Για τους διωκόμενους συντρόφους μας…

Στον επίλογο μιας αγωνιστικής ακαδημαϊκής χρονιάς και κοντά στην ώρα του απολογισμού, θέλουμε να αναφέρουμε τα εξής:  Οι πρώτες φετινές κινητοποιήσεις από πλευράς φοιτητικού κινήματος όπως αυτές αναπτύχθηκαν και στον Φ.Σ. Νομικής, μέσα από μια σειρά αγωνιστικών αποφάσεων και μετά από συνεχόμενες Γενικές Συνελεύσεις συγκρούστηκαν με την αυταρχικοποίηση των πρυτανικών αρχών, που ήρθε να επιταχύνει την εμπέδωση του δόγματος «τάξη και ασφάλεια» (ΜΑΤ, security, επίδειξη ταυτοτήτων), στο επιχειρηματικό Πανεπιστήμιο επί κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και πρυτανείας Φορτσάκη. Η σημαντική αυτή μάχη δόθηκε μαζικά και αποκορύφωμά της αποτέλεσε ο τραυματισμός δύο συντρόφων από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, έξω από την αποκλεισμένη Νομική.

Την ίδια περίοδο, ένα από τα αιτήματα του φοιτητικού κινήματος ήταν η πρόσληψη καθαριστριών  με μόνιμες και σταθερές συμβάσεις εργασίας που λόγω της υποχρηματοδότησης των Παν/μιων και των εφαρμοστικών μέτρων των μνημονίων, έχουν εκλείψει. Έτσι, οι Φοιτητικοί Σύλλογοι προέβησαν σε κινητοποίηση το Νοέμβρη του ‘14 στην Πρυτανεία του ΕΚΠΑ, όπου ρίφθηκαν σκουπίδια από τις σχολές μας. Η συνέχεια που έμελλε να γραφτεί, περιέλαβε τη χυδαία στοχοποίηση του συντρόφου μας και συναγωνιστή του ετέρου σχήματος της ΕΑΑΚ, της ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ στη Νομική, Χρήστου Ξαγοράρη, με αποτέλεσμα σήμερα να διώκεται με την κατηγορία της «απρόκλητης έμπρακτης εξύβρισης» του άρθρου 361Α ΠΚ.  Πρωταγωνιστής της στοχοποίησης αναδείχθηκε η φασιστοφυλλάδα του Θέμου Αναστασιάδη, «Πρώτο Θέμα» που αναπαρήγαγε προσωπικά δεδομένα του συντρόφου μας και ξεκίνησε μια επίθεση άνευ προηγουμένου. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο και δεν αποτελεί έκπληξη για μας που η ίδια φυλλάδα αποκάλυψε τα στοιχεία των μαρτύρων κατηγορίας στη δίκη της Χρυσής Αυγής που διεξάγεται αυτό το διάστημα.

Το παραπάνω παράδειγμα όμως είναι ένα από τα εκατοντάδες παραδείγματα διωκόμενων αγωνιστών. Βλέπουμε πως το κράτος έχει συνέχεια και δεξιές κι «αριστερές» κυβερνήσεις κινούνται στην ίδια κατεύθυνση στοχοποίησης και καταστολής κάθε αγωνιζόμενης φωνής που αντιτίθεται και παλεύει για αξίες και ιδανικά μακριά απ’ όσα υπόσχεται αυτό το σάπιο σύστημα. Είναι η απόφαση κατηγορίας του συντρόφου μας από το Μαθηματικό για 14 μήνες με αναστολή για «διατάραξη της κοινής ειρήνης» από την πορεία στο μεσοπρόθεσμο, που πάρθηκε δυο βδομάδες πριν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (!). Είναι η δίωξη του συντρόφου μας από τη Φιλοσοφική για «αντίσταση κατά της αρχής» στην πορεία για τον Παύλο Φύσσα, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε αναβολή. Είναι οι διωκόμενοι φοιτητές και σύντροφοί μας από το Ιόνιο που στοχοποιήθηκαν από τον ίδιο τους τον καθηγητή Ιωάννη Σαριδάκη για τη συνδικαλιστική τους δράση!

… «Δεν μας τρομοκρατούν μηνύσεις, δακρυγόνα, νόμος είναι το δίκιο του αγώνα…»!!!

Εμείς απέναντι σε όλα αυτά φωνάζουμε δυνατά: NO PASARAN!!! Η στοχοποίηση αγωνιστών δεν θα περάσει! Δεν τρομοκρατούμαστε, δεν σταματάμε να αγωνιζόμαστε γι’ αυτά που μας ανήκουν!Προς την κατεύθυνση, μιας αντίληψης που προσεγγίζει συνολικά τον κοινωνικό πόλεμο στα πολλά διαφορετικά του επίπεδα, βλέπουμε ως γόνιμο το παράδειγμα της εκδήλωσης-συνέλευσης του Οικονομικού Νομικής, σε μια περίοδο όξυνσης της καταστολής,μαζί με αγωνιστές του φοιτητικού κινήματος αλλά και κοινωνικούς αγωνιστές(π.χ διωκόμενες καθαρίστριες υπουργείου οικονομικών,διωκόμενα μέλη του δικτύου ελεύθερων φαντάρων Σπάρτακος) το φετινό Νοέμβρη, στο πλαίσιο της οποίας ήταν το εξής: 

"Με σκοπό το δημόσιο διάλογο για την οργάνωση ενός από τα κάτω οργανωμένου κινήματος που θα θέσει ζήτημα, όχι μόνο υπεράσπισης-αλληλεγγύης των διωκόμενων αγωνιστών-κινημάτων, αλλά υπεράσπισης-διεύρυνσης των σύγχρονων λαϊκών ελευθεριών. Ζήτημα συνολικής αναμέτρησης και ανατροπής της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων στην ελληνική κοινωνία." 

Τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να είναι στην καρδιά της δράσης μας ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό και στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης που νομιμοποιούν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου με στόχο την ταξική αντεπίθεση και εργατική αντιπολίτευση του κινήματος, για να βγουν οι ανάγκες μας στο προσκήνιο!

Οργή και αξιοπρέπεια είναι οι γέφυρες μας, οργή και αξιοπρέπεια είναι τα λόγια μας.

ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ  ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ!

Κείμενο Συμβολής στο Συντονιστικό ΕΑΑΚ Αθήνας

Κόντρα στο ψέμα και την λασπολογία,

Μια πολιτική πρόταση για τους φοιτητικούς συλλόγους 

και το κίνημα με τα μάτια στραμμένα στην κοινωνία

Το κείμενο αυτό δεν έχει απλώς ως στόχο να απαντήσει στις άτοπες και ανεδαφικές καταγγελίες της ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ αλλά κυριότερα να συμβάλλει στη συζήτηση του συντονιστικού ΕΑΑΚ Αθήνας την ερχόμενη βδομάδα με ορίζοντα πάντοτε τις συνελεύσεις του αντικαπιταλιστικού δυναμικού στις σχολές. Δεν αποτελεί μια πιο αριστερή έκδοση αντικαπιταλιστικής δημοσιογραφίας, ούτε ακόμη μια προσπάθεια εμβάθυνσης, θεωρητικών εξηγήσεων και παραθέσεων, αλλά επικεντρώνεται στην κατάληξη σε πρωτοβουλίες και προτάσεις δράσης, δεδομένου του κρίσιμου ρόλου που καλείται να επιτελέσει το μόρφωμα στους αγώνες της περιόδου.

Για τις νέες τάσεις που αναπτύσσονται μέσα στο πανεπιστήμιο.

Η κρίση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού -τόσο η πορεία της μέχρι τώρα όσο και οι υποσχέσεις του αστικού μπλοκ με τα εναλλασσόμενα πολιτικά πρόσημα του- είναι κάτι που έχει γίνει βίωμα και έχει βρει λέξεις στο στόμα κάθε εργαζόμενου, διαφορετικές κάθε φορά, μέσα από την εμπειρία της καθημερινής ζωής του. Καθήκον της επαναστατικής αριστεράς, δεν είναι να παλέψει για την εξασφάλιση μιας καλύτερης θέσης άμυνας απέναντι στην σφοδρή επίθεση, κάνοντας ουσιαστικά μια εκ των προτέρων καταδικαστική εκτίμηση των δυνατοτήτων και της έκβασης του αγώνα. Για μας καρδιά της κρίσης δεν είναι η προσπάθεια του κεφαλαίου απλά να πάρει πίσω όλες τις κατακτήσεις των τελευταίων ετών, αλλά η συνολική αλλαγή των όρων εκμετάλλευσης των εργαζομένων και της νεολαίας, συνολικά σε κάθε πτυχή της κοινωνικής τους ζωής. Τόσο η χωρίς προηγούμενο μείωση των μισθών με την ταυτόχρονη αύξηση των ωραρίων, το νέο ασφαλιστικό και οι συντάξεις οίκου τελετών, κυρίως όμως η παγίωση των ελαστικών σχέσεων ως καθολική συνθήκη εργασίας δείχνουν ότι αυτή η πραγματικότητα δεν αποτελεί μια προσωρινή θυσία, κάτι που θα πάρουν πίσω στο μέλλον.

Το πανεπιστήμιο και η εκπαίδευση συνολικά, είναι κομβικός πυλώνας αυτών των αλλαγών, ως γνωστό πεδίο επενδύσεων, ερευνητικών προς πώληση που απασχολούν με όρους μισθωτής εργασίας μεταπτυχιακούς και φοιτητές, αλλά και ως χώρος παραγωγής των εργαζομένων του αύριο, με συγκεκριμένα δικαιώματα, μοντέλα εργασίας, τρόπο σκέψης και κουλτούρα. Αυτό δείχνει με τον πιο εμφατικό τρόπο την ανάγκη ουσιαστικής και οργανικής συμμετοχής του φοιτητικού κινήματος στο εργατικό, όχι απλά ως ένα ακόμα επικουρικό «αγωνιστικό στοιχείο». Αν και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλες οι πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς (ακόμα και σημαντικό κομμάτι των φοιτητικών μπλοκ), αντιλαμβάνονται αυτούς τους παράγοντες, η κουβέντα μέχρι τώρα στα φοιτητικά αμφιθέατρα σε σχέση με τις εργατικές κινητοποιήσεις είναι αναντίστοιχη.

Εδώ βρίσκεται το πρώτο σημείο που θέλουμε να συζητηθεί ειδικότερα στο συντονιστικό και στα σχήματα το επόμενο διάστημα. Η δική μας αριστερά δεν μπορεί παρά να είναι αυτή που, από ταξική σκοπιά, παλεύει για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, όπου κι αν αυτή βρίσκεται, με όποιους όρους κι αν αυτή εντάσσεται στην παραγωγή. Δεν μπορεί δηλαδή να μιλάμε μόνο για μια «ενδεχόμενη» ταξική προοπτική του φοιτητικού δυναμικού. Αναγνωρίζουμε πως το γεγονός ότι 60% των φοιτητών εργάζονται (και τις περισσότερες φορές όχι απλά για το χαρτζιλίκι τους ή «από χόμπυ»), ή ότι στις περισσότερες σχολές είναι υποχρεωτική η πρακτική άσκηση που ουσιαστικά αποτελεί μορφή απλήρωτης εργασίας και δοκιμαστικό σωλήνα των εργασιακών σχέσεων που θέλει το κεφάλαιο, αλλά και ουσιαστικά ο «εκπαιδευτικός» τους ρόλος δεν έγκειται παρά στη διδαχή κι εμπέδωση των πιο μαύρων όρων εκμετάλλευσης του εργαζόμενου, δεν μπορούμε παρά να τους δούμε σαν κομμάτι που ήδη έχει πάρει ρόλο στην ίδια την παραγωγή. Πλάι-πλάι, η πλειοψηφία των μεταπτυχιακών φοιτητών οι οποίοι με αυτούς τους όρους εργάζονται εντός του πανεπιστημίου, αποτελούν και αυτοί μαζί με τους «πρακτικάριους» σκληρά εκμεταλλευόμενο κομμάτι της νέας εργατικής βάρδιας. Μαζί με αυτούς πρέπει να συμπεριλάβουμε όλο εκείνο το εργατικό δυναμικό που δουλεύει στο πανεπιστήμιο. Αυτοί οι εργαζόμενοι δουλεύουν κυρίαρχα με ελαστικές σχέσεις εργασίες (υπενοικίαση εργαζομένων, voucher, μπλοκάκια, ελαστασφαλείς εργαζόμενοι κτλ).

Κατά συνέπεια ένα τέτοιο περιεχόμενο πρέπει να υπηρετείται και από τις αντίστοιχες μορφές πάλης, από τις αντίστοιχες πολιτικές διαδικασίες και μορφές δράσης της ΕΑΑΚ. Θεωρούμε πως είναι επιτακτική ανάγκη η έναρξη μιας καμπάνιας στο εσωτερικό κάθε ιδρύματος για όλα αυτά τα παραπάνω όχι μόνο σε επίπεδο σχημάτων αλλά στο επίπεδο του ίδιου του φοιτητικού συλλόγου των ίδιων των πρωτοβουλιών που πρέπει να παρθούν από τους φοιτητές και τους εργαζόμενους των εκάστοτε ιδρυμάτων. Ένας από τους στόχους μας πρέπει να είναι οι φοιτητικοί σύλλογοι να συνευρίσκονται να συζητάνε και να συναποφασίζουν μαζί με αυτούς τους εργαζόμενους για δράσεις (εκδηλώσεις, διοργάνωση «αντιμαθημάτων», διεύρυνση της μέριμνας συνολικά για όλους τους εργαζόμενους και την νεολαία,διεύρυνση του ασύλου.)Αυτή η προσπάθεια θέλουμε να μην περιχαρακώνεται αποκλειστικά στο κάθε ίδρυμα, αλλά να προσανατολίζεται εξ αρχής σε ένα ενιαίο συντονισμό και συνεύρεση όλων αυτών των προσπαθειών, για παράδειγμα τα σχήματα της ΕΑΑΚ να συνευρίσκονται με τα εργατικά σχήματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς αλλά και επιτροπές αγώνα, συλλογικότητες και συνελεύσεις εργαζομένων.

Όλη αυτή η προσπάθεια δεν μπορεί να βλέπει την πάλη για τις λαϊκές ελευθερίες σαν κάτι ξέχωρο ή αυτονομημένο από την ίδια πάλη του εργατικού κινήματος. Το τελευταίο διάστημα από την μεριά του κεφαλαίου διεξάγεται μια ενορχηστρωμένη επίθεση η οποία αποτυπώνεται σε κομβικά ζητήματα όπως στο άσυλο, την καταστολή, τον ρόλο της δικαιοσύνης κλπ. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της εισβολής στην Πρυτανεία, η καταδικαστική απόφαση σε βάρος σφου ΕΑΑΚίτη για τη κινηματική του δράση, οι νέες υποθέσεις τύπου Χωριάτικο/Everest, η δίκη της Χρυσής Αυγής, η αστυνομοκρατούμενη Αθήνα τη μέρα της εργατικής Πρωτομαγιάς κ.α.

Λιγα λόγια για τις φοιτητικές εκλογές.

Σε μια εποχή που επιχειρείται από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. να οσμωθεί η κοινωνική συναίνεση  και να καλλιεργηθεί ένα κλίμα εθνοενωτικής διεκδικητικότητας «κόντρα στους κακούς ξένους εταίρους» που προσδοκούν στην ήττα της πρώτης «αριστερής» κυβέρνησης (που a priori εκλογικής αναμέτρησης είχε κάνει τα κομπρεμί της με τον ΣΕΒ και το εγχώριο κεφάλαιο), η σπουδάζουσα νεολαία και στις φοιτητικές εκλογές επιχείρησε να σπάσει αυτό το κάδρο σιωπηρής αποδοχής και αγωνιστικής νηνεμίας. Για ένατη συνεχόμενη χρονιά η ΕΑΑΚ αύξησε τα ποσοστά της και αναδείχθηκε 3η δύναμη στις φετινές εκλογές. Αναδείχθηκε μάλιστα 1η δύναμη σε μια σειρά ιδρυμάτων και σχολών (ΕΜΠ, Πολυτεχνείο Κρήτης, ΦΜΣ Αθήνας, Ψυχολογία Ρεθύμνου) που το προηγούμενο διάστημα έσπασαν τη βιτρίνα της αναμονής και συγκρούστηκαν με κάθε λογής Φορτσάκηδες, βάζοντας στο προσκήνιο τις ανάγκες και τα δικαιώματα μιας γενιάς που ασφυκτιά στη θηλιά των μνημονίων, της λιτότητας, της ανεργίας και της επισφάλειας.

Η σπουδάζουσα νεολαία απέδειξε πως στο εσωτερικό της όχι απλά δεν υποχωρεί, αλλά ενισχύεται το ρεύμα της αναζήτησης, των αγωνιστικών πρωτοβουλιών, της ανατρεπτικής αριστεράς. Δεν συμβιβάζεται ούτε στο δήθεν εφικτό ούτε στις υποσχέσεις μιας ανάπτυξης που βρίσκεται στο τέλος του στραγγαλισμού της αξιοπρέπειάς της. Η ΕΑΑΚ εκφράζει με τον πιο μαχητικό τρόπο την πάλη για μια ριζικά διαφορετική προοπτική για τη νεολαία αλλά και συνολικότερα για την κοινωνία.

Ειδικότερα στη συγκυρία αυτή που κομμάτι της ΕΑΑΚ επιστρέφει –και μάλιστα με τρόπο εγκλητικό- στα ιστορικά χρεοκοπημένα σενάρια ενότητας «πάση θυσία και χωρίς πολιτικό περιεχόμενο» της Αριστεράς. Ενότητα με τη ρεφορμιστική Αριστερά από τα πάνω και έξω από κινηματικούς όρους είναι πάντα ενότητα ηγεμονευόμενη από τον ισχυρότερο πόλο, δηλαδή το ρεφορμισμό. Όσο και αν μας εγκαλεί η ΡΑΠαν-ΣΑΦΝ για προειλημμένη άρνηση συμμετοχής στα Ενιαία Αγωνιστικά Πλαίσια, εμείς έχουμε να αντιπαραθέσουμε ότι πηγαίναμε σε κάθε Γενική Συνέλευση με τα πλαίσια μας, πρόθυμοι να συνδιαμορφώσουμε με τις υπόλοιπες αριστερές δυνάμεις του συλλόγου βάσει όμως πολιτικού περιεχομένου. Ωστόσο, η ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ θεωρώντας τα ενιαία αγωνιστικά πλαίσια ως στρατηγικό στόχο(!) του σχήματός της ήταν έτοιμη να συμφωνήσει σε κοινό πλαίσιο που έλεγε ότι η συμφωνία του Φεβρουαρίου που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν ήταν συνέχεια των μνημονιακών δεσμεύσεων(!) αλλά κάτι άλλο, απροσδιόριστο, που προφανώς έβρισκε σύμφωνους τους αγωνιστές της ΑΡ.ΕΝ όχι όμως και την πραγματικότητα της ταξικής πάλης που αποδεικνύει περίτρανα ότι η κυβέρνηση αυτή έχει χαρακτήρα αστικής διαχείρισης χωρίς γυρισμό.

Προϋπόθεση, λοιπόν, για την ηγεμονία μιας αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής γραμμής είναι η αυτοτελής της πολιτική συγκρότηση και η δημιουργία ανατρεπτικής-αντικαπιταλιστικής πτέρυγας στο κίνημα. Μια τέτοια ενότητα –με το αντίστοιχο περιεχόμενο αλλά και τις μορφές που θα το υλοποιήσουν και αναπτύξουν– είναι αναγκαία σήμερα για τον κόσμο της εργασίας. Συντονισμός «από τα κάτω» σε κάθε επίπεδο, για την προώθηση της εργατικής αντεπίθεσης και αντιπολίτευσης. Με περιεχόμενο που θα αμφισβητεί συνολικά τον καπιταλισμό και θα συνδέει τον αγώνα ενάντια στην σύγχρονες μορφές εργασιακής ελαστασφάλειας και τις μειώσεις των μισθών με τη συνολική ανατροπή. Με παρέμβαση σε όλους τους χώρους που ζει, εργάζεται και διαμορφώνει συνείδηση ο κόσμος της εργασίας όσο και η νεολαία. Με αντιθεσμούς, όργανα της εργατικής πολιτικής στο κίνημα –με συνελεύσεις σωματείων, επιτροπές στους χώρους δουλειάς και διαδικασίες βάσης, με πανεργατικό συντονισμό τους που μπορούν σήμερα να ενοποιηθούν σε ανεξάρτητα κέντρα αγώνα σε αντιπαράθεση με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, με πρωτοβουλίες συντονισμού φοιτητών-εργαζομένων για μία νέα συνδικαλιστική παρέμβαση στην κατεύθυνση της εργασιακής προοπτικής.  Επιβάλλεται να ανοίξει με νέους όρους η συζήτηση και η δράση για την εργατική πολιτική εντός/εκτός σχολών και να μην αρκεστούμε στις χρεοκοπημένες «ενωτικές» συνταγές του παρελθόντος.

Για το κατέβασμα της ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ από κοινού με τους αγωνιστές του ΑΡιστερού ΔΙκτύου Νεολαίας δεν σκοπεύουμε να επανέλθουμε. Κατηγορούμαστε για άλλη μια φορά ότι «δεν πληρούσαμε τις απαιτούμενες ποσοστώσεις πολιτικής βούλησης» στη συντονιστική / ενωτική διαδικασία που διεξήχθη ούτε μισή εβδομάδα πριν τις φοιτητικές εκλογές. Θα επιμένουμε να λέμε ότι κόντρα σε όσους αντιλαμβάνονται τις εκλογές ως «την κορυφαία συμπύκνωση της πολιτικής διαπάλης» και ως όξυνση της παρέμβασης και της πολιτικής τους δραστηριοποίησης αντιλαμβάνονται τους αμφιβόλου πολιτικής αποτελεσματικότητας (και ηθικής..) εκλογικούς μηχανισμούς, εμείς αρνούμαστε να γίνουμε εκλογολάγνοι και ψηφοθήρες. Όσο για τους συναγωνιστές τους ΑΡΔΙΝ, επίσης επιμένουμε να λέμε ότι τα σχήματα μας είναι ανοιχτές διαδικασίες που υποδέχονται τα αγωνιστικά υποκείμενα που έχουν όρεξη για πολιτικό διάλογο και συντονισμό από τα κάτω πάνω στα επίδικα του κινήματος και της ταξικής διαπάλης εντός/εκτός φοιτητικών συλλόγων.

Τέλος, κοινή γνώμη και άποψη είναι προφανώς ότι σε καιρούς δύσκολους και ρευστούς, όπου το κίνημα και το αριστερό -και ευρύτερα εξεγερτικό- φάσμα δεν έχει έτοιμες απαντήσεις και στέκεται εν μέρει αμήχανο απέναντι στις συγκυρίες, αντιθέσεις-διαφωνίες-χρόνιες παθογένειες όπως αυτές που χαρακτηρίζουν από συγκροτήσεως του το μέτωπο της ΕΑΑΚ θα οξύνονται ξεβράζοντας ακόμη και στο χώρο της πρακτικής τις θεωρητικοπολιτικές αποκλίσεις. Κάπως έτσι κινήθηκαν τα πράγματα και στις φετινές εκλογές. Κατόπιν πολλαπλών εκβιαστικών πιέσεων από μεριάς της ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ για ενσωμάτωση της Αντινομίας-ΕΑΑΚ στο από τα πριν αποφασισμένο εκλογικό της κατέβασμα με το ΑΡΔΙΝ οι όροι πολιτικής παρέμβασης ήταν εξαιρετικά προβληματικοί, δεδομένου ότι η όλη πολιτική διαμάχη διεξαγόταν με όρους μικροπολιτικής και οργανωτικής επιβολής από τα πάνω. Λαμβάνοντας υπόψη και την διαχρονικά «ηγεμονίστικη» στάση της ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ κατά τη διαδικασία της κατανομής χώρων την παραμονή της εκλογικής αναμέτρησης αλλά και τους προπηλακισμούς που είχε δεχτεί στο προεκλογικό ΔΣ μέλος του σχήματος μας, συντροφοι της Ε.Α.ΑΚ από άλλους συλλόγους ήρθαν να περιφρουρήσουν την πανελλαδική απόφαση του διημέρου της Ε.Α.Α.Κ για τις φοιτητικές εκλογές, που έλεγε ξεκάθαρα πως η όποια πολιτική συμπόρευση σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αποσκοπεί στην δημιουργία άλλου μετώπου και στον κατακερματισμό της Ε.Α.Α.Κ. Σε αυτό το σημείο, να σημειώσουμε ότι ήταν παρόντες αγωνιστές από όλες τις οργανώσεις της Ε.Α.Α.Κ στη νομική εκείνο το βράδυ και είναι αστείο να μας κατηγορούν οι σύντροφοι από τη ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ απλά και μόνο επειδή ήμασταν περισσότεροι από αυτούς.

Για την τακτική της θυματοποίησης.

Είναι προφανές ότι δεν υπήρξε στιγμή που να χειροδίκησε οποιοσδήποτε εναντίον σε μέλος της ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ ασχέτως του τι ειπώθηκε από το ίδιο βράδυ προς τα έξω. Ακόμη και στη διευθέτηση της κατανομής οι σύντροφοι από τις άλλες σχολές τήρησαν ρόλο παρακολουθητή των εξελίξεων και σε στιγμές ακραίας λεκτικής –και κατά στιγμές σωματικής- επιθετικότητας από πλευράς ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ, ρόλο διαιτητή, διασφαλίζοντας ότι θα διατηρηθεί ο στοιχειώδης πολιτικός πολιτισμός που αρμόζει στους αγωνιστές της Ε.Α.Α.ΑΚ. Οι χουλιγκανισμοί δεν ήταν ποτέ σύμφυτοι στην πολιτική μας αντίληψη και φυσιογνωμία.Η προσπάθεια της ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ να θυματοποιηθεί για να υποκρύψει τα πολιτικά φάουλ της κάτω από το χαλάκι, δεν αρμόζει στους αγωνιστές της που έχουν δώσει τόσους αγώνες το προηγούμενο διάστημα και αν μη τι άλλο θα έπρεπε να αποτιμούν τις πολιτικές τους επιλογές με ειλικρίνεια και συντροφικότητα!Ίσως η ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ θα έπρεπε να προβληματιστεί γύρω από τα εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά που κατέγραψε η αντίληψή της όπου κατέβηκε σε συνεργασία με το ΑΡΔΙΝ, όσο και από την μετεκλογική ανακοίνωση του ΑΡΔΙΝ που δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν επιθυμούν να μπουν στην Ε.Α.Α.Κ (όπως είχαμε επισημάνει και προεκλογικά) αντί να λοιδωρεί με ψέματα και συκοφαντίες τους συντρόφους της.Το μόνο που καταφέρνει μια τέτοια λογική είναι να «κιτρινίζει» μια σοβαρή πολιτική κουβέντα που πρέπει οπωσδήποτε να γίνει επιτέλους ανοιχτά, χωρίς υπεκφυγές για τον χαρακτήρα της Ε.Α.Α.Κ και του φοιτητικού κινήματος που θέλουμε να οικοδομήσουμε.


Καμμία λύση για το κοινωνικό ζήτημα δεν μπορεί να υπάρξει αν η μισή καρδιά μας βρίσκεται στο δρόμο και η άλλη μισή στην κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ ή στην οποιαδήποτε κοινοβουλευτική κυβέρνηση.

Για την Ε.Α.Α.Κ. και την αντικαπιταλιστική αριστερά συνολικά είναι πολύ λίγο να προχωράει φοβούμενη να κοιτάξει κατάματα τις δυνατότητες που κυοφορούνται στο παρόν και την αναγκαιότητα του μέλλοντος που θέλει να χτίσει. Για την Ε.Α.Α.Κ. είναι πολύ μικρός όποιος πνίγεται στον πανικό της εποχής και ξεχνά τι σημαίνει μαχητική πρωτοπορία, αντικαπιταλιστική πολιτική και αποφασιστικότητα στη δυνατότητά μας να θέτουμε σε κίνηση μαζικά πολιτικά ρεύματα με πανελλαδικό τρόπο. Επειδή δε συνηθίσαμε να περπατάμε με τα μάτια στο έδαφος, να ακολουθούμε το εφικτό και εύκολο όταν ο κλοιός έσφιγγε καλούμε όλους τους συντρόφους μας να μπουν σε θέσεις μάχης τώρα. Γνωρίζουμε καλά πως η κυβέρνηση άλλαξε, οι ανάγκες μας όμως όχι και γι’ αυτό είμαστε εδώ για να ταράξουμε τα νερά της ομαλότητας και του συμβιβασμού τους.

Εργατική Αντιπολίτευση διαρκείας λοιπόν και ας καγχάζουν οι αντίπαλοι μας, δεν ξέρουν ότι το τέλος της ιστορίας δεν θα γραφτεί από αυτούς…

Αποτελέσματα εκλογών στο Φοιτητικό Σύλλογο Νομικής

Στις 13 Μάη η νεολαία στέλνει μήνυμα ανυπακοής και απειθαρχίας!

Στις 13 Μάη η Νεολαία Στέλνει Μήνυμα Ανυπακοής Και Απειθαρχίας! by Αντινομία Εαακ

Περιοδικό ΕΝΣΤΑΣΗ 2015

Enstash 2015 Low by Αντινομία Εαακ

Λίγα λόγια για το εκλογικό κατέβασμα στη Νομική Αθήνας

Για Το Εκλογικό Κατέβασμα by Αντινομία Εαακ

Αναγνωστήρια υπό επιτήρηση

13 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ!

Εκδήλωση

Στις 13 Μάη ψηφίζουμε για Κίνημα ανατροπής και όχι περιχαράκωσης και υποταγής!

Γιατι ίσες αποστάσεις μεταξύ μπάτσων και κινημάτων δεν υπάρχουν…

Απρίλιος 2015:                                           

49 συλλήψεις και επέμβαση της αστυνομίας στο άσυλο κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας των κρατουμένων για την κατάργηση των φυλακών τύπου γ και του τρομονόμου.Τι απάντησε το ΚΚΕ;«Τα σημερινά γεγονότα στη Βουλή, αλλά και η κατάληψη στην Πρυτανεία του ΕΚΠΑ και αλλού, δεν έχουν καμία σχέση με τη γνήσια διαμαρτυρία και πάλη του λαϊκού κινήματος και το μόνο που πετυχαίνουν είναι να δίνουν άλλοθι σε λογικές και πρακτικές καταστολής και αυταρχισμού» (ανακοίνωση γραφείου τύπου ΚΚΕ )

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ H EAAK:

Φθινόπωρο 2014:

ΜΑΤ-ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ-15 ΑΝΟΙΓΜΕΝΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ στο κίνημα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.Τι απάντησε το ΚΚΕ;«Η ΕΑΑΚ έχει στόχο να ενταθεί ο αυταρχισμός, να αποπροσανατολιστούν οι φοιτητές από την ανάγκη να συζητήσουν και να παλέψουν μαζικά γι' αυτά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Να συκοφαντούνται οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος και οι φοιτητικοί σύλλογοι» (Ριζοσπάστης 31 Οκτώβρη 2014)

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ H EAAK :

ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΙΛΑΝΕ ΑΠΟ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ!

ΣΤΙΣ 13 ΜΑΗ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΕΝΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΖΙΚΟ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ!

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΑΑΚ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΧΡΕΟΣ, ΕΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΕΣ!

Κατάληξη του πανελλαδικού διημέρου της ΕΑΑΚ

4σελιδο εαακ by Αντινομία Εαακ

Καμιά συμμετοχή στην άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ!

ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΜΑ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΩΝΑΤΕΙΩΝ-ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

Για μία ακόμη φορά μαθαίνουμε ότι θα διεξαχθεί στη χώρα μεγάλη διακλαδική, διακρατική, στρατιωτική άσκηση με την ονομασία ΗΝΙΟΧΟΣ 2015. Ελλάδα-ΗΠΑ-Ισραήλ ετοιμάζουν επί της ουσίας έναν εικονικό πόλεμο διαθέτοντας πάνω από 150 πολεμικά αεροσκάφη. Το σύνολο της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας θα βρεθεί στον αέρα. Από κοντά στρατός ξηράς, ειδικές δυνάμεις και ναυτικό θα επιχειρήσουν στο σύνολο σχεδόν της επικράτειας και του εναέριου χώρου (Πελοπόννησος, Β. Ελλάδα, Αιγαίο, Ιόνιο). Το μέγεθος της άσκησης είναι τεράστιο, για δέκα μέρες (20-30 Απριλίου) το τρέξιμο και οι πολεμικές προετοιμασίες θα είναι στο κόκκινο. Τα σενάρια της άσκησης δείχνουν και στον πιο ανίδεο όλη αυτή η καλλιέργεια αξιόμαχου βρίσκεται πολύ μακριά από τις παραδοσιακές σκέψεις περί προστασίας της άμυνας της χώρας. 

Είναι ξεκάθαρο ότι εκπαιδεύονται για τις επόμενες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις όπως αυτές που είδαμε τα τελευταία χρόνια. Επεμβάσεις που έφεραν θάνατο, καταστροφή πείνα, δυστυχία, δημιούργησαν εκατομμύρια πρόσφυγες ενώ παράλληλα δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα από όσα επικαλούνταν. Οι εξελίξεις με το ISIS δε δικαιώνουν καμία από τις προφάσεις των ιμπεριαλιστών.

Αλήθεια πιστεύουν ότι εμείς οι φαντάροι μπορούμε να δούμε αυτή την άσκηση με ουδετερότητα; Μας απευθύνουν πολεμικό προσκλητήριο και τους το επιστρέφουμε. Δε θα βοηθήσουμε στους επόμενους βομβαρδισμούς, στο επόμενο μακελειό που ετοιμάζουν. Η δήθεν αριστερή κυβέρνηση μπορεί να ξέχασε πολύ γρήγορα τη βαθιά αντιπολεμική παράδοση του ελληνικού λαού, τα πραγματικά αισθήματα που τρέφει για το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ και τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ. Εμείς όμως όχι. Αρνούμαστε να δούμε τη χώρα να συμμετέχει ακόμη πιο ενεργά στους πολέμους της νέας εποχής. Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι μένουμε στη μεριά του αντιπολεμικού κινήματος και δε βάφουμε τα χέρια μας με αίμα.

Δεν τολμάμε ούτε να σκεφτούμε το κόστος που θα έχει όλη αυτή η στρατιωτική κινητοποίηση. Είναι πρόκληση στο δοκιμαζόμενο κόσμο της εργασίας και τη νεολαία. Την ίδια στιγμή που συνεχίζεται απρόσκοπτα η εξυπηρέτηση του χρέους, λεηλατούνται τα αποθεματικά των δημόσιων ταμείων, γίνονται περικοπές παντού και χάθηκαν στο δρόμο ακόμη και τα ψίχουλα του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Κοροϊδεύουν κατάμουτρα εμάς και τις οικογένειές μας. Η ζωή στα στρατόπεδα έχει γίνει ένα εργαστήριο λιτότητας. Κόβουν από το φαγητό, τα ρούχα, τα εισιτήρια, τη θέρμανση, την υγεία… από τα πάντα. Οι γονείς μας βάζουν ακόμη πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψουν το αυξανόμενο κόστος της θητείας. Ας έρθει ο Καμένος και ο Ήσυχος σε μία μονάδα να πει μπροστά μας πόσο στοιχίζει μια πτήση με F16 να του πούμε πόσα βάζουμε από την τσέπη μας για τα αεροπορικά εισιτήρια. Ας δεσμευτούν επίσης ότι οι ασκήσεις αυτής της έντασης δεν είναι επικίνδυνες για ατυχήματα. Δε θέλουμε να είμαστε μάντεις κακών αλλά ακόμη θρηνούμε τους νεκρούς πιλότους στην Ισπανία.

Γιατί επιμένουν σε αυτή την άσκηση, γιατί έχουμε παράλογες αγορές νέων όπλων, γιατί οι μόνες προσλήψεις που γίνονται είναι για νέους μισθοφόρους και οι μόνες αυξήσεις σε στρατιωτικούς και αστυνομία; Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εργάζεται σκληρά για την αναβάθμιση της ελληνικής αστικής τάξης στην ευρύτερη περιοχή. Αυτή είναι η μόνη απάντηση που μπορούμε να δώσουμε. Στρατηγικός στόχος γίνεται η χάραξη ΑΟΖ και η εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων. Για αυτό και οι αποστολές εκτός συνόρων, για αυτό και οι συμμαχίες με ΗΠΑ-Κύπρο-Ισραήλ-Αίγυπτο, για αυτό και η επέκταση των δογμάτων άμυνας ασφάλειας… και όλα αυτά φυσικά με κοινό παρονομαστή την υπερεκμετάλλευση της εργατικής τάξης ως βασικό στοιχείο εξόδου από την κρίση.

 Αυτά τα σχέδια και συμφέροντα δεν είναι δικά μας. Αυτοί που μας ετοιμάζουν ένα μέλλον εκμετάλλευσης και περιπλάνησης δε μπορούν να μας εμπνεύσουν με την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική τους, δε μπορούν να μας τσουβαλιάσουν σε κανένα νέο εθνικό όραμα. Η δικιά μας ταξική σκοπιμότητα επιβάλει να ακυρωθεί η άσκηση, να εκτεθεί το αξιόμαχο του ελληνικού στρατού, να γίνουν πιο δύσκολες οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες.

Θα τους κάνουμε τη ζωή δύσκολη. Αρνούμαστε οποιαδήποτε συμμετοχή στην άσκηση. Να μείνουν τα αεροπλάνα χωρίς καύσιμα και ας τρέχουν οι μισθοφόροι του Ισραήλ για ανεφοδιασμό. Καλούμε τη νεολαία και το εργατικό κίνημα να στηρίξουν τη στάση μας και να συμπαρασταθούν στον αγώνα μας, κυρίως με το να πάρουν αντίστοιχες αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Με κίνημα μαζικό μέσα και έξω από το στρατό να ακυρώσουμε την άσκηση βάζοντας μπροστά τα εργατικά συμφέροντα και το διεθνισμό της κοινής πάλης των λαών.

Καμιά Συμμετοχή-Καμιά Συνενοχή στην Άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ Ελλάδας-ΗΠΑ-Ισραήλ Δεν πολεμάμε δεν καταστέλλουμε για τα συμφέροντά τους

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ  

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

Ενα ταξίδι χωρίς γυρισμό...

Ανακοίνωση της Ε.Α.Α.Κ για την παρουσία δυνάμεων καταστολής στην κατειλημμένη πρυτανεία

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!

Τις τελευταίες ώρες, μονάδες καταστολής έχουν περικυκλώσει τον χώρο των Προπυλαιων και απειλούν με έφοδο στο χώρο του πανεπιστημίου. Την ίδια ώρα, οι σχολές της Νομικής, της ΑΣΟΕΕ και της Αρχιτεκτονικής, έχουν ανακοινώσει λοκ άουτ, σε μια πρακτική που έχει γίνει ρουτίνα φέτος για τις πρυτανικές αρχές ώστε να φιμώνουν το φοιτητικό κίνημα και το λαϊκό παράγοντα κάθε φορά που αυτός αποφασίζει να βγει μπροστά. Το κλίμα καταστολής και η τρομοκράτηση των αγώνων μας, φαίνεται πως συνεχίζεται ανεξάρτητα από τον εκάστοτε διαχειριστή κι όπως “το κράτος έχει συνέχεια” έτσι κι η θωράκιση του κράτους απέναντι σε ότι απειλεί την αυτοκρατορία του κεφαλαίου, καλά κρατεί. Το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία όμως, έχοντας στο πλευρό τους και όντας κομμάτι του ευρύτερου εργατικού - λαϊκού κινήματος, δεν τρομοκρατούνται. Συνεχίζουμε να παλεύουμε για τις ανάγκες μας στη μόρφωση, στη δουλειά και στα δημοκρατικά μας δικαιώματα, συνεχίζουμε να βρισκόμαστε απέναντι στις πολιτικές που τσακίζουν τις ζωές μας και φορτώνουν την κρίση στις πλάτες μας! Απέναντι στο σφαγείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και των κυβερνήσεων που προωθούν τις πολιτικές τους, απαντάμε με αγώνα διαρκείας, με το οργανωμένο φοιτητικό κίνημα!

ΤΟ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!

ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ, ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ!

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΥΠΟΥ Γ’, ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥΛΟΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΥ

Ε.Α.Α.Κ. σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

Aνακοίνωση ΑΝΤΙΝΟΜΙΑΣ-ΕΑΑΚ για τη στάση των πρυτανικών αρχών

Εδώ και 16 ημέρες η πρυτανεία του ΕΚΠΑ βρίσκεται υπό κατάληψη από αγωνιστές που υπερασπίζονται τα αιτήματα των απεργών πείνας για κατάργηση των φυλακών τύπου γ ,του τρομονόμου, του κουκουλονόμου, για την παύση της ποινικοποίησης συγγενικών και φιλικών προσώπων κρατουμένων αλλά και για την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού που έχει ποσοστό αναπηρίας άνω του 90%.Οι δηλώσεις του Πανούση και των πρυτανικών αρχών για το «παράνομο» της κατάληψης, καθώς και οι συλλήψεις φοιτητών και άλλων αγωνιστών τις τελευταίες βδομάδες δείχνουν ξεκάθαρα την πρόθεση της κυβέρνησης για την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων και μάλιστα εντός του πανεπιστημιακού ασύλου.

Ο υπουργός Προστασίας του πολίτη αποκαλεσε «Αριστερά του Τίποτα» όσους υπερασπίζονται τους αγώνες και τα ριζοσπαστικά μέσα πάλης του κινήματος καλώντας εναγωνίως την κυβέρνηση να εκκενώσει την κατάληψη της πρυτανείας. Την στιγμή που η κυβέρνηση υπέγραψε νέο μνημόνιο και ελληνικός λαός πλήρωσε άλλη μία δόση στο Δ.Ν.Τ ο κ.υπουργός καταγγέλει τη βία του κινήματος και των πρακτικών του. Μόνο που ξεχνάει πως η μοναδική βία είναι η οικονομική αφαίμαξη των εργαζόμενων και της νεολαίας από τα μνημόνια, την ανεργία κα τη μετανάσταση. Βία είναι το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος» βαφτίζει νόμιμο το χρέος των τραπεζών και βάζει τους εργαζόμενους να το πληρώσουν. Βία είναι να αυτοκτονούν κρατούμενοι στις φυλακές τύπου Γ ή να πεθαίνουν από φυματίωση στις φυλακές Κορυδαλλού λόγω των απάνθρωπων συνθηκών κράτησης. Η τοποθέτηση κ.Πανούση προφανώς δεν είναι μια παραφωνία αλλά δείχνει την επιλογή της κυβέρνησης να καταστείλει τους αγώνες, με ΜΑΤ και τρομονόμους προκειμένου να πετύχει η «διαπραγμάτευση» της υποταγής στις ανάγκες της Ε.Ε και του κεφαλαίου.

Από την άλλη η ανακοίνωση των πρυτανικών αρχών που ρίχνει πυρά στην κατάληψη επικαλούμενη τις λειτουργίες του Παν/μιου που παραμένουν νεκρωμένες λόγω αυτής, είναι τουλάχιστον προκλητική τη στιγμή που το ΕΚΠΑ λόγων της υποχρηματοδότησης είναι πραγματικά διαλυμένο! Τα πραγματικά πρόβλημα του πανεπιστημίου είναι η υποστελέχωση του λόγω της απόλυσης των διοικητικών υπαλλήλων, η έλλειψη καθαριότητας λόγω της απόλυσης των εργαζόμενων στην καθαριότητα, οι περικοπές στα συγγράμματα, τη σίτιση και τη στέγαση που αναγκάζουν τους φοιτητές είτε να πληρώνουν καθημερινά για τις σπουδές τους, είτε να τις διακόπτουν για βιοποριστικούς λόγους.Η κυβερνητική πολιτική είναι αυτή που κατακρεουργεί τη γνώση και την δωρεάν παιδεία και όχι οι αγώνες για την υπεράσπιση στοιχειωδών δημοκρατικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως είναι και αυτός της κατειλημμένης πρυτανείας!

Η ανακοίνωση και η πρακτική της διοίκησης του ΕΚΠΑ που καλεί απροκάλυπτα τις αστυνομικές δυνάμεις στο χώρο του πανεπιστημίου και εντείνει τις λογικές που θέλουν την καταπάτηση του ασύλου, βρίσκει απέναντί της όλο το φοιτητικό κίνημα. Ο πρύτανης αποδεικνύεται άξιος συνεχιστής του προκατόχου του κ.Φορτσάκη που καλούσε ανοιχτά τις δυνάμεις καταστολής να χτυπήσουν τις κινητοποιήσεις των φοιτητών, έκανε λοκ αουτ στις σχολές και ήταν προνομιακός συνομιλητής της κυβέρνησης και της Γ.Α.Δ.Α. Οι υπαινιγμοί για χρήση ναρκωτικών ουσιών μέσα στην κατάληψη, την ίδια στιγμή που έξω από τη νομική σχολή γίνεται καθημερινά εμποριο ναρκωτικών με την ανοχή και κάλυψη των αστυνομικών δυνάμεων δείχνουν την φτηνή προσπάθεια της πρυτανείας να αμαυρώσει έναν αγώνα με δίκαια αιτήματα.

Το λόγο για το άσυλο τον έχουν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι των πανεπιστημίων, και όχι οι πρυτάνεις, τα ΜΑΤ και οι εισαγγελείς. Ο χώρος του πανεπιστημίου αποτελεί κοιτίδα και ορμητήριο αγώνων για την υπεράσπισή του απέναντι στις πολιτικές τις ΕΕ του ΔΝΤ, και σε οποιαδήποτε κυβέρνηση κινείται σε αυτά τα πλαίσια, που οδηγούν το λαό και τη νεολαία στην εξαθλίωση και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.

Απέναντι στην τρομοκρατία των ΜΑΤ, την αστυνομοκρατία σε 24ωρη βάση που εξήγγειλε ο υπουργός “Προστασίας του Πολίτη” Πανούσης και συνολικά τη λογική “καρότο και μαστίγιο” της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, διατρανώνουμε την απόφασή μας να υπερασπιστούμε το άσυλο και τη δέσμευσή μας ότι το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία ευρύτερα θα σπάσουν το κλίμα αναμονής και θα συνεχίσουν να παλεύουν ενάντια σε αυτές τις λογικές που στόχο έχουν την τρομοκράτηση του φοιτητικού κινήματος τη στιγμή που πρέπει να βγει επιθετικά στο προσκήνιο, αμφισβητώντας την νέα συμφωνία και τα επερχόμενα μέτρα, διεκδικώντας να πάρει πίσω όλα όσα μας έχουν στερήσει!

• Απαιτούμε την άμεση κατάργηση του νομικού πλαισίου για τις φυλακές τύπου Γ, του Τρομονόμου και του Κουκουλονόμου.

• Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων. Απόσυρση όλων των κατηγοριών.

• Καμία σκέψη για επέμβαση της αστυνομίας στο άσυλο!

Αποσπάσματα από την εκδήλωση του σχήματος με θέμα τρομοκρατία, καταστολή και φυλακές τύπου Γ'

                                          
Μίλησαν οι:

Αντωνία Λεγάκη, δικηγόρος, μέλος της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας

Αλέκα Ζορμπαλά, δικηγόρος, μέλος της πρωτοβουλίας αντίστασης και αλληλεγγύης

Νίκος Χαραλαμπόπουλος, μέλος της αντιπολεμικής, διεθνιστικής κίνησης
  

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ ΕΚΠΑ για την κατάληψη στην Πρυτανεία

Εδώ και μερικές μέρες η πρυτανεία του ΕΚΠΑ είναι, για ακόμα μια φορά, περικυκλωμένη από τα ΜΑΤ. Αιτία, η κατάληψη του κτηρίου από ομάδα αλληλέγγυων στους απεργούς πείνας από 2/3 ενάντια στον αντιτρομοκρατικό νόμο (συγκεκριμένα στα άρθρα 187, 187Α), για την κατάργηση του νομοσχεδίου για τις φυλακές τύπου Γ΄ και της διάταξης για τα καλυμμένα χαρακτηριστικά (κουκουλονόμος). Μάλιστα, το μεσημέρι της Δευτέρας, μετά το αίτημα των πρυτανικών αρχών και την εισαγγελική εντολή για επέμβαση της αστυνομίας, οι φοιτητικοί σύλλογοι έδωσαν το παρόν στο χώρο υπερασπιζόμενοι το άσυλο. Τρεις φοιτητές προσήχθησαν από την ασφάλεια και στη συνέχεια η προσαγωγή μετατράπηκε σε σύλληψη με την κατηγορία της διατάραξης κοινής ειρήνης.

Ο αγώνας που πραγματοποιείται είναι αγώνας για να καταργηθεί το αίσχος του ελληνικού “σωφρονιστικού συστήματος”, που καταδικάζει τους κρατούμενους σε αργό και βασανιστικό θάνατο στα λευκά κελιά της απομόνωσης, καθώς και ενάντια στην ειδική κατασταλτική νομοθεσία. Αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ύπαρξης και διεκδίκησης δημοκρατικών δικαιωμάτων μέσα και έξω από τα σωφρονιστικά ιδρύματα ενάντια στην εμπέδωση του αυταρχισμού μέσα από τη σκλήρυνση των κρατικών μηχανισμών. Αυτά είναι αιτήματα που αφορούν συνολικά τον κόσμο του αγώνα επομένως και το φοιτητικό κίνημα που το προηγούμενο διάστημα πάλεψε ενάντια στις αυταρχικές πρακτικές και στις συνεχείς προσπάθειες για καταπάτηση του ασύλου από τις κατασταλτικές δυνάμεις.

Παρά το δίκαιο του αγώνα των απεργών πείνας, και της ανάγκης υποστήριξής του από τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία, η επιλογή της κατάληψης πανεπιστημιακών κτηρίων πέρα και έξω από τις διαδικασίες του οργανωμένου φοιτητικού κινήματος, των φοιτητικών συλλόγων και των γενικών τους συνελεύσεων, δεν μπορεί να λειτουργήσει προωθητικά για τη συσπείρωση δυνάμεων γύρω από τον αγώνα για δημοκρατικά δικαιώματα.

Ξεκαθαρίζουμε, ωστόσο, την κάθετη αντίθεσή μας σε κάθε σκέψη για εισβολή ΜΑΤ στον χώρο του ασύλου. Η ανακοίνωση και η πρακτική της διοίκησης του ΕΚΠΑ που νομιμοποιεί την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων περιμετρικά του χώρου του πανεπιστημίου και εντείνει τις λογικές που θέλουν την καταπάτηση του ασύλου, είναι κάτι παραπάνω από καταδικαστέα. Τροφοδοτεί φωνές είτε από την πλευρά του καθηγητικού μπλοκ είτε από την πλευρά των καθεστωτικών δυνάμεων στο εσωτερικό των σχολών να επιμένουν στην ανυπαρξία του ασύλου και επομένως στην ποινικοποίηση των αγώνων του φοιτητικού κινήματος. Οι πρυτανικές αρχές συνεχίζουν με αυτήν την ανακοίνωση και το κάλεσμα σε κινητοποίηση σε αυτήν την κατεύθυνση το μπαράζ αυταρχικών πρακτικών που είδαμε να υλοποιεί ο πρώην πρύτανης και νυν βουλευτής της ΝΔ, Φορτσάκης.

Το λόγο για το άσυλο τον έχουν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι των πανεπιστημίων, και όχι οι πρυτάνεις, τα ΜΑΤ και οι εισαγγελείς. Ο χώρος του πανεπιστημίου αποτελεί κοιτίδα και ορμητήριο αγώνων για την υπεράσπισή του απέναντι στις πολιτικές τις ΕΕ του ΔΝΤ, και σε οποιαδήποτε κυβέρνηση κινείται σε αυτά τα πλαίσια, που οδηγούν το λαό και τη νεολαία στην εξαθλίωση και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.

Απέναντι στην τρομοκρατία των ΜΑΤ, την αστυνομοκρατία σε 24ωρη βάση που εξήγγειλε ο υπουργός “Προστασίας του Πολίτη” Πανούσης και συνολικά τη λογική “καρότο και μαστίγιο” της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, διατρανώνουμε την απόφασή μας να υπερασπιστούμε το άσυλο και τη δέσμευσή μας ότι το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία ευρύτερα θα σπάσουν το κλίμα αναμονής και θα συνεχίσουν να παλεύουν ενάντια σε αυτές τις λογικές που στόχο έχουν την τρομοκράτηση του φοιτητικού κινήματος τη στιγμή που πρέπει να βγει επιθετικά στο προσκήνιο, αμφισβητώντας την νέα συμφωνία και τα επερχόμενα μέτρα, διεκδικώντας να πάρει πίσω όλα όσα μας έχουν στερήσει!

• Απαιτούμε την άμεση κατάργηση του νομικού πλαισίου για τις φυλακές τύπου Γ’. Παλεύουμε για την κατοχύρωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

• Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων. Απόσυρση όλων των κατηγοριών.

• Καμία σκέψη για επέμβαση της αστυνομίας στο άσυλο!

ΕΑΑΚ ΕΚΠΑ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ ΕΑΑΚ ΤΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΕΝΤΟΣ ΔΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ

Σήμερα 31/3 υπογράφηκε από όλες τι πολιτικές δυνάμεις ψήφισμα στο διοικητικό συμβούλιο για συνολική καταδίκη της κατειλημμένης πρυτανείας από χτες 30/3 προς στήριξη και αλληλεγγύη στην απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων που μάχονται για την απελευθέρωση της μητέρας του Χρήστου και Γεράσιμου Τσάκαλου και της συζύγου του δεύτερου, στις οποίες το κράτος στράφηκε με όρους πολιτικού ρεβανσισμού και με το ελάχιστο νομικό έρεισμα της υπόθαλψης καταζητούμενου θέλουν να τους καταλογίσουν συνεργεία στη Σ.Π.Φ. Ανάμεσα στην αιτηματολογία των καταληψιών είναι μεταξύ άλλων η κατάργηση της ειδικής “αντιτρομοκρατικής” νομοθεσίας και συγκεκριμένα τους νόμους περί τρομοκρατικής και εγκληματικής οργάνωσης (νόμοι 187,187Α), η κατάργηση των ειδικών κατασταλτικών νόμων (κουκουλονόμος), η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ’ που αποτελούν την ολοκλήρωση του καθεστώτος εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων και η οριοθέτηση της χρήση και επεξεργασίας του DNA σαν αποδεικτικό μέσο.

Είπαμε ΟΛΕΣ οι πολιτικές δυνάμεις; Διόρθωση! Συνυπογράφηκε το ψήφισμα και από τη μεριά της Ε.Α.Α.Κ. ερήμην του σχήματος μας κατόπιν πλημμελούς ενημέρωσης της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης στο φοιτητικό σύλλογο Νομικής. Διότι προς δυσαρέσκεια ορισμένων στο σύλλογο φοιτητών νομικής παρεμβαίνουν ΔΥΟ σχήματα. Πάγια θέση της Αντινομίας ΕΑΑΚ είναι ότι το κύριο όργανο αμεσοδημοκρατικής λήψης αποφάσεων του συλλόγου είναι η Γενική του Συνέλευση, όπου κάθε φοιτητής ως ζωντανό κύτταρο του συλλόγου-σωματείου του συναποφασίζει επί της βάσης των κατατεθειμένων πολιτικών πλαισίων πάλης. Δευτερευόντως ακολουθεί το Διοικητικό Συμβούλιο όπου οι πολιτικές δυνάμεις μπορούν να καταθέσουν προς ψήφιση την εκάστοτε πολιτική πρόταση/τοποθέτηση τους. Σαν Αντινομία ΕΑΑΚ εμείς δεν ταχθήκαμε στην πορεία της πολιτικής μας δράσης και παρέμβασης στο σύλλογο ποτέ με τους ονομαστικούς αντιπροσώπους στο ΔΣ και έτσι εναποθέσαμε στον εργατικό πολιτισμό των υπόλοιπων αγωνιστικών πολιτικών δυνάμεων και πολύ δε περισσότερο στο συντροφικό ήθος του έτερου σχήματος της ΕΑΑΚ την ενημέρωση μας σχετικά με το οποιοδήποτε κείμενο προς ψήφιση στο διοικητικό συμβούλιο. Δεν χρειάζεται ,επομένως, να μακρηγορούμε περαιτέρω διότι για εμάς αυτό το ψήφισμα ΔΕΝ χαίρει εγκυρότητας , είναι ΑΚΥΡΟ και με βαθειά μας λύπη και πολιτική απαξία δηλώνουμε ότι παράτυπα υπογράφθηκε από την ΕΑΑΚ και σε καμία των περιπτώσεων δεν αντικατοπτρίζει τη στάση του ιστορικά πρωτοποριακού μας μορφώματος σε σχέση με τον αγώνα που δίνεται αυτή την περίοδο από το κίνημα αλληλεγγύης, τους απεργούς πείνας αλλά και τους φοιτητικούς συλλόγους σε σχέση με την υπεράσπιση του ασύλου και ευρύτερα των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Ιδίως λόγω του αντικειμένου των νομικών σπουδών μας και της αστικοϊδεολογικής του φόρτισης, θεωρούμε ότι οι υπογράφοντες θα όφειλαν να τηρούν μία άλλης ποιότητας στάση ως μελλοντικοί ,πολλοί εξ αυτών, δικηγόροι. Αλλά και ανεξάρτητα αυτού, τόσο ο μέσος φοιτητής νομικής όσο και ευρύτερα η κοινωνία είναι αναγκαίο να αντιληφθεί ότι παρά το εξειδικευμένο φαινομενικά χαρακτήρα του συγκεκριμένου αγώνα που δίνεται, είναι ένα ζήτημα που μας αφορά όλους. Με την τροποποίηση που έλαβε ο ποινικός κώδικας με τον λεγόμενο κουκουλονόμο ,οιονεί ή εν δυνάμει ‘’τρομοκράτες’’ είμαστε όλοι ανεξαιρέτως. Εκτός βέβαια άμα προτιμά ο καθείς να κοιτά σιωπηλά και πειθήνια τη βολή του, είτε αυτό συνεπάγεται τα στενά όρια της ιδιωτικής ζωής κάποιου ανθρώπου ή της ‘’δημόσιας’’ πολιτικής επιβίωσης κάποιου χώρου.

Ως Αντινομία ΕΑΑΚ, μέσα από την καθημερινή μας δράση, τα κείμενα, τις εκδηλώσεις και την παρέμβαση μας στο φοιτητικό σύλλογο νομικής, εμείς αγκαλιάζουμε του πολιτικούς προβληματισμούς που γεννιούνται μέσα από τον πολύμορφο αγώνα του κινήματος αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας. Η πρυτανεία είναι ένας δημόσιος χώρος που ναι μεν ανήκει στους εργαζόμενους και τους φοιτητές του πανεπιστημίου και τον πρώτο λόγο πρέπει να τον έχουν αυτοί, δεν συνιστά δε με μία μικροϊδιοκτησιακή λογική φέουδο κανενός. Το πανεπιστημιακό άσυλο μετά από αιματηρές διεκδικήσεις κατά τον αντιδικτατορικό αγώνα (ο οποίος παρεμπιπτόντως επίσης είχε χαρακτηριστεί ως απαρχή της τρομοκρατίας στον ελληνικό χώρο!) έχει καθιερωθεί ως χώρος πολιτικών διεργασιών και ως εκ τούτου και ως ορμητήριο δράσεων κι ακτιβισμών. Η κατάληψη αλληλεγγύης ,σε αντίθεση με την κατάληψη της Νομικής την περασμένη εβδομάδα, ναι μεν δεν πραγματοποιήθηκε από το μαζικό κίνημα αλλά έχει στόχο την προσέλκυση κόσμου και την υιοθέτηση χαρακτηριστικών κέντρου αγώνα ,καλούσε σε ανοιχτή συνέλευση πολιτικού διαλόγου, δεν απέτρεψε διοικητικό υπάλληλο ή φοιτητή να μπει και να παρακολουθήσει και, τέλος, δεν προκάλεσε καμία υλική ζημιά στο χώρο.

Στη παρούσα συγκυρία, με τη κυβέρνηση Συριζα-Ανελ να πασχίζει να διαμορφώσει ένα “φιλολαϊκό” και “ριζοσπαστικό” προφίλ, ένας πολύμορφος αγώνας ενάντια σε όσα καταδεικνύουν την κενότητα και τις αντιφάσεις της ρητορικής της δεν μας βρίσκει ενάντιους. Η απεργία πείνας με κύρια αιτήματα την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄, τρομονόμων και κουκουλονόμου και την αποφυλάκιση για λόγους υγείας του Σάββα Ξηρού, που με ποσοστό παράλυσης 70% υφίσταται την σκληρή κρατική εκδικητικότητα και βρίσκεται αντιμέτωπος με το πιο απάνθρωπο πρόσωπο της εξουσίας, πρέπει να δικαιωθεί άμεσα. Κανένας νομικισμός ή «τεχνικό» επιχείρημα δεν δικαιολογεί την οποιαδήποτε ολιγωρία. Επίσης οι κύριοι Πανούσης και Δημόπουλος πρέπει να αντιληφθούν πως το μαχόμενο φοιτητικό κίνημα θα βρεθεί απέναντι τους σε κάθε προσπάθεια καταπάτησης του ασύλου από την αστυνομία και τον εισαγγελέα. Απαιτούμε άμεση απελευθέρωση των συλληφθήντων από την πρυτανεία και να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες εις βάρος τους.