαγή των προγραμμάτων σπουδών

                                            

Ουσιαστικά, προετοιμάζεται το έδαφος για μια αποφασιστική τομή προς ένα μοντέλο μικρών και ευέλικτων ιδρυμάτων, πλήρως εξαρτημένων από το κεφάλαιο για βασικές πλευρές της λειτουργίας τους με συμπληρωματική ενίσχυση από την όξυνση των ταξικών φραγμών. Σε αυτό το μοντέλο, τα ΤΕΙ, οι ανθρωπιστικές επιστήμες και οι μη κερδοφόρες λειτουργίες των ιδρυμάτων κρίνονται "περιττά" και η έρευνα δρα σαν το τυράκι της συνολικής επιχειρηματικοποίησης αλλά και σαν οξυγόνο για την ασφυκτικά περιορισμένη χρηματοδότηση.

Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να βγει στο δυναμικά στο προσκήνιο μέσα από γενικές συνελεύσεις,καταλήψεις και διαδηλώσεις και να παλέψει ώστε ο νέος νόμος-ταφόπλακα για την δημόσια δωρεάν παιδεία θα μείνει στα χαρτιά! Αγώνας τώρα για να μην περάσει το ασφαλιστικό,για να μην οδηγηθούμε στην ανεργία και την μετανάστευση αλλά να έχουμε σταθερή και μόνιμη δουλειά με πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.Kόντρα στις ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ,ΑΔΕΔΥ και στον εργοδοτικό ΔΣΑ που εκφυλίζει τον αγώνα των δικηγόρων.Να γίνουμε μπροστάρηδες στη συγκρότηση ενός φοιτητικού κινήματος ανεξάρτητου,στο πλευρό και σε σύνδεση με το εργατικό κίνημα και τις ταξικές δυνάμεις που συγκροτούνται σε αυτό.

Κανένας φοιτητής ανασφάλιστος

Κανένας φοιτητής να μην σταματήσει τις σπουδές του

·        Πληρώσαμε αρκετά χωρίς να χρωστάμε τίποτα. Δεν πληρώνουμε ούτε ευρώ για το δημόσιο χρέος που δεν είναι δικό μας . Δεν τα φάγαμε μαζί. –διαγραφή του χρέους

·         Καμία σκέψη για κατάθεση του νόμου Φίλη

·         αυξηση του προυπολογισμού για την παιδεία

·         ΟΧΙ στα δίδακτρα σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά

·         Κανένα κλείσιμο σχολής – Καμία σκέψη για νέα «σχέδιο Αθηνά»

·         Καμία ιδιωτικοποίηση των σχολών μας – Όχι στο ξεπούλημα της περιουσίας των ιδρυμάτων  Έξω οι εργολαβίες από τις σχολές.

·         δημόσια ασφάλιση για όλους τους φοιτητές!

oλοι στη Γενική Συνέλευση

Τετάρτη 2/3,13:00,αιθουσα 1

Συμβασιούχοι μιας μέρας - Μεσαίωνας ταυτόχρονα και εικόνα απ” το μέλλον

Είμαστε ταυτόχρονα μεσαίωνας και εικόνα από το μέλλον.

Οδηγός επιβίωσης σε ακραίες εργασιακές συνθήκες

-Ποτέ μην πιστέψετε πως όταν πέφτουν τα κέρδη μιας επιχείρησης ή ενός Οργανισμού

Φταίνε οι εργαζόμενοι. 

-Όταν ακούτε κάτι τέτοιο ή  απολύσεις ετοιμάζονται  ή μειώσεις

Μισθών  και  ημερομισθίων.

-Ποτέ μην πιστέψετε ένα σωματείο το οποίο βγαίνει με  την βοήθεια της  όποιας Διοίκησης.

Η εκλογή αυτού του τύπου συνδικαλιστών είναι αποτέλεσμα εκβιασμού των εργαζόμενων

Και ο ρόλος τους είναι η υπονόμευση κάθε διεκδίκησης .

-Ποτέ μην πιστέψετε πως αν σας δώσουν κάτι παραπάνω, δεν εννοώ βέβαια τα νόμιμα,  είναι γιατί σας αγάπησαν ξαφνικά οι εργοδότες -απλά πάντα θέλουν  να έχουν έναν αριθμό

πρόθυμων για ρουφιανιά και απεργοσπαστισμό.

-Ποτέ μην πιστέψετε πως όσο και να είσθε συνεπείς και παραγωγικοί  θα μοιράσουν τα κέρδη τους μαζί σας -δεν σημαίνει πως δεν πρέπει  να είμαστε, απλά δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες.

– Οι τελευταίες  συμβουλές είναι εξαιρετικά αφιερωμένες στους- στις συναδέλφους μου

που επί τόσες δεκαετίες περάσαμε πολλά μαζί , αλλά μια τροπολογία μας έκανε κομμάτια

και περίγελο των υπουργείων .

-Ποτέ μην πιστέψετε αυτούς που σας έχουν σημαία και όταν πάρουν την κυβέρνηση σας 

ονομάζουν «ρουσφετολογικές προσλήψεις» .

-Ποτέ μην πιστέψετε αυτούς στα υπουργεία με τα γλυκά χαμόγελα, τις χειραψίες και τα κεράσματα, τις  καρτούλες  με τα κινητά και τα σταθερά τους τηλέφωνα. Σας τάζουν τακτοποίηση -απλά θέλουν  να σπάσουν ό,τι πιο δυναμικό, αμεσοδημοκρατικό, μαζικό κίνημα είχαμε μέχρι τώρα.

Τους ενοχλήσαμε και πρέπει να μας σταματήσουν, να μας 

διαλύσουν, να μας καταργήσουν -το κατάφεραν;

Ελπίζω και εύχομαι  να ανοίξει ο δρόμος  για μόνιμη και σταθερή δουλειά για κάποιους

Άλλωστε αυτός ήταν αγώνας ζωής της Κικής, της Έφης, της Αγγελικής και δικός μου 

απλά να μην ξεχνάτε πως εκατοντάδες από μας  είναι άνεργοι  

και δεν είμαστε πια παιδιά.

Γράφει η Ελένη Καλαμπόκα

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ για τους θανάτους των 4 εργαζομένων στα ΕΛΠΕ

Ως ΕΑΑΚ θέλουμε να εκφράσουμε τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες των νεκρών εργατών.

Το τραγικό συμβάν του θανάτου των τεσσάρων εργατών στο εργοστάσιο των ΕΛ.ΠΕ. έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά λίστα εργατικών θανάτων που έχουν λάβει χώρα, ειδικά τα τελευταία χρόνια που οι υπάρχουσες εργασιακές συνθήκες έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε κάτεργα. Το τραγικό δυστύχημα για τους συγκεκριμένους εργάτες συνέβη κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης μιας παλιάς μονάδας του εργοστασίου των ΕΛ.ΠΕ.

Μετά από αυτήν την εξέλιξη, η εταιρία προσπάθησε προκλητικά να αποποιηθεί κάθε ευθύνη για το εργοδοτικό έγκλημα, δηλώνοντας μέσα από πόρισμα ότι οι θάνατοι προήλθαν από “ανθρώπινο λάθος” .

Η νεολαία και οι εργαζόμενοι δεν θα ανεχθούμε αυτή τη σκευωρία της εργοδοσίας. Με τους αγώνες μας θα αμφισβητήσουμε τους νόμους της «αγοράς» και της «παραγωγής» και θα οργανώσουμε την αντεπίθεση του κόσμου της εργασίας!

Οι συγκεκριμένες ανθρώπινες απώλειες είναι προφανές ότι βαραίνουν πλήρως την εταιρία των ΕΛ.ΠΕ, η οποία χρησιμοποιεί τους εργάτες σαν φθηνή “καύσιμη ύλη” για να παράγει μεγαλύτερο κέρδος. 'Άγρια εκμετάλλευση, σκληρή εντατικοποίηση της εργασίας με υπερωρίες, τρίμηνες και τετράμηνες συμβάσεις εργασίας και μπλοκάκια, ανειδίκευτη εργασία και μηδενική πρόληψη για μέτρα ασφαλείας είναι η πραγματικότητα μέσα στα ΕΛ.ΠΕ. Αυτός είναι ο βασικός λόγος (ο οποίος αποκρύπτεται προφανώς) που οδήγησε την εταιρία σε αύξηση των κερδών της για το 2014, όπως διατυμπανίζει όλο χαρά η εργοδοσία.

Βαριές ευθύνες, πέρα από την εργοδοσία, φέρουν και όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων, οι οποίες μέσα από τα μνημόνια και τις αντιλαϊκές πολιτικές που εφάρμοσαν, έχουν διαλύσει κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος και έχουν αφήσει ανοικτό το πεδίο στο κεφάλαιο να ξεσαλώνει ανεξέλεγκτα. Είναι απαράδεκτο να έχουν δολοφονηθεί 4 εργάτες και το Υπουργείο Εργασίας να μην έχει συστήσει καν προανακριτική επιτροπή για να αποδοθούν οι ευθύνες! Είναι εμφανές ότι η περιβόητη «ανάπτυξη» την οποία ευαγγελίζονται οι κυβερνήσεις με την ΕΕ, θα έρθει πατώντας πάνω στο αίμα και στον ιδρώτα των εργαζόμενων, μέσα από τους πιο αντιδραστικούς όρους εργασίας που έχουν υπάρξει εδώ και δεκαετίες. Όροι που βαθαίνουν το καθεστώς διαιώνισης της ανεργίας και της ελαστικής – επισφαλούς εργασίας και επιχειρούν να καταδικάσουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία στο «ρεαλισμό» των voucher, των πεντάμηνων, των αντεργατικών πολιτικών, των χαμηλών μισθών με εξαντλητικά ωράρια και των συμφώνων πρώτης απασχόλησης.

Όμως λογαριάζουν χωρίς όλους εμάς, εμάς που παράγουμε όλο τον πλούτο της κοινωνίας! Εμάς που δεν θα ανεχτούμε άλλο τέτοιο εργοδοτικό έγκλημα, που θα βάλλουμε τσακίσουμε κάθε εργοδότη, που δε διστάζει να παίξει κορόνα γράμματα με τις ζωές ανθρώπων, για να πλουτίσει ο ίδιος και το κεφάλαιο! Εμάς, που το μόνο χρέος μας είναι η ανατροπή! Εμάς, το μέλλον του κόσμου!

Ως νεολαία είμαστε μέρος του πιο πληττόμενου κομματιού της κοινωνίας, από τις πολιτικές του κεφαλαίου και της ΕΕ! Όμως, όπως ιστορικά πάντα αγωνιζόμασταν με μαχητικότητα στους δρόμους, πρέπει και τώρα να αντισταθούμε, μαζί με τους εργαζόμενους, απέναντι στην εργοδοσία και τα κέρδη της, αλλά και συνολικά ενάντια στις πολιτικές που μαυρίζουν το μέλλον μας. Να ξαναβγούμε τώρα δυναμικά στο προσκήνιο μαζί με τους εργαζόμενους και να απαιτήσουμε να ανατραπεί η νέα «συμφωνία» κυβέρνησης – ΕΕ, το νέο μνημόνιο, που πλήττει τα συμφέροντα και τις ανάγκες της πληττόμενης πλειοψηφίας της κοινωνίας. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο σε όποιον πλήττεται ότι ο μόνος δρόμος είναι η ανατροπή, να σπάσουμε τα δεσμά των παλιών και του νέου μνημονίου, του χρέους, του ευρώ και της ΕΕ. Να παλέψουμε για σπουδές για όλους, με ανθρώπινους όρους φοίτησης και για τη μόρφωση που έχουμε ανάγκη στο σήμερα. Να ανατρέψουμε το καθεστώς της ανεργίας, των voucher και της ελαστικής εργασίας, κατοχυρώνοντας την εργασιακή προοπτική και τα εργασιακά δικαιώματα, για να ζούμε και να δουλεύουμε όπως μας αρμόζει από τις σύγχρονες δυνατότητες της εποχής μας και όχι όπως μας επιβάλλουν οι αντιλαϊκές πολιτικές κεφαλαίου - ΕΕ - ΔΝΤ.

Καλούμε την Παρασκευή 5/6 στις 18.30 συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία προς το υπουργείο Εργασίας, ως πρώτη απάντηση του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος απέναντι στη δολοφονία των εργατών στα ΕΛ.ΠΕ.

Συνδιοργανώνουμε δράσεις ταξικής αλληλεγγύης προς τις οικογένειες των νεκρών εργατών

ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

Άμεση επιστροφή των συναδέλφων μας!

ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ

Ανακοίνωση του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού ΕΚΠΑ

Αθήνα 12 Φεβρουαρίου 2015

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

Τα τελευταία χρόνια, η τριτοβάθμια εκπαίδευση, παρά το πλήθος προβλημάτων που ήδη είχε, υπέστη τις συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής: υποχρηματοδότηση, «κούρεμα» αποθεματικών, συρρίκνωση Σχολών και Τμημάτων, ιδιωτικοποίηση τομέων της, συνολική επίθεση στα δικαιώματα φοιτητών και εργαζομένων. Η πολιτική αυτή, μέρος μιας ευρύτερης αντίληψης για το δημόσιο τομέα, στόχευε στην αποδόμηση της λειτουργίας των ΑΕΙ-ΤΕΙ, στην υποβάθμιση του έργου τους και τελικά στην ολοσχερή απαξίωσή τους, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την περεταίρω ιδιωτικοποίησή τους, την εξάρτησή τους από την αγορά, την ύψωση επιπλέον ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση.

Από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2013-2014, στο επίκεντρο της επίθεσης, βρεθήκαμε και οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ. Οι εργαζόμενοι οκτώ Πανεπιστημίων βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια όξυνση της επίθεσης της κυβέρνησης, με το μέτρο της διαθεσιμότητας/απολύσεων. Για την κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘ, που δε δίστασαν να παραβιάσουν κάθε έννοια λογικής και δικαίου, να χρησιμοποιήσουν την αυθαιρεσία και τον εκβιασμό, δεν ήμασταν παρά αριθμοί που έπρεπε να θυσιαστούν στο βωμό της τρόικας, μαζί με άλλους συναδέλφους μας από το δημόσιο. Στο όνομα της «δημοσιονομικής εξυγίανσης», 1.349 συνάδελφοί μας χαρακτηρίστηκαν «πλεονάζοντες» και άνοιξε γι’ αυτούς η πόρτα της εξόδου.

Αντισταθήκαμε στην επίθεση αυτή κάνοντας έναν πρωτοφανή σε διάρκεια απεργιακό αγώνα από το Σεπτέμβριο μέχρι και το Δεκέμβριο του 2013. Στον αγώνα μας είχαμε τη συμπαράσταση της πανεπιστημιακής κοινότητας, και κυρίως των φοιτητών και των γονιών τους, αλλά και των συναδέλφων μας στο δημόσιο. Με απόλυτη συνείδηση της αποστολής μας αγωνιστήκαμε και στηρίξαμε:

- Τις θέσεις εργασίας μας και τα εργασιακά μας δικαιώματα

- Το Πανεπιστήμιο ως δημόσιο χώρο και αγαθό. Το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητό του

Με τον αγώνα μας, αντιστεκόμενοι στο ειδικό μέτρο της «αυτό-απογραφής» και το συνακόλουθο πειθαρχικό αδίκημα που θέσπισε το ΥΔΜΗΔ για να σπάσει τον απεργιακό μας αγώνα, καταφέραμε τη σημαντική μείωση του αριθμού των διαθέσιμων συναδέλφων μας.

Παρά την επίθεση που δεχθήκαμε και την άσκηση πειθαρχικών διώξεων σε πολλούς από μας, συνεχίσαμε τις κινητοποιήσεις μας και μετά τη λήξη της μεγάλης απεργίας, απαιτώντας την επιστροφή όλων των συναδέλφων στις θέσεις τους, την κατάργηση των ΚΥΑ και του μέτρου της διαθεσιμότητας/απολύσεων. Ξεσκεπάσαμε το πέπλο της διαθεσιμότητας και δηλώσαμε ότι δε γελιόμαστε από τη φενάκη της κινητικότητας.

Σήμερα, μετά από ενάμιση χρόνο αγωνιστικών κινητοποιήσεων, από τους διαθέσιμους συναδέλφους μας, οι περισσότεροι παραμένουν σε καθεστώς διαθεσιμότητας, ενώ κάποιοι από αυτούς βρίσκονται ήδη εκτός μισθοδοσίας.

Τίποτα δε μας χαρίστηκε. Όλα κατακτήθηκαν μέσα από τους αγώνες μας. Έτσι, σήμερα δηλώνουμε ότι πάγια αιτήματά μας ήταν και είναι:

α) Η κατάργηση όλων των νομοθετημάτων περί διαθεσιμότητας/κινητικότητας και των εφαρμοστικών ρυθμίσεων που προέκυψαν από αυτά.

β) Η κατάργηση των ΚΥΑ που οδήγησαν τους συναδέλφους μας στη διαθεσιμότητα.

γ) Η άμεση επιστροφή όλων των υπό διαθεσιμότητα συναδέλφων μας στις θέσεις εργασίας τους. Αναγνώριση της υπηρεσίας τους, όλων των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων, όλων των μηνών της διαθεσιμότητας-ομηρίας, καθώς και αποκατάσταση της οικονομικής βλάβης που υπέστησαν κατά χρόνο παραμονής τους στη διαθεσιμότητα.

δ) Η κατάργηση κάθε μορφής υποχρεωτικής μετάταξης.

ε) Η μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κανενός είδους ελαστική μορφή εργασίας (voucher, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, «ωφελούμενοι»), καμιά εργολαβία στα Πανεπιστήμια. Πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού.

στ) Η κατάργηση του πειθαρχικού παραπτώματος της μη αυτό-απογραφής σε ηλεκτρονικές εφαρμογές (Αριθμ.ΔΙΠΙΔΔ/Β.2/Δ/33/οικ.27653/11-10-2013).

Σε ό,τι αφορά το γενικότερο πλαίσιο διεκδικήσεων, συντασσόμαστε με αυτό της ΑΔΕΔΥ (από 5/2/2015).

Οι συνάδελφοί μας να γυρίσουν ΤΩΡΑ στη δουλειά.

Κανένας εργαζόμενος δεν περισσεύει, ούτε στα ΑΕΙ-ΤΕΙ ούτε στο δημόσιο γενικότερα.

Καταγγελία ΕΑΑΚ για την επίθεση στους απεργούς της Γενικής Ανακύκλωσης Α.Ε

Καταγγέλλουμε την απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας (ΜΑΤ) που γίνεται αυτή την ώρα στο εργοστάσιο της ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΑΕ στον Ασπρόπυργο.

Οι εργάτες της Γενικής Ανακύκλωσης, στη συντριπτική τους πλειοψηφία μετανάστες από το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν και την Ινδία βρίσκονται σε απεργιακές κινητοποιήσεις εδώ και δεκαπέντε μέρες και σε κατάληψη του εργοστασίου, από τη Δευτέρα 29/12 διεκδικώντας την αποπληρωμή των δεδουλευμένων τους, το δώρο Χριστουγέννων και την ανανέωση των συμβάσεων τους που λήγουν τη περίοδο από 27/12 έως 4/1/2015. Ο εργοδότης Δ.Λαζόπουλος έχει πάγια τακτική να αφήνει τους εργάτες απλήρωτους.

Δε θα επιτρέψουμε τη δημιουργία μίας νέας Μανωλάδας!

Από την πρώτη στιγμή του δίκαιου αγώνα των εργαζόμενων, βρίσκονται δίπλα τους, δείχνοντας έμπρακτα την ταξική τους αλληλεγγύη, εργάτες και αγωνιστές από άλλους χώρους, καθώς και συλλογικότητες της επαναστατικής αριστεράς.

Καταγγέλλουμε την αστυνομία που έχει συλλάβει από το πρωί απεργούς και αλληλέγγυους αγωνιστές, ανάμεσα τους και τον Πέτρο Κωσταντίνου, δημοτικό σύμβουλο με την “Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας”. Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων και δηλώνουμε απερίφραστα πως θα σταθούμε δίπλα στον αγώνα τους. Φοιτητές και εργάτες μαζί, ντόπιοι και μετανάστες θα συνεχίσουμε τη πάλη για την ανατροπή αυτού του σάπιου συστήματος, για να ξηλώσουμε πέρα από τη κυβέρνηση και την πολιτική που χτυπάει και συλλαμβάνει απεργούς και αγωνιστές, αλλά τα δίνει όλα στα αφεντικά.

ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Ανακοίνωση Διοικητικών υπαλλήλων: η εργοδοτική πλευρά του Φορτσάκη

Την ώρα που το Πανεπιστήμιο λυγίζει από την έλλειψη προσωπικού και οι απολύσεις των Διοικητικών βρίσκονται στην πόρτα, ο Πρύτανης κ. Φορτσάκης επιλέγει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή να ανακοινώσει στους 150 περίπου συμβασιούχους που πληρώνονται από τα αποθεματικά του ΕΛΚΕ ότι δε θα ανανεώσει εκ νέου τις συμβάσεις τους τις οποίες και θεωρεί παράνομες.

Οι συνάδελφοι συμβασιούχοι εργάζονται για πολλά χρόνια στο Πανεπιστήμιο, πολλοί για πάνω από 8 χρόνια, σε διοικητικές θέσεις (βιβλιοθηκονόμοι, τεχνικοί, γραμματειακή υποστήριξη, φύλακες, νηπιαγωγοί κτλ). Επί σειρά ετών στηρίζουν με την εργασία τους το Πανεπιστήμιο, με χαμηλούς μισθούς και χωρίς να απολαμβάνουν τα «προνόμια» της μονιμότητας, ενώ έχουν παράλληλα υποστεί όλες τις μισθολογικές μειώσεις του Δημοσίου που έφεραν οι μνημονιακοί νόμοι.

Στο διάστημα των τελευταίων 2 ετών, οι συμβάσεις τους έχουν παραταθεί ήδη 3 φορές από τη Σύγκλητο με την προοπτική να προκηρυχθούν εκ νέου θέσεις εργασίας μέσω προγραμμάτων του Πανεπιστημίου και να δωθεί μία πρόχειρη έστω λύση στο πρόβλημα. Η εμφανής κωλυσιεργία των πρυτανικών αρχών (νυν και τέως) έχει οδηγήσει σε μία πρωτοφανή κατάσταση ομηρίας των 150 συναδέλφων συμβασιούχων που επί σειρά μηνών η μόνη απάντηση που παίρνουν είναι «σύντομα» και «θα δούμε». Ξαφνικά ο κ. Φορτσάκης ανακαλύπτει ότι οι παρατάσεις των συμβάσεων είναι παράνομες και ότι ευθύς αμέσως πρέπει να τις διακόψει, έχουν δεν έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες για τη σύναψη των νέων συμφωνητικών. Ο κ. Φορτσάκης άραγε όταν ψήφιζε ως μέλος της Συγκλήτου επί πρυτανείας του κ. Πελεγρίνη δεν ήξερε τότε τι συνέβαινε;

Η απόλυση των 150 συναδέλφων συμβασιούχων, πέρα από τα σοβαρά πρόβληματα επιβίωσης που δημιουργεί στους ίδιους, θα δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερα κενά στις υπηρεσίες του Πανεπιστημίου. Μεγάλο μέρος των οποίων στηρίζονται στους συμβασιούχους συναδέλφους που κάθε μέρα δουλεύουν στο διπλανό γραφείο από μας. O κ. Φορτσάκης μας δείχνει έμπρακτα την αγωνία του για τη λειτουργία του Πανεπιστημίου με τον πιο ωμό και σκληρό τρόπο: Με επιπλέον απολύσεις προσωπικού κι ακόμα περισσότερα άδεια γραφεία.

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος Η Γ. Γραμματέας

Ζαχαρίας Τριγάζης Μαρλέν Λογοθέτη

Το Πανεπιστήμιο που ονειρεύονται - Με αφορμή τη συνεδρίαση της‏ Συγκλήτου

Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού
Πανεπιστημίου Αθηνών
Μέλος της Ο.Δ.Π.Τ.Ε.
Πανεπιστημίου 30
e-mail: sdpekpa@gmail.comhttp://sdpekpa.blogspot.gr/

Αθήνα 3 Νοεμβρίου 2014

Με τα γεγονότα των τελευταίων βδομάδων στο ΕΚΠΑ, ένα πράγμα έχει καταστεί σαφές: Οι πρυτανικές αρχές αρνούνται ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ να ασχοληθούν με τα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ του Πανεπιστημίου. Παραμένουν ΠΑΓΕΡΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΣ μπροστά:

- Στην επερχόμενη λήξη του διαστήματος διαθεσιμότητας 270 εργαζομένων, που εάν απολυθούν, οι ίδιοι και οι οικογένειές τους θα βρεθούν στο δρόμο.

- Στη συνεχή υποχρηματοδότηση του Πανεπιστημίου, που αδυνατεί να καλύψει τις στοιχειώδεις λειτουργικές του ανάγκες, πόσο μάλλον να επιτελέσει τον εκπαιδευτικό του ρόλο, και στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

- Στη σκληρή καθημερινότητα που βιώνουν όσοι σπουδάζουν, εργάζονται και διδάσκουν στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στα μεγάλα πλήγματα που έχουν δεχτεί τα εργασιακά και εκπαιδευτικά δικαιώματα, εργαζομένων και φοιτητών.

Για να κλείσουν κάθε συζήτηση ουσίας, σε ένα Ίδρυμα που ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ, αναλώνονται στο σήριαλ –κακής παραγωγής τύπου ΝΕΡΙΤ- «Νόμος και Τάξη»: κλειδωμένοι εργαζόμενοι μέσα στο κεντρικό κτήριο του ΕΚΠΑ, παραταγμένες διμοιρίες των ΜΑΤ έξω απ’ αυτό, συνεδριάσεις οργάνων στις οποίες κάποιοι κουνάνε το δάχτυλο και μόνο «RAUS» δε λένε. Κι όλα αυτά μπροστά στις κάμερες μήπως και με τα πολλά πεισθεί η «κοινή γνώμη» ότι το πανεπιστήμιο απειλείται από τους ίδιους τους φοιτητές και τους εργαζόμενούς του που αγωνίζονται ενάντια στη διάλυση της παιδείας και την καταστρατήγηση των εργασιακών και εκπαιδευτικών τους δικαιωμάτων.

Για να είναι σίγουρη η Διοίκηση του ΕΚΠΑ ότι κανείς δε θα θέσει τα ουσιαστικά ζητήματα, ότι ΚΑΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ γι’ αυτά, αποκλείει τους φοιτητικούς συλλόγους και την εκλεγμένη εκπρόσωπο των εργαζομένων από τη Σύγκλητο. Για να επιβληθεί ο νόμος της σιωπής και να προχωρήσουν ανενόχλητα τα επιχειρηματικά σχέδια για το Πανεπιστήμιο, σχέδια ανάλογα με αυτά που το ΤΑΙΠΕΔ και οι γνωστοί νομικοί σύμβουλοί του καταστρώνουν και υλοποιούν στρώνοντας το έδαφος για το κεφάλαιο, στο λιμάνι και το αεροδρόμιο, τις λίμνες και τις παραλίες, για να ακολουθήσει το Πανεπιστήμιο.

Τα αλλεπάλληλα τηλεοπτικά σόου των πρυτανικών αρχών την τελευταία βδομάδα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια απέλπιδα προσπάθειά τους να δείξουν ότι ελέγχουν τα πράγματα,μετά την κατάσταση στην οποία περιήλθαν με τις ευφυέστατες εντολές κλειδώματος των εργαζομένων μέσα στο κεντρικό κτήριο, για τις οποίες πήραν την απάντησή τους.

Όσο για τις ανακοινώσεις τους, σε ένα σημείο θα συμφωνήσουμε: “Οι ουραγοί μιας μακροχρόνιας αντίδρασης στην ανανέωση και προσφορά του Πανεπιστημίου στον τόπο δεν πρέπει να αφεθούν να επιβληθούν”.

Το Πανεπιστήμιο που ονειρεύονται οι ουραγοί της μακροχρόνιας αντίδρασης είναι το πανεπιστήμιο των σεκιουριτάδων και των ΜΑΤ, της καταστολής κάθε αντίστασης με στόχο τη διασφάλιση των επιχειρηματικών συμφερόντων. Στόχος τους είναι να υπηρετήσουν την πολιτική που έχει οδηγήσει το Πανεπιστήμιο σε αδυναμία λειτουργίας και στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Απέναντι στο «μαύρο» που θέλουν να επιβάλλουν, το Πανεπιστήμιο που ονειρευόμαστε εμείς είναι το δημόσιο πανεπιστήμιο της αναζήτησης, της ελευθερίας, της αμφισβήτησης και θα το υπερασπιστούμε μέχρι τέλους.

Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ, Η ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, Η ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ

ΜΑΣ ΠΕΙΣΜΩΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

Για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                                       Η Γ.Γραμματέας

Ζαχαρίας Τριγάζης                          Μαρλέν Λογοθέτη

Τι συμβαίνει τελικά στο πανεπιστήμιο τις τελευταίες εβδομάδες;

Το ιστορικό με τα γεγονότα των προηγούμενων ημερών:

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014: Το Κεντρικό Κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών (Πανεπιστημίου 30) ΚΛΕΙΝΕΙ με απόφαση της Διοίκησης. Η δικαιολογία είναι μια προγραμματισμένη φοιτητική κινητοποίηση. Με αποφάσεις των Γενικών τους Συνελεύσεων, οι φοιτητικοί σύλλογοι σκόπευαν να προχωρήσουν σε συμβολική κατάληψη της Πρυτανείας διαμαρτυρόμενοι για τις επικείμενες διαγραφές και με σκοπό να ζητήσουν τη διεξαγωγή Συγκλήτου για τα ζητήματα των διαγραφών, της σίτισης, της καθαριότητας κλπ.  Με τα ΜΑΤ, η είσοδος απαγορεύεται στους φοιτητές και η συμβολική κατάληψη δεν πραγματοποιείται.

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου: Το κτήριο παραμένει κλειστό. Όλες οι πύλες του συγκροτήματος παραμένουν κλειδωμένες. Η είσοδος επιτρέπεται από τους φύλακες και την ιδιωτική εταιρείας security, μόνο στους υπαλλήλους που εργάζονται στο συγκεκριμένο κτήριο και για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα (την ώρα προσέλευσης και αποχώρησης). Τις υπόλοιπες ώρες, οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να παραμένουν κλειδωμένοι στο κτήριο! 

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου: Το κτήριο της Πρυτανείας εξακολουθεί να είναι κλειδωμένο. Κλειδωμένες είναι από τη Δευτέρα και οι περισσότερες εσωτερικές πόρτες που οδηγούν από το ένα τμήμα του κτηρίου στο άλλο. Οι εργαζόμενοι υποχρεώνονταν να εργάζονται υπό επικίνδυνες συνθήκες.  Για να βγουν από το κτήριο,  θα πρέπει να ξεκλειδωθούν πολλές εσωτερικές και εξωτερικές πύλες.

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου: Τα ΜΑΤ βρίσκονται από το πρωί έξω από το κτήριο. Το πρωί, οι πρυτανικές αρχές αρνήθηκαν την είσοδο σε μέλος του προεδρείου του Δ.Σ. του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού. Αρνήθηκαν την είσοδο και σε μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ. Η ΑΔΕΔΥ προχώρησε σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, κλιμάκιο της οποίας έσπευσε στο χώρο. Οι πρυτανικές αρχές αρνήθηκαν την είσοδο και σε αυτό. Αρνήθηκαν επίσης την είσοδο στην εκπρόσωπο των εργαζομένων στη Σύγκλητο. Ενώ τα ΜΑΤ παρέμεναν παρατεταγμένα έξω από την πύλη, έφτασε έξω από το κτίριο πορεία φοιτητών. Η πορεία αντιμετωπίστηκε με χημικά από τις δυνάμεις καταστολής.

Την ίδια ώρα που οι φοιτητές του Ιδρύματος χτυπιούνται από τις δυνάμεις καταστολής, η Πρυτανεία εκδίδει την παρακάτω απίστευτη ανακοίνωση: «Οι Πρυτανικές αρχές επαναλαμβάνουν την πρόσκλησή τους προς όλες τις ομάδες των φοιτητών, που επιθυμούν να θέσουν υπόψη τους διάφορες θέσεις και αιτήματα, να τους υποβάλλουν σχετικά υπομνήματα με συγκεκριμένο περιεχόμενο  Τα υπομνήματα αυτά μπορούν να υποβληθούν είτε ηλεκτρονικά στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Πρυτανείας είτε υπό έντυπη μορφή σε εκπρόσωπό της. Μόνο μετά τη μελέτη των υπομνημάτων αυτών μπορεί να υπάρξει γόνιμη προώθηση οποιουδήποτε θέματος, όπως ορίζουν οι δημοκρατικές διαδικασίες και η εμπειρία.»!!! Στη διάρκεια της ημέρας, εκτυλίχθηκαν σκηνές απείρου κάλους και γελοιότητας: μια παραγγελία έπρεπε να παραδοθεί στο εσωτερικό του κτηρίου και για να γίνει αυτό έκαναν κλοιό τα ΜΑΤ γύρω από το μεταφορέα, τις κούτες και την πύλη!

Μετά από μεγάλη πίεση από την Επιθεώρηση Εργασίας, τελικά στο κλιμάκιό της μπήκε στο χώρο. Όμως, και μετά την αποχώρηση του κλιμακίου των επιθεωρητών η πύλη παρέμεινε κλειδωμένη. Την ίδια ημέρα, η ΑΔΕΔΥ καταγγέλλει ότι: «Αντιπροσωπεία της Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. μαζί με μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού του ΕΚΠΑ ζήτησε να εισέλθει στο χώρο προκειμένου να πληροφορηθεί την κατάσταση των εργαζομένων. Κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατό καθώς οι Πρυτανικές αρχές απαγόρευσαν την είσοδο της, τοποθετώντας μάλιστα μπροστά στην πόρτα διμοιρία των ΜΑΤ!  Το Πανεπιστήμιο Αθηνών έμεινε ανοικτό ακόμη και τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης μας ιστορίας παραμένοντας φορέας γνώσης, αμφισβήτησης, ελευθερίας και δημοκρατίας. Εκτιμούμε ως άκρως επικίνδυνη τη συμπεριφορά των πρυτανικών αρχών καθώς επιχειρούν να μετατρέψουν το Δημόσιο Πανεπιστήμιο σε ιδιωτική επιχείρηση και εργασιακό κάτεργο.» 

Παρασκευή 17 Οκτωβρίου: Ο αποκλεισμός συνεχίζεται. Οι εργαζόμενοι του ΕΚΠΑ απευθύνονται στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ. Η ΑΔΕΔΥ καλεί τα μέλη των ΔΣ των Ομοσπονδιών και των πρωτοβάθμιων σωματείων της να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση που διοργανώνει ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αθηνών τη Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014 και ώρα 12:00 το μεσημέρι, στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Δευτέρα 20 Οκτωβρίου: Η Πρυτανεία του ΕΚΠΑ «απελευθερώθηκε». Οι φοιτητές, υλοποιώντας αποφάσεις των γενικών τους συνελεύσεων, «απελευθέρωσαν» την είσοδο, και προχώρησαν σε κατάληψη. Το κτίριο άνοιξε για να υποδεχθεί τους εργαζόμενους και τους φοιτητές του Ιδρύματος. Στα ΜΜΕ, η «είδηση» είναι ότι «Οι διοικητικοί υπάλληλοι και οι φοιτητές του ΕΚΠΑ μπήκαν στην Πρυτανεία». Δηλαδή, η είδηση είναι…η είσοδος των εργαζομένων και των φοιτητών στο χώρο εργασίας και σπουδών τους! 

Ακολούθησε συνάντηση του Αντιπρύτανη Μπουραζέλη με αντιπροσωπεία του Δ.Σ. των εργαζομένων, μελών της εκτελεστικής γραμματείας της ΑΔΕΔΥ, βουλευτών και φοιτητών. Η συνάντηση δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Αντίθετα, λίγο αργότερα, ο Πρύτανης, κατηγόρησε τους βουλευτές για «αντισυνταγματική συμπεριφορά, πολιτειακή ανωμαλία, είσοδο χωρίς άδεια στο κτίριο, διευκολύνοντας την ανεξέλεγκτη είσοδο φοιτητών και εργαζομένων σε αυτό»!!! 

Τρίτη 21 Οκτωβρίου: Το κτίριο εξακολουθεί να είναι «απελευθερωμένο». Νέες Γενικές Συνελεύσεις επιβεβαιώνουν την απόφαση να παραμείνει το κτήριο της Πρυτανείας κατειλημμένο. Έφτασε και το πόρισμα των επιθεωρητών εργασίας, που δικαιώνει ξεκάθαρα τους εργαζόμενους.

Και …ο κ. Πρύτανης, απειλεί τους εργαζόμενους και τους φοιτητές με εισαγγελέα. Το απόγευμα της Τρίτης ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, διέταξε διενέργεια επείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης, για να διαπιστωθεί αν έχει τελεστεί το αδίκημα της διατάραξης της ομαλής λειτουργίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο εισαγγελέας ζητάει να διερευνηθούν οι συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η κατάληψη γιατί έγιναν καταγγελίες για βίαιη απώθηση των υπαλλήλων που φρουρούσαν τις πόρτες του. Ο πρύτανης, διαψεύδει κατηγορηματικά ότι έκανε μήνυση, λέγοντας ότι δεν έχει ζητήσει να διωχθεί κανένας από όσους βρίσκονται στο εσωτερικό του ιδρύματος. Όμως, πηγές της εισαγγελίας τον διαψεύδουν επίσης, λέγοντας ότι δεν κινήθηκαν αυτεπάγγελτα… 

Τετάρτη 22 Οκτωβρίου: Μαζικές φοιτητικές συνελεύσεις επαναβεβαιώνουν την απόφασή τους να παραμείνουν στην κατειλημμένη πρυτανεία. Οι φοιτητές, υλοποιώντας αποφάσεις των συλλογικών τους οργάνων, έκαναν παράσταση διαμαρτυρίας στο γραφείο του Πρύτανη με ένα απλό αίτημα: ζήτησαν να είναι παρόντες στην αυριανή συνεδρίαση της Συγκλήτου.  Ο κ. Φορτσάκης το αρνήθηκε λέγοντας χαρακτηριστικά πως «δεν θα επιτρέψω να ξανακάνετε μπάχαλο το πανεπιστήμιο»!!!

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου: Μεγάλες πανεκπαιδευτικές διαδηλώσεις το πρωί και το απόγευμα με την κατάληψη στην πρυτανεία να λήγει μετά την απογευματινή Πορεία και τη συνέχεια να έπεται!

 -----

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ; Γιατί όλα αυτά;

Ας θυμηθούμε ότι, μετά την ανακοίνωση του Υπουργείου για διαγραφή 180.000 φοιτητών στα τέλη του καλοκαιριού, ο νέος Πρύτανης του ιδρύματος διεμήνυσε προς κάθε κατεύθυνση ότι θα εφαρμόσει τους νόμους. Θα περάσει τον νέο οργανισμό μέσω του οποίου θα επικυρωθούν οι απολύσεις διοικητικού προσωπικού, οι διαγραφές φοιτητών, θα προωθηθεί δραστικά η ιδιωτική πρωτοβουλία στο Πανεπιστήμιο, και θα επιβληθεί επιτέλους ο νόμος και η τάξη!

Σύμφωνα με τις καταγγελίες των εργαζομένων, «σήμερα, το ΕΚΠΑ λειτουργεί με μείον 400 εργαζόμενους λόγω διαθεσιμότητας, με τους 270 απ’ αυτούς να οδεύουν προς απόλυση και άλλους 120 που ΘΑ επιστρέψουν μέσω κινητικότητας να παραμένουν στον αέρα.  Οι εναπομείναντες εργαζόμενοι δουλεύουν ο καθένας για δύο, επιφορτιζόμενοι παράλληλα με το έργο της καθαριότητας (λόγω απόλυσης των εργαζομένων στο συγκεκριμένο τομέα), αναλαμβάνοντας να επιλύσουν πάσης φύσεως τεχνικά προβλήματα μια και η διαθεσιμότητα έχει διαλύσει και τις τεχνικές υπηρεσίες του Ιδρύματος.   Οι υπηρεσίες δεν έχουν στοιχειώδη υλικά για να λειτουργήσουν, αναλώσιμα και γραφική ύλη, παρ’ όλα αυτά οι εργαζόμενοι τους πρέπει να βγάζουν μερικές χιλιάδες βεβαιώσεις, πτυχία, κ.α. κάθε μέρα».

Σε μια τέτοια κατάσταση… λεφτά υπάρχουν για τους μεγαλοεργολάβους που αναλαμβάνουν φύλαξη, καθαριότητα και σίτιση. Για παράδειγμα, (όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι) ένα τεράστιο χρηματικό ποσόν, της τάξης των εκατομμυρίων 3.400.000€ έχει δαπανηθεί για εταιρείες σεκιούριτι για διάστημα δύο ετών (βλ. εδώ). Σύμφωνα με τους εργαζόμενους, φαίνεται ότι θα υπάρξει μεγάλη αύξηση του ποσού αυτού προσεχώς, αύξηση που θα απαιτηθεί προκειμένου να εφαρμοστεί το «χρήσιμο για το μέλλον πρότυπο» της Πρυτανείας σε όλη την έκταση του ΕΚΠΑ (Πανεπιστημιούπολη, Ιατρική, Νομική και λοιπά κτήρια του κέντρου, ΤΕΦΑΑ, κ.α.).

Η μια σοβαρή πλευρά του ζητήματος, είναι  η είσοδος των ιδιωτικών εταιρειών (σε όλο το δημόσιο) όπου έρχονται επιχειρώντας να αντικαταστήσουν τους «καταργημένους» κλάδους. Οι συμβάσεις αυτές που κλείνει το Δημόσιο με εργολάβους, είναι αποδεδειγμένο ότι κοστίζουν πανάκριβα, πολύ περισσότερο από τους μισθούς των εργαζομένων που «καταργήθηκαν». Τα χρήματα καταλήγουν στους εργολάβους, ενώ οι νέοι «εργολαβικοί» εργαζόμενοι δουλεύουν με μισθούς πείνας και χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Αυτή η πρακτική επεκτείνεται διαρκώς. Πρόκειται για την εφαρμογή της πολιτικής της συρρίκνωσης του δημοσίου με κάθε κόστος, Μας είχε εξάλλου προειδοποιήσει ο αλήστου μνήμης πρώην υπουργός ΥΔΜΗΔ Μανιτάκης, όταν έλεγε ότι στο Δημόσιο θα μείνει μόνο ότι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να πάρουν οι ιδιώτες (οι πάντα κρατικοδίαιτοι ιδιώτες!).

Ταυτόχρονα, εξελίσσεται και η επιχείρηση επέκτασης των ελαστικών εργασιακών σχέσεων δουλείας και στο δημόσιο τομέα.

Η άλλη σοβαρή πλευρά του ζητήματος, είναι «ανάγκη» της κυβέρνησης, και των πρυτανικών αρχών για καταστολή των «πολύ ζωηρών» φοιτητικών συλλόγων του Ιδρύματος και του δραστήριου Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου Αθηνών. Για να επιβληθεί το μοντέλο της αγοράς, της  ιδιωτικοποίησης, της απαγόρευσης των συνδικαλιστικών ελευθεριών, δεν χρειάζεται κανένας «διάλογος», μόνο (προληπτική και μη) καταστολή. Το «απείθαρχο» φοιτητικό σώμα πρέπει να πειθαρχηθεί, οι «απείθαρχοι» εργαζόμενοι πρέπει να μάθουν ποια είναι η θέση τους και να σταματήσουν να ενοχλούν τη διοίκηση για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους.

Ο έλεγχος ταυτοτήτων στην πύλη, και η απαγόρευση της ελεύθερης εισόδου στο Πανεπιστήμιο είναι ένα πρώτο συμβολικό βήμα.

Γιατί, μόνον σε ένα «φρόνιμο» πανεπιστήμιο, μπορεί να βρεθούν οι «επενδυτές» να φέρουν τα προγράμματα, τα χρήματα και τις ευκαιρίες καριέρας για το καθηγητικό κατεστημένο. Σε ένα πανεπιστήμιο του «νόμου και της τάξης», που οι φοιτητές δεν θα μπορούν να αντιδράσουν πχ στην επιβολή διδάκτρων και οι εργαζόμενοι δεν θα τολμούν να μιλήσουν όταν παραβιάζονται τα εργασιακά τους δικαιώματα και περικόπτονται οι μισθοί τους.  Ο νέος Πρύτανης πριν λίγο μόλις καιρό, δήλωνε θιασώτης της “Τάξης και της Ασφάλειας” στους πανεπιστημιακούς χώρους. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτός εγκαινίασε την τακτική του λοκ-άουτ στα Πανεπιστήμια και εφαρμόζει το μοντέλο της «προληπτικής καταστολής».

Η επίθεση αυτή σε ελευθερίες και δικαιώματα, δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρηθεί αποτέλεσμα της ακραίας λογικής ενός πρύτανη. Είναι κομμάτι του σχεδιασμού της κυβέρνησης για τα πανεπιστήμια. Δεν είναι τυχαία η στήριξη του Υπ. Παιδείας Α. Λοβέρδου προς τον κ. Φορτσάκη.