Απόφαση Φ.Σ. Νομικής 10/11

ΕΝΙΑΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, 10/11/2015

[Ρ.Α.Πα.Ν. – Σ.Α.Φ.Ν. (εαακ), ΑΡ.ΔΙ.Ν., Αριστερή Ενότητα, ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ]

Η σημερινή συνέλευση διεξάγεται υπό το βάρος της υπογραφής του 3ου κι επαχθέστερου μνημονίου. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πριν την προκήρυξη των εκλογών της 20ης Σεπτέμβρη, αψήφησε το “ΟΧΙ” του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη και το αμέσως επόμενο διάστημα το μετέτρεψε σε “ΝΑΙ”, πειθαρχώντας πλήρως στις επιταγές του εγχώριου κεφαλαίου, των ευρωπαίων δανειστών και του ΔΝΤ, επισφραγίζοντας κάτι που είχε ξεκινήσει ήδη από την 20^η Φλεβάρη, δηλαδή την πλήρη συστημική του ενσωμάτωση. Αναδεικνύεται γι ακόμη μια φορά από αυτήν την πολιτική επιλογή ότι η παραμονή στην ΕΕ σημαίνει μνημόνια, λιτότητα, ανεργία, οικονομική ασφυξία για το λαό και τη νεολαία, περιστολή εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Η νέα σύνθεση της σχεδόν εξ ολοκλήρου μνημονιακής Βουλής, όπως προέκυψε από τις τελευταίες εκλογές αποτυπώνει την ηττοπάθεια που καλλιεργήθηκε γύρω από τη μη ύπαρξη εναλλακτικής στα πλαίσια ενός άλλου δρόμου. Η Βουλή που συγκροτήθηκε χωρίς να περιέχει ούτε μια ουσιαστικά αντιμνημονιακή δύναμη στο εσωτερικό της δε θα έχει κανένα κώλυμα στο να εφαρμόσει ευθύγραμμα τα επιμέρους μνημονιακά μέτρα. Από τη μία, το ΚΚΕ, παρά την καταψήφιση των μνημονίων, δεν επιδιώκει να αρθρώσει μια πραγματική, κινηματική εναλλακτική αφήγηση εξόδου από την κρίση και μένει στην στείρα καταγγελιολογία. Από την άλλη,  δε μπορούμε να αφήσουμε χώρο ούτε στις δήθεν αντιμνημονιακές κορώνες της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής (αν υπολογίσουμε κιόλας ότι ανέλαβε και πρόσφατα την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του αντιφασίστα, αγωνιστή Π. Φύσσα), η οποία θα πρέπει να τσακιστεί από το αντιφασιστικό κίνημα.

Το 3ο μνημόνιο περιλαμβάνει 233 εφαρμοστικά μέτρα τα οποία δρομολογούνται προς ψήφιση και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων περικοπές στο ασφαλιστικό, περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας, πλειστηριασμοί 1ης κατοικίας, μείωση του προϋπολογισμού για το πανεπιστήμιο. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά και το αντικείμενό μας, οι πλειστηριασμοί και η ενεργοποίηση των κόκκινων δανείων απλουστεύονται και διευρύνονται μέσα από τις αλλαγές που γίνονται στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Αυτό σημαίνει ότι το μνημόνιο 3 όχι μόνο επιτείνει τις ήδη αντίξοες συνθήκες εργασίας στο κλάδο μας, αλλά ακόμα και αν βρούμε δουλειά ως δικηγόροι θα καλούμαστε να πειθαρχήσουμε στα αντιλαϊκά αυτά μέτρα. Συγκεκριμένα, με το Νέο Κώδικα Δικηγόρων προβλέπεται η ακόμη μεγαλύτερη πτώση στον κατώτατο μισθό και η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Προβλέπεται, δηλαδή σε συνάρτηση και με τις διατάξεις του μνημονίου, αλλά και με τη συνολικότερη κατάσταση ανεργίας στους νέους, οτι οι ασκούμενοι καλούνται να δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις πολύ μεγάλης  δυσκολίας για να πάρουν την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, ενώ οι νέοι δικηγόροι καλούνται να δουλέψουν χωρίς ασφάλιση και επαγγελματικά δικαιώματα. Την ίδια στιγμή τα δικηγορικά γραφεία φορολογούνται υψηλά ώστε ο μεγάλος κερδισμένος να είναι οι δικηγορικές εταιρείες στις οποίες θα καλούμαστε να δουλέψουμε με βάση την παραπάνω μαύρη εργασιακή συνθήκη.

Απέναντι στην πραγματικότητα, λοιπόν, του τρίτου μνημονίου, την Πέμπτη, 12/11, έχει προκηρυχθεί πανεργατική απεργία. Πρόκειται για μια απεργία που στοχεύει στο να δώσει έναν πρώτο τόνο αντίστασης απέναντι στις πολιτικές εξαθλίωσης που επιβάλλονται σε εργαζόμενους και νεολαία, μια απεργία που πρέπει να αποτελέσει κόμβο για την επανεμφάνιση του λαϊκού παράγοντα και να καταστήσει ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται να συνυπογράψουμε στην υποβάθμιση του μέλλοντός μας, αλλά αντιθέτως δεν θα σταματήσουμε, ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες, να διεκδικούμε μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Οι ίδιοι που, στα πλαίσια όλων των παραπάνω, επιβάλλουν τις μνημονιακές πολιτικές, είναι και εκείνοι που φέρουν την ευθύνη για το προσφυγικό ζήτημα που έχει ανακύψει το τελευταίο διάστημα. Λόγω του πολέμου που διεξάγεται αυτή τη στιγμή στη Συρία, στον οποίο εμπλέκονται τόσο το απολυταρχικό καθεστώς του Άσαντ, όσο και ιμπεριαλιστικά συμφέροντα (ΝΑΤΟ, ΕΕ, Ρωσία), μεγάλα κύματα προσφύγων έρχονται στη  χώρα μας, από την οποία και δε μπορούν να φύγουν. Οι πρόσφυγες, λοιπόν, βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη χώρα μας λόγω της ευρωπαϊκής συνθήκης Δουβλίνο 2, που περιορίζει τους πρόσφυγες σε παραμονή στην πρώτη χώρα εισόδου (εν προκειμένω στην Ελλάδα). Οι παλιές και νέες κυβερνήσεις έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης για τα τρομερά εγκλήματα κατά των προσφύγων στο αιματοβαμμένο Αιγαίο και το τείχος της ντροπής στον Έβρο, τη συγκάλυψη των εγκλημάτων του ελληνικού λιμενικού, της ΕΛ.ΑΣ. και του στρατού με την «αμέριστη» βοήθεια της FRONTEX. Χρέος μας λοιπόν καθίσταται η έμπρακτη αλληλεγγύη μας σε αυτά τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της ευρωπαϊκής πολιτικής, πολύ περισσότερο η από κοινού συμμετοχή μας σε ένα αντιιμπεριαλιστικό και αντιπολεμικό κίνημα. 

Στο χώρο της εκπαίδευσης...

Η εξαγγελία για απόσυρση του προσχεδίου Μπαλτά για τα πανεπιστήμια από τη εκ νέου εκλεχθείσα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελεί τον προάγγελο για μια ακόμα επίθεση στο χώρο της εκπαίδευσης. Ενδεικτικά, αναμένεται να επιδιωχθεί η συνέχιση της λειτουργίας των αυταρχικών Συμβουλίων Ιδρύματος (που και οι ίδιοι οι φοιτητικοί σύλλογοι είχαν απονομιμοποιήσει με τις κινητοποιήσεις τους), η μη δυνατότητα των φοιτητών να έχουν λόγο στις συνεδριάσεις των οργάνων διοίκησης, ενώ μπορεί να τεθεί υπό διακύβευση ακόμα και η απόσυρση του μέτρου των διαγραφών, που λόγω της πίεσης του φοιτητικού κινήματος είχαν αποσυρθεί νομοθετικά. Παράλληλα, προφανώς, διατηρούνται και όλες οι υπόλοιπες πτυχές του ν. Διαμαντοπούλου- Αρβανιτόπουλου, που ούτε και το προσχέδιο Μπαλτά άλλαζε ουσιωδώς, αφήνοντας άθικτο τον πυρήνα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Δεδομένης της πλήρους μνημονιακής στροφής της συγκυβέρνησης, περιμένουμε ότι το επόμενο νομοσχέδιο που θα κατατεθεί προς ψήφιση θα είναι πλήρως εναρμονισμένο με τις αναδιαρθρωτικές πολιτικές στα πανεπιστήμια, πράγμα το οποίο δεν μπορεί παρά να βρίσκει το φοιτητικό μας σύλλογο αντίθετο.

Στην κατεύθυνση που προβλέπει ο νέος νόμος Φίλη, το επόμενο διάστημα θα βρεθούμε αντιμέτωποι ξανά με μια σειρά μέτρων, όπως η διάσπαση του ενιαίου πτυχίου - είτε μέσω πιστωτικών μονάδων, είτε με την εξίσωση των πτυχίων μας με αυτά των ιδιωτικών σχολών - οι αυταρχικές διοικήσεις, η εισαγωγή διδάκτρων και οι περικοπές στις φοιτητικές παροχές. Οι μειώσεις στην κρατική επιχορήγηση για την εκπαίδευση έχουν φτάσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα και πλέον η λειτουργία σημαντικών πτυχών του πανεπιστημίου καθίσταται αδύνατη. Οι μειώσεις σε προσωπικό και οι ιδιωτικές εργολαβίες σε πάμπολλους τομείς των ΑΕΙ-ΤΕΙ σκιαγραφούν τη μαύρη εικόνα εν καιρώ μνημονίου και κρίσης. Το αποτέλεσμα αυτών επιδιώκουν να είναι η υποβάθμιση των επαγγελματικών μας  δικαιωμάτων και η ένταση του ανταγωνισμού μεταξύ μας για μια θέση στην αγορά εργασίας, δεδομένης και της ανεργίας του 60%, η εξατομίκευσή μας μέσω του αποκλεισμού από τις διαδικασίες απόφασης  εντός του πανεπιστημίου και η υποτίμηση των συλλογικών διαδικασιών και η μετακύλιση του κόστους σπουδών στις πλάτες μας.

Το τελευταίο  ήδη  βλέπουμε να συμβαίνει στη σχολή μας με την επιβολή διδάκτρων στο μεταπτυχιακό του διεθνούς κι ευρωπαϊκού δικαίου στο ύψος των 1.200 ευρώ, το οποίο αποτελεί μια ξεκάθαρα πολιτική και όχι μόνο οικονομική απόφαση –όπως τόνισαν και καθηγητές του τομέα Διεθνούς, την ίδια στιγμή μάλιστα που ήδη συζητείται από τους καθηγητές η υιοθέτηση αυτού του μέτρου και από άλλους τομείς, και συγκεκριμένα από τους τομείς του Δημοσίου και του Αστικού δικαίου. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται από τη μία η δημοσιονομική προσαρμογή του πανεπιστημίου στις μνημονιακές επιταγές για μειωμένους προϋπολογισμούς στην εκπαίδευση, ενώ παράλληλα οι όποιες υποσχέσεις για κοινωνικά κριτήρια και υποτροφίες υποχρεώνουν τους ενδιαφερόμενους  να υποστούν μια διαδικασία συνεχούς, εντατικού διαβάσματος, με αποτέλεσμα να αποκόβονται από οποιαδήποτε άλλη κοινωνικοπολιτική δραστηριότητα, και πολύ περισσότερο (με βάση πρόσφατη ανακοίνωση του τομέα Διεθνούς) να εργάζονται αμισθί για τον τομέα, προκειμένου να αντισταθμιστεί η «χασούρα» της μη καταβολής διδάκτρων! Εμείς πρέπει να απαντήσουμε σε αυτό ότι δε θα γίνουμε τα θύματα που θα επωμισθούν-λόγω και των πολιτικών διόγκωσης του χρέους-την κακοδιαχείριση των πόρων του πανεπιστημίου (πχ ενώ επικαλούνται ότι το ΕΚΠΑ δεν έχει ούτε ένα ευρώ, πέρσι θα δίνονταν 3εκ. ευρώ σε security), τους χαμηλούς προϋπολογισμούς για τις σχολές, το κλείσιμο βιβλιοθηκών, την υπολειτουργία των γραμματειών και των εργαστηρίων.

Η συγκεκριμένη απόφαση ήταν προϊόν της Συγκλήτου που διεξήχθη στις 21 Ιουλίου πίσω από τις πλάτες μας. Ο αποκλεισμός μας από τις διαδικασίες των οργάνων του πανεπιστημίου που έχουν αποφασιστικό χαρακτήρα δεν είναι κάτι νέο, αλλά επιχειρείται τόσο από τη Γενική Συνέλευση Τμήματος στη Νομική αλλά και σε μια σειρά σχολών που συνεδριάζει χωρίς να ενημερώνονται οι σύλλογοι, όσο και από το ν.Διαμαντοπούλου με τη σύσταση και λειτουργία του Συμβουλίου Ιδρύματος (15μελές όργανο με συμμετοχή μόνο ενός φοιτητή ανά ίδρυμα!), του πλέον πιο αντιδημοκρατικού οργάνου εντός των πανεπιστημίων. Είναι μια κατεύθυνση που επιχειρεί να περάσει με αυταρχικό κι αυθαίρετο τρόπο τις ίδιες τις πτυχές της αναδιάρθρωσης, αλλά και να μας κάνει να εμπεδώσουμε τη μη συμμετοχή μας σε αυτές τις διαδικασίες και άρα σταδιακά να υιοθετήσουμε μια ηττοπαθή και παθητική στάση. Απέναντι σε αυτή την αντιδημοκρατική  πρακτική αποκλεισμού των συλλόγων, όπως ειδικότερα υιοθετήθηκε με τον πιο αντιδραστικό τρόπο μέσω του Πρύτανη Φορτσάκη την προηγούμενη χρονιά, ο σύλλογός μας κατάφερε να αρθρώσει τα αιτήματά του μέσω συλλογικών διαδικασιών και να αποδείξει ότι μπορεί να ανατρέπει αυταρχικές διοικήσεις και τα σχέδια που υλοποιούν.

Κι ενώ τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν τη δωρεάν φοίτηση, συνεχίζεται μία διαδικασία αξιολόγησης, με άξονα τις επιταγές μνημονίων και ΕΕ για την εκπαίδευση. Πιο απλά, τα ιδρύματα αξιολογούνται από εξωτερικούς παράγοντες (για τη μεταφορά των οποίων δαπανούνται ποσά που θα μπορούσαν να παρέχονται σε φοιτητικές παροχές) για το αν και κατά πόσο ευθυγραμμίζονται με τις ευρωπαϊκές οδηγίες για την εκπαίδευση (πχ αλυσίδες μαθημάτων, διάσπαση κύκλου σπουδών). Αν, μάλιστα, αποτυγχάνουν να πετύχουν αυτόν τον «στόχο», θα υπάρξουν επιπτώσεις ως προς τη χρηματοδότησή τους, επιπτώσεις οι οποίες για ακόμη μια φορά θα επιρριφθούν στις πλάτες των φοιτητών. Η εξωτερική αξιολόγηση γίνεται με πλαφόν περικοπών 15% στις δαπάνες, οποιοδήποτε και αν είναι το αποτέλεσμα. Δηλαδή, στην ήδη μειωμένη κατά 80% χρηματοδότηση του ΕΚΠΑ, η αξιολόγηση έρχεται να φέρει ακόμη μεγαλύτερη μείωση. Πέραν τούτου, η αξιολόγηση θα αποτελέσει την αντικειμενική βάση της πρότασης του Υπ. Παιδείας για νέο σχέδιο «Αθηνά», με συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων στα ιδρύματα, μέσα από διαβούλευση με ορίζοντα την άνοιξη, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί.

Ακριβώς στα παραπάνω πλαίσια  «εξευρωπαϊσμού» των ελληνικών ΑΕΙ-ΤΕΙ, στη Νομική Θεσσαλονίκης επιχειρείται αλλαγή του προγράμματος σπουδών, μέσω της επιβολής αλυσίδων μαθημάτων. Συγκεκριμένα, οι φοιτητές πλέον δεν θα μπορούν να δίνουν συνθέσεις, εάν δεν έχουν περάσει όλα τα μαθήματα του εκάστοτε τομέα, ενώ τα μαθήματα γενικού περιεχομένου θα θεωρούνται προαπαιτούμενα για να δοθούν στη συνέχεια οι εξειδικεύσεις τους (πχ δεν θα μπορούμε να δώσουμε Ειδικό Ενοχικό αν δεν έχουμε περάσει το Γενικό). Ακόμη, μπαίνουν στο πρόγραμμα σεμιναριακού τύπου μαθήματα, πάνω σε «επίκαιρα» αντικείμενα (πχ πλειστηριασμοί), εν είδοι εξειδίκευσης και «κατεύθυνσης» πτυχίου. Στη δική μας σχολή αυτή η κατεύθυνση είχε ξεκινήσει το 2012, επί σχεδίου «Αθηνά», (με τη διάρθρωση του εμπορικού δικαίου σε «εμπορικό Ι, ΙΙ και ΙΙΙ), είχε όμως παυθεί λόγω των κινητοποιήσεων του συλλόγου μας, που εμπόδισαν την περαιτέρω αλλαγή του προγράμματος σπουδών. Η αλλαγή αυτή έχει ως στόχο τη διάσπαση του πτυχίου νομικής στη βάση κατευθύνσεων (πχ «αστικολόγος»), πράγμα που διασπά και τα επαγγελματικά δικαιώματα των δικηγόρων, ενώ δημιουργεί και μια ανάγκη συνεχούς επανακατάρτισης των αποφοίτων νομικής, στην περίπτωση κορεσμού κάποιου κλάδου. Η διαδικασία αυτή συντελεί και στη δημιουργία του νέου μοντέλου φοιτητή και, μετέπειτα, εργαζόμενου, που θα είναι εντατικοποιημένος, πλήρως πειθήνιος και ανίκανος να αρθρώσει αντιστάσεις στον εκάστοτε εργοδότη. Προφανώς ο Φοιτητικός Σύλλογος πρέπει να έχει λόγο πάνω σε ζητήματα που αφορούν την επαγγελματική προοπτική των φοιτητών, ειδικά σε μια αγορά εργασίας με 60% ανεργία στους νέους, και λαμβάνοντας υπόψη ότι τέτοιου είδους αποφάσεις πλέον λαμβάνονται «κεκλεισμένων των θυρών», σε Γενικές Συνελεύσεις Τμημάτων στις οποίες ποτέ δεν καλούνται φοιτητές και για τις οποίες σχεδόν ποτέ δεν κρατούνται πρακτικά, ώστε να ελέγχονται η σύνθεσή τους και οι αποφάσεις τους.

Απέναντι στα δίδακτρα και στις αυθαίρετες αποφάσεις, αλλά και πιο συνολικά στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, όπως αυτή εναρμονίζεται πλέον πλήρως με τις μνημονιακές κι ευρωπαϊκές επιταγές εμείς θα προτάξουμε τη δύναμη των συλλογικών μας αγώνων και διαδικασιών, με στόχο να ξαναβγεί στο προσκήνιο το φοιτητικό κίνημα μαζί ολόκληρη την κοινωνία, κόντρα στις μνημονιακές πολιτικές. Εν όψει και της επετείου του Πολυτεχνείου, πρέπει να θυμίσουμε σε όσους επιχειρούν να παίρνουν αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς ότι η νεολαία ποτέ δεν «έκατσε στα αυγά της». Αντιθέτως, κάθε φορά που διακυβευόταν το παρόν και το μέλλον της έβγαινε δυναμικά στο προσκήνιο και αποτελούσε παράγοντα αποσταθεροποίησης της κανονικότητας που επιχειρούσαν να δημιουργήσουν γι αυτήν.

Σήμερα, 42 χρόνια μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, η νεολαία για ακόμη μια φορά έρχεται αντιμέτωπη με ένα μέλλον πολύ πιο ζοφερό απ’ όσο θα μπορούσαμε να φανταστούμε και με μια ρητορεία ότι δεν έχει περιθώρια αντίστασης, γιατί «δεν υπάρχει εναλλακτική». Απάντηση, λοιπόν, άλλη δεν υπάρχει από τον ξεσηκωμό των πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας (νεολαίας και εργαζομένων), που αντιλαμβάνονται με τον πιο βιωματικό τρόπο πως ΕΕ,ΔΝΤ και χρέος μας στερούν κάθε μέλλον και προοπτική και ότι δεν υπάρχουν εύκολες και έτοιμες λύσεις από κυβερνήσεις-σωτήρες, που υποτάσσονται σε αυτές τις πολιτικές. Είναι καθήκον, λοιπόν, της γενιάς μας, πιάνοντας το νήμα της κατάληψης του Πολυτεχνείου, να αποδείξει ότι εναλλακτική υπάρχει και βρίσκεται στο δρόμο που χαράζουμε εμείς, στον καθένα από εμάς και σε όλους συλλογικά, στους αγώνες που δόθηκαν και δίνονται ακόμη ενάντια στον αυταρχισμό και την εξαθλίωση. Είναι χρέος μας να καταστήσουμε σαφές ότι η νεολαία δεν υποτάσσεται, αλλά θα ανατρέψουμε όσους μας επιβάλλουν να ζήσουμε με σκυφτό το κεφάλι και θα πάρουμε τις ζωές και το μέλλον μας στα χέρια μας!

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

• Συνολική απόσυρση του ν. Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και όλων των πτυχών του
• Καμία σκέψη για «νέο χάρτη» σχολών
• Ενιαία, ισχυρά πτυχία, με επαγγελματικά δικαιώματα – κατάργηση της εξίσωσης πτυχίων - κατάργηση του Νέου Κώδικα Δικηγόρων
• Καμία σκέψη για δίδακτρα σε μεταπτυχιακό και προπτυχιακό
• Καμία σκέψη για αλυσίδες μαθημάτων και προαπαιτούμενα
• Κατάργηση του σχεδίου για απασχόληση νέων και των προγραμμάτων voucher
• Κατάργηση των Συμβουλίων Ιδρύματος
• Επαναφορά του ασύλου – απόσυρση των security
• Άμεση επαναπρόσληψη όλων των διοικητικών, καμία δίωξη απεργών διοικητικών – πρόσληψη προσωπικού καθαρισμού απευθείας από το πανεπιστήμιο, με ανθρώπινους όρους εργασίας
• Αύξηση της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων - δωρεάν φοιτητικές παροχές
• Καμία εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων στο νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
• Παρέμβαση των ΦΣ στα όργανα διοίκησης
• Ανατροπή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
• Κατάργηση των μνημονίων, διαγραφή όλου του χρέους, έξοδο από την ΕΕ και την ΟΝΕ

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

• Συμμετοχή του συλλόγου στην πανεργατική απεργία, την Πέμπτη 12/11, με προσυγκέντρωση στις 10.30 στα Μουσείο και κλειστή σχολή την ίδια ημέρα
• Κινητοποίηση του ΦΣ την Τετάρτη, 11/11, στον Πρύτανη του ΕΚΠΑ για το ζήτημα των διδάκτρων στα Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών, στις 13.00
• Κατάληψη της σχολής τη Δευτέρα 16/11 και την Τρίτη 17/11, εν όψει της επετείου του Πολυτεχνείου και μεταφορά της κατάληψης στο Πολυτεχνείο
• Συμμετοχή του ΦΣ στην πορεία του Πολυτεχνείου, την Τρίτη 17/11, με προσυγκέντρωση στις 13.00 στο Πολυτεχνείο
• Κινητοποίηση την Παρασκευή, 13/11, στις 13.00, στην Πρυτανεία, από κοινού με τις καθαρίστριες του ΕΚΠΑ, που απειλούνται ξανά με απόλυση
• -Την απομάκρυνση του Ρούσσου, καθηγητή του αστικού, από τη Νομική, λόγω φασιστικής συμπεριφοράς και ρητορείας -ο ΦΣ Νομικής τον θεωρεί ανεπιθύμητο και εγγυάται οτι θα μπλοκάρει κάθε προσπάθεια επαναφοράς του στο διδακτικό προσωπικό
• Συντονισμό με τους υπόλοιπους ΦΣ Αθήνας για τη συνέχιση των αγώνων μας
• Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις των ΦΣ για δωρεάν σίτιση
• Νέα Γενική Συνέλευση, την Παρασκευή, 20/11, στις 13.00

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΚΣ

Το ενδεχόμενο της χρήσης στρατού κατά των κινημάτων ίσως από κάποιους φαντάζει εξωπραγματικό. Στην εποχή της κρίσης, όμως, του καπιταλιστικού συστήματος κυριαρχεί με ιδιαίτερη σφοδρότητα σε πολλές χώρες. Ο πόλεμος κατά της "τρομοκρατίας" και το δόγμα μηδενικής ανοχής χαρακτηρίζει πλέον τη λειτουργία πολλών κρατών στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν ζώνες επιρροής. Το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και η μνημονιακή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ακολουθώντας την πιο άγρια αστική πολιτική απέναντι στον κόσμο της εργασίας, σχεδιάζουν να κάνουν χρήση του στρατού στο εσωτερικό της χώρας, στοχοποιώντας μετανάστες, εργατικό κίνημα αλλά και όποιον αντιστέκεται. Αυτή η κατεύθυνση αποδεικνύεται από την διεξαγωγή της Πανελλαδικής Άσκησης ΠΑΡΜΕΝΙΩΝΑΣ 2015 , μιας«πρόβας τζενεράλε»  για την αντιμετώπιση «Ασύμμετρων Απειλών» (κινήματα, μετανάστες κλπ) Είχε προηγηθεί η άσκηση καταστολής πλήθους στην Κω μετά τα δραματικά γεγονότα στην Κάλυμνο, όπου ο διοικητής ζήτησε να κηρυχθεί στρατιωτικός νόμος και να στρέψει ένοπλους φαντάρους εναντίον μεταναστών. Την ίδια ώρα οι εθνικιστές των Λεσχών Εφέδρων ασκούνται για μάχες μέσα σε πόλεις.

Η κλιμάκωση της τρομο-υστερίας των Τσίπρα-Καμμένου βρίσκει ταβάνι την Τετάρτη 14/10, στην Κοζάνη, με άσκηση «επανακατάληψης» εργοστασίου στρατηγικού χαρακτήρα -που καταλαμβάνουν «ταραχοποιοί» (εργάτες)- από το 523 ΤΠ. Στοχοποιούν τους ταξικούς αγωνιστές της ΔΕΗ για να επιβάλλουν το ξεπούλημά της ενώ το Υπουργείο Άμυνας δηλώνει ότι δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Είναι η τυπική αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων, που εκτελούν φαντάροι και μισθοφόροι: «Στο πλαίσιο της επιχειρησιακής αποστολής του Στρατού Ξηράς […] υφίσταται η πιθανότητα δολιοφθοράς εγκαταστάσεων και υποδομών ζωτικής σημασίας από τον εχθρό […] προσωπικό του Στρατού Ξηράς προστατεύει τέτοιου είδους εγκαταστάσεις από δολιοφθορές του εχθρού». Ο ελληνικός στρατός ετοιμάζεται για πόλεμο κατά του κόσμου της εργασίας. «Τρομοκράτες-μετανάστες-αγωνιστές» κηρύσσονται εχθροί για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πλέον το εργατικό κίνημα είναι ταραχοποιό στοιχείο για τον Πάνο Καμμένο: αντιμετωπίζεται ακόμα και με την δραστηριοποίηση του στρατού.

Είναι φυσικό να σκεφτούμε ότι αγωνιστές που διατείνονται ότι παλεύουν για την ταξική ενότητα του εργατικού κινήματος, θα προχωρούσαν  –το λιγότερο- σε καταγγελία αυτής της άσκησης. Φευ! Η ΠΚΣ αρνήθηκε να υπογράψει ψήφισμα-καταγγελία της επικίνδυνης εξέλιξης, το οποίο κατέθεσε την προηγούμενη βδομάδα η ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ ΕΑΑΚ σε ΔΣ γι’ αυτό τον σκοπό. Οι προφάσεις τους αναφέρουν ότι δεν είχαμε ενημερώσει έγκαιρα(πόσες μέρες χρειάζονται πια για να έρθει η γραμμή από την Κοζάνη;)  κι ότι το ψήφισμα δεν στοχοποιεί επαρκώς την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ!

Δυστυχώς (για την ΠΚΣ), η πραγματικότητα γελάει μαζί τους. Και, δυστυχώς το ψέμα δε φτάνει μακριά. Είχαμε γνωστοποιήσει το θέμα του εν λόγω ΔΣ πολύ νωρίτερα. Και, φυσικά, το κείμενο συνιστά δριμύ κατηγορώ απέναντι στην συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Υπογραμμίζεται το γεγονός ότι είναι πρωτεργάτης στην κατασταλτική πολιτική  της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Ότι αυτή η πολιτική είναι που γεννάει την πολιτική των μνημονίων και της κοινωνικής καταστροφής της πληττόμενης πλειοψηφίας.

Εμείς αναγνωρίζουμε ότι υπεύθυνοι για τη συγκάλυψη και την μη γωνστοποίηση στον φοιτητικό σύλλογο νομικής της εν λόγω άσκησης είναι κυρίως η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και η ΑΦΚ που δεν υπέγραψαν το ψήφισμα συμφωνώντας επι της ουσίας με την πολιτική της κυβέρνησης. Η ΠΚΣ όμως έχει επίσης ευθύνη γιατί αρνείται όχι μόνο να καταγγείλει το γεγονός αλλά και να προχωρήσει σε κοινή δράση με άλλα κομμάτια του κινήματος για να μην επαναληφθεί κάτι τέτοιο, απλά και μόνο για την εκλογική και κομματική οικοδόμηση του δικού της «μαντριού».  Και αυτό το κάνει εις βάρος του εργατικού κινήματος, των διωκόμενων αγωνιστών και των αναγκών της εργατικής τάξης.

Θα έπρεπε, να ντρέπονται οι αγωνιστές  της ΚΝΕ και του ΜΑΣ για την στάση της εκπροσώπου της Λαϊκής Συσπείρωσης στο δημοτικό συμβούλιο Εορδαίας (που έδωσε το χώρο για την άσκηση στον στρατό), Αντωνίας Χόλμπα, η οποία δήλωσε ότι γνώριζε για την άσκηση ένα μήνα πριν γίνει, έκανε το κομματικό της καθήκον να μην ψηφίσει στο δημοτικό συμβούλιο την παραχώρηση του χώρου, αλλά άφησε στο σκοτάδι το εργατικό κίνημα σχετικά με τις προετοιμασίες εναντίον του, χωρίς να πάρει δημόσια θέση.

Από την άλλη ο συνδικαλιστής-αγωνιστής στο κάτεργο της ΔΕΗ στην Κοζάνη, Στέφανος Πράσσος,  κατήγγειλε ανοιχτά την άσκηση μόλις γνωστοποιήθηκε από το Δίκτυο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ, και ο συνδικαλιστής-αγωνιστής Κώστα Ασαλουμίδη  έθεσε και αυτός ζήτημα Μπλοκαρίσματος μιας επικίνδυνης Στρατιωτικής Άσκησης από το κίνημα μέσα και έξω από τον στρατό ο οποίος δήλωσε ότι «θα έπρεπε να ενημερώσει τα συνδικάτα η αντιπολίτευση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Εορδαίας, τουλάχιστον αυτοί που δεν ήταν υπέρ στη διεξαγωγή της άσκησης, ώστε να ενεργήσουν ανάλογα και να εμποδίσουν την άσκηση. Εκ των υστέρων το μάθαμε από το ΔΙΚΤΥΟ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ. Αν το γνωρίζαμε, θα προσπαθούσαμε μαζί με το ΠΑΜΕ, με τα Συνδικάτα να εμποδίσουμε την άσκηση. […] Όμως ποτέ δεν είναι αργά, οι καταλήψεις εργοστασίων, αν χρειαστεί, θα γίνουν, δε θα μας εμποδίσει καμιά άσκηση. Είναι σίγουρο ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να καταλάβουν και να λειτουργήσουν τα εργοστάσια»

Ας πάρει λοιπόν η ΠΚΣ την πολιτική ευθύνη που του αναλογεί και ας αφήσει τα λόγια-πυροτεχνήματα αν θέλει στην πράξη να αντιπαλέψει αυτήν την πολιτική. Υπάρχει ακόμα χρόνος να καταγγείλει τέτοιου είδους ασκήσεις και να συμβάλει μαζικά στο να αναπτυχθεί μαζικό κίνημα ενάντια στην προσπάθεια της κυβέρνησης να καταστείλει τα κινήματα με στόχο την αντεπίθεση των εργατικών και λαικών συμφερόντων! Αλλιώς, μια μέρα, η ιστορία (όχι απαραίτητα εμείς) θα τους αποκαλέσει συνένοχους.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ – Ν.Ο.Π.Ε

Τα τελευταία πέντε χρόνια στο πλαίσιο των προγραμμάτων «δομικής προσαρμογής» που έχουν κωδικοποιηθεί ως «μνημόνια», η σαρωτική λιτότητα που έχει επιβληθεί σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνίας δε θα μπορούσε να αφήσει ανέπαφη την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πέραν από έναν παραδοσιακό ιδεολογικό μηχανισμό του κράτους, το πανεπιστήμιο αποτελεί, έμμεσα ή άμεσα, πεδίο κερδοφορίας, και αυτό εντείνεται σε περιόδους κρίσης, με την ιδιωτικοποίηση των διαφόρων πτυχών της λειτουργίας του. Η διαδικασία αυτή αφορά τόσο περιφερειακές πλευρές (σίτιση, στέγαση, κυλικεία), όσο και τον πυρήνα της «ακαδημαϊκής δραστηριότητας» (απλήρωτη παραγωγή γνώσης για την αγορά, δίδακτρα σε προπτυχιακό ή μεταπτυχιακό επίπεδο).

Το παζλ αυτό των επιμέρους ιδιωτικοποιήσεων στα ΑΕΙ-ΤΕΙ είναι το αποτέλεσμα της κυριαρχίας μιας λογικής κόστους-οφέλους σε όλη την κοινωνία, δηλαδή της επιχειρηματικής λογικής βάσει της οποίας το κέρδος καθίσταται το πρωταρχικό κριτήριο. Για εμάς το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης, αλλά και της εισαγωγής κριτηρίων επιχειρηματικής λειτουργίας στις κρατικές δομές, είναι από μόνο του σημαντικό-πάνω από όλα όμως, είναι σημαντικό γιατί υποβαθμίζει τις ζωές τόσο φοιτητών-τριών (περιορισμένη πρόσβαση και υποβάθμιση της ποιότητας της σίτισης και της στέγασης, πληρωμή πανάκριβων συγγραμμάτων, περιορισμένη πρόσβαση στα μεταπτυχιακά κτλ.), όσο και των εργαζομένων του πανεπιστημίου. Ως φοιτητές και φοιτήτριες του ΝΟΠΕ, αντιλαμβανόμενοι τη θέση μας από κοινού με τους εργαζόμενους του ιδρύματος, θεωρούμε καθήκον μας να αντισταθούμε στην επίθεση αυτή που δεχόμαστε αναλαμβάνοντας στο εξής δυναμικές αντιστάσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή, αποτελούμενη από διάφορα κομμάτια του κινήματος που παρεμβαίνουν στη ΝΟΠΕ, πολιτικές δυνάμεις και ανένταχτους αγωνιστές, έχει ως στόχο να κινητοποιήσει τον μέσο φοιτητή/τρια, ανθρώπους σαν κι εμάς, που διαπιστώνουν ότι αυτή η πραγματικότητα που αποκλείει και περιχαρακώνει, έχει καταστεί πλέον αφόρητη. Εδώ πρέπει να καταστήσουμε σαφές, πως δεν επιθυμούμε αυτή η πρωτοβουλία να λειτουργήσει αποκομμένη από τη συλλογική ζωή και τα συλλογικά όργανα του ΝΟΠΕ, αλλά αντίθετα θέλουμε μέσω αυτής να επαναπυροδοτήσουμε και να διευρύνουμε την κινητοποίηση των τριών Συλλόγων. Παρόλα αυτά, αντικειμενικά, η πρωτοβουλία αυτή δεν μπορεί παρά να ξεκινήσει και να συνεχίσει να λειτουργεί διατηρώντας μια σχετική αυτονομία.

Τα πεδία εκείνα λειτουργίας του Πανεπιστημίου, στα οποία σκοπεύουμε να παρέμβουμε είναι πάρα πολλά και για λόγους αποτελεσματικότητας, δεν μπορούν να καλυφθούν ταυτόχρονα. Μεσοπρόθεσμα, η πρωτοβουλία στοχεύει να ασχοληθεί με τα ζητήματα της σίτισης, της στέγασης, των συγγραμμάτων, των μεταφορών και των διδάκτρων, της έρευνας, της καθαριότητας και του διοικητικού προσωπικού, σε μια οργανική σύνδεση προοδευτικά με τους εργαζόμενους στο Πανεπιστήμιο, και τους φοιτητές που προσφέρουν χωρίς μισθό την εργασία τους (πρακτικές, άσκηση, πτυχιακές και μεταπτυχιακές εργασίες κ.α). Στο αμέσως επόμενο διάστημα, σκοπεύουμε να επικεντρωθούμε σε ορισμένα μόνο από αυτά, στη λογική πειραματισμού με τα περιθώρια αποτελεσματικότητας και δημιουργίας επιμέρους υλικών νικών.


                                              Αντίσταση από τα κάτω φοιτητών-εργαζομένων. 
                                              ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

                                                 Συνάντηση 5/11 στο αμφ.12, 13:30

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Τον Ιούνιο του 2015 και μετά από εντολή του υπουργείου Παιδείας, το ΕΚΠΑ προχώρησε σε αυτοαξιολόγηση του ιδρύματος σύμφωνα με τις επιταγές του τρίτου μνημονίου. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αποδεικνύουν το πραγματικό σχέδιο της κυβέρνησης, της τρόικας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι η διάλυση , η μετατροπή της Ανώτατης Εκπαίδευσης σε επιχείρηση και το ξεπούλημα της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Παρακάτω  παραθέτουμε ενδεικτικά αποσπάσματα της αξιολόγησης της Νομικής Σχολής δίνοντας έμφαση στα αποκαλούμενα αρνητικά σημεία, που θα αποτελέσουν και το αντικείμενο της επίθεσης.

·                     Καταρχήν στα αρνητικά σημεία αναφέρεται ο «Μεγάλος αριθμός εισερχόμενων φοιτητών μέσω Πανελλαδικών εξετάσεων (400 άτομα ) που αυξάνει κατά 300 ακόμη άτομα λόγω κοινωνικών κριτηρίων».

Αυτό επί της ουσίας σημαίνει μείωση των εισακτέων, κατάργηση των κοινωνικών κριτηρίων για την είσοδο των φοιτητών στο πανεπιστήμιο και την ένταση των ταξικών φραγμών, πετώντας τους φοιτητές έξω από το πανεπιστήμιο. Με απλά λόγια όποιος δεν έχει χρήματα για να επενδύσει στις σπουδές του θα αποκλείεται από το δικαίωμα στην γνώση και την εργασία.

·                     «Ο αριθμός των μαθημάτων του προγράμματος σπουδών είναι υπερβολικά υψηλός και οδηγεί σε κατακερματισμό της ύλης και υπερβολική έμφαση στις λεπτομέρειες η οποία παρεμποδίζει την δυνατότητα γενικής εποπτείας του γνωστικού αντικειμένου»

Από το παραπάνω προδιαγράφεται η συμπίεση τόσο του προγράμματος  όσο και του χρόνου σπουδών κατά τα πρότυπα των ιδιωτικών νομικών σχολών που ήδη έχουν κάνει την εμφάνισή τους στη χώρα όπως το Mbs college of Crete. Στα εν λόγω πανεπιστήμια υπάρχει διετής κύκλος σπουδών με τον οποίο οι φοιτητές αρχικά περιορίζονται σε ένα «ξεπέταγμα» την νομικής επιστήμης με γενικές γνώσεις ώστε στη συνέχεια να υπερεξειδικευτούν μέσω των μεταπτυχιακών που θα ονομάζονται master τα οποία θα καθίστανται υποχρεωτικά για να μπουν οι φοιτητές στην «αγορά εργασίας». Έτσι, προχωρούν στην πλήρη εμπορευματοποίηση της γνώσης μετατρέποντας τους φοιτητές σε  ένα προϊόν. Ουσιαστικά η αξία του φοιτητή υπολογίζεται όπως η αξία μιας μετοχής ανάλογα με το πόσα λεφτά επενδύει ο καθένας στις σπουδές του.

·             «Οι φοιτητές δυσκολεύονται να επιλέξουν μεταξύ συγγενών μαθημάτων και να αξιολογήσουν το περιεχόμενο και τη χρησιμότητα του κάθε μαθήματος»

Κατά πάσα πιθανότητα η παραπάνω πρόταση δεν σημαίνει ότι θα διευκολυνθεί η διαδικασία επιλογής συγγενών μαθημάτων από τους φοιτητές αλλά ότι  καταργήσουν τις επιλογές εντείνοντας την κατεύθυνση που περιγράψαμε παραπάνω.

·             «Μεγάλος αριθμός φοιτητών που δεν ολοκληρώνουν έγκαιρα τις σπουδές τους και κατά συνέπεια μεγάλος αριθμός ανενεργών φοιτητών Η περαιτέρω αύξηση των ανενεργών φοιτητών οδηγεί σε παραπέρα δυσλειτουργίες στην εφαρμογή των προγραμμάτων σπουδών»

Με αυτήν την «διαπίστωση» ανοίγει ο δρόμος για διαγραφές φοιτητών οι οποίοι έχοντας ήδη πρόβλημα με την ολοκλήρωση των σπουδών του λόγω του ότι εργάζονται τελικά πετιούνται έξω από το πανεπιστήμιο. Καλλιεργείται έτσι η αντίληψη σχετικά με «χρήσιμους» και «άχρηστους» φοιτητές μετατρέποντας τους τελευταίους σε παράσιτα.

·        «Εκπόνηση και κοινού νέου προγράμματος με το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών που θα απευθύνεται σε όσους δεν θέλουν να γίνουν αποκλειστικά δικηγόροι ή δικαστές».

         

 Κατά το σχέδιο αυτό επιχειρείται η διάσπαση του πτυχίου της νομικής σχολής κατά τις ανάγκες του πανεπιστημίου - επιχείρησης, και στην υποβάθμιση έως εξαφάνιση των επαγγελματικών και  εργασιακών μας δικαιωμάτων. Η δημιουργία πτυχίου πολλών ταχυτήτων οδηγεί τελικά στην ανεργία και στην επαγγελματική αποκατάσταση μόνο των αποφοίτων που θεωρούνται χρήσιμοι από τις επιχειρήσεις με κριτήριο τα προσόντα που πλήρωσαν για να αποκτήσουν.

·           «Καθιέρωση Υποχρεωτικών Σεμιναρίων Συγγραφής Επιστημονικών Εργασιών»

Η καθιέρωση αυτού του θεσμού αποκαλύπτει το σχέδιο για την πλήρη εμπορευματοποίηση του πανεπιστημίου, όπου οι φοιτητές θα κάνουν απλήρωτη έρευνα στο προπτυχιακό με βάση τις ανάγκες των επιχειρήσεων που θα το χρηματοδοτούν, σύμφωνα με τις επιταγές της Μπολόνια και το θεσμό της μαθητείας. Η απόφαση του ΕΚΠΑ για δημιουργία-καθιέρωση «επώνυμων εδρών» ενισχύει την παραπάνω λογική με καθηγητές που θα θέτουν ως στόχο τους στο πανεπιστήμιο την εκμετάλλευση της δωρεάν εργασίας των φοιτητών.

·     «Η απουσία διδάκτρων για τα μεταπτυχιακά προγράμματα (εκτός από ένα) καθίσταται από μια άποψη μειονέκτημα, αν ληφθεί υπόψη ότι οι περισσότεροι φοιτητές τους εργάζονται και αυτοί τουλάχιστον θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στο κόστος των σπουδών τους, το οποίο αλλιώς μετακυλίεται πλήρως στον φορολογούμενο. Εξετάζεται η επιβολή διδάκτρων ώστε να αντιμετωπιστούν θέματα βιωσιμότητας και κόστους, λαμβάνοντας όμως υπόψη τις ασθενέστερες οικονομικά ομάδες του πληθυσμού και την ανάπτυξη ενός συστήματος υποτροφιών και επιβραβεύσεων για τους φοιτητές υψηλών επιδόσεων, όπως συμβαίνει και σε χώρες του εξωτερικού»

Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο μέτρο εξουθενώνει οικονομικά τους φοιτητές, πόσο μάλλον αυτή την περίοδο που  οι περισσότεροι από μας εργάζονται για να τα βγάλουν πέρα και να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Είναι χυδαία η «διαπίστωση» ότι το βάρος για τα μεταπτυχιακά μετακυλίεται πλήρως στον φορολογούμενο λες και ο φοιτητής είναι εκτός αυτού του κύκλου πόσο μάλλον εφόσον δουλεύει.

Το σύνολο όλων αυτών που προαναφέραμε αλλάζει πλήρως οποιαδήποτε κοινωνική ανθρωπιστική διάσταση της Νομικής επιστήμης. Την μετατρέπει σε εμπόρευμα πολλών ταχυτήτων που θα πουλιέται και θα αγοράζεται σύμφωνα με τους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς. Μας καλεί να υποταχθούμε σε αυτήν και να δράσουμε όχι σαν υπερασπιστές ή νομοθέτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών αλλά σαν πωλητές των επιστημονικών μας γνώσεων σε οποιονδήποτε ισχυρό μας προσφέρει … λιγότερα. Μας εντάσσει σε έναν φαύλο κύκλο ανταγωνισμού μεταξύ μας με στόχο την ατομική μας επιβίωση και την διάλυση οποιασδήποτε αλληλεγγύης, συνεργασίας και δημιουργικής αναζήτησης για μια κοινωνία δικαίου. 

Όλα αυτά, πραγματοποιούνται από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  που ευαγγελιζόταν την κατάργηση της αξιολόγησης. Τελικά αποδεικνύεται πως πάντα ήταν ένα αστικό κόμμα με σκοπό να εγκαθιδρύσει μια αστική κυβέρνηση που τελικά όχι μόνο δεν καταργεί αλλά οξύνει την επίθεση στα πανεπισήμια. Αυτό επιτυγχάνεται με την μείωση της  χρηματοδότησης κατά  20%,με το κούρεμα των αποθεματικών και με το νέο νομοσχέδιο Φίλη.

Βάσει αυτής της εσωτερικής αξιολόγησης θα έρθουν την Δευτέρα οι εξωτερικοί αξιολόγητές στη Νομική Σχολή προκειμένου να την ολοκληρώσουν. Ο Φοιτητικός Σύλλογος Νομικής οφείλει να εμποδίσει αυτήν την διαδικασία συνεχίζοντας τον αγώνα του για δημόσια-δωρεάν παιδεία, εργασία με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια

Συμβασιούχοι μιας μέρας - Μεσαίωνας ταυτόχρονα και εικόνα απ” το μέλλον

Είμαστε ταυτόχρονα μεσαίωνας και εικόνα από το μέλλον.

Οδηγός επιβίωσης σε ακραίες εργασιακές συνθήκες

-Ποτέ μην πιστέψετε πως όταν πέφτουν τα κέρδη μιας επιχείρησης ή ενός Οργανισμού

Φταίνε οι εργαζόμενοι. 

-Όταν ακούτε κάτι τέτοιο ή  απολύσεις ετοιμάζονται  ή μειώσεις

Μισθών  και  ημερομισθίων.

-Ποτέ μην πιστέψετε ένα σωματείο το οποίο βγαίνει με  την βοήθεια της  όποιας Διοίκησης.

Η εκλογή αυτού του τύπου συνδικαλιστών είναι αποτέλεσμα εκβιασμού των εργαζόμενων

Και ο ρόλος τους είναι η υπονόμευση κάθε διεκδίκησης .

-Ποτέ μην πιστέψετε πως αν σας δώσουν κάτι παραπάνω, δεν εννοώ βέβαια τα νόμιμα,  είναι γιατί σας αγάπησαν ξαφνικά οι εργοδότες -απλά πάντα θέλουν  να έχουν έναν αριθμό

πρόθυμων για ρουφιανιά και απεργοσπαστισμό.

-Ποτέ μην πιστέψετε πως όσο και να είσθε συνεπείς και παραγωγικοί  θα μοιράσουν τα κέρδη τους μαζί σας -δεν σημαίνει πως δεν πρέπει  να είμαστε, απλά δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες.

– Οι τελευταίες  συμβουλές είναι εξαιρετικά αφιερωμένες στους- στις συναδέλφους μου

που επί τόσες δεκαετίες περάσαμε πολλά μαζί , αλλά μια τροπολογία μας έκανε κομμάτια

και περίγελο των υπουργείων .

-Ποτέ μην πιστέψετε αυτούς που σας έχουν σημαία και όταν πάρουν την κυβέρνηση σας 

ονομάζουν «ρουσφετολογικές προσλήψεις» .

-Ποτέ μην πιστέψετε αυτούς στα υπουργεία με τα γλυκά χαμόγελα, τις χειραψίες και τα κεράσματα, τις  καρτούλες  με τα κινητά και τα σταθερά τους τηλέφωνα. Σας τάζουν τακτοποίηση -απλά θέλουν  να σπάσουν ό,τι πιο δυναμικό, αμεσοδημοκρατικό, μαζικό κίνημα είχαμε μέχρι τώρα.

Τους ενοχλήσαμε και πρέπει να μας σταματήσουν, να μας 

διαλύσουν, να μας καταργήσουν -το κατάφεραν;

Ελπίζω και εύχομαι  να ανοίξει ο δρόμος  για μόνιμη και σταθερή δουλειά για κάποιους

Άλλωστε αυτός ήταν αγώνας ζωής της Κικής, της Έφης, της Αγγελικής και δικός μου 

απλά να μην ξεχνάτε πως εκατοντάδες από μας  είναι άνεργοι  

και δεν είμαστε πια παιδιά.

Γράφει η Ελένη Καλαμπόκα

Κάλεσμα σε άτομα και πολιτικές συλλογικότητες για Πρωτοβουλία Αγώνα ενάντια στην επιχειρηματική λειτουργία του πανεπιστημίου

«Ο μεσσίας θα έρθει όταν πλέον δεν είναι απαραίτητος, θα έρθει μόνο τη μέρα μετά την άφιξη του»

  F. Kafka, Αφορισμοί.

   

Η «Ελπίδα» του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε, είδε, και απήλθε.

  

Μέσα στα αμφιθέατρα στα πανεπιστήμια, στα νερά της Μεσογείου πάνω σε βάρκες με κίνδυνο θανάτου, σε καταυλισμούς και σε χώρους εργασίας με φόβο, στα μυαλά μας και στα όνειρά μας-ένας είναι ο εχθρός που μας στοιχειώνει, που κατατρώει τις ζωές μας, που κλέβει την αθωότητα και κάτι από τις ψυχές μας. Η Λογική του Κέρδους. Είναι τόσο αμείλικτη και τόσο σκληρή, σαν μηχανισμός, που μπορεί να υπολογίσει πόσα παιδιά χωράνε να μεγαλώσουν και να μορφωθούν, και πόσα όχι, πόσοι μετανάστες και εργαζόμενοι χωράνε να τους εκμεταλλευτούν, και πόσοι όχι. Μας λένε ότι όλα είναι ιδιωτικά, πως όλα είναι για το κέρδος, πως μόνο αν είναι ιδιωτικά και είναι για το κέρδος, ίσως, μπορεί, να είναι και για τους ανθρώπους. Η σίτιση, τα συγγράμματα, η στέγαση στις φοιτητικές εστίες (το φαγητό, τα βιβλία, τα σπίτια), ήδη σε πολλά μέρη της Ελλάδας έχουν κοπεί οριστικά, και η εναλλακτική που μας δίνουν, είναι  να τα παραχωρήσουμε όλα αυτά σε κάποιον επιχειρηματία, για να μπορεί να βγάζει λεφτά αυτός και να πληρώνουμε εμείς.

   

Την ώρα που οι διαθεσιμότητες-απολύσεις εργαζομένων στα πανεπιστήμια συνεχίζονται, την ώρα που τζάμπα εργασία αποσπάται από τους φοιτητές σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, αλλά πάνω από όλα, την ώρα που αποσπάται το μυαλό τους, η δημιουργικότητά τους, ο ελεύθερος νεανικός τους χρόνος, κάθε μέρα, σε αυτή την βασανιστική παραγωγή των εαυτών τους από το πανεπιστήμιο για την αγορά, σαν να ήταν εμπορεύματα. Έτοιμοι να δουλέψουν χωρίς δικαιώματα, αδυνατώντας να ασκήσουν οποιαδήποτε κριτική, να διεκδικήσουν κάτι παραπάνω, προσφέροντας τους εαυτούς τους αμαχητί για όποιον προλάβει να τους εκμεταλλευτεί. Ναι, οι φοιτητές τελειώνουν τις σχολές τους χωρίς εργασιακά δικαιώματα, εκτός και αν έχουν γνωριμίες, από κάπου να καλοπιαστούν, μάλιστα συμβαίνει και κάτι ακόμα. Μέχρι να τελειώσουν, έχουν φροντίσει διάφοροι καθηγητές να τους βγάλουν το λάδι, να τους εκδικούνται, να τους προσβάλουν, να τους υποτιμούν.

  

Ναι, συμβαίνουν όλα αυτά, και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ!!! Η Φτώχεια θέλει καλοπέραση, μας λέει, μαζί με τα αφεντικά σε όλες (σχεδόν όλες, ευτυχώς) τις γωνιές της Ελλάδας και της Γης, μαζί και με την Ε.Ε, και με άλλα τέτοια ανθρωπιστικά ιδρύματα. Η «καλοπέραση» είναι κάποιο φοιτητικό επίδομα, ή επίδομα ανεργίας, και μια ψεύτικη ελπίδα ότι θα «προκόψεις», αν αντεπεξέλθεις στο εξοντωτικό πρόγραμμα ζωής που έχουν ετοιμάσει για σένα, χωρίς ακριβώς τη σύμφωνη γνώμη σου (λες και αποφάσισες ποτέ πραγματικά εσύ για τη ζωή σου) και το οποίο λέει πως θα εκπαιδεύεσαι, θα καταρτίζεσαι, θα ματώνεις μια ζωή να εξειδικεύεσαι διαρκώς, μπας και βρεις μια δουλειά. Σε μια δικηγορική εταιρεία, στην περίπτωσή μας, να κάνεις και τα ψώνια του μεγαλοδικηγόρου, υποαμοιβόμενος και με τρία λεπτά διάλειμμα για τουαλέτα-ναι, έχει συμβεί και αυτό, και άλλα πολλά συμβαίνουν στο πραγματικό κόσμο, που είναι ο πραγματικός γιατί δεν είναι ο μόνος δυνατός.

  

Για εμάς το έγραφε ο Kafka, στον αφορισμό του-για να μην πιστέψουμε ξανά σε κανένα Μεσσία, αλλά να μη χάσουμε την πίστη στη δυνατότητα ενός μεσσιανισμού χωρίς Μεσσία, τη πίστη στη δυνατότητα ενός καλύτερου μέλλοντος που μπορούμε να κατακτήσουμε εμείς οι ίδιοι.

  

Στην Αντινομία-ΕΑΑΚ, βλέπουμε στο κτίριο της ΝΟΠΕ, και οπουδήποτε αλλού, τη δυνατότητα να αντισταθούν οι φοιτητές ενάντια στην επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου, της εκπαίδευσης, της κοινωνίας. Σε άτομα που συμμετέχουν στο αυτοδιαχειριζόμενο κυλικείο, σε πολλά μεμονωμένα άτομα και ομάδες ατόμων που δεν έχουν κάποια μόνιμη σχέση με την πολιτική, και σε άλλες πολιτικές δυνάμεις της σχολής, βλέπουμε τη δυνατότητα  να οικοδομήσουμε από κοινού αντιστάσεις ενάντια στην επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου, της εκπαίδευσης, της κοινωνίας. Όχι για να διασώσουμε το παλιό της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αλλά για να προστατέψουμε ό,τι αξίζει να προστατευτεί, τους ανθρώπους, τις ιδέες, τα υλικά μας συμφέροντα,  να αρνηθούμε ό,τι αξίζει κανείς να το αρνηθεί, και να αντισταθούμε απέναντι σε ό,τι αξίζει κανείς αντισταθεί. Να κάνουμε πράξη την ενότητα στη δράση ενάντια στην επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου, ενάντια σε όλες τις πλευρές της, τις πιο μικρές και τις πιο μεγάλες, ενάντια στις περικοπές στα συγγράμματα, ενάντια στις απολύσεις των εργαζομένων του πανεπιστημίου, ενάντια στα δίδακτρα, ενάντια στην ιδιωτική ιδιοκτησία της γνώσης που έχουν παράγει πολλοί και την εκμεταλλεύονται λίγοι.

Θέλουμε να σας καλέσουμε σε μια ανοιχτή πρωτοβουλία αγώνα, που θα συσπειρώνει φοιτητές και εργαζομένους της Νομικής, του Οικονομικού, του Πολιτικού, θα συνεδριάζει τακτικά, και θα αποφασίζει δημοκρατικά σε κάθε συγκυρία σε ποιά επιχειρηματική πλευρά του πανεπιστημίου πρέπει να αντισταθεί, όλα τα άτομα και τις πολιτικές συλλογικότητες, που στα λόγια είναι-είμαστε με αυτό, αλλά στη πράξη ελάχιστα πράγματα καταφέραμε να κάνουμε έως τώρα. Επιδιώκουμε η πρωτοβουλία αυτή να γίνει κτήμα των γενικών συνελεύσεων, των φοιτητών και των εργαζομένων του συλλόγου μας, και επιδιώκουμε και να μην μείνουμε αδρανείς, να μην ασχοληθούμε μόνο με την «καριέρα» μας, σε αντίθεση με κάποιους άλλους που μένουν αδρανείς, που όλη την ενεργητικότητά τους ξέρουν να την επενδύουν στην καριέρα τους, και ταυτόχρονα, κάπου κάπου, ζητούν και τα «δημοκρατικά τους δικαιώματα», χωρίς να συμμετέχουν ενεργά στη συλλογική μας ζωή οι ίδιοι.

Είμαστε αισιόδοξες και αισιόδοξοι για τη νέα χρόνια, πιστεύουμε πως μπορούν πολλές πολιτικές δυνάμεις και πολλές διαφορετικές αντιλήψεις, να δράσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν έχουμε καμία ντροπή να διαπιστώσουμε, για παράδειγμα, παρά τις διαφωνίες μας, πως ο Ριζοσπάστης περιέγραφε σωστά την ουσία της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ για τα πανεπιστήμια, αναφερόμενος στο νομοσχέδιο του πρώην Υπ. Παιδείας Μπαλτά:

«Το συμπέρασμα είναι ότι οι διατάξεις του πολυνομοσχεδίου για την Ανώτατη Εκπαίδευση επιδιώκουν να θέσουν σε πιο λειτουργικές βάσεις το πανεπιστήμιο-επιχείρηση, που δομείται μέσω αλλεπάλληλων αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, με κορύφωση ως τώρα τον προηγούμενο νόμο-πλαίσιο, το ν. 4009/2011. Ταυτόχρονα, υιοθετώντας κάποιες δευτερεύουσες διεκδικήσεις του προηγούμενου διαστήματος, η κυβέρνηση επιδιώκει να ενσωματώσει το κίνημα (Δημήτρης Κοιλάκος είναι μέλος του Τμήματος Παιδείας και Ερευνας της ΚΕ του ΚΚΕ, Ριζοσπάστης, Σάββατο 30 Μάη 2015 - Κυριακή 31)»

Όμως καλά περιέγραφε την ουσία της κατάστασης, αρκετά πριν, και ένας ανώνυμος αναρχικός φοιτητής στο διαδίκτυο, γράφοντας τα εξής:

«Το Κράτος, με το μέτρο των διαγραφών, επιδιώκει να εντατικοποιήσει τους ρυθμούς των σπουδών μας, να μας πειθαρχήσει και να μας εκπαιδεύσει ως πειθήνια όντα. Το Πανεπιστήμιο γίνεται, με αυτό τον τρόπο, πιο παραγωγικό για τα αφεντικά και προσελκύει περισσότερες επενδύσεις, αφού αποκτά κύρος. Έτσι, προωθείται η περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση του. Ακόμη, άμεση επιδίωξη των κρατικών σχεδιασμών είναι να εμποδίσουν την πολιτικοποίηση των φοιτητών και των φοιτητριών και την συμμετοχή τους σε συλλογικές διαδικασίες και αγώνες. Τέλος, η εντατικοποίηση διαιρεί τους φοιτητές και τις φοιτήτριες σε εργατικούς και τεμπέληδες»
    
Πιστεύουμε, πως αρκετοί πρώην και νυν «φιλο-σύριζα», έχουν οδηγηθεί σε αυτοκριτική ή θα οδηγηθούν σε αυτοκριτική, και θα στραφούν ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, θα συμμαχήσουν μαζί μας. Πιστεύουμε, πάνω από όλα, στη δύναμη του πλήθους της νεολαίας και των εργαζομένων, πως μπορούν να χτίσουν τη δική τους ζωή, χωρίς να βάζουν τα κέρδη πάνω από τον εαυτό τους, χωρίς ρατσισμό, φασισμό και ξενοφοβία, χωρίς κανένα από τα σκοτάδια του παρελθόντος.

 «Πολλοί νέοι απαιτούν, παραδόξως, να τους παρέχονται «κίνητρα», αξιώνουν περιόδους μαθητείας και διαρκή εκπαίδευση· σ’ αυτούς έγκειται να ανακαλύψουν αυτό που πρόκειται να υπηρετήσουν, όπως οι πρόγονοί τους ανακάλυψαν, όχι χωρίς δυσκολία, τις πειθαρχίες».

Gilles Deleuze, Η κοινωνία του ελέγχου




         Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 1:30                                                                

Ησυχία κάντε όταν τα παιδιά κοιμούνται. Όχι όταν τα σκοτώνουν.

Κοινός αγώνας ντόπιων και μεταναστών ενάντια στην Ευρώπη-Φρούριο. 

Δε θα συνηθίσουμε τις καθημερινές εικόνες βίας, φρίκης και δυστυχίας, τους στοιβαγμένους μετανάστες που χωρίς φαγητό και νερό παρακαλούν για χαρτιά. Δε θα συνηθίσουμε τους πνιγμούς στη Μεσόγειο, τους θανάτους στα συρματοπλέγματα, το ξύλο και τα δακρυγόνα στις συνοριακές γραμμές. Δεν θ’ αφήσουμε έτσι τις εικόνες από τους βομβαρδισμούς και τα εγκλήματα των «ειρηνευτικών» αποστολών του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ, τη ρημαγμένη λωρίδα της Γάζας, τις  φρικαλεότητες του ISIS. Ό,τι λέγεται κομψά «κορύφωση μεταναστευτικών ροών» είναι προσφυγιά και ξεριζωμός, αποτέλεσμα πολιτικών, πολέμων και επεμβάσεων από όλες -κυριολεκτικά- τις κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς. Ο πόλεμος που προστάζει τόσο η ισλαμοφοβία του ISIS στη Μέση Ανατολή, αλλά και η "πολιτισμένη" Ευρώπη με τη σειρά της ( ΝΑΤΟ, ΟΗΕ) στο όνομα της "δημοκρατίας" και της "πάταξης της τρομοκρατίας ξεκινά από διαφωνίες για το μοίρασμα της πίτας, του κόσμου δηλαδή, καθώς όσο η παγκόσμια οικονομική κρίση βαθαίνει τόσο θα διαιωνίζονται και θα εντείνονται η φτώχεια η πείνα και οι πολεμικές συγκρούσεις με στόχο το ξεπέρασμά της.

Αφού, λοιπόν, καταφέρουν κάποιοι άνθρωποι να ξεφύγουν από τις βόμβες του ΝΑΤΟ και τις επιθέσεις του ISIS βρίσκουν εδώ τους φράκτες των συνόρων της Ευρώπης, και τη νεοφερμένη FRONTEX, υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό τη «λύση» του μεταναστευτικού ζητήματος. Μία «λύση» με «όπλα» την επιτήρηση στις χώρες εξόδου, αλλά φυσικά και με κανονικά όπλα προτεταμένα απέναντι στους κολασμένους της γης, που ψάχνουν απάγκιο σε μια αξιοβίωτη ζωή μακριά απ’ τον πόλεμο. Φυσικά κανένας λόγος δεν γίνεται από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της για υπηρεσίες διάσωσης, υποδοχής και περίθαλψης των μεταναστευτικών ροών. Αντίθετα τα σύνορα «ανοίγουν» για συγκεκριμένο αριθμό μεταναστών με στόχο την υπερεκμετάλλευση ενός νέου εργατικού δυναμικού, που θα δουλεύει χωρίς χαρτιά, για ένα κομμάτι ψωμί, αναλώσιμοι εργάτες, σχεδόν «αόρατοι»!

Όσον αφορά την Ελλάδα, όλες οι κυβερνήσεις υπακούν πιστά τις κατευθύνσεις της ΕΕ για το μεταναστευτικό. Η σημερινή εξακολουθεί να στοιβάζει μετανάστες σε άθλιους χώρους υποδοχής, να παρατείνει το καθεστώς «παρανομοποίησης» των μεταναστών, αφού δεν τους δίνει χαρτιά για να ζήσουν με δικαιώματα και αξιοπρέπεια στη χώρα. Την ίδια ώρα που ο κυρίαρχος λόγος τους αποκαλεί «λαθρομετανάστες» το κράτος επιλέγει να τους καταστέλλει με τον πιο βίαιο τρόπο. Δεν έχουμε ξεχάσει ακόμα τις δολοφονίες στη Μανωλάδα, αλλά και την αθώωση των δολοφόνων αφεντικών.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ακολουθεί τυφλά την πολιτική της ΕΕ και στο ζήτημα των μεταναστών (βλ. συνθήκη Δουβλίνο 2),η οποία τους αναγκάζει να παραμείνουν στην χώρα εισόδου, εγκλωβίζοντας τους σε κελιά και στρατόπεδα συγκέντρωσης, και φυσικά δεν εκδίδει χαρτιά ώστε να μπορέσουν να μεταβούν σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως επιθυμούν.

 Κι εμείς;

Τι μπορούμε να κάνουμε; Εμείς, απέναντι στη "φιλανθρωπία" των ΜΜΕ, προτάσσουμε τη δική μας αλληλεγγύη, αυτή που δεν εξυμνείται ούτε προβάλλεται κατά κόρον. Συμμετέχουμε και συνδιοργανώνουμε δράσεις αλληλεγγύης απέναντι στους πρόσφυγες, όπως η πρωτοβουλία του Φοιτητικού μας Συλλόγου να συλλέξει τρόφιμα και είδη πρώτη ανάγκης.  Στηρίζουμε την κατάληψη στο κτήριο του ΕΤΕΑΜ στη οδό Νοταρά 26 από συλλογικότητες, κόσμο του αγώνα και της αριστεράς, με σκοπό τη στέγαση προσφύγων για όσο χρειαστεί, στην οποία θέλουμε να εμπλακούν ενεργά οι φοιτητικοί σύλλογοι και κάθε κομμάτι του αγώνα, όπως και σε κάθε αντίστοιχη κινηματική πρωτοβουλία!

Προτάσσουμε την αλληλεγγύη, όχι ως θέση άμυνας, αλλά ως θέση μάχης στον κοινό αγώνα που έχουμε να δώσουμε ντόπιοι και πρόσφυγες, εργαζόμενοι και νεολαία για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας, ενάντια στον μονόδρομο που μας επιβάλλουν, έναν μονόδρομο που σπέρνει πολέμους, νεκρούς, φτώχεια και εξαθλίωση!

Γι’ αυτό το λόγο, παρ’ όλο που στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την κίνηση αλλυλεγγύης του φοιτητικού συλλόγου νομικής για συλλογή τροφίμων, θεωρούμε ότι η κίνηση των καθηγητών της Νομικής σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων κινείται σε εκφυλιστική κατεύθυνση. Κι αυτό γιατί ο δήμος Αθηναίων δεν έχει δικαίωμα να ζητά φιλανθρωπία για το προσφυγικό ζήτημα. Καθώς είναι ο δήμος που αφήνει τους εργαζόμενους απλήρωτους, που τα κονδύλια που παίρνει για τους πρόσφυγες τα δίνει σε μεγαλοεργολάβους. Ούτε βέβαια οι καθηγητές της νομικής μας συγκινούν ιδιαίτερα δεδομένου ότι την νομοθεσία που οδηγεί τους πρόσφυγες σε αυτό το αδιέξοδο όχι μόνο την στηρίζουν αλλά πολλοί συνέβαλαν στην συγγραφή της. Τόσο η σχολή όσο και ο δήμος αθηναίων έχουν χρέος να ανοίξουν κατάλληλους χώρους του δήμου και του πανεπιστημιακού ασύλου αντίστοιχα για την προσωρινή στέγαση των προσφύγων. Οφείλουν να πάρουν θέση για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, για τον φράχτη του Έβρου και για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.

Για τους εργαζόμενους, τη νεολαία κα τους μετανάστες στην Ελλάδα, σήμερα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος ικανοποίησης των αναγκών του, των δικαιωμάτων και των συνθηκών ζωής τους, πέρα από την επιβολή των δικών τους κόκκινων γραμμών, των δικών τους συνθηκών ύπαρξης, των δικών τους οργάνων και δομών. Είναι κοινωνικό και πολιτικό χρέος του ίδιου του εργατικού κινήματος, των πρακτικών του, όσων έδωσαν τιτάνιες μάχες την τελευταία εξαετία, να συγκρουστούν με τους ιστορικούς όρους που μας έφεραν εδώ, ντόπιους και μετανάστες. Να συγκρουστούμε μέχρι τέλους με τους μονόδρομους και τις ταξικές συμμαχίες τους, τις διεθνείς και εσωτερικές συμμαχίες που αναπαράγουν την εξαθλίωσή μας, τη συντριβή των επιθυμιών και αναγκών μας, τα εκβιαστικά διλήμματα ανάμεσα σε «Ευρωπαϊκή Ένωση» ή «χάος».

Γιατί στα μάτια κάθε πρόσφυγα δεν βλέπουμε τον «λαθραίο» που μας απειλεί, αλλά έναν συναγωνιστή απέναντι στην κοινωνική λαίλαπα που ζούμε. Γιατί οι «από πάνω» θέλουν να κάνουν και τη δικιά μας γενιά «σχεδόν αόρατη». Όμως εμείς μέσα από τους συλλογικούς μας αγώνες θα γίνουμε αυτό που φοβούνται, αυτό που μας αξίζει: το μέλλον του κόσμου!