ΔΑΠ και δημοκρατία

                         Πάνε αυτά μαζί;

Παραμονές Πολυτεχνείου, η κυβέρνηση δείχνει το επαίσχυντο πρόσωπο της. Κάνοντας χρήση του βίντεο από την κινητοποίηση των εργαζομένων σε συνέδριο στο χώρο της ΔΕΘ, όπου βρισκόταν και ο Γερμανός πρέσβης, η ασφάλεια Θεσσαλονίκης συνέλαβε μία ημέρα μετά, στο χώρο εργασίας τους, τον εκπαιδευτικό Αγαπητό Θανάση, μέλος Δ.Σ. Β΄ Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης, Μέλος Ε.Ε. Ν/Τ ΑΔΕΔΥ-ΕΔΟΘ και πρώην μέλος του Δ.Σ. της ΔΟΕ και τους εργαζόμενους στους δήμους Ευόσμου και Κορδελιού, Σ. Αρβανίτη και Θ. Κυρατζόπουλο, τους απήγγειλε κατηγορίες για διατάραξη κοινής ειρήνης και παράνομη βία και τους πηγαίνει για τακτική δικάσιμο. Η αστυνομία λοιπόν μια μέρα πριν τις 17 Νοέμβρη συλλαμβάνει τον εκπαιδευτικό Θ. Αγαπητό, στο σχολείο όπου εργάζεται κατά τη διάρκεια της σχολικής γιορτής! Τέτοιες πρακτικές και τέτοια σφοδρή ποινικοποίηση των αγώνων και στοχοποιήση αγωνιστών επαναφέρει μνήμες από τις πιο σκοτεινές εποχές, εποχές που απ’ ότι φαίνεται είναι ξανά εδώ εγκαθιδρυμένες από την τρόικα συγκυβέρνησης-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ.

Μια σειρά από φοιτητικοί σύλλογοι και σωματεία έβγαλαν ψηφίσματα στήριξης και αλληλεγγύης στους διωκόμενους αγωνιστές. Όμως η στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ σε μία πλειάδα σχολών(και στη δική μας!) ξεδιάντροπα έρχεται να υποστηρίξει την άδικη, παράνομη και νέο-χουντική σύλληψη των εν λόγω αγωνιστών λέγοντας χαρακτηριστικά στο διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου: «ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ – Δε γνωρίζουμε ακριβώς τι έγινε αλλά απ’ τη στιγμή που υπάρχει το βίντεο δεν μπορούμε παρά να το εμπιστευτούμε, είμαστε υπέρ των συλλήψεων όσων έχουν διαπράξει ποινικά αδικήματα» 

Ποινικό αδίκημα είναι λοιπόν για τους ΔΑΠίτες η αντίσταση εργαζόμενων ανθρώπων σ’ αυτούς που με τα μέτρα τους βυθίζουν το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση! Μας δείχνει ξεκάθαρα λοιπόν ότι το στρατόπεδο που υποστηρίζει είναι αυτό του Φούχτελ, του Ραϊχενμπαχ, του ΔΝΤ και των υπόλοιπων γνωστών και μη εξαιρετέων. Μας δείχνει ξεκάθαρα ότι συναινεί και συντάσσεται με την ακραία καταστολή και τρομοκράτιση του λαού που αγωνίζεται κόντρα στα Μνημόνια και την πολιτική που μαυρίζει τις ζωές μας.

Να θυμίσουμε ότι μιλάμε για την παράταξη αυτή που πριν λίγο καιρό ξυλοκοπούσε σε συνεργασία με μπράβους και τραμπούκους της άκρας δεξιάς μέλη των φοιτητικών συλλόγων που εναντιώνονταν στη συγκρότηση Συμβουλίων Διοίκησης σε ιδρύματα της επαρχίας, για την παράταξη που ξεδιάντροπα φωνάζει σε εκλογικές καταμετρήσεις δεκάδων σχολών το ανατριχιαστικό σύνθημα: «Το Πολυτεχνείο δεν ήταν των κομμάτων, ήταν χώρος στάθμευσης βαρέων οχημάτων» εννοώντας τα τανκς της χούντας! Να θυμίσουμε ότι μιλάμε για την παράταξη μέλη της όποιας δολοφόνησαν το 91 έξω απ’ το σχολείο του τον καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα επειδή στήριζε τις καταλήψεις των μαθητών του…

Εδώ και τώρα να τελειώνουμε με την παράταξη-δούρειο ίππο των μνημονίων και της εξαθλίωσης μέσα στις σχολές μας!

ΟΛΟΙ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

ΟΛΟΙ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΨΩΜΙ

Καταγγελία - ανακοίνωση ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης για τα γεγονότα της 17ης Νοέμβρη

Η ολομέτωπη επίθεση που διεξάγεται από το κεφάλαιο ενάντια στον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία τα τελευταία 3 χρόνια εφαρμογής της πολιτικής των μνημονίων οδηγεί σε κοινωνική εξαθλίωση και υποθηκεύει το μέλλον τους. Η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ πιστή στις επιταγές ΕΕ – ΔΝΤ και του διεθνούς κεφαλαίου ψήφισε την Τετάρτη 7/11 το νέο πακέτο μέτρων οδηγώντας σε διαρκώς αυξανόμενη οικονομική αφαίμαξη όλο και περισσότερα κομμάτια της κοινωνίας. Βέβαια, οι μεγάλες απεργίες του Μάη – Ιούνη 2011, τα κινήματα των πλατειών, οι καταλήψεις υπουργείων και δημαρχείων, οι κλαδικές πολυήμερες απεργίες, τα κινήματα κοινωνικής ανυπακοής (πρωτοβουλίες κατοίκων, συνελεύσεις γειτονιών) και μια σειρά εμφανών και αφανών αγώνων στους επιμέρους εργασιακούς χώρους δείχνουν ότι λαός και νεολαία δε σκύβουν το κεφάλι στην πολιτική που τους επιβάλλεται.

Το νέο πακέτο μέτρων επιβάλλει μια σειρά ιδιωτικοποιήσεων δημόσιων επιχειρήσεων, την περικοπή μισθών και συντάξεων, τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης και υγείας και δρομολογεί μια σειρά αντεργατικών μεταρρυθμίσεων με απολύσεις στο Δημόσιο και εισαγωγή καθεστώτος εργασιακής εφεδρείας. Ενάντια σ’αυτά έχουν ξεσπασει αντιδράσεις με χαρακτηριστική αυτή των εργαζομένων  των ΠΟΕ – ΟΤΑ και πρωτοβαθμιων σωματειων της πολης που αντιτάχθηκαν με αποφασιστικό και δυναμικό τρόπο στην επίσκεψη του γερμανου τοποτηρητή της ΕΕ Φουχτελ απονομιμοποιώντας τη διαδικασία που πραγματοποιούνταν στη ΔΕΘ στις 15/11 με την μαζική εισβολή των εργαζομένων στο χώρο της συνεδρίασης, αψηφώντας την αστυνομοκρατία και προβαίνοντας σε μαζικη αποδοκιμασία του Γερμανού Πρόξενου. Το τελευταίο αποτέλεσε την αφορμή για την αυθαίρετη στοχοποίηση και δίωξη αγωνιστών συνδικαλιστών εργαζομένων. Ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιήθηκαν οι διώξεις με συλλήψεις στους χώρους εργασίας (ακόμη και στην αυλή του σχολείου σε ό,τι αφορά την περίπτωση του συναγωνιστή συνδικαλιστή δασκάλου Θανάση Αγαπητού) καταδεικνύει τη κατάργηση επί της ουσίας κάθε δημοκρατικού προσχήματος  που περιέβαλλε το κράτος ένα προηγούμενο χρονικό διάστημα με τη θεσμική σκλήρυνση τόσο νομικών και δικαστικών μηχανισμών όσο και με την όξυνση της βίαιης φυσικής καταστολής.

Σε αυτή τη συγκυρία τοποθετείται η αντιιμπεριαλιστική αντικυβερνητική παλλαϊκή κινητοποίηση για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Στους δρόμους της Θεσσαλονίκης διαδηλώσαμε περισσότεροι από 15.000 λαού και νεολαίας με μαζικά και συγκροτημένα μπλοκ με το κεντρικό στίγμα να δίνεται από τους Φοιτητικούς Συλλόγους μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις και Καταλήψεις τους. Μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν σε όλες τις πόλεις της χώρας. Αντίστοιχου βεληνεκούς ήταν και η κινητοποίηση στην Αθήνα που στοχοποίησε την Ισραηλινή Πρεσβεία επικαιροποιώντας το αντιιμπεριαλιστικό στίγμα. Κεντρική κατεύθυνση του κράτους ήταν η καταστολή των κινητοποιήσεων αυτών. Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις της Θεσσαλονίκης με πρωτοπόρο το μαζικότατο μπλοκ των Φοιτητικών Συλλόγων επέστρεψαν στο χώρο του Ασύλου με σκοπό την πολιτική και υλική προάσπιση του στη βάση της υλοποίησης των συλλογικών τους αποφάσεων.

Η επιστροφή στο άσυλο υπαγορεύτηκε από την αναγκαιότητα υπεράσπισης του, ιδιαίτερα καθώς το κτίριο της Πρυτανείας τελούσε υπό κατάληψη από τους εργολαβικούς εργαζομένους. Σ’ αυτή την κατεύθυνση οι φοιτητικοί σύλλογοι επέστρεψαν στο χώρο αυτό με συγκροτημένο και περιφρουρημένο μπλοκ. Στόχος του κράτους ήταν η στοχοποίηση της κατάληψης των εργαζομένων καθώς και του μαχητικού κομματιού των φοιτητικών συλλόγων. Ως αφορμή αυτού λειτούργησαν μεμονωμένες και μειοψηφικές  και κατευθυνόμενες ενέργειες στο περιθώριο του πανεπιστημιακού ασύλου που καμία σχέση δεν έχουν με τους φοιτητικούς συλλόγους, τους εργαζόμενους. Η απάντηση δόθηκε από πλευράς κρατικής καταστολής με μία πρωτοφανούς κλίμακας κινηματογραφικού τύπου επίθεση, στρεφόμενοι αποκλειστικά κατά των μελών των φοιτητικών συλλόγων και των εργαζομένων. Χαρακτηριστικό ήταν το γεγονός πως από νωρίς το πανεπιστήμιο είχε περικυκλώσει από δυνάμεις των ΜΑΤ, δείχνοντας ότι η επιχείρηση ήταν προσχεδιασμένη ενώ η τρομοκράτηση είχε ξεκινήσει ήδη πριν την έναρξη της πορείας με την προσαγωγή 3 φοιτητών στην πλατεία Χημείου. Αποτέλεσμα της βίαιης κρατικής καταστολής ήταν οι συλλήψεις 17 συναγωνιστών (12 μελών της ΕΑΑΚ και 5 ακόμη συναγωνιστών)

Καίριας σημασίας είναι και η στάση της Πρυτανείας όπου σε πρώτο επίπεδο όλη την προηγούμενη εβδομάδα μέσα από συνεχείς ανακοινώσεις δήλωνε πως οτιδήποτε συμβεί τη 17η του Νοέμβρη εντός του πανεπιστημίου θα χρεωθεί στην κατάληψη των εργολαβικών υπαλλήλων και πως τελικά η άρση του ασύλου και η είσοδος ΜΑΤ σ’ αυτό  οφείλεται στην παράνομη απεργία τους. Το σχέδιο της κυβέρνησης για την καταπάτηση του ασύλου με υλοποιητη  τις αστυνομικές δυναμεις και αρωγό τις πρυτανικές αρχές που σκοπό είχαν την καταστολή του αγώνα των εργολαβικών και το σπάσιμο της κατάληψης της πρυτανείας κινείται στο ευρύτερο πλαίσιο φίμωσης και καταστολής κάθε λαϊκού αγώνα.

Καταγγέλλουμε απερίφραστα, ως ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης, το κράτος και την κυβέρνηση που επιλέγουν την ημέρα επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου την ωμή καταστολή των κοινωνικών αγώνων και την καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Καταγγέλλουμε την στάση των Πρυτανικών Αρχών και τη λευκή επιταγή που έδωσαν για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου.

Καταγγέλλουμε την στοχοποίηση και την δίωξη  συναγωνιστών εργαζομένων, συνδικαλιστών στο χώρο δουλειάς τους για την συμμετοχή τους στην κινητοποίηση στη ΔΕΘ στις 15/11, την ημέρα άφιξης του Φούχτελ.

Η υπόθεση του πανεπιστημιακού Ασύλου είναι υπόθεση των Φοιτητικών Συλλόγων και όλων των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας. Προασπίζεται υλικά και πολιτικά μόνο μέσα από τις μαζικές ριζοσπαστικές κοινωνικές πρακτικές και τις συλλογικές διαδικασίες και όχι από εορταστικού τύπου φιέστες της εκάστοτε πρυτανείας. ΤΟ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΟΧΙ ΟΙ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ, ΤΑ ΜΑΤ ΚΙ ΟΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ.

Η διαδήλωση των 16 χιλιάδων και πάνω  στη Θεσσαλονίκη και ολόκληρη την Ελλάδα δείχνει ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν υποτάσσονται. Η κρατική τρομοκρατία δεν μπορεί να μας φοβίσει, αντιθέτως μας κάνει ακόμα περισσότερο οργισμένους και αποφασισμένους για τη συνέχιση των αγώνων μας.

Λαός και νεολαία μέσα από συλλογικές διαδικασίες και μαζικές κινητοποιήσεις θα συνεχίσουν και θα κλιμακώσουν την πάλη τους για την ανατροπή αυτής της πολιτικής και των εκφραστών της. Το φοιτητικό και το λαϊκό κίνημα δεν τρομοκρατείται, δεν καταστέλλεται, ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Ε.Α.Α.Κ.  ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Επιστροφή στην Παλαιστίνη

επιστροφή στην  ΠΑΛΑΙΣΤIΝΗ…

Το κράτος του Ισραήλ, αγαπημένο παιδί των ΗΠΑ και της ΕΕ και στενός συνεργάτης των ελληνικών κυβερνήσεων, αποφάσισε να κηρύξει ανοιχτό πόλεμο εναντίων των παλαιστινίων στη λωρίδα της Γάζας, αρχικά δολοφονώντας ένα στρατιωτικό ηγέτη της Χαμάς μέσω των μυστικών του υπηρεσιών και στη συνέχεια ξεκινώντας τους βομβαρδισμούς και την πολιορκία. Ενώ τα διεθνή μέσα ενημέρωσης μιλάν για “στοχευμένες επιθέσεις σε ένοπλους της Χαμάς” και για τον “τρόμο των ισραηλινών από τις ρουκέτες των παλαιστινίων” δεν κάνουν λόγο για τους άμαχους παλαιστινίους που έχουν χάσει την ζωή τους (μεταξύ αυτών και παιδιά) θέλοντας να αποδώσουν ένα “δίκαιο” χαρακτήρα στην Γενοκτονία που επιχειρεί το κράτος του Ισραήλ.

Μετά από λίγες μόνο μέρες επιθέσεων του στρατού του κράτους του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας για άλλη μια φορά οι Παλαιστίνιοι μετράνε τους νεκρούς τους. Περισσότεροι από 50 άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους τις τελευταίες μέρες, ανάμεσά τους μάλιστα 12 παιδιά, ενώ ο αριθμός των τραυματιών ξεπερνά τους 300 (οι αριθμοί αυξάνονται όσο περνάν οι ώρες και οι μέρες). Τέσσερις από τους θανάτους συνέβησαν σαν αποτέλεσμα βολών του ισραηλινού πυροβολικού που έριξαν βλήματα σε νεαρά παιδιά που έπαιζαν ποδόσφαιρο. Την ίδια στιγμή 3 Ισραηλινοί έχουν χάσει τη ζωή τους από παλαιστινιακούς πυραύλους που εκτοξεύονται ως απάντηση. Εκατοντάδες αεροπορικές επιδρομές πραγματοποιούν κατασκοπευτικά και βομβαρδιστικά της ισραηλινής αεροπορίας καθημερινά, δεκάδες χτυπήματα σε περιοχές της Γάζας καταγράφονται και ανακοινώνονται από το γραφείο τύπου των Ισραηλινών Μονάδων Άμυνας ενώ ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ, ζήτησε ήδη από τον πρωθυπουργό την άδεια να επιστρατεύσει 75.000 έφεδρους προετοιμάζοντας το έδαφος για ενδεχόμενη χερσαία εισβολή στη Λωρίδα της Γάζας. Μόνο την Παρασκευή με επίσημες δηλώσεις η Ισραηλινή Αεροπορία χτύπησε 238 στόχους στην πυκνοκατοικημένη Γάζα μετατρέποντας τη ζωή χιλιάδων σε μαρτύριο. 

Η στιγμή που το Ισραήλ επιλέγει να κλιμακώσει τις επιθέσεις του στη Γάζα και που συμπέφτει για άλλη μια φορά με την εξέλιξη της προεκλογικής περιόδου, φέρνει μαζί της τις ζοφερές μνήμες της επιχείρησης “Συμπαγές Μολύβι” κατά την οποία τουλάχιστον 1.440 Παλαιστίνιοι και 13 Ισραηλινοί έχασαν τη ζωή τους το 2008.

Η εισβολή στη Γάζα είναι μέρος του γενικότερου σχεδίου ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής, όπως και η εισβολή των τουρκικών δυνάμεων στην Συρία μόλις πρόσφατα. Στο σχέδιο αυτό εντάσσονται και οι πιέσεις που ασκούνται προς την νέα αιγυπτιακή ηγεσία η οποία, παρότι ισλαμιστές, καλούνται να κινηθούν σε ασφυκτικά πλαίσια διαπραγμάτευσης με το Ισραήλ χωρίς να έχουν διάθεση να συγκρουστούν με τους Ιμπεριαλιστές και να δείξουν έμπρακτη αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ σχεδιάζουν να εγκαθιδρύσουν μια νέα σιδερένια κυριαρχία στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, φοβισμένοι αφ' ενός από τις εξεγέρσεις των αραβικών λαών και αφ' εταίρου για να επιτύχουν μια μεγαλύτερη υποταγή και εκμετάλλευσή τους καθώς θα ξαναμοιράζουν την “πίτα” των κερδών στην προσπάθεια υπέρβασης της κρίσης του καπιταλισμού. Η ελληνική κυβέρνηση, πολλά χρόνια τώρα συνεργάτης του κράτους του Ισραήλ, έχει βάψει τα χέρια της με αίμα και είναι συνυπεύθυνη για την σφαγή.

->Να σταματήσει άμεσα η πολιορκία της Γάζας. 

->Νίκη στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του παλαιστινιακού λαού! 

->Να καταργηθεί τώρα η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ. Κανένας φαντάρος έξω απ' τα σύνορα! Έξω τώρα από ΕΕ και ΝΑΤΟ!

Συλλήψεις: Δεν μας φοβίζουν!

Aύριο δικάζονται ο Θ. Αγαπητός και οι δύο εργαζόμενοι των ΟΤΑ

«Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει. Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε!».

Οι στίχοι αυτοί του Ναζίμ Χικμέτ δεν έρχονται από το βαθύ παρελθόν. Προχθές στη Θεσσαλονίκη, τέσσερις ασφαλήτες, συνέλαβαν μέσα στον προαύλιο χώρο του σχολείου του, τον δάσκαλο Θανάση Αγαπητό, την ώρα που έφευγε από τη σχολική γιορτή του Πολυτεχνείου. Τις ημέρες που τιμούμε την εξέγερση κατά της χούντας των συνταγματαρχών, η σύγχρονη χούντα του κεφαλαίου και των πιστωτών, δείχνει τα δόντια της. Η ασφάλεια, το φακέλωμα, η παρακολούθηση, ο χαφιεδισμός, όλα εκσυγχρονισμένα πια, τεχνολογικά άψογα, πολιτικά ανατριχιαστικά.

Ο σύντροφος Θανάσης Αγαπητός, πρωτοπόρος αγωνιστής και μαχόμενος εκπαιδευτικός, «ψυχή» της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων στην Θεσσαλονίκη, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ και στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κατηγορείται για τα επεισόδια κατά τη διάρκεια του συνεδρίου της «ελληνογερμανικής αυτοδιοικητικής συνεργασίας» την Πέμπτη το πρωί, όταν αγανακτισμένοι εργάτες των ΟΤΑ και άλλοι εργαζόμενοι έδωσαν δυναμικό «παρών», ξεφτιλίζοντας τον Γερμανό πρόξενο, τους Φούχτελ και τους σφουγκοκωλάριους του Μνημονίου. Ταυτόχρονα, τα «λαγωνικά» της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης συνελάμβαναν δύο αγωνιζόμενους εργαζόμενους στους ΟΤΑ, τους Σαράντη Αρβανίτη και Θωμά Κυρατζόπουλο, για την ίδια υπόθεση. Οι τρεις εργαζόμενοι κρατήθηκαν όλο το βράδυ στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης και παραπέμφηκαν για δίκη χθες το πρωί. Όλο αυτό το διάστημα δεν είναι μόνοι τους. Στη Θεσσαλονίκη εκατοντάδες εργαζόμενοι και νέοι διαδηλώνουν συνέχεια έξω από τη ΓΑΔΘ την Παρασκευή και τα δικαστήρια το Σάββατο. Στην Αθήνα έγινε το Σάββατο το πρωί μηχανοπορεία δεκάδων μηχανών και παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Η απάντηση είναι μία: Δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν! Μια σειρά φορείς έβγαλαν ανακοινώσεις: Η ΑΔΕΔΥ, η ΠΟΕ ΟΤΑ, η ΟΛΜΕ, ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων της Αθήνας, σύλλογοι δασκάλων (η ΔΟΕ έλαμψε με την απουσία της), ΕΛΜΕ και πρωτοβάθμια σωματεία, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΝΑΡ, ενώ δηλώσεις στήριξης έκαναν οι Γιώργος Ρούσης, Άγγελος Χάγιος, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Αλέκος Αλαβάνος και άλλοι.

Προκλητικά, προφανώς ύστερα από κυβερνητικές οδηγίες, οι συλληφθέντες δεν αφέθηκαν την Παρασκευή, παρά τα διαβήματα συνδικαλιστών, βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπροσωπείας του ΚΚΕ. Ακόμα πιο προκλητικά, η δίκη των τριών το Σάββατο πραγματοποιήθηκε με περιορισμένο και ελεγχόμενο ακροατήριο 30 ατόμων, με τον δικαστή να επιτρέπει μόνο την είσοδο εκπροσώπων κομμάτων, συνδικάτων και στενών συγγενών. Ακόμα όμως και για να μπουν στην αίθουσα τα παιδιά του Θ. Αγαπητού, χρειάστηκε κλωτσοπατινάδα… Τελικά, κάτω από την πίεση του κινήματος δόθηκε αναβολή για αύριο Δευτέρα στις 12 μ. και οι συλληφθέντες αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι. Η ΠΟΕ-ΟΤΑ κήρυξε 24ωρη απεργία για τη Δευτέρα και οι ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης στάση εργασίας, ενώ καλείται νέα μαζική συγκέντρωση την ώρα της δίκης.

Όλα αυτά δεν είναι βεβαίως τυχαία. Πρόκειται για εκδηλώσεις ενός αυταρχικού παροξυσμού από την άθλια συγκυβέρνηση των τριών «οικονομικών δολοφόνων», για την κλιμάκωση του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού ως πολιτικής μορφής έκφρασης της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Η Βουλή ως ΚΕΠ πρωτοκόλλησης των εντολών τρόικας και κεφαλαίου, το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των κυβερνητικών, οι ορδές των ΜΑΤ, ο χημικός πόλεμος, η πλύση εγκεφάλου των κυρίαρχων ΜΜΕ, αποτελούν την άλλη όψη μιας πραγματικότητας που σφραγίζεται από το ενάμιση εκατομμύριο ανέργους, το ένα εκατομμύριο απολυμένους της διετίας, τα εκατομμύρια με τους πετσοκομμένους μισθούς, το ρίξιμο μιας κοινωνίας στην απόγνωση, την αρπαγή κάθε ονείρου κι ελπίδας από τη νεολαία. Πρόκειται για απίστευτη βία, καθημερινή! Την οποία αγνοούν οι …Μαρίες Αντουανέτες των ΜΜΕ, που αγανακτούν μπροστά στη ρίψη ενός φραπέ και τολμούν να εξομοιώνουν (όπως το προχθεσινό πρωτοσέλιδο των Νέων) την εργατική αντίδραση με τη φασιστική δράση της Χρυσής Αυγής…

Η «μηδενική ανοχή στις παράνομες διαμαρτυρίες», που θέλει να εκφράσει ο Α. Σαμαράς και η αντικειμενικά ακροδεξιά κυβέρνησή του, αποτελεί όρο επιβίωσης της μνημονιακής χούντας, αλλά και ένδειξη του φόβου τους απέναντι στο ποτάμι της λαϊκής οργής, που δεν λέει να κοπάσει, αλλά κλιμακώνεται. Όταν λίγες μέρες αφότου πέρασε από τη Βουλή, σε ένα άρθρο(!), το μεσοπρόθεσμο πακέτο κατεδάφισης της ζωής μας, η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τις καταλήψεις των δημαρχείων σχεδόν σε όλη τη χώρα, με καταλήψεις σε υπουργεία, με τις ροχάλες να πέφτουν πάνω σε Γερμανούς γκαουλάιτερ και σε στελέχη της κυβέρνησης (όσο κι αν αυτοί παριστάνουν ότι …βρέχει), τότε η ωμή καταστολή και τρομοκρατία γίνεται απαραίτητη για να περάσει η άγρια πολιτική.

Δεν πρόκειται για ελληνική ιδιομορφία, όσο κι αν στην Ελλάδα το καθεστώς λεηλασίας των δικαιωμάτων και της λαϊκής κυριαρχίας παίρνει πιο απροκάλυπτα χαρακτηριστικά. Η πανευρωπαϊκή απεργιακή κινητοποίηση της Τετάρτης 14 Νοέμβρη έδωσε την ευκαιρία να δούμε και την καταστολή σε Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία. Πόσο μοιάζει αλήθεια με την ελληνική… Όσο και η πολιτική που καθοδηγεί κι επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε όλη την Ευρώπη. Είναι αυτή η καθολική βαρβαρότητα που κινεί ευαίσθητους διανοούμενους και καλλιτέχνες, όπως τον Κώστα Γαβρά που μιλά για τον «ολοκληρωτικό καπιταλισμό», «με αυτή την εφιαλτική αντήχηση της λέξης “ολοκληρωτικός”», να γυρίζει την ταινία Το κεφάλαιο και να στοχοποιεί την κινητήρια δύναμη του σύγχρονου κοινωνικού και πολιτικού μεσαίωνα.

Η χούντα κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ έχει δείξει τις προθέσεις της. Είναι αποφασισμένη να περάσει την πολιτική της με κάθε κόστος. Ποιος θα τους σταματήσει, ποιος θα τους ανατρέψει; Οι χούντες δεν πέφτουν με εκλογές, δεν πέφτουν από μόνες τους σαν ώριμο φρούτο, ούτε με εκλογική αναμονή. Οι χούντες πέφτουν με «Πολυτεχνεία», με παλλαϊκούς ξεσηκωμούς και εξεγέρσεις, που αλλάζουν την ομαλή ροή των εξελίξεων, ανοίγουν εκείνη τη ρωγμή του χρόνου για να έρθει στο προσκήνιο η ανατροπή. Δεν μπορούμε να πάμε για «να τους ταράξουμε στη νομιμότητα». Προς το παρόν μας …ταράζουν αυτοί. Πρέπει να επιβάλουμε το δίκιο του αγώνα. Αλλά αυτό απαιτεί ένα κίνημα και μια Αριστερά με ανατρεπτικά αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά, που θα μπορεί να παλέψει, να οργανωθεί σε ανώτερο επίπεδο και να νικήσει. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνεργοι, ο λαός, έχουν τη δύναμη. Κι όσο υπάρχουν πρωτοπόροι αγωνιστές, που δεν σκύβουν το κεφάλι, η δύναμη του λαού μεγαλώνει.(ΑΠΟ ΕΔΩ)

Ακολουθεί κείμενο του συντρόφου:

Θανάσης Αγαπητός: Για το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση του αγώνα

Προς τους μαθητές μου, τους γονείς τους και τους συναδέλφους μου, τους συντρόφους μου στη δουλειά και τον αγώνα.
 
Ως δάσκαλος, σκεπτόμενος άνθρωπος, αλλά και ως ενεργός πολίτης που ασχολείται με τα κοινά για πάνω από 30 χρόνια θα ήθελα να σας απευθύνω αυτά τα λίγα λόγια.
 
Την Παρασκευή 16/11/12 στις 11:45 πμ με το τέλος της εκδήλωσης του σχολείου μου για την επέτειο του Πολυτεχνείου ( 107ο  Δημοτικό Σχολείο – Τμήμα Ένταξης παιδιών με ειδικές ανάγκες), έγινε με κινηματογραφικό τρόπο μπροστά στα μάτια των παιδιών, η απαγωγή – σύλληψή μου και μεταφορά μου στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, από 4 άνδρες της ασφάλειας.
 
Όλα αυτά παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στη χούντα, οδηγώντας μας σε συνειρμούς για μια νέα χούντα ενάντια στο λαό σήμερα. Μια περιστολή της ελευθερίας που έρχεται να συμπληρώσει τον οικονομικό και κοινωνικό σφαγιασμό.
 
Παρέρχομαι την κατηγορία σε βάρος μου, ως παντελώς ανυπόστατη έως γελοία. Η πρωτοφανής απόπειρα να γίνει η δίκη κεκλεισμένων των θυρών, εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο τρομοκράτησης κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, κάθε αντιστεκόμενης φωνής για ζωή και αξιοπρέπεια. Όλα αυτά, αποτελούν κατάλυση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων που ο παγκόσμιος πολιτισμός κατέκτησε με αίμα.
 
Δεν διώκομαι για καμία παράνομη πράξη. Ούτε με το μέτρο και το νόμο του καθεστώτος μόνιμης ‘’έκτακτης ανάγκης,  που θέλουν να επιβάλουν.  Ούτε να το ισχυριστούν δεν μπορούν. Διώκομαι, στοχευμένα και προκατασκευασμένα, για την στάση μου, τις ιδέες μου, την δημόσια κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα μου, που είναι ταγμένη στα συμφέροντα της κοινωνικής πλειονότητας. Ανήμερα την 28η Οκτώβρη φέτος,  με είχαν συλλάβει και πάλι. Ήμουν  στο δρόμο, έξω από οποιοδήποτε χώρο διαδήλωσης. Αφού με φώναξαν με το όνομα μου, στη συνέχεια μου είπαν να τους ακολουθήσω για εξακρίβωση στοιχείων!  Ας κάνουν τουλάχιστον μια προσπάθεια να μην προκαλούν ειρωνικά γέλια…
 
Ποινικοποιείται σήμερα το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, απέναντι στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και της κυβέρνησης, για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου. Τα μέτρα που διαλύουν οικογένειες, σχολεία και νοσοκομεία. Που γεννούν εκατομμύρια ανέργους, νέους ξενιτεμένους και φτωχαίνουν το λαό.
 
Δεν μπορώ να μην το υπογραμμίσω: Το πρωί της ίδιας μέρας της σύλληψης μου είχε βγει η καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ, για να καταγγείλει τη  ‘’βία στην Ελλάδα’’.  Τόση προθυμία και δουλικότητα να ικανοποιηθούν εταίροι – θύτες μας;
 
Μαζί με τα δικαιώματα και τις ανάγκες, τις δικές μας και των παιδιών μας, για μια αξιοβίωτη ζωή κι ένα ελπιδοφόρο μέλλον, θέλουν να βγάλουν  στην παρανομία και το δικαίωμα στην αντίσταση.
 
Είναι μικρόνοοι! Ειδικά τέτοιες μέρες.
 
Η εμπειρία της κατοχής νομιμοποίησε βαθειά στην ιστορική μνήμη την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του λαού.
 
Το πολυτεχνείο του ’73, νομιμοποίησε την ΕΞΕΓΕΡΣΗ ενάντια σε κάθε τυραννία και καταπίεση.
 
Μην προκαλούν με τα υποκριτικά περί ‘’βίας’’. Βία είναι η ανεργία, οι απολύσεις, οι περικοπές μισθών και τόσα άλλα, που επιβάλλουν σε ένα ανυπεράσπιστο λαό. Πρέπει να χειροκροτήσουμε κιόλας;
 
Αλλά δεν σας απευθύνω αυτά τα λόγια απλά για να επικαλεστώ το αναφαίρετο δικαίωμα μου, όπως και όλων εσάς, να συμμετέχω στα κοινά και να αγωνίζομαι για μια καλύτερη παιδεία και ένα καλύτερο αύριο.
 
Είμαι δάσκαλος και δημόσιος λειτουργός. Σε τούτες τις δύσκολες στιγμές, θεωρώ  καθήκον μου να διδάσκω με τη στάση μου, την αξιοπρέπεια και όχι την μοιρολατρία. Ιδιαίτερα οι δικοί μου μαθητές (παιδιά με ειδικές ανάγκες), πάντα είχαν ανάγκη να προσπερνούν την αδιαφορία και τη δυσκολία. Ειδικότερα σήμερα, που η ανθρωποφάγα παιδεία των περικοπών θεωρεί τη φροντίδα γι αυτούς υπερβολική πολυτέλεια.
 
Το «να κοιτάζω τη δουλίτσα μου και τη βολή μου» κάτω από την δήθεν θαλπωρή της σιγουριάς μιας δημόσιας υπηρεσίας, ποτέ δεν το ασπάστηκα.
 
Πώς να το κάνουμε. Υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι  λειτουργοί για το κοινό καλό μέσα από το συλλογικό αγώνα. Το έχουμε διαλέξει, από το να είμαστε υπάλληλοι της τρόικας, όπως οι κυβερνώντες,  γονατιστοί μπροστά της.
 
Ιδιαίτερα σήμερα, θεωρώ πως η υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών (υγείας, παιδείας), είναι καθήκον και χρέος προς τα παιδιά μας.
 
Κονταίνει τους ανθρώπους η καταφυγή στο ατομικό βόλεμα, στο πρωτόκολλο μια δημοκρατίας ανάπηρης, η αδιαφορία για ότι συμβαίνει γύρω μας.
 
Ιδίως για μας τους εκπαιδευτικούς, έξω από μια τέτοια στάση ζωής, δεν υπάρχει διδασκαλία. Γιατί η γνώση χρειάζεται ελευθερία και η κριτική σκέψη δεν ανασαίνει στο φόβο. Η ιστορία πρέπει να διαβαίνει περήφανη πάνω στα οράματα για ένα καλύτερο αύριο κι όχι να ακυρώνεται με σκυφτά κεφάλια και λυγισμένους κορμούς.
 
Μόνο έτσι μπορώ να κοιτάζω τους γονείς και  τους μαθητές μου στα μάτια. Να ελπίζω πως σαν δάσκαλος θ’ αφήσω ένα χνάρι, για να βρουν το δρόμο τους για έναν καλύτερο κόσμο. Ένα κόσμο όπου θα ξεδιπλώσουν τα δικά τους όνειρα.
 
Και ένα τελευταίο που θέλω να σας πω: Δυνατά μπροστά όλοι μας! Νικητής θα βγει ο λαός και το δίκιο του. Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που με αξιοπρέπεια αγωνίζονται. Τους δυνάστες τους καταπίνει η χλεύη της ιστορίας.
 
Θεσσαλονίκη, 17/11/2012

ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ VS ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

 ROUND 2

Παρά τις αποφάσεις των φοιτητικών το ΕΚΠΑ προχώρησε στη διαδικασία εκλογών Συμβουλίων Ιδρύματος μέσω της ηλεκτρονικής ψήφου(μετά την αποτυχία εκλογής με κάλπη).  Γι’ αυτό οι φοιτητές του ΕΚΠΑ με την έκδηλη υποστήριξη καθηγητών και διοικητικών έκαναν κατάληψη στο κτήριο της πληροφορικής και στο server του πανεπιστημίου Αθηνών με σκοπό το μπλοκάρισμα της διαδικασίας.      Την ίδια στιγμή, αντιμαχόμενοι με τη σειρά τους στο νέο κύμα απολύσεων που τους πλήττει και προβαίνοντας σε ένδειξη συμπαράστασης προς εμάς,  οι διοικητικοί απήργησαν και έκαναν κατάληψη στην Πρυτανεία! Όμως η διαδικασία της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, παρά την παρεμπόδιση της, πήρε παράταση ενός 24ώρου ενώ παράλληλα  η ανακοίνωση του παν/μίου καλούσε απειλητικά τους φοιτητές να αποχωρήσουν από το χώρο και να θέσουν ξανά σε λειτουργία το server.

Η ανακοίνωση αυτή  συνοδεύτηκε από τη συκοφάντηση της κινητοποίησης από τα καθεστωτικά ΜΜΕ που έκαναν λόγο για καταστροφές και φθορές στο κτήριο, ακόμα και για αποσύνδεση του server  νοσοκομείου. Φυσικά επρόκειτο για τη μόνιμη πρακτική της κατασυκοφάντησης των λαϊκών αγώνων όποτε αυτοί εμποδίζουν την κυβερνητική πολιτική και την εφαρμογή της. Όλα αυτά όμως είχαν ως αποτέλεσμα   την αναζοπύρωση της προσπάθειάς μας  ώστε πιο αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την κατάληψη. Η επόμενη μέρα ήταν καθοριστική για το υπουργείο που έψαχνε τρόπους να ολοκληρώσει την διαδικασία, κάτι που τελικά κατάφερε την ύστατη στιγμή.

Για μας η μάχη για τα Συμβούλια Ιδρύματος  ήταν, είναι και θα είναι μία μάχη ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, το ευρωπαϊκό πρότυπο των επί πληρωμή αποστειρωμένων πανεπιστημίων που καμία σχέση δεν έχουν με τον παλμό και τους αγώνες της νεολαίας.

Ήρθε η ώρα να πιάσουμε το νήμα από τις δυναμικές κινητοποιήσεις του περσινού Σεπτέμβρη και μαζί με τα πληττόμενα κομμάτια όλων των εργαζομένων και καθηγητών μέσα στο πανεπιστήμιο να δώσουμε ένα γερό χαστούκι στην κυβέρνηση Σαμαρά και τους υποστηριχτές της προκειμένου να στείλουμε αυτό το νόμο στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μάλιστα διαμηνύουμε σε κάθε τόνο πως όποιος (καθηγητής, φοιτητής, παράταξη) επιχειρήσει να βάλει υποψηφιότητα ή να συμμετάσχει στις διαδικασίες εκλογής των συμβουλίων αποτελεί εχθρό του φοιτητικού κινήματος και του συνόλου της ακαδημαϊκής κοινότητας!

Από δω και πέρα δεν μπορεί ούτε μια μέρα να πάει χαμένη. Πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις, δίνοντας μια μάχη δύσκολη και διαρκή αλλά τη μόνη ελπιδοφόρα για την ανατροπή αυτής της επίθεσης.

Καμιά εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου!

Ούτε ένα ευρώ για τις σπουδές μας!

Ανατροπή της βάρβαρης μνημονιακής πολιτικής!

Παλλαϊκή-αντιιμπεριαλιστική πορεία της 17 Νοέμβρη

Παλλαϊκή.

Μνημόνια: η νέα πραγματικότητα

"Σε διαθεσιμότητα τίθενται αυτοδικαίως, όπως ορίζεται με σχετική εγκύκλιο, από σήμερα, Τρίτη 13 Νοεμβρίου, με την δημοσίευση του Μνημονίου ΙΙΙ στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, οι διοικητικοί υπάλληλοι, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που το εργασιακό τους καθεστώς διέπεται από συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, και δεν έχουν επιλεγεί μέσω ΑΣΕΠ. Πρόκειται για συνολικά 65.000 εργαζόμενους, μέρος των οποίων θα τεθεί σε διαθεσιμότητα μέχρι το τέλος του 2012."(...)"Mεχρι το 2015 θα απομακρυνθούν από το Δημόσιο πάνω από 150.000 εργαζόμενοι. Από τους 150.000 αρκετοί θα φύγουν με συνταξιοδότηση, είτε έχοντας ολοκληρώσει την επαγγελματική διαδρομή τους είτε γιατί φοβούνται την απειλή της επιμήκυνσης του χρόνου παραμονής στην υπηρεσία στα 67 χρόνια."(ΑΠΟ ΕΔΩ)

"Αλλάζουν όλα στη φορολογία μισθωτών, συνταξιούχων, επαγγελματιών, αγροτών. Για πρώτη φορά στο προσχέδιο της έκθεσης της Τροικας υπάρχει σαφής αναφορά για το πως θα φορολογηθούν όλες οι κατηγορίες πολιτών με ειδικη αναφορά σε μισθωτούς και συνταξιούχους αλλά και σε επαγγελματίες και αγρότες.
Ειδικότερα, για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους καταργείται το αφορολόγητο για τα παιδιά. Η φορολογική κλίμακα θα έχει μόλις τρια κλιμάκια αντί για 8 σήμερα. Ειδικότερα, η φορολογική κλίμακα θα έχει συντελεστή 21% για τα πρώτα 25.000 € ετήσιου εισοδήματος, 36% για το μέρος του εισοδήματος από 25.001 € έως 47.000 € και 45% για το μέρος του εισοδήματος άνω των 47.000 €."(ΑΠΟ ΕΔΩ)

"Σε 25,4% ανήλθε το ποσοστό ανεργίας τον Αύγουστο του 2012, έναντι 18,4% τον Αύγουστο του 2011 και 24,8% τον Ιούλιο του 2012, όπως ανακοίνωσε σήμερα η Ελληνική Στατιστική Αρχή. 
Το σύνολο των απασχολουμένων κατά τον Αύγουστο του 2012 εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.726.663 άτομα. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.267.595 άτομα, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 3.375.297 άτομα, όπως αναφέρει η ΕΛΣΤΑΤ.
Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 327.658 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο του 2011 (μείωση 8,1%) και κατά 36.597 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2012 (μείωση 1,0%).
Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 351.666 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο του 2011 (αύξηση 38,4%) και κατά 23.442 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2012 (αύξηση 1,9%).
Οι οικονομικά μη ενεργοί, δηλαδή τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία, αυξήθηκαν κατά 14.003 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο του 2011 (αύξηση 0,4%) και κατά 9.554 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2012 (αύξηση 0,3%)."(ΑΠΟ ΕΔΩ)

 Δραματικές διαστάσεις έχει προσλάβει το φαινόμενο των αυτοκτονιών στην Ελλάδα της κρίσης, όπως δείχνουν τα επικαιροποιημένα στοιχεία για τις περιπτώσεις αυτοκτονιών -τελεσθείσες ή και απόπειρες- την περίοδο από το 2009 έως το τέλος Αυγούστου του 2012 που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι τελεσθείσες αυτοκτονίες ή απόπειρες ανήλθαν το διάστημα της κρίσης, δηλαδή από 1/1/2009 έως 23/08/2012 σε 3.124 πανελλαδικά. Δηλαδή από το 2009 έως το 2011 τα περιστατικά σημείωσαν αύξηση της τάξης του 37%Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχει συλλέξει το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, τα περιστατικά αυτοκτονιών ανήλθαν σε 677 το 2009, σε 830 το 2010, σε 927 το 2011 και σε 690 έως την 23η Αυγούστου του 2012.(ΕΔΩ)

.

Δελτίο τύπου για την κατάληψη στο σέρβερ του ΕΚΠΑ

Σήμερα, Δευτέρα 12 Νοεμβρίου, φοιτητές, εργαζόμενοι και μέλη ΔΕΠ του Ε.Κ.Π.Α. προχωρήσαμε σε κατάληψη του κτιρίου του Κέντρου Λειτουργίας και Διαχείρισης δικτύου, υλοποιώντας τις αποφάσεις των συλλογικών μας οργάνων και φορέων (ανάμεσα τους όλοι οι φοιτητικοί σύλλογοι του Ε.Κ.Π.Α.), μπλοκάροντας τις ηλεκτρονικές εκλογές για τη συγκρότηση του Συμβουλίου Διοίκησης του ιδρύματος.

Τα Συμβούλια Διοίκησης θα έρθουν να εφαρμόσουν το σύνολο του νόμου Διαμαντοπούλου με αποτέλεσμα τις απολύσεις εκατοντάδων εργαζομένων στο πανεπιστήμιο, την κατάργηση των δωρεάν φοιτητικών παροχών (σίτιση-στέγαση-βιβλία) και το τσάκισμα των εργασιακών μας δικαιωμάτων.

Η σημερινή κινητοποίηση αποτελεί συνέχεια ενός χρόνου αγώνων του φοιτητικού κινήματος για την ανατροπή και τη μη εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου. Ενός αγώνα ενάντια στη περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση και αυταρχικοποίηση του πανεπιστημίου, καθώς και τη πλήρη κατάλυση του δημοσίου και δωρεάν χαρακτήρα του. Ενός αγώνα που δεν “καταλήγει να υιοθετεί αντιδημοκρατικές πρακτικές” όπως έσπευσαν να “παπαγαλίσουν” τα ΜΜΕ και μια μερίδα αντιδραστικών καθηγητών που βρίσκονται στην ίδια γραμμή. Αντίθετα αποτελεί απάντηση σε αυτούς που θέλουν να εφαρμόσουν τη βάρβαρη αναδιαρθρωτική πολιτική στο πανεπιστήμιο.

Η στοχοποίηση, η κατασυκοφάντηση και οι διώξεις, όπως στην περίπτωση του πανεπιστημίου Αιγαίου, δεν μας τρομοκρατούν, μας εξοργίζουν!

• Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας και απαιτούμε την παύση κάθε δίωξης προς τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας.
• Καλούμε κάθε φοιτητή, κάθε εργαζόμενο και μέλος ΔΕΠ σε συνέλευση στο κτίριο της Πληροφορικής την Τρίτη 13/11 στις 17:00 για τη συνέχιση και οργάνωση του αγώνα μας.
• Απαιτούμε την οριστική ακύρωση των εκλογών για τα Συμβούλια Διοίκησης.

Υ/Γ: Το υπό κατάληψη κτίριο επισκέφτηκε τεχνικός απεσταλμένος από τη Πρυτανεία του Ε.Κ.Π.Α., ο οποίος διαβεβαιώνει ότι δεν έχει προκληθεί καμία ζημιά στις εγκαταστάσεις. Αυτά για όσους βιάστηκαν να “ανησυχήσουν” για τη δημόσια πανεπιστημιακή περιούσια...

Πλαίσιο για τη προγραμματισμένη συνέλευση(13-11-2012)

ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Φεστιβάλ κινηματογράφου για τα 95 χρόνια από τον Οκτώβρη

Η New Star διοργανώνει φεστιβάλ με αφορμή τη συμπλήρωση 95 ετών από την Οκτωβριανή Επανάσταση στον κινηματογράφο Capitol Ζέφυρο στις 15-21 Νοεμβρίου 2012. 


Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ θα προβληθούν 18 ταινίες και ντοκιμαντέρ σταθμοί της επανάστασης για την επανάσταση.


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ:


ΠΕΜΠΤΗ 15/11
18:00 «ΒΛΑΝΤΙΜΗΡΟΣ ΙΛΙΤΣ ΛΕΝΙΝ»
Σκηνοθεσία: Β. Μπελιάεφ, Μ. Σλαβίνσκαϊα , Σοβιετική Ένωση, 1955


19:15 «ΟΚΤΩΒΡΗΣ»
Σκηνοθεσία: Σ. Αϊζενστάiν, Σοβιετική Ένωση, 1927


20:45 «Ο ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ»
Σκηνοθεσία:  Λ. Κρίστη, Σοβιετική Ένωση, 1980


22:00 «Η ΓΗ»
Σκηνοθεσία:  Ντόβζενκο, Σοβιετική Ένωση,1930


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16/11
18:00 «Ο ΛΕΝΙΝ ΖΕΙ»
Σκηνοθεσία:  Μ.Ρομμ, Σοβιετική Ένωση, 1969


18:30 «ΘΩΡΗΚΤΟ ΠΟΤΕΜΚΙΝ»
Σκηνοθεσία: Σ.  Αϊζενστάϊν, Σοβιετική Ένωση, 1925


20:00 «ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ»
Σκηνοθεσία: Σ.  Αϊζενστάϊν, Σοβιετική Ένωση, 1927


22:00 «Ο ΛΕΝΙΝ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ»
Σκηνοθεσία: Μ.Ρομμ, Σοβιετική Ένωση, 1937


ΣΑΒΒΑΤΟ 17/11
18:00 «ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΟΥΣ ΖΩΗΣ»
Σκηνοθεσία: Σ.Πουμπιάνσκαια, Σοβιετική Ένωση, 1958


18:30 «Β. Ι. ΛΕΝΙΝ»
Σκηνοθεσία:  Α. Ζενιάκιν, Σοβιετική Ένωση,  1983


19:00 «ΑΠΕΡΓΙΑ»
Σκηνοθεσία: Σ.  Αϊζενστάϊν, Σοβιετική Ένωση, 1924


20:45 «ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ»
Σκηνοθεσία: Τ.  Βερτόφ, Σοβιετική Ένωση, 1929


22:00 «Η ΜΑΝΑ»
Σκηνοθεσία:  Βσέβολοντ Πουντόβνικ, Σοβιετική Ένωση, 1926


ΚΥΡΙΑΚΗ 18/11
18:00 «ΑΠΕΡΓΙΑ»
Σκηνοθεσία: Σ.  Αϊζενστάϊν, Σοβιετική Ένωση, 1924


20:00 «ΘΩΡΗΚΤΟ ΠΟΤΕΜΚΙΝ»
Σκηνοθεσία: Σ.  Αϊζενστάϊν, Σοβιετική Ένωση, 1925


21:15 «ΟΚΤΩΒΡΗΣ»
Σκηνοθεσία: Σ. Αϊζενστάiν, Σοβιετική Ένωση, 1927


22:30 «Η ΜΑΝΑ»
Σκηνοθεσία:  Βσέβολοντ Πουντόβνικ, Σοβιετική Ένωση, 1926


ΔΕΥΤΕΡΑ 19/11
18:00 «Ο ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ»
Σκηνοθεσία: Λ. Κρίστη, Σοβιετική Ένωση, 1980


19:00 «ARSENAL»
Σκηνοθεσία:  Ντόβζενκο, Σοβιετική Ένωση, 1929


20:30 «Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ»
Σκηνοθεσία:  Αντρέι Μιχάλκοφ-Κονσταλόφσκι, Σοβιετική Ένωση, 1966


22:00 «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ»
Σκηνοθεσία:  Τ.  Βερτόφ, Σοβιετική Ένωση, 1929


ΤΡΙΤΗ 20/11
18:00 «ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΠΟΣΤΟ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ»
Σκηνοθεσία:  Ι. Βεσσαράμποβ, Σοβιετική Ένωση, 1982


19:00 «ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ»
Σκηνοθεσία: Τ.  Βερτόφ, Σοβιετική Ένωση, 1929


20:00 «ARSENAL»
Σκηνοθεσία: Ντόβζενκο, Σοβιετική Ένωση, 1929


21:30 «ΘΥΕΛΛΑ ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ»
Σκηνοθεσία:  Β. Πουντόβκιν, Σοβιετική Ένωση, 1928


ΤΕΤΑΡΤΗ 21/11
18:00 «Ο ΛΕΝΙΝ ΖΕΙ»
Σκηνοθεσία:  Μ.Ρομμ, Σοβιετική Ένωση, 1969


18:30 «ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΟΥΣ ΖΩΗΣ»
Σκηνοθεσία:  Σ.Πουμπιάνσκαια, Σοβιετική Ένωση, 1958


19:00 «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ»
Σκηνοθεσία: Τ.  Βερτόφ, Σοβιετική Ένωση, 1929


20:15 «ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ»
Σκηνοθεσία: Τ.  Βερτόφ, Σοβιετική Ένωση, 1929


21:30 «Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ»
Σκηνοθεσία: Αντρέι Μιχάλκοφ-Κονσταλόφσκι, Σοβιετική Ένωση, 1966

Πολυτεχνείο 2012

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ…

Μπορεί να έχουν περάσει 39 χρόνια από τη μεγαλειώδη εξέγερση του Πολυτεχνείου παρόλα αυτά σήμερα πιο πολύ παρά ποτέ είναι επίκαιρα τα αιτήματα για ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΑΥΘΕΡΙΑ. Και είναι πιο επίκαιρα γιατί διανύουμε μια περίοδο όπου η τρικομματική κυβέρνηση καταργεί κάθε κεκτημένο δικαίωμα του λαού που αποκόμισε ύστερα από σκληρούς αγώνες, ένας εκ των οποίων ήταν και αυτός του Νοεμβρίου του ’73.

ΨΩΜΙ: γιατί εδώ και τουλάχιστον 3 χρόνια βάρβαρης οικονομικής πολιτικής κυβερνήσεις-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιο έχουν ισοπεδώσει εργασία, ασφάλιση, υγεία, κοινωνικά δικαιώματα. Το Μνημόνιο 3 μάλιστα έρχεται να περικόψει και άλλο μισθούς, συντάξεις, επιδόματα αλλά και κάθε έννοια περίθαλψης και ασφάλισης οδηγώντας χιλιάδες εργαζόμενους στη φτώχεια και στην εξαθλίωση χωρίς κανένα κοινωνικό δικαίωμα.

ΠΑΙΔΕΙΑ: είναι σαφές ήδη από το νόμο Διαμαντοπούλου που επικαιροποιήθηκε φέτος από τον Αρβανιτόπουλο, ότι καταργείται κάθε έννοια Δημόσιου και Δωρεάν πανεπιστημίου, κάθε έννοια εργασιακής προοπτικής για τους νέους που βλέπουν ως το μόνο μέλλον για αυτούς την ανεργία και τη μετανάστευση. Παράλληλα το νέο μνημόνιο έρχεται να περικόψει και άλλο την ήδη κομμένη χρηματοδότηση καταργώντας φοιτητικές παροχές όπως σίτιση-στέγαση-συγγράμματα μετακυλίωντας ένα μεγάλο μέρος του κόστους σπουδών στις πλάτες των φοιτητών. Το νέο πανεπιστήμιο θα είναι ένα αυταρχικό εκπαιδευτήριο που θα υπηρετεί τις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων. Η ανώτατη εκπαίδευση τείνει περισσότερο από ποτέ να γίνει υπόθεση για λίγους.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:  με την καταπάτηση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, την αύξηση της καταστολής, τις συνεχείς συνταγματικές και δικαστικές εκτροπές είναι αναμφισβήτητο ότι το κράτος και η κυβέρνηση προσπαθούν να πνίξουν κάθε φωνή αντίστασης, προσπαθούν να φιμώσουν όποιον τολμά να αντιστέκεται διεκδικώντας ένα καλύτερο αύριο και μια δίκαιη κοινωνία. Χέρι-χέρι μαζί τους όμως πάει και η Χρυσή Αυγή που βρίσκει ως εξιλαστήρια θύματα τους μετανάστες, που ως συμμορία επιτίθεται σε όποιον αγωνίζεται συντηρώντας έτσι και το ίδιο το σύστημα που τη γέννησε. Κράτος και παρακράτος δεν διστάζουν να επιτεθούν σε απεργούς, φοιτητές, αγωνιστές  τρομοκρατώντας το λαϊκό κίνημα.

Να μην τους αφήσουμε να μετατρέψουν το παρόν και το μέλλον μας σε τραγωδία! Ούτε ένα ευρώ για τις σπουδές μας! Το σφαγείο ΕΕ-ΔΝΤ-κυβέρνησης να σαρωθεί από τον ξεσηκωμό του λαού, στο πλάι του οποίου θα σταθεί και πάλι το φοιτητικό κίνημα!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ, ΤΡΙΤΗ 13/11, ΣΤΗ 13:00, ΑΜΦ 1

…ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!!

Kάλεσμα στο πανελλαδικό διήμερο των ανεξάρτητων αριστερών σχημάτων της E.A.A.K. 9 και 10 Νοεμβρίου

Μία ακόμα μνημονιακή μέρα προστέθηκε στο καλεντάρι μας, αλλά ευτυχώς θα είναι η τελευταία καθώς όπως λέει το πολυνομοσχέδιο «οι θυσίες που θα υποστεί ο λαός θα είναι οι τελευταίες»... Και αυτή η μνημονιακή μέρα είναι σίγουρο ότι θα μείνει στην ιστορία. Οχι φυσικά γιατί θα τελειώσουμε από την επόμενη με τα μνημόνια αλλά γιατί η ψήφιση και αυτού του μνημονίου συνεχίζει τον πόλεμο απέναντι στο λαό, τους εργαζόμενους, τους νεολαίους που έχουν κηρύξει η συγκυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, οι καπιταλιστές με ακόμα πιο σκληρούς για την πληττόμενη πλειοψηφία όρους. Το νέο μνημόνιο της καταστροφής, αποτελεί στρατηγικής σημασίας απάντηση από τη σκοπιά του κεφαλαίου στην προσπάθεια του να ξεπεράσει την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση καθώς έρχεται να διαμορφώσει μία νέα εφιαλτική για το λαό κοινωνική πραγματικότητα.

Στη δίνη της καπιταλιστικής κρίσης που ξεκίνησε το 2008 με την κατάρρευση – πτώχευση τραπεζικών κολοσσών στις ΗΠΑ, το σύστημα και το πολιτικό του προσωπικό αδυνατώντας να βρουν μια συνολική λύση που θα υπερβεί την κρίση, στην προσπάθειά τους να σώσουν το κεφάλαιο ρίχνουν όλα τα βάρη στους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία. Το λεγόμενο «δημόσιο χρεός» δεν έχει σχέση με τον εργαζόμενο λαό, παρόλο που αυτός καλείται σήμερα να το επωμιστεί στις πλάτες του δεχόμενος όλες αυτές τις μειώσεις σε μισθούς, συντάξεις, ασφάλιση, υγεία – παιδεία. Το δημόσιο χρέος αντί να βαίνει μειούμενο στα χρόνια της λιτότητας και των ληστρικών δανείων, αυξάνεται! Επομένως, ας μην μας κοροϊδεύουν όταν λένε πως τα Μνημόνια, τα πακέτα σωτηρίας και το σύνολο των μέτρων στον «καιρό της κρίσης» στοχεύουν στην αποπληρωμή του χρέους. Αντίθετα, στοχεύουν στην υποτίμηση της εργατικής δύναμης, στην πλήρη διάλυση και καταβαράθρωση των όποιων προνομίων είχαν κατακτηθεί από το λαό μας στις συνθήκες εργασίας, στους τομείς της ασφάλισης, της υγείας και της παιδείας. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι όχι μόνο «δεν τα φάγαμε μαζί» αλλά πως ούτε «θα σωθούμε όλοι μαζί».  Επίσης, το παραμύθι σχετικά με την «ελληνική περίπτωση», τον «τεμπέλη Έλληνα» και τους κακούς πολιτικούς που διασπάθισαν το δημόσιο χρήμα και κακοδιαχειρίστηκαν τα πράγματα δεν αγγίζει πλέον κανέναν: όταν σε μια πλειάδα χωρών (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ιρλανδία και αλλού) έχει δημιουργηθεί η ίδια ακριβώς κατάσταση, τότε αναδεικνύονται οι δομικές και καθολικές διαστάσεις της κρίσης.

Η νεολαία αποτελεί ένα από τα βασικά θύματα της αστικής προσπάθειας υπέρβασης της κρίσης καθώς βλέπει από τη μία το παρόν της να διαλύεται στο έδαφος της λιτότητας και από την άλλη το μέλλον της να διαγράφεται αβέβαιο στην εφιαλτική πραγματικότητα που ετοιμάζουν. Τα αστικά επιτελεία προωθούν ένα σύνολο αλλαγών που από τη μία τσακίζουν το «κοινωνικό κράτος» και τις κατακτήσεις του λαού και από την άλλη διαμορφώνουν το νέο εργασιακό και κοινωνικό πρότυπο στο οποίο θα βασιστεί ο καπιταλισμός. Κομμάτι αυτής της προσπάθειας είναι και η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση όπου τελικός στόχος είναι η διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου εργαζόμενου στη βάση των νέων αναγκών του κεφαλαίου, η συγκρότηση των πανεπιστημίων ως πεδίων κερδοφορίας και η μεγαλύτερη σύνδεση των Πανεπιστημίων(κυρίως μέσω της έρευνας) με την καπιταλιστική παραγωγή. Ο νομός 4009 αποτελεί τη βασική πολιτική επιλογή του κεφαλαίου σε αυτή την κατεύθυνση.

Απέναντι στην αντιδραστική πολιτική Κυβερνήσεων – ΕΕ που διαλύει το παρόν και προετοιμάζει ένα εφιαλτικό μέλλον, της σύγχρονα δικαιώματα σε εκπαίδευση και εργασία. Η κλιμάκωση της πάλης της σπουδάζουσας νεολαίας είναι επιτακτική ανάγκη να συνοδευτεί από την ανασυγκρότηση του Φοιτητικού Κινήματος που θα κάνει τους Φοιτητικούς Συλλόγους ενεργά πολιτικά κέντρα αμφισβήτησης – ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής αλλά ταυτόχρονα και εκείνα τα όργανα που θα εξασφαλίζουν τα δικαιώματα της σπουδάζουσας νεολαίας. Στην νέα εποχή που το κεφάλαιο θέλει να κάνει την εκπαίδευση πιο ταξική και δικαίωμα για λίγους και εκλεκτούς, το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να παλέψει ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας και στους ταξικούς φραγμούς, να συσπειρώσει κυρίαρχα τα κομμάτια εκείνα τα οποία πλέον δεν μπορούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους, να αγωνιστεί για τα δικαιώματα των εργαζόμενων φοιτητών και των πρακτικάριων. Αυτός  ο αγώνας του Φοιτητικού Κινήματος για να μπορέσει να κερδίσει θα πρέπει να ενοποιηθεί με τον ηρωϊκό αγώνα του εργατικού, λαϊκού κινήματος ενάντια στα νέα μέτρα και το σφαγείο Κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. 

Για την ΕΑΑΚ είναι αναγκαία η προετοιμασία μίας νέας όξυνσης του φοιτητικού κινήματος. Απαντάμε με ένα φοιτητικό κίνημα πανελλαδικό, μαχόμενο, ανεξάρτητο, αμεσοδημοκρατικό, αντικυβερνητικό, αντιΕΕ, ανατρεπτικό. Ένα φοιτητικό κίνημα που θα συγκρούεται με κάθε όψη της κυβερνητικής πολιτικής, απαιτώντας την απεμπλοκή από τις ευρωπαϊκές συμφωνίες για την εκπαίδευση. Που θα δημιουργεί τις δικές του μορφές οργάνωσης, αυτοτελείς κι ανεξάρτητες από την κατεστημένη πολιτική των εκπροσώπων και των επιτελείων. Που θα απαντά στην επίθεση ενοποιώντας την πληττόμενη νεολαία στη βάση των κοινών συμφερόντων της. Με κίνημα μαχητικό, που θα δίνει τη μάχη φέρνοντας μπροστά όλο τον κόσμο του αγώνα, με συνελεύσεις- καταλήψεις, διαδηλώσεις, συγκρούσεις. Με κατεύθυνση συγκρότησης πανεκπαιδευτικού μετώπου και συντονισμού αυτού με τον κόσμο της εργασίας. 

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση συγκροτήθηκε μέσα από τις μεγαλειώδεις νεολαιίστικες και κοινωνικές κινητοποιήσεις του ’90-’91 και αποτελεί το πλέον επιτυχημένο μόρφωμα της ριζοσπαστικής αριστεράς στο χώρο των πανεπιστημίων. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ είναι πολιτικό – συνδικαλιστικά μορφώματα τα οποία δρουν σε κάθε σχολή με αυτοτέλεια και αποτελούν το βασικό κύτταρο της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης. Αντιπαρατίθενται με όλη τη γραμμή της αναδιαρθρωτικής πολιτικής, την οποία και αντιμετωπίζουν με μια συνολική αντικαπιταλιστική οπτική σε σχέση με τα κύρια μέτωπα της ταξικής πάλης στην ελληνική κοινωνία (αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση και εργασία, καταστολή, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις κλπ). Επιπλέον, και λόγω της αναγκαιότητας για συνολική παρέμβαση στο ελληνικό πανεπιστήμιο, τα σχήματα έχουν κεντρικές διαδικασίες στις οποίες σχεδιάζουν μια γενική πολιτική κατεύθυνση και έναν κοινό τακτικό βηματισμό. Τέτοιες διαδικασίες είναι τα συντονιστικά ΕΑΑΚ ανά πόλεις και η κορυφαία πολιτική διαδικασία του πανελλαδικού διημέρου. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ ιστορικά έχουν παίξει ρόλο στη συζήτηση για μία Άλλη Αριστερά, αντικαπιταλιστική και ριζοσπαστική και θέλουμε ειδικά σε αυτή την περίοδο να συμβάλλουμε στη διαδικασία βαθύτερης πολιτικής συγκρότησης και ενοποίησης αυτής της αριστεράς.

Καλούμε βάσει των παραπάνω όλα τα ανεξάρτητα αριστερά σχήματα, τις πρωτοβουλίες που δημιουργήθηκαν μέσα από τις κινηματικές διαδικασίες του προηγούμενου χρονικού διαστήματος, άλλες οργανωμένες δυνάμεις που παρεμβαίνουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο και έχουν αναφορές στη ριζοσπαστική αριστερά και ανένταχτους αγωνιστές που συνέβαλαν στο κίνημα να παρακολουθήσουν, να εμπλακούν και να συμμετάσχουν στις διαδικασίες των σχημάτων της ΕΑΑΚ, και με πρώτο σταθμό το πανελλαδικό διήμερο των σχημάτων, που θα πραγματοποιηθεί στο Πολυτεχνείο της Αθήνας στις 9 και 10 Νοέμβρη. Είναι πια ιστορικό αίτημα της εποχής μας μια άλλη αριστερά. Μια αριστερά μαχόμενη, που δε θα εξαργυρώνει τους αγώνες αλλά θα τους πηγαίνει μέχρι τέλους. Ανεξάρτητη, ανατρεπτική, αμεσοδημοκρατική. Αυτή η αριστερά μπορεί να εγγυηθεί και να θωρακίσει τους ακόμα μεγαλύτερους αγώνες που έχουμε μπροστά μας…

ΜΝΗΜΟΝΙΟΝ ΙΙΙ: H ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ…

ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

                                                              ή αλλιώς

                                        ΜΝΗΜΟΝΙΟΝ ΙΙΙ: H ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ…

5^η Μάη 2010, 29^η Ιουνίου 2011,12 Φλεβάρη και τώρα 7 Νοέμβρη 2012. Μία ακόμα μνημονιακή μέρα προστέθηκε λοιπόν στο καλεντάρι μας, αλλά ευτυχώς θα είναι η τελευταία καθώς όπως λέει το πολυνομοσχέδιο «οι θυσίες που θα υποστεί ο λαός θα είναι οι τελευταίες»... Και αυτή η μνημονιακή μέρα είναι σίγουρο ότι θα μείνει στην ιστορία. Οχι φυσικά γιατί θα τελειώσουμε από την επόμενη με τα μνημόνια αλλά γιατί η ψήφιση και αυτού του μνημονίου συνεχίζει τον πόλεμο απέναντι στο λαό, τους εργαζόμενους, τους νεολαίους που έχουν κηρύξει η συγκυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, οι καπιταλιστές με ακόμα πιο σκληρούς για την πληττόμενη πλειοψηφία όρους.

                        Το νέο μνημόνιο της καταστροφής, περιλαμβάνει παρεμβάσεις σε όλα τα πεδία του δημόσιου βίου καθώς αποτελεί συνολική, στρατηγικής σημασίας απάντηση από τη σκοπιά του κεφαλαίου στην προσπάθεια του να ξεπεράσει την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση (και προφανώς στην ειδικότερη μορφή που αυτή παίρνει στην ευρωζώνη και στην Ε.Ε.). Το μνημόνιο 3 έρχεται για να σχεδιάσει και να ολοκληρώσει σε βάθος χρόνου τη νέα κοινωνική πραγματικότητα. Ενδεικτικά έχουμε:

Σε όλη την κοινωνία

§       Περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων με ταυτόχρονη αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια.

§    Απολύσεις και μετατάξεις 150.000 δημοσίων υπαλλήλων μέχρι το 2015, 25.000 σε εφεδρεία μέχρι τα μέσα του 2013 
          Ενοποίηση σε ένα και μόνο ταμείο που θα δίνει όλες τις επικουρικές συντάξεις (όπως φαγώθηκαν τα χρήματα με την ενοποίηση στον ΕΟΠΠΥ, έτσι κι εδώ)

§                     Ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας μέσω της σκανδαλώδους παραχώρησής της στο ΤΑΙΠΕΔ καθώς και κατάργηση της ελάχιστης συμμετοχής του Δημοσίου σε υπό κρατικό έλεγχο επιχειρήσεις.

§                     Ένταση της επίθεσης στην δημόσια υγεία. Συγχωνεύσεις και κλεισίματα νοσοκομείων. Μείωση διαθέσιμων κλινών κατά χιλιάδες.

§                     Κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. 586 € κατώτατος μισθός. Μείωση του επιδόματος ανεργίας στα 360 € .

§                     Απελευθέρωση των απολύσεων με ταυτόχρονη μείωση των αποζημιώσεων. Περιορισμός του χρόνου προειδοποίησης της απόλυσης από 6 σε 3 μήνες.

Κερασάκι στην τούρτα; Η κατάργηση ουσιαστικά του βασικού μισθού, η πλήρης ελαστικοποίηση των όρων εργασίας κι η εκθεμελίωση κάθε έννοιας εργατικού δικαιώματος. Η δημιουργία ουσιαστικά μιας κοινωνίας υπόδουλων και πλήρως υποταγμένων στη μοίρα τους ανθρώπων, βορά στην πιο βάρβαρη εκμετάλλευση. Όλα αυτά όμως γίνονται για να σωθούμε, μας λένε, γιατί «το χρέος δεν είναι βιώσιμο». Επιπλέον όμως, λέμε εμείς, το χρέος αυτό δεν είναι και δικό μας δημιούργημα. Και γι αυτόν ακριβώς το λόγο δεν πρόκειται να το πληρώσουμε!

Στην παιδεία

§                               Γενικευμένη καταστροφή στην παιδεία με χιλιάδες απολύσεις σε εκπαιδευτικούς, με άμεσο κλείσιμο σχολείων και συγχωνεύσεις τμημάτων με αποτέλεσμα την εγκατάλειψή του από το φτωχότερο κομμάτι του πληθυσμού.

§              Διάλυση της φοιτητικής μέριμνας με κατάργηση δωρεάν σίτισης-στέγασης-συγγραμμάτων. Επιβολή διδάκτρων σε φοιτητές και κατάργηση κάθε έννοιας δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου.

§                                          Το ίδιο το μνημόνιο απαιτεί την εφαρμογή των ν. 4009 & 4076 και εκλογές νέων Πρυτάνεων μέχρι το Δεκέμβρη του 2012, εκλογή των Συμβουλίων Διοίκησης μέχρι το Μάρτιο του 2013, συγχωνεύσεις σχολών μέχρι το Μάρτιο του 2013.

           Το πανεπιστήμιο της κρίσης θα είναι αυτό των επιχειρήσεων, της αυταρχικότητας και της πλήρους εντατικοποίησης της φοιτητικής ζωής μακριά από τον παλμό της κοινωνίας, ένα πανεπιστήμιο για λίγους και «εκλεκτούς».

Η απάντησή μας!

Η μόνη απάντηση που μπορεί να υπάρξει σε όλα αυτά τα μέτρα της εξαθλίωσης δεν μπορεί να είναι άλλη από το μαζικό λαϊκό ξεσηκωμό! Ήρθε η ώρα να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας. Να τον μετατρέψουμε σε αποφασιστικό αγώνα διαρκείας που θα μπορέσει να ανατρέψει την κυβέρνηση και την πολιτική της και να αποτελέσει πραγματική απειλή για αυτό το σάπιο σύστημα.

Ήρθε η ώρα το φοιτητικό κίνημα να συμβάλλει με την πάλη του στο ξέσπασμα παλλαικού ξεσηκωμού για να ανατραπούν τώρα η κυβέρνηση, τα μέτρα, τα μνημόνια και όλοι οι αντιλαϊκοί νόμοι. Για μας είναι μονόδρομος η ανατροπή αυτής της πολιτικής. όλες οι αντιστάσεις πρέπει να ενωθούν σ΄ έναν ορμητικό χείμαρρο που θα τους σαρώσει. Καλούμε όλη τη νεολαία, όλο το λαό να σηκώσουμε τώρα κεφάλι, να μετατρέψουμε την Αθήνα και όλες τις πόλεις και τα χωριά της Ελλάδας σε εστίες ξεσηκωμού, τις σχολές μας και τους χώρους ασύλου στο κέντρο της Αθήνας σε κέντρα αγώνα που θα χτυπάει η καρδιά του λαϊκού κινήματος. Ο αγώνας μας είναι αγώνας όλης της κοινωνίας. Απέναντι στους εκβιασμούς της κυβέρνησης και των συμμάχων της με τα πακέτα και τα «Μνημόνια», εμείς πρέπει να επιβάλουμε το δικό μας «πακέτο μέτρων», αυτό που είναι σύμφωνο με τις ανάγκες μας!

Αγώνας όχι για τον αγώνα, αλλά αγώνας για τη νίκη, τη νίκη που είναι πιο αναγκαία και πιο δυνατή από ποτέ!