Είναι δημόσια και δωρεάν η παιδεία?

Αναδιάρθωση,Αξιολόγηση,Αντίσταση.Η τελική επιλογή εξαρτάται από εμάς.

Όσο η δομική και ιστορική κρίση του καπιταλισμού βαθαίνει και το κεφάλαιο δε βρίσκει τρόπο να την ξεπεράσει, τόσο  τα τεράστια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα θα πληθαίνουν. Η πολύμορφη επίθεση περιλαμβάνει: το χτύπημα των συνδικαλιστικών ελευθεριών και κατακτήσεων, με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τις νέες περικοπές μισθών και συντάξεων, την παράδοση των «κόκκινων δανείων» στα κοράκια των αγορών, τους μαζικούς πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας. Όλες αυτές οι εξελίξεις όχι μόνο δεν αφήνουν ανεπηρέαστο τον χώρο του πανεπιστημίου, αλλά καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις αλλαγές που γίνονται εντός αυτού.Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ο νέος υπουργός παιδείας Γαβρόγλου συνεχίζουν επάξια το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων εντείνοντας την επιχειρηματική ανασυγκρότηση του πανεπιστημίου,την ένταση των ταξικών φραγμών και τον πλήρη εναρμονισμό των προγραμμάτων σπουδών με την αγορά εργασίας με κύριο μοχλό την υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων που πλέον απειλεί βασικές πλευρές της λειτουργιών τους.

ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

Η συμφωνία για το δάνειο ύψους 138 εκατ. ευρώ που υπογράφηκε για τα ελληνικά Πανεπιστήμια διαδέχεται τη συμφωνία για ένα δάνειο της ΕΤΕ ύψους 180 εκατ. ευρώ που υπογράφηκε στα μέσα Ιουλίου για τη δημιουργία του Ελληνικού Ιδρύματος Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΛΙΔΕΚ).  Πλέον είναι υποχρέωση των ιδρυμάτων να αποπληρώσουν αυτό το δάνειο και- εφόσον η δημόσια χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων έχει περικοπεί κατά σχεδόν 80% σε σχέση με το 2009- είναι πια προφανές ότι τα έσοδα θα προκύψουν  από την εμπορική αξιοποίηση ή την εκποίηση της ιδιαίτερης περιουσίας του κάθε Ιδρύματος (για ορισμένα παλαιά είναι σημαντική).

Επίσης, είναι αναγκαίο να τονιστεί ότι η υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων οφείλεται στην αναγκαιότητα του ελληνικού αστικού κράτους να συγκεντρώσει το απαιτούμενο πρωτογενές πλεόνασμα σε συναινετική συμφωνία με το σύμφωνο δημοσιονομικής προσαρμογής της Ε.Ε, ώστε να αποπληρωθεί το δημόσιο χρέος. Ωστόσο, είναι προδήλως γνωστό ότι το δημόσιο αυτό χρέος, τα κρατικά δηλαδή δάνεια (από εξωτερικές και εσωτερικές συστημικές τράπεζες), προέκυψαν ως αναγκαιότητα, αφενός για να καλυφθούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα στον κρατικό προϋπολογισμό εξαιτίας των «πακέτων ενισχύσεων» και των φοροαπαλλαγών στην αστική τάξη (στην τάξη των βιομηχάνων, τραπεζιτών, εφοπλιστών, μεγαλεμπόρων), αφετέρου για να καλυφθούν οι αναγκαίες και στρατηγικής σημασίας Νατοϊκές δαπάνες, οι δαπάνες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες κ.ο.κ. Στην ουσία δηλαδή, οι περικοπές από δημόσια παιδεία, υγεία, μισθούς-συντάξεις και οι διαρκείς ιδιωτικοποιήσεις του δημοσίου πλούτου(οι οποίες πρέπει να ιδωθούν και ως νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο), έχουν στόχο να αποπληρωθεί το χρέος που δημιουργήθηκε προς όφελος των καπιταλιστών· ένα χρέος που αποπληρώνεται διαρκώς στους τελευταίους, τόσο σε ξένες (70% του χρέους), όσο και σε ελληνικές συστημικές τράπεζες (30%).

Στα παραπάνω έρχεται να προστεθεί η τελευταία απόφαση της κυβέρνησης ότι η χρηματοδότηση για προπτυχιακά και μεταπτυχιακά θα είναι ανάλογη της αξιοποίησης της ιδιωτικής περιουσίας των ιδρυμάτων. Συγκεκριμένα, τα ΑΕΙ καλούνται εντός του πρώτου τριμήνου του 2017 να καταθέσουν σχέδιο  για την ανάπτυξη των ίδιων εσόδων-πόρων και για την αξιοποίηση της περιουσίας τους (ακίνητης περιουσίας, κληροδοτημάτων, έσοδα από παροχή υπηρεσιών κ.λπ.). Η χρηματοδότηση τελικά συνδέεται και με την υποβολή/εφαρμογή του σχεδίου αξιοποίησης ή και ανάπτυξης των πόρων του κάθε Ιδρύματος. Είναι προφανές ότι βασικός στόχος της κυβέρνησης το επόμενο διάστημα είναι  να ξεπουλήσει όλη την ακίνητη περιουσία των ιδρυμάτων για να ξεπληρώσουν το δάνειο που πήραν για την ενίσχυση της επιχειρηματικής έρευνας.

ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ

Εκτός όμως από την επιχειρηματική έρευνα, βασικό χαρακτηριστικό του επιχειρηματικού πανεπιστημίου είναι οι δομικές αλλαγές ως προς τη μορφή διοίκησης αλλά και ως προς τα γνωστικά αντικείμενα. Συγκεκριμένα, ως προς τη μορφή διοίκησης του πανεπιστημίου στο νέο στάδιο κρίσης κερδοφορίας του καπιταλισμού, παρατηρείται, εξαιτίας της κρατικής υποχρηματοδότησης  και κατ’ επέκταση της σύναψης και αποπληρωμής δανείων των ιδρυμάτων, η αυτοχρηματοδότηση αυτών (όπως ακριβώς αναπαράγεται μια επιχείρηση), μέσω της μεταβίβασης του κόστους στους ίδιους τους φοιτητές (επιβολή διδάκτρων κ.ο.κ) ή μέσω ιδιωτικών χορηγιών, που κατευθύνουν και το πρόγραμμα σπουδών.

Ειδικότερα, τα ΠΜΣ ορίζεται ότι πλέον θα είναι με δίδακτρα, μονοετή, υπερεξειδικειμένα, με διασπασμένα δηλαδή τα γνωστικά αντικείμενα και με κατακερματισμένα τα επαγγελματικά δικαιώματα που αυτά θα προσφέρουν.Οι φοιτητές θα καλούνται συνεχώς να πληρώνουν σε έναν αέναο κύκλο ειδίκευσης και επανειδίκευσης προκειμένου να βρουν μια θέση στην αγορά εργασίας.Μια τέτοια κατεύθυνση εντείνει τους ταξικούς φραγμούς και μετατρέπει τη μόρφωση από δικαίωμα σε προνόμιο για λίγους και εκλεκτούς.Το ακόμα πιο εξωφρενικό είναι ότι σύμφωνα με εξαγγελίες του υπουργείου «στα ΠΜΣ με τέλη εγγραφής, αποτελεί υποχρέωση των Ιδρυμάτων να έχουν δωρεάν πρόσβαση σε αυτά όσοι έχουν οικογενειακό και προσωπικό εισόδημα που να εμπίπτει στο 50% των φορολογικών δηλώσεων του συνολικού πληθυσμού. Τα άτομα αυτά θα προσφέρουν ολιγόωρη εβδομαδιαία εργασία (8 ωρών) στο Ίδρυμα, ή στο Τμήμα φοίτησης». Δηλαδή, ακόμα και αυτές οι λιγοστές υποτροφίες που θα προσφέρονται από τα ιδρύματα θα είναι υπό τον όρο της τζάμπα εργασίας, της στυγνής εκμετάλλευσης της εργασιακής δύναμης των μεταπτυχιακών φοιτητών.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Η καινούργια εσωτερική αξιολόγηση θα πραγματοποιηθεί την  άνοιξη του 2017 από την ΑΔΙΠ (Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση) και τη ΜΟΔΙΠ (Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας στο ΑΠΘ). Πολλά από τα κριτήρια είναι όπως τα προηγούμενα αλλά θα προστεθούν και καινούργια. Τα έξτρα κριτήρια θα είναι η αριστεία, ο αριθμός αποφοίτων που έχουν πάρει βραβεία και η έρευνα ερωτηματολογίου εργοδοτών, δηλαδή ερωτηματολόγια που θα απευθύνονται σε εργοδότες, προκειμένου να διαπιστωθεί αν το πρόγραμμα σπουδών εναρμονίζεται με τις ανάγκες των απαιτήσεων των εταιρειών τους.Είναι προφανές ότι η αξιολόγηση αυτή -βάσει της οποίας μάλιστα θα διαμορφωθεί και η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων-, σκοπό έχει τον περαιτέρω κατακερματισμό των προγραμμάτων σπουδών, την αποστείρωση του γνωστικού αντικειμένου και την δημιουργία πανεπιστημίων-εξεταστικών κάτεργων που θα δημιουργούν πειθήνιους εργαζομένους μακριά από συλλογικές διαδικασίες και αναπαραστάσεις.Τη στιγμή που η υποχρηματοδότηση έχει διαλύσει τη δημόσια δωρεάν παιδεία και τα πανεπιστήμια υπολειτουργούν σε βασικές παροχές (σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, καθαριότητα, έλλειψη καθηγητών και διοικητικού προσωπικού), το κριτήριο για την αξιολόγηση θα είναι το κατά πόσον τα πανεπιστήμια είναι κερδοφόρα για το κεφάλαιο ,τις Τράπεζες και τα επιχειρηματικά κέντρα που θα τα χρηματοδοτούν με πίστωση.

Η αξιολόγηση αυτή, καθώς και  συνολικά οι κατευθύνσεις της κυβέρνησης για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες των φοιτητών και των εργαζομένων. Πρόκειται για μια επιθετική κίνηση αναδιάρθρωσης,ξεπουλήματος και επιχειρηματικής ανασυγκρότησης των πανεπιστημίων που δεν διστάζει να καθιερώσει ακόμα και τη τζάμπα εργασία των μεταπτυχιακών φοιτητών.Ο φοιτητικός σύλλογος Νομικής το προηγούμενο διάστημα έδωσε ηχηρό παρόν με τις κινητοποιήσεις του ενάντια στην σκοπούμενη ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων μέσα από μαζικές και πολιτικές γενικές συνελεύσεις, μαχητικές κινητοποιήσεις και με μια κατάληψη που αποτέλεσε κέντρο αγώνα για την αγωνιζόμενη φοιτητιώσα νεολαία. Οι δυνάμεις της αστικοποιημένου συνδικαλισμού μέσα στη σχολή μπορεί να επιχείρησαν να καταστείλουν προσωρινά αυτόν τον αγώνα, διευκολύνοντας προσωρινά τις επιδιώξεις της κυβέρνησης και της διοίκησης να ενισχύσουν την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων.Το φοιτητικό κίνημα όμως δεν θα επιτρέψει να περάσει αυτή η αναδιάρθρωση. Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ το επόμενο διάστημα να ανοίξει ένας νέος κύκλος αναμέτρησης του φοιτητικού κινήματος στον αγώνας για δημόσια δωρεάν παιδεία, δουλειά με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια.

Α.Φ.Κ., ή αλλιώς: Ά.(ντε) Φ.(οιτητές), Κ.(αθαρίστε)…

Πριν λίγες μέρες, η ΑΦΚ έσπασε την αδράνεια  και  την εκκωφαντική σιωπή της και προέβη σε καθαρισμό της Σχολής, στo πλαίσιo της «εθελοντικής δράσης» που οργάνωσε η εν λόγω παράταξη. Μάλιστα, φρόντισε να προβάλει το "έργο" της σε διαδικτυακό ιστότοπο μέσω βίντεο στο οποίο τα μέλη της αυτοχαρακτηρίζονταν ως "ένα είδος ακτιβιστών" λόγω της δράσης τους. Πιάνοντας το νήμα από αυτό εδώ, έχουμε και λέμε:

…ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ή … ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ;…

Καταρχάς, ο καθαρισμός της Σχολής από τους ίδιους τους φοιτητές εισάγει μια φιλοσοφία τζάμπα εργασίας των φοιτητών (Οι φοιτητές παράγουν το έργο της καθαριότητας, χωρίς να πληρώνονται ), οι οποίοι εν τέλει γίνονται αντικείμενα στυγνής εκμετάλλευσης ( λες και δεν τους έφτανε το ότι ήδη καλούνται να επιδοθούν σε μια πολύωρη μελέτη και παρακολούθηση των μαθημάτων, χώρια ότι αρκετοί ήδη εργάζονται ).  Παράγωγο της λογικής τους είναι πανεπιστήμια του εξωτερικού ( τα οποία η ΑΦΚ με κάθε ευκαιρία εξυμνεί ), όπου στις εστίες τους, όχι απλώς δεν υπάρχει καθαριότητα, όχι απλώς είσαι υπεύθυνος για αύτην ενώ πληρώνεις αδρά την εστία, αλλά κινδυνεύεις να φας πρόστιμο, αν ο επιθεωρητής που περνάει κάθε τόσο, δεν βρει σε καλή κατάσταση τους κοινόχρηστους χώρους, στους οποίους η συντήρηση από μέρους τους είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Επίσης,  η δράση αυτή καθαρισμού αποκρυσταλλώνει την συναίνεση της ΑΦΚ στην κρατική υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης, καθώς συνιστά έμπρακτη αποδοχή αυτής. ( « ας κάνουμε κι εμείς κάτι», « μην τα περιμένουμε όλα» , κι άλλες τεχνηέντως διατυπωμένες φράσεις, που αποκρύπτουν τις πολιτικές πτυχές του προβλήματος, μετακυλίοντάς το στους φοιτητές…. πολύ χαρακτηριστικά, η ΑΦΚ σε σχετική ανακοίνωσή της αναλώνεται σε μια μετριοπάθεια και γενικολογία επισημαίνοντας ότι «ελπίζει τα αρμόδια όργανα να πράξουν όπως οφείλουν»  ). Τέτοιες δράσεις, ανεξαρτήτως κινήτρων, παρέχουν εν τέλει άλλοθι συνέχισης της υποχρηματοδότησης, και μάλιστα το άλλοθι αυτό κρύβεται πίσω από εύσχημες μάσκες «ευαισθησίας», «υπευθυνότητας» και «εθελοντικής δράσης». Διότι αποτυπώνουν ανοχή ( η μήπως… αποδοχή; ) των αποτελεσμάτων της κρατικής υποχρηματοδότησης ( ένα εκ των οποίων είναι η έλλειψη προσωπικού καθαριότητας, καθώς εξαιτίας της υποχρηματοδότησης δεν έγιναν οι σχετικές προσλήψεις ). Άλλωστε, με την ίδια λογική, αν δεν επιλυθεί το ζήτημα της θέρμανσης, πρέπει να φέρουμε θερμοπομπούς, σόμπες και… κουβέρτες και, αν απολυθούν διοικητικοί υπάλληλοι, να τους… αντικαταστήσουμε. Στο ίδιο μήκος κύματος, η Κοσμητεία και οι Καθηγητές, που κατά τα’ άλλα δεν παραλείπουν να υπενθυμίσουν την αδήριτη ανάγκη για « ομαλή εκπαιδευτική διαδικασία» και να εξυμνήσουν «το κύρος της Σχολής», σφυρίζουν αδιάφορα για το ζήτημα ( βέβαια, ας σημειωθεί ότι στα μέσα Δεκέμβρη, έκλεισαν τη Σχολή «για τεχνικούς λόγους», οι οποίοι δεν αφορούσαν ούτε την καθαριότητα, ούτε τη θέρμανση, αλλα πολιτική εκδήλωση που θα λάμβανε χώρα στη Νομική και θα περιελάμβανε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κουφοντίνα από τις φυλακές, εκδήλωση που ενόχλησε τόσο την  Κοσμητεία, ώστε να την ανάγει σε «τεχνικό πρόβλημα»…, τη στιγμή που μια από τις μέρες της προηγούμενης εβδομάδας, υπό συνθήκες χιονιά και χωρίς θέρμανση, η Σχολή λειτούργησε κανονικά).

…Μήπως η « εθελοντική δράση» της ΑΦΚ συγκαλύπτει τη θεληματική της αδράνεια;…

Δεν μας εκπλήσσει η στάση της ΑΦΚ, της παράταξης εξάλλου που βάφτιζε «αναβάθμιση» την επιβολή διδάκτρων στο μεταπτυχιακό ( μέτρο που ανοίγει διάπλατα «παραθυράκι» για επέκταση στα προπτυχιακά), διδάκτρων ίσων με 3-4 κατώτατους μισθούς – και, μάλιστα, με μια αιτηματολογία περί υποτροφιών-, επεδίωκε να δώσει ηθικό άλλοθι στην περιστολή μιας κοινωνικής, και να ωραιοποιήσει το μέτρο επιβολής διδάκτρων. Άλλωστε, ο υπερκατακερματισμός των προς επιλογή κατευθύνσεων, και, συνακόλουθα, τα ρευστοποιημένα επαγγελματικά δικαιώματα, περιορισμένα στα πλαίσια της επιλεγόμενης κατεύθυνσης, και εισαγωγή σ’ έναν φαύλο κύκλο ειδίκευσης-επανειδίκευσης, (ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς εργασίας) συνιστούν, κατά δηλώσεις της ΑΦΚ, «ποιοτική αναβάθμιση».   Στο ίδιο πνεύμα με τα παραπάνω, και ως κατεξοχήν υποστηρίκτρια των ιδιωτικοποιήσεων, η ΑΦΚ είναι υπέρμαχος της εισαγωγής εργολαβιών σε διάφορες υπηρεσίες των Πανεπιστημίων άρα  και στον τομέα της καθαριότητας, τη στιγμή βέβαια που οι εργολαβίες  μετά τη 2μηνη και 3μηνη απασχόληση πετούν κυριολεκτικά στο δρόμο τις εργαζόμενες καθαρίστριες και,  την ώρα που βγάζουν υπερ-κέρδη δίνουν μισθούς πείνας και έχουν ανασφάλιστους τους εργαζομένους.  Και είναι γεγονός ότι η ιδιωτικοποίηση ( μέσω της ανάθεσης σε εργολαβίες ) πτυχών της λειτουργίας του Πανεπιστημίου ανοίγει το δρόμο στην καθολική ιδιωτικοποίηση του Πανεπιστημίου. Ήδη είναι ορατά τα αποτελέσματα από την εισαγωγή εργολαβιών στον τομέα της σίτισης, με τους δικαιούχους κάθε χρόνο να συρρικνώνονται, γεγονός για το οποίο η ΑΦΚ σφυρίζει αδιάφορα.

…ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ή ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ;…

Εν κατακλείδι, είναι φανερό ότι η δράση καθαρισμού που ανέλαβε η ΑΦΚ όχι μόνο δεν είναι πολιτικά αχρωμάτιστη, όπως την παρουσιάζει, αλλά εμπεριέχει εντονότατο πολιτικό φορίο, και μάλιστα με μια βαθιά απόχρωση γαλάζιου. Στο αμέσως επόμενο διάστημα, καλούμαστε όλοι να αγωνιστούμε ενάντια στις εργολαβίες και το Επιχειρηματικό Πανεπιστήμιο που τις θρέφει και να διεκδικήσουμε την οριστική επίλυση του ζητήματος της καθαριότητας, με πρόσληψη, από το ίδιο το Πανεπιστήμιο, μόνιμου προσωπικού καθαριότητας, με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.   

ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ * Ε.Α.Α.Κ. 

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Τον Ιούνιο του 2015 και μετά από εντολή του υπουργείου Παιδείας, το ΕΚΠΑ προχώρησε σε αυτοαξιολόγηση του ιδρύματος σύμφωνα με τις επιταγές του τρίτου μνημονίου. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αποδεικνύουν το πραγματικό σχέδιο της κυβέρνησης, της τρόικας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι η διάλυση , η μετατροπή της Ανώτατης Εκπαίδευσης σε επιχείρηση και το ξεπούλημα της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Παρακάτω  παραθέτουμε ενδεικτικά αποσπάσματα της αξιολόγησης της Νομικής Σχολής δίνοντας έμφαση στα αποκαλούμενα αρνητικά σημεία, που θα αποτελέσουν και το αντικείμενο της επίθεσης.

·                     Καταρχήν στα αρνητικά σημεία αναφέρεται ο «Μεγάλος αριθμός εισερχόμενων φοιτητών μέσω Πανελλαδικών εξετάσεων (400 άτομα ) που αυξάνει κατά 300 ακόμη άτομα λόγω κοινωνικών κριτηρίων».

Αυτό επί της ουσίας σημαίνει μείωση των εισακτέων, κατάργηση των κοινωνικών κριτηρίων για την είσοδο των φοιτητών στο πανεπιστήμιο και την ένταση των ταξικών φραγμών, πετώντας τους φοιτητές έξω από το πανεπιστήμιο. Με απλά λόγια όποιος δεν έχει χρήματα για να επενδύσει στις σπουδές του θα αποκλείεται από το δικαίωμα στην γνώση και την εργασία.

·                     «Ο αριθμός των μαθημάτων του προγράμματος σπουδών είναι υπερβολικά υψηλός και οδηγεί σε κατακερματισμό της ύλης και υπερβολική έμφαση στις λεπτομέρειες η οποία παρεμποδίζει την δυνατότητα γενικής εποπτείας του γνωστικού αντικειμένου»

Από το παραπάνω προδιαγράφεται η συμπίεση τόσο του προγράμματος  όσο και του χρόνου σπουδών κατά τα πρότυπα των ιδιωτικών νομικών σχολών που ήδη έχουν κάνει την εμφάνισή τους στη χώρα όπως το Mbs college of Crete. Στα εν λόγω πανεπιστήμια υπάρχει διετής κύκλος σπουδών με τον οποίο οι φοιτητές αρχικά περιορίζονται σε ένα «ξεπέταγμα» την νομικής επιστήμης με γενικές γνώσεις ώστε στη συνέχεια να υπερεξειδικευτούν μέσω των μεταπτυχιακών που θα ονομάζονται master τα οποία θα καθίστανται υποχρεωτικά για να μπουν οι φοιτητές στην «αγορά εργασίας». Έτσι, προχωρούν στην πλήρη εμπορευματοποίηση της γνώσης μετατρέποντας τους φοιτητές σε  ένα προϊόν. Ουσιαστικά η αξία του φοιτητή υπολογίζεται όπως η αξία μιας μετοχής ανάλογα με το πόσα λεφτά επενδύει ο καθένας στις σπουδές του.

·             «Οι φοιτητές δυσκολεύονται να επιλέξουν μεταξύ συγγενών μαθημάτων και να αξιολογήσουν το περιεχόμενο και τη χρησιμότητα του κάθε μαθήματος»

Κατά πάσα πιθανότητα η παραπάνω πρόταση δεν σημαίνει ότι θα διευκολυνθεί η διαδικασία επιλογής συγγενών μαθημάτων από τους φοιτητές αλλά ότι  καταργήσουν τις επιλογές εντείνοντας την κατεύθυνση που περιγράψαμε παραπάνω.

·             «Μεγάλος αριθμός φοιτητών που δεν ολοκληρώνουν έγκαιρα τις σπουδές τους και κατά συνέπεια μεγάλος αριθμός ανενεργών φοιτητών Η περαιτέρω αύξηση των ανενεργών φοιτητών οδηγεί σε παραπέρα δυσλειτουργίες στην εφαρμογή των προγραμμάτων σπουδών»

Με αυτήν την «διαπίστωση» ανοίγει ο δρόμος για διαγραφές φοιτητών οι οποίοι έχοντας ήδη πρόβλημα με την ολοκλήρωση των σπουδών του λόγω του ότι εργάζονται τελικά πετιούνται έξω από το πανεπιστήμιο. Καλλιεργείται έτσι η αντίληψη σχετικά με «χρήσιμους» και «άχρηστους» φοιτητές μετατρέποντας τους τελευταίους σε παράσιτα.

·        «Εκπόνηση και κοινού νέου προγράμματος με το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών που θα απευθύνεται σε όσους δεν θέλουν να γίνουν αποκλειστικά δικηγόροι ή δικαστές».

         

 Κατά το σχέδιο αυτό επιχειρείται η διάσπαση του πτυχίου της νομικής σχολής κατά τις ανάγκες του πανεπιστημίου - επιχείρησης, και στην υποβάθμιση έως εξαφάνιση των επαγγελματικών και  εργασιακών μας δικαιωμάτων. Η δημιουργία πτυχίου πολλών ταχυτήτων οδηγεί τελικά στην ανεργία και στην επαγγελματική αποκατάσταση μόνο των αποφοίτων που θεωρούνται χρήσιμοι από τις επιχειρήσεις με κριτήριο τα προσόντα που πλήρωσαν για να αποκτήσουν.

·           «Καθιέρωση Υποχρεωτικών Σεμιναρίων Συγγραφής Επιστημονικών Εργασιών»

Η καθιέρωση αυτού του θεσμού αποκαλύπτει το σχέδιο για την πλήρη εμπορευματοποίηση του πανεπιστημίου, όπου οι φοιτητές θα κάνουν απλήρωτη έρευνα στο προπτυχιακό με βάση τις ανάγκες των επιχειρήσεων που θα το χρηματοδοτούν, σύμφωνα με τις επιταγές της Μπολόνια και το θεσμό της μαθητείας. Η απόφαση του ΕΚΠΑ για δημιουργία-καθιέρωση «επώνυμων εδρών» ενισχύει την παραπάνω λογική με καθηγητές που θα θέτουν ως στόχο τους στο πανεπιστήμιο την εκμετάλλευση της δωρεάν εργασίας των φοιτητών.

·     «Η απουσία διδάκτρων για τα μεταπτυχιακά προγράμματα (εκτός από ένα) καθίσταται από μια άποψη μειονέκτημα, αν ληφθεί υπόψη ότι οι περισσότεροι φοιτητές τους εργάζονται και αυτοί τουλάχιστον θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στο κόστος των σπουδών τους, το οποίο αλλιώς μετακυλίεται πλήρως στον φορολογούμενο. Εξετάζεται η επιβολή διδάκτρων ώστε να αντιμετωπιστούν θέματα βιωσιμότητας και κόστους, λαμβάνοντας όμως υπόψη τις ασθενέστερες οικονομικά ομάδες του πληθυσμού και την ανάπτυξη ενός συστήματος υποτροφιών και επιβραβεύσεων για τους φοιτητές υψηλών επιδόσεων, όπως συμβαίνει και σε χώρες του εξωτερικού»

Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο μέτρο εξουθενώνει οικονομικά τους φοιτητές, πόσο μάλλον αυτή την περίοδο που  οι περισσότεροι από μας εργάζονται για να τα βγάλουν πέρα και να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Είναι χυδαία η «διαπίστωση» ότι το βάρος για τα μεταπτυχιακά μετακυλίεται πλήρως στον φορολογούμενο λες και ο φοιτητής είναι εκτός αυτού του κύκλου πόσο μάλλον εφόσον δουλεύει.

Το σύνολο όλων αυτών που προαναφέραμε αλλάζει πλήρως οποιαδήποτε κοινωνική ανθρωπιστική διάσταση της Νομικής επιστήμης. Την μετατρέπει σε εμπόρευμα πολλών ταχυτήτων που θα πουλιέται και θα αγοράζεται σύμφωνα με τους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς. Μας καλεί να υποταχθούμε σε αυτήν και να δράσουμε όχι σαν υπερασπιστές ή νομοθέτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών αλλά σαν πωλητές των επιστημονικών μας γνώσεων σε οποιονδήποτε ισχυρό μας προσφέρει … λιγότερα. Μας εντάσσει σε έναν φαύλο κύκλο ανταγωνισμού μεταξύ μας με στόχο την ατομική μας επιβίωση και την διάλυση οποιασδήποτε αλληλεγγύης, συνεργασίας και δημιουργικής αναζήτησης για μια κοινωνία δικαίου. 

Όλα αυτά, πραγματοποιούνται από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  που ευαγγελιζόταν την κατάργηση της αξιολόγησης. Τελικά αποδεικνύεται πως πάντα ήταν ένα αστικό κόμμα με σκοπό να εγκαθιδρύσει μια αστική κυβέρνηση που τελικά όχι μόνο δεν καταργεί αλλά οξύνει την επίθεση στα πανεπισήμια. Αυτό επιτυγχάνεται με την μείωση της  χρηματοδότησης κατά  20%,με το κούρεμα των αποθεματικών και με το νέο νομοσχέδιο Φίλη.

Βάσει αυτής της εσωτερικής αξιολόγησης θα έρθουν την Δευτέρα οι εξωτερικοί αξιολόγητές στη Νομική Σχολή προκειμένου να την ολοκληρώσουν. Ο Φοιτητικός Σύλλογος Νομικής οφείλει να εμποδίσει αυτήν την διαδικασία συνεχίζοντας τον αγώνα του για δημόσια-δωρεάν παιδεία, εργασία με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια

Τσάμπα εργαζόμενους ψάχνουν στην ΑΣΟΕΕ ΟΤΕ και COSMOTE

Τσάμπα εργαζόμενους στον τομέα της έρευνας φαίνεται πως ψάχνουν ο ΟΤΕ και η COSMOTE, στους φοιτητές του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ, πρώην ΑΣΟΕΕ).

Ο ΟΤΕ, η COSMOTE και η διοίκηση του ΟΠΑ προχώρησαν στην υπογραφή συμφωνίας (μνημονίου) για ανταλλαγή τεχνογνωσίας, δημιουργία εργαστηρίου νέων τεχνολογιών και κοινή συμμετοχή σε έργα έρευνας και ανάπτυξης.

Με αυτήν τη συμφωνία, την οποία υπέγραψαν ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ, Μ. Τσαμάζ και ο πρύτανης του ΟΠΑ, καθηγητής, Κ. Γάτσιος, εγκαινιάζεται «μία νέα εποχή στις συνέργειες μεταξύ επιχειρηματικής και ακαδημαϊκής κοινότητας», όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του ΟΠΑ.

Η συμφωνία προβλέπει μεταξύ άλλων τη συνεργασία σε κοινούς τομείς δράσης, την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και την αναζήτηση λύσεων σε τεχνικά και επιχειρηματικά θέματα για την αναβάθμιση προϊόντων, εφαρμογών και υπηρεσιών.

Στο πλαίσιο αυτό, περιλαμβάνεται και η δημιουργία κοινού τεχνολογικού εργαστηρίου, σε χώρο του Ομίλου ΟΤΕ, με συμμετοχή στελεχών του ΟΤΕ και της COSMOTE, καθηγητών και φοιτητών του ΟΠΑ.

Επίσης, προβλέπεται και η από κοινού συμμετοχή σε ευρωπαϊκά και εθνικά έργα έρευνας και ανάπτυξης.

Και τι θα κερδίσουν οι φοιτητές από τη τσάμπα εργασία για τον ΟΤΕ και την COSMOTE;

«Οι ταλαντούχοι φοιτητές του Πανεπιστημίου θα έχουν την ευκαιρία να αξιοποιήσουν τις γνώσεις, τις δυνατότητες και την αγάπη τους για την τεχνολογία, ενώ παράλληλα θα αποκτήσουν ουσιαστικές εμπειρίες που θα αποτελέσουν εφόδιο για την είσοδό τους στην αγορά εργασίας», απαντά ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΤΕ.

Δουλέψτε τσάμπα και εισπράξτε… ηθική ικανοποίηση, είναι λογική των μανατζαρέων που θα βρεθούν να κάνουν κουμάντο στους φοιτητές του ΟΠΑ!

Το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο βγαίνει από τα χαρτιά και παίρνει σάρκα και οστά, ληστεύοντας την εργατική δύναμη και τη φαντασία των σπουδαστών, με «καρότο» μια αράδα στο βιογραφικό μέσα στο τοπίο της ανεργίας και της ανασφάλειας που το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, από κοινού με την ΕΕ και το ΔΝΤ, δημιούργησαν.

Παράλληλα οι εταιρείες «πατάνε πόδι» στα προγράμματα σπουδών, πριμοδοτώντας εργαστήρια, κατευθύνσεις και τμήματα που τους αποφέρουν κέρδη, οδηγώντας τα υπόλοιπα στο μαρασμό.

Για το φοιτητικό κίνημα η ακραία αυτή πρόκληση πρέπει να σημάνει συναγερμό, για να πεταχτούν έξω από τα πανεπιστήμια οι εταιρείες και να πάψει το αίσχος της απλήρωτης εργασίας για τις επιχειρήσεις.

από Παντιέρα

"Λεφτά δεν υπάρχουν, αν μπορείτε να μου βρείτε εσείς!"

Κείμενο για Μπαλτά by Αντινομία Εαακ

Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση! Τώρα το φοιτητικό κίνημα να βγει μπροστά για να διεκδικήσει όσα μας ανήκουν!

Ένα μήνα μετά την εκλογή της, η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. φανέρωσε, με τη νέα συμφωνία-μνημόνιο  που σύναψε με τους δανειστές της χώρας, τα στενά(μηδενικά) όρια διαπραγμάτευσης που υπάρχουν μέσα στα ασφυκτικά δεσμά της Ε.Ε. και του ευρώ! Οι τελευταίες μέρες δείχνουν ξεκάθαρα, ότι η ελπίδα δεν ήρθε και δε μπορεί να έρθει από καμία κυβερνητική διαχείριση, ανεξαιρέτως πολιτικού χρωματισμού, η οποία προσκυνάει και εγκλωβίζεται στο θεσμικό πλαίσιο των σύγχρονων καπιταλιστικών ολοκληρώσεων. Η σχεδόν άνευ όρων δέσμευση για υλοποίηση των επιταγών της άρχουσας τάξης από τη νέα κυβέρνηση και η δημόσια αλληλοϋποστήριξη τους (βλ. δηλώσεις Σ.Ε.Β., Βαρδινογιάννη, Ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας), υποδηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμεί να πραγματοποιήσει καμία ριζική αλλαγή της υπάρχουσας κοινωνικής κατάστασης με αποτέλεσμα να διατηρείται η ζοφερή, για το λαό και τη  νεολαία, πραγματικότητα.

Στην παιδεία, o νέος υπουργός παιδείας Αριστείδης Μπαλτάς δεν έχει τηρήσει καμία από τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Η επιχειρηματική μετάλλαξη του πανεπιστημίου συνεχίζεται κανονικά, με ιδιώτες να χρηματοδοτούν την έρευνα και τα προγράμματα σπουδών, φοιτητές να εργάζονται αμισθί και η γνώση που παράγεται να γίνεται θυσία για τα κέρδη των επιχειρήσεων και όχι να είναι ανοιχτή και προσβάσιμη σε όλη την κοινωνία. Ο νόμος Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου είναι ακόμα σε ισχύ με τις διαγραφές και τα προβλήματα σχετικά με τα βιβλία, τη σίτιση και τη στέγαση να επιβαρύνουν καθημερινά τη ζωή των φοιτητών!

Επιπλέον, τον Σεπτέμβρη θα τεθούν σε εφαρμογή για πρώτη φορά οι πανελλαδικές εξετάσεις για την άδεια άσκησης επαγγέλματος, προβλεπόμενες από το νέο κώδικα δικηγόρων που έχουν ως σκοπό να μπει ακόμα ένας ταξικός φραγμός στην άσκηση του επαγγέλματος (καθώς θα έχουν μεγάλο βαθμό δυσκολίας και θα κόβεται σημαντικός αριθμός φοιτητών) και να δημιουργηθεί μια εφεδρεία φτηνού νομικού δυναμικού, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, βορά στα μεγάλα δικηγορικά γραφεία, τις δικηγορικές εταιρίες και τις τράπεζες. Ως μελλοντικοί δικηγόροι πρέπει να αντιπαλέψουμε ακόμα τον νέο κώδικα πολιτικής δικονομίας που δεσμεύτηκε με το τελευταίο μνημόνιο να φέρει ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ σύμφωνα με τις επιταγές του Σ.Ε.Β για την «ανάπτυξη» της χώρας ο οποίος θα υπονομεύει τα επαγγελματικά και εργασιακά μας δικαιώματα και θα ανοίξει το δρόμο για την απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας εξευτελίζοντας ανθρώπινες ζωές.

Η κατάσταση διάλυσης εξακολουθεί να υπάρχει και στο ΕΚΠΑ καθώς δεν έχουν επαναπροσληφθεί ούτε οι καθαρίστριες, ούτε οι διοικητικοί υπάλληλοι με αποτέλεσμα το πανεπιστήμιο να υπολειτουργεί. Επίσης οι μετεγγραφές για τους φοιτητές με οικονομικά κριτήρια  και για τους φοιτητές με αναπηρία έχουν παγώσει και οι φοιτητές αυτοί βρίσκονται για ακόμη μία φορά στον αέρα! Σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα αποθεματικά του ΕΚΠΑ άδειασαν μέσα στον Γενάρη, με αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια του χειμώνα η εξεταστική να διεξαχθεί χωρίς θέρμανση με τις αίθουσες παγωμένες!

Είναι φανερό ότι χωρίς γενναία και άμεση αύξηση του προϋπολογισμού για την παιδεία η παραπάνω κατάσταση δεν μπορεί να αλλάξει. Δεν θα γίνει το φοιτητικό κίνημα συνδιαχειριστής των ψίχουλων και της μιζέριας αλλά θα διεκδικήσει να πληρώσουν το χρέος αυτοί που το δημιούργησαν και να οικειοποιηθεί η ελληνική κοινωνία τον πλούτο που παράγει, με προτεραιότητα την παιδεία, την υγεία και την εξασφάλιση σταθερής και μόνιμης δουλειάς για όλους!Η διαγραφή του χρέους δε μπορεί να αποτελεί σημείο διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, τη συμμορία των Βρυξελλών και την ΕΕ, με τους ντόπιους και ξένους τοκογλύφους. Αντίθετα, μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από την πάλη του λαού. Μονομερώς, μέσα από το εργατικό κίνημα και τους αγώνες του, που θα επιβάλλουν το δίκαιο της μεγάλης πλειοψηφίας κόντρα στο παράλογο και άδικο νόμο της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Σε σύγκρουση και αποδέσμευση από την ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και τις δανειακές συμβάσεις τους.Το δίλημμα έχει τεθεί και το βιώνουμε καθημερινά στις ζωές μας χιλιάδες νεολαίοι. Γίνεται πλέον ολοένα και πιο καθαρό σε αντιδιαστολή με τις «εθνοενωτικές σούπες» και τις υποκριτικές αφηγήσεις του τύπου «τα φάγαμε όλοι μαζί», ότι το ζήτημα του χρέους είναι ζήτημα ταξικό γιατί φορτώνεται στις πλάτες των λαών και όχι του εθνικού κεφαλαίου. Είτε θα πρέπει να πληρώνουμε κάθε χρόνο δις ευρώ σε τόκους και χρεολύσια αντιμετωπίζοντας την ακραία φτώχεια είτε θα διαγράψουμε το χρέος που στέκει σαν βραχνάς πάνω από τα κεφάλια μας και θα μπορέσουμε να ζήσουμε με βάση τις ανάγκες μας.

Για την αντικαπιταλιστική αριστερά, τα ενιαία αγωνιστικά πλαίσια ποτέ δεν ήταν αυταξία. Δεν πιστεύουμε στην ενότητα της αριστεράς παντού και πάντα ανεξάρτητα από το περιεχόμενο και από το εάν εν τέλει αυτό εκφράζει τις πραγματικές ανάγκες της νεολαίας. Για μας το πολιτικό περιεχόμενο ήταν και είναι αυτό που καθορίζει τα όρια της κοινής δράσης στο κίνημα καθώς και οι κινητοποιήσεις που θα επιβάλλουν τις ανάγκες τις νεολαίας και δεν θα παρακαλάνε την εκάστοτε κυβέρνηση εν είδη ελεημοσύνης! Αυτό έχουν αποδείξει οι αγώνες που δώσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα: από την πάλη ενάντια στο σχέδιο Αθηνά και τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων , μέχρι τη μάχη ενάντια στις αυταρχικές διοικήσεις του πανεπιστήμιου!

Ως Αντινομία - Ε.Α.Α.Κ διατηρούμε ακλόνητη την πεποίθηση ότι μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα, με ένα Κίνημα επιβολής των σύγχρονων αναγκών της σπουδάζουσας και όχι μόνο νεολαίας. Γι'αυτό, θα πρέπει άμεσα ο Σύλλογος μας να αφυπνιστεί μέσα από γενικές συνελεύσεις, συνελεύσεις ετών αλλά και συντονιστικά γενικών συνελεύσεων μαζί με τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους. Ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης για την παιδεία και διεκδικώντας εδώ και τώρα οι εργαζόμενοι και οι νεολαία να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους!

Για όλους αυτούς τους λόγους,το φοιτητικό κίνημα πρέπει να βγει και να παλέψει για:

·     Κατάργηση των μνημονίων, διαγραφή όλου του χρέους και έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε

·     Ανατροπή του νόμου Διαμαντοπούλου- Αρβανιτόπουλου και του σχεδίου Αθηνά

·   Άμεση επαναπρόσληψη των διοικητικών υπαλλήλων που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα κα των απολυμένων καθαριστριών του ΕΚΠΑ

·    Αύξηση του προϋπολογισμού για την παιδεία

·    Ανατροπή του νέου κώδικα δικηγόρων-καμία σκέψη για πανελλαδικές εξετάσεις για την άδεια άσκησης επαγγέλματος

·      Να μην περάσει ο νέος κώδικας πολιτικής δικονομίας που επιβάλλει η Ε.Ε και ο Σ.Ε.Β

·      Κατάργηση του επαίσχυντου σχεδίου δράσης για την απασχόληση των νέων και των προγραμμάτων voucher

·      Δωρεάν σίτιση-στέγαση-συγγράμματα-συγκοινωνίες για όλους

·      Δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους χωρίς ταξικούς φραγμούς